Hoi, hoi Irene,
het heeft ongetwijfeld te maken met perceptie! Ik heb klaarblijkelijk iets met dominante mannen uit te zoeken in m'n leventje, want ik ben er al een heleboel tegen gekomen.
Waar ik met enige regelmaat tegen aan gelopen ben, is dat als je je open en vriendelijk opstelt ( en dat ben ik van nature ), krijgen mensen het idee dat je een "push-over" zou zijn. En als dan blijkt dat dit niet het geval is, worden ze erg boos. Ook weer perceptie, in dit geval die van een ander. Het maakt allemaal buitengewoon interessant. Je zou bijna gaan geloven dat iedereen zijn of haar eigen werkelijheid creeert.
Frederique benoemde afwijzing: dat is een ander item in mijn leven dat er eigenlijk van meet af aan was. Ik mocht eigenlijk nooit mezelf zijn, of die dingen doen die ik graag wilde doen. Ik heb me gelukkig nooit bezwaard gevoeld om alsnog zoveel mogelijk mezelf te zijn, en die dingen te doen die ik leuk vond, maar ik moest er wel voor knokken. Overigens zie ik daar alleen maar positieve kanten aan, want het heeft me wel gevormd als mens.
Tot slot: over zeven maanden verhuis ik naar een volgende generatie, want m'n oudste zoon krijgt een kind. Word ik "opma" of "ompa" (=opa+oma???). Wij vinden Ompa het leukts klinken, want er zit een deuntje in...
Liefs,
Babette.
De liefde voor de vrijheid is de liefde voor anderen.
Simpel foldertje
Moderator: Moderators
