wat vond jij erger? lichaamsbeleving of sociale rolverd.?

[mina]

polly!

[Janiek_]

Hangt toch wel erg met elkaar samen, meestal? Ik vond de rol van man erger dan mijn lichaam, hoewel ik daar ook niet onverdeeld vrede mee kan hebben, omdat het mij niet lukt om vrede te hebben met het man-zijn.

[mila]

Ik had geen rol als man, want ik werd niet als zodanig gezien dan wel behandeld.

Lichaamsbeleving vond ik wel erg ja.....hoewel ik een prachtig lichaam had, tenger, onbehaard, duidelijke taille en heupen toch overwegend zonder ronde vormen, en daar schaamde ik me diep voor.

Mila.

[Arike]

Interessante vraag, Mina!
Hier moest ik even over nadenken. Aan de ene kant is het duidelijk, ik vind het het meest erg als ik niet als meisje behandeld wordt. Daar heb ik dus ook maar mijn stem op uit gebracht. Aan de andere kant als ik er wel altijd echt als meisje had uitgezien, dan had dat probleem ook weer niet bestaan

groetjes, Arike (die niet echt heel ontevreden mag zijn over haar lichaam op een paar afgrijselijke details na )

[Guest0]

Ik vond het het ergst dat ik niet als andere meisjes behandeld werd.

[tijgertje]

Bij mij ook het 2e
Het ergste is gewoon als je gedwongen wordt je te gedragen zoals je niet bent

[Guest0]

Bij mij ook het 2e
Het ergste is gewoon als je gedwongen wordt je te gedragen zoals je niet bent

Mja gedwongen, je moet wel.

Ik heb het nooit als iets dwingends gezien, maar meer van 'als ik me maar 'zo' gedraag dan komt het wel goed'.

[Dorine]

pff weer zo n soulsearching vraag

ik heb 1 gekozen, mensen behandelen je naar aanleiding van je buitenkant niet je binnenkant (plat gezegd en helaas) en zelf heb ik meest moeite met de buitenkant ook van binnen eigenlijk wel blij met wie ik ben

[petrag]

Dit is voor mij een vraag waar ik geen antwoord op kan geven.
Ik heb namelijk mijn hele leven gedaan waar ik zin in had en gedragen waar ik zin in had.
Ik ben dan ook altijd behandeld als mezelf of dat nu als m of als v was.

liefs Petra

[tijgertje]

Mja gedwongen, je moet wel.

Ik heb het nooit als iets dwingends gezien, maar meer van 'als ik me maar 'zo' gedraag dan komt het wel goed'.

Bij mij waren/zijn mijn ouders mij echt het duwen richting een jongen
straf als ik me als meisje gedroeg
negeren toen ik aangaf een meisje te willen zijn op mijn 11e
etc