Frederique schreef :
Aan de andere kant was ik deze week (weer eens) uit een stationstoilet gezet, tja, wat doe je dan?
Is dat dan niet pijnlijk om mee te maken ?
Ik zou echt wel met wat schaamtegevoelens zitten na zo een voorval.
Al een geluk dat ik dat nog nooit heb moeten meemaken........
Ik ben toch wel heel blij dat er blijkbaar zeer veel 'normale' mensen kunnen meegaan in mijn 'realiteitsstoornis' met betrekking tot mijn passabiliteit als vrouw.
Eigenlijk de voorbije 3 jaar nog nooit een opmerking gehad, niet van de WC-mannen, WC-dames of van de aanwezige vrouwen in de WC-ruimte.
Al ben ik wel eens gelezen geweest hoor, ja dat wel .... een tijdje geleden (pre-FFS dus) eens op een holebi-fuif door een paar lesbiennes.
Groeten,
Melina
Gelezen.....
Moderator: Moderators
-
Frederique_
- Forum Junkie
- Berichten: 4825
- Lid geworden op: do apr 01, 2004 19:44
- Locatie: Amstelhoek (20km van Amsterdam)
- Contacteer:
Hoi Melina,
Natuurlijk is dat pijnlijk...
Aan de andere kant:
- het is bij één specifiek toilet dat men echt agressief doet (perron 2 van het Amsterdams CS - oostkant)
- de mensen die daar staan doen ook hun best om wat zij als hun werk zien (nl: voorkomen dat mannen bij de dames het toilet op gaan en omgekeerd) te doen. Zij zien dat meer als hun werk dan toilet-heren/dames van andere toiletten (die de nadruk meer leggen op schoonhouden van de toiletten)
- bij overige toiletten accepteert men beter dat ik de dameskant gebruik. Ik zal in het vervolg dus ook gebruik gaan maken van een ander openbaar toilet
- het was 's avonds, waarbij mijn baard door mijn make-up groeide (ja, ik ben bezig die baard weg te epileren - maar dat staat 's zomers stil en dus zag ik er minder vrouwelijk uit dan anders)
- ik droeg een broek (in een rok accepteert men je voor mijn gevoel sneller aan de dameskant)
Groetjes,
Frederique
Natuurlijk is dat pijnlijk...
Aan de andere kant:
- het is bij één specifiek toilet dat men echt agressief doet (perron 2 van het Amsterdams CS - oostkant)
- de mensen die daar staan doen ook hun best om wat zij als hun werk zien (nl: voorkomen dat mannen bij de dames het toilet op gaan en omgekeerd) te doen. Zij zien dat meer als hun werk dan toilet-heren/dames van andere toiletten (die de nadruk meer leggen op schoonhouden van de toiletten)
- bij overige toiletten accepteert men beter dat ik de dameskant gebruik. Ik zal in het vervolg dus ook gebruik gaan maken van een ander openbaar toilet
- het was 's avonds, waarbij mijn baard door mijn make-up groeide (ja, ik ben bezig die baard weg te epileren - maar dat staat 's zomers stil en dus zag ik er minder vrouwelijk uit dan anders)
- ik droeg een broek (in een rok accepteert men je voor mijn gevoel sneller aan de dameskant)
Groetjes,
Frederique
Kijk ook eens op de genderkalender !
JA dat is inderdaad een voordeel een rok of jurk te dragen, ik ben nog nooit aangesproken als ik ga plassen op een damestoilet, maar ik draag dan ook altijd een rok.Frederique_ schreef:Hoi Melina,
Natuurlijk is dat pijnlijk...
- ik droeg een broek (in een rok accepteert men je voor mijn gevoel sneller aan de dameskant)
Groetjes,
Frederique
En ja ik heb het voordeel dat mijn baardhaar niet zo snel zichtbaar wordt ook na een dag vrouw zijn niet. Maar toch wil ik die baardharen kwijt.
Groetjes Bea.
beide sexen te kennen en daar vol van te genieten en te leven
-
Arike
- Eredivisie
- Berichten: 525
- Lid geworden op: wo jul 12, 2006 22:44
- Locatie: omg. Utrecht
- Contacteer:
... was "dat ding" nou maar alleen om te plassen .... dan was het nog net iets minder erg ....Janiek2 schreef:Misschien dat Freud ook overliep van zulk een generositeit, toen hij het begrip "penisnijd" de wereld in stuurde: "God, wat een handig ding! Je kunt er nota ben staand mee plassen en als je zelf ook nog een beetje handig bent en de ondergrond werkt een beetje mee, dan houd je zelfs de neuzen van je schoenen droog. Ik snap niet hoe die vrouwen zonder kunnen..."Frederique_ schreef: "ik gun iedere vrouw zo'n handige penis".
groetjes,
Arike
"But life is too short
Better listen to yourself"
Arike
"But life is too short
Better listen to yourself"
-
Arike
- Eredivisie
- Berichten: 525
- Lid geworden op: wo jul 12, 2006 22:44
- Locatie: omg. Utrecht
- Contacteer:
Eigenlijk vind ik dat gedrag van dat WC-personeel te triest voor woorden. Maar het blijkt maar weer eens dat die mensen er ook zijn. En ook nog eens totaal niet voor rede vatbaar...
...en daar betaal je dan ook 50cent voor...
die peoples verdienen het niet eens om klanten te krijgen...
groetjes, Arike (die vindt dat een vrouw zonder rok er ook best heel vrouwelijk uit kan zien)
...en daar betaal je dan ook 50cent voor...
die peoples verdienen het niet eens om klanten te krijgen...
Ik heb altijd meer de indruk dat op korte afstand voornamelijk toch de gezichtshuid en evt baardschaduw zijn die de weggevers zijn. Van iets meer afstand gezien, zou ik zeggen kapsel en silhouet, en daar kan een rok natuurlijk wel iets bij helpen. Maar met een driekwart-broek van het juiste model + laarzen (en laat die hakken dan ook maar weg) hoeft het effect niet veel minder te zijn...TV-Bea schreef:JA dat is inderdaad een voordeel een rok of jurk te dragen, ik ben nog nooit aangesproken als ik ga plassen op een damestoilet, maar ik draag dan ook altijd een rok.Frederique_ schreef:Hoi Melina,
Natuurlijk is dat pijnlijk...
- ik droeg een broek (in een rok accepteert men je voor mijn gevoel sneller aan de dameskant)
Groetjes,
Frederique
En ja ik heb het voordeel dat mijn baardhaar niet zo snel zichtbaar wordt ook na een dag vrouw zijn niet. Maar toch wil ik die baardharen kwijt.
Groetjes Bea.
groetjes, Arike (die vindt dat een vrouw zonder rok er ook best heel vrouwelijk uit kan zien)
Nou ja wat ik op trav.org geleerd heb is dat wat mensen echt denken pas op internet of in het geheim tot uiting komt. Op werk of sociaal hetzelfde mechanisme, in je gezicht positief maar als groep of anoniem is het een ander verhaal.
Dat is een van de eerste berichtjes van Mila die ik me herinner: kijk verder dan je ts neus lang is. Want hoe lang kan je het volhouden erachter te komen dat van werkelijke acceptatie door de buitenwereld nooit sprake zal zijn? Gewoon door zoiets simpels als uiterlijk? Of kan je daar mee leven? dan is 2 jaar rle nog te kort !
Wat ik dus bedoel eigenlijk is dat hoeveel mooie woorden ik er ook aan kan spenderen die reaktie van dat personeel waarschijnlijk iets is wat meer mensen denken maar niet durven zeggen.
En dan over transen onderling: daar is die reaktie nog sterker misschien, hebben we niet gehoord: ' daar zou ik niet naast willen lopen' van mensen die je zouden moeten ' steunen' ? of wat ik laats hoorde ' koude bitch' omdat je gewoon bang bent voor de reakties je wat afstandelijk overkomt
Dus hoeveel reserves heb je, of ga je je afsluiten voor de realiteit?
o ja en het korte politiek correcte antwoord ter aanvulling: wat een belachelijke reaktie
Dat is een van de eerste berichtjes van Mila die ik me herinner: kijk verder dan je ts neus lang is. Want hoe lang kan je het volhouden erachter te komen dat van werkelijke acceptatie door de buitenwereld nooit sprake zal zijn? Gewoon door zoiets simpels als uiterlijk? Of kan je daar mee leven? dan is 2 jaar rle nog te kort !
Wat ik dus bedoel eigenlijk is dat hoeveel mooie woorden ik er ook aan kan spenderen die reaktie van dat personeel waarschijnlijk iets is wat meer mensen denken maar niet durven zeggen.
En dan over transen onderling: daar is die reaktie nog sterker misschien, hebben we niet gehoord: ' daar zou ik niet naast willen lopen' van mensen die je zouden moeten ' steunen' ? of wat ik laats hoorde ' koude bitch' omdat je gewoon bang bent voor de reakties je wat afstandelijk overkomt
Dus hoeveel reserves heb je, of ga je je afsluiten voor de realiteit?
o ja en het korte politiek correcte antwoord ter aanvulling: wat een belachelijke reaktie
terra incognita
Hoewel ik in de gelukkige omstandigheid verkeer dat ik probleemloos naar het damestoilet kan (de andere kant is inmiddels jaren geleden, dus ik weet niet hoe dat zou gaan), vind ik toch dat toiletpersoneel op de hoogte zou moeten zijn van travestie en transgenderisme, zodat ze daar wat soepeler en discreter mee om kunnen gaan.
In Amerika schijnt de gestrengheid wat betreft het juiste toiletgebruik nog sterker te zijn:
http://www.youtube.com/watch?v=yFDaYIsOWQk
En daar moet je er als geboren vrouw ook meer werk van maken om passabel te zijn...
In Amerika schijnt de gestrengheid wat betreft het juiste toiletgebruik nog sterker te zijn:
http://www.youtube.com/watch?v=yFDaYIsOWQk
En daar moet je er als geboren vrouw ook meer werk van maken om passabel te zijn...
Ik dweil, dus ik ben. - Vrij naar Descartes
Dat is dan maar goed ook. Dat ze het niet durven, bedoel ik.Dorine schreef:Wat ik dus bedoel eigenlijk is dat hoeveel mooie woorden ik er ook aan kan spenderen die reaktie van dat personeel waarschijnlijk iets is wat meer mensen denken maar niet durven zeggen.
Mensen die op internet vuil spuien zijn volgens mij gefrustreerde lieden, die zo hun gal kwijt kunnen zonder tot de orde geroepen te worden. Daar kun je beter niet teveel conclusies aan verbinden, want dan doe je jezelf onnodig pijn en goedwillende mensen tekort.
Ik dweil, dus ik ben. - Vrij naar Descartes
Mooi en ironische verwoord, de pijn blijftIk ben toch wel heel blij dat er blijkbaar zeer veel 'normale' mensen kunnen meegaan in mijn 'realiteitsstoornis' met betrekking tot mijn passabiliteit als vrouw.
probleemloos is als je veel sterker bent dan wat anderen van je vinden en je ook niet eens de behoefte voelt iets ' uit te leggen' zelfs al priemt de baardhaar door je foundation. En dat je jezelf off-topic,. off life en dus wel online ook niet op de genderscale legt en vergelijkt met anderen om je positie te bepalen (tg-zijn, primair, secondair, pre post op)
zo gezien zijn jij Janiek en ook Frederique echt voorbeelden voor me, innerlijk zo sterk. Iemand als Melanie of Laura benadrukt meer dat anderen ' niets zien' dat is meer een voorbeeld op fysiek vlak, heel leuk maar het houdt op qua diepte/levensvisie zoals je de blaadjes leest. Mijn vraag is dan altijd: ' en als ze het nou wel zien' ? had je het dan volgehouden?
Uit onzekerheid zou ik voor het fysieke kiezen, gewoon uiterlijk vrouw, en pas als ik 90 ben denken: ach ja Janiek en Frederique hadden gelijk, het leven draait om wie je van binnen bent en laat de buitenwereld maar denken....
misschien kan ik dat proces wat versnellen
terra incognita
@ Dorine: Je moet mij niet met Frederique vergelijken, want ik hoef lang niet zoveel innerlijke kracht te mobiliseren. Ik word veel minder vaak met mijn uiterlijk geconfronteerd, omdat ik in eerste instantie kennelijk aardig voor vrouw door kan gaan. Een kwestie van geluk, denk ik.
Maar in tweede instantie ben ik ook liever open over wie ik ben: een "allochtoon" in vrouwenland. Mensen zien dan gauw genoeg dat dat helemaal niet zo eng is en na een poosje zelfs heel gewoon. Daar voel ik me prettiger bij.
Het is altijd moeilijk een ander als "voorbeeld" te zien. Misschien kun je ook kijken wat voor een "voorbeeld" je zelf zou willen zijn.
Maar in tweede instantie ben ik ook liever open over wie ik ben: een "allochtoon" in vrouwenland. Mensen zien dan gauw genoeg dat dat helemaal niet zo eng is en na een poosje zelfs heel gewoon. Daar voel ik me prettiger bij.
Het is altijd moeilijk een ander als "voorbeeld" te zien. Misschien kun je ook kijken wat voor een "voorbeeld" je zelf zou willen zijn.
Ik dweil, dus ik ben. - Vrij naar Descartes
ja je hebt gelijk, ik zoek naar positieve voorbeelden, daarom vond ik die site van Lynn zo goed. Zo werkt het altijd he, zoek je een voorbeeld dan moet je jezelf afvragen wat voor voorbeeld jij geeft, zoek je hulp dan voel je je beter als je anderen helpt.
Nu heb ik niet zoveel te geven, dat komt zeker weer als ik heel veel van mijzelf ga houden, zoals ik ben, al dan niet met wat gesleutel aan mn lijf
Ik kijk hoe anderen het doen, ben altijd geinspireerd, in meer of mindere mate, maar leven met genderdysforie blijft een (positieve) uitdaging, zo moet ik het maar zien
liefs
Door
Nu heb ik niet zoveel te geven, dat komt zeker weer als ik heel veel van mijzelf ga houden, zoals ik ben, al dan niet met wat gesleutel aan mn lijf
Ik kijk hoe anderen het doen, ben altijd geinspireerd, in meer of mindere mate, maar leven met genderdysforie blijft een (positieve) uitdaging, zo moet ik het maar zien
liefs
Door
terra incognita
En mensen die altijd aan het proberen zijn anderen te helpen, die moeten zelf nodig geholpen wordenDorine schreef:Zo werkt het altijd he, zoek je een voorbeeld dan moet je jezelf afvragen wat voor voorbeeld jij geeft, zoek je hulp dan voel je je beter als je anderen helpt.
.Wat je hierboven zegt, vond ik zelf ook nooit prettig om te horen, maar een kern van waarheid zit er wel in...
Ik dweil, dus ik ben. - Vrij naar Descartes
-
lief dinnetje
- Eredivisie
- Berichten: 874
- Lid geworden op: di aug 29, 2006 19:19
Boeiende reactie Dorine ......
Nou ja wat ik op trav.org geleerd heb is dat wat mensen echt denken pas op internet of in het geheim tot uiting komt. Op werk of sociaal hetzelfde mechanisme, in je gezicht positief maar als groep of anoniem is het een ander verhaal.
Ja, dat is voor mij vaak echt een probleem in de omgang met mensen.
Achter je rug krijg je een stempel ..... vaak is dat niks anders dan hun eigen frustratie die mensen ventileren op diegene die anders is.
Dat is een van de eerste berichtjes van Mila die ik me herinner: kijk verder dan je ts neus lang is. Want hoe lang kan je het volhouden erachter te komen dat van werkelijke acceptatie door de buitenwereld nooit sprake zal zijn? Gewoon door zoiets simpels als uiterlijk? Of kan je daar mee leven? dan is 2 jaar rle nog te kort !
Volledig mee eens ook.
Wat ik dus bedoel eigenlijk is dat hoeveel mooie woorden ik er ook aan kan spenderen die reaktie van dat personeel waarschijnlijk iets is wat meer mensen denken maar niet durven zeggen.
Uiteraard. Veel mensen denken gewoon dat we gestoord zijn.
Ze kunnen het niet volgen en ze kunnen er niet mee omgaan.
En dan over transen onderling: daar is die reaktie nog sterker misschien, hebben we niet gehoord: ' daar zou ik niet naast willen lopen' van mensen die je zouden moeten ' steunen' ? of wat ik laats hoorde ' koude bitch' omdat je gewoon bang bent voor de reakties je wat afstandelijk overkomt
Het ventileren van de eigen onzekerheid.
Ook de angst om gelezen te worden door de aanwezigheid van de andere.
Dus hoeveel reserves heb je, of ga je je afsluiten voor de realiteit?
Ja en neen.
Ik vrees dat als je echt voor 100% de transitie gaat doorlopen dat in bepaalde fases je enorm op jezelf moet kunnen terugplooien.
Voor mij is het duidelijk dat je enorm sterk moet zijn en zeker ook een dikke huid moet hebben.
Aan de andere kant ..... je maakt vorderingen met de tijd, al gaat het proces traag en ook en vooral , je krijgt psychisch regelmatig serieuze
dingen te verwerken.
o ja en het korte politiek correcte antwoord ter aanvulling: wat een belachelijke reaktie
Die zin zegt alles.
Uiteraard moeten we dat voorval uit het standpunt bekijken van onze groep en dan is het politiek correct om te zeggen ........
Groeten,
Melina
Nou ja wat ik op trav.org geleerd heb is dat wat mensen echt denken pas op internet of in het geheim tot uiting komt. Op werk of sociaal hetzelfde mechanisme, in je gezicht positief maar als groep of anoniem is het een ander verhaal.
Ja, dat is voor mij vaak echt een probleem in de omgang met mensen.
Achter je rug krijg je een stempel ..... vaak is dat niks anders dan hun eigen frustratie die mensen ventileren op diegene die anders is.
Dat is een van de eerste berichtjes van Mila die ik me herinner: kijk verder dan je ts neus lang is. Want hoe lang kan je het volhouden erachter te komen dat van werkelijke acceptatie door de buitenwereld nooit sprake zal zijn? Gewoon door zoiets simpels als uiterlijk? Of kan je daar mee leven? dan is 2 jaar rle nog te kort !
Volledig mee eens ook.
Wat ik dus bedoel eigenlijk is dat hoeveel mooie woorden ik er ook aan kan spenderen die reaktie van dat personeel waarschijnlijk iets is wat meer mensen denken maar niet durven zeggen.
Uiteraard. Veel mensen denken gewoon dat we gestoord zijn.
Ze kunnen het niet volgen en ze kunnen er niet mee omgaan.
En dan over transen onderling: daar is die reaktie nog sterker misschien, hebben we niet gehoord: ' daar zou ik niet naast willen lopen' van mensen die je zouden moeten ' steunen' ? of wat ik laats hoorde ' koude bitch' omdat je gewoon bang bent voor de reakties je wat afstandelijk overkomt
Het ventileren van de eigen onzekerheid.
Ook de angst om gelezen te worden door de aanwezigheid van de andere.
Dus hoeveel reserves heb je, of ga je je afsluiten voor de realiteit?
Ja en neen.
Ik vrees dat als je echt voor 100% de transitie gaat doorlopen dat in bepaalde fases je enorm op jezelf moet kunnen terugplooien.
Voor mij is het duidelijk dat je enorm sterk moet zijn en zeker ook een dikke huid moet hebben.
Aan de andere kant ..... je maakt vorderingen met de tijd, al gaat het proces traag en ook en vooral , je krijgt psychisch regelmatig serieuze
dingen te verwerken.
o ja en het korte politiek correcte antwoord ter aanvulling: wat een belachelijke reaktie
Die zin zegt alles.
Uiteraard moeten we dat voorval uit het standpunt bekijken van onze groep en dan is het politiek correct om te zeggen ........
Groeten,
Melina
-
lief dinnetje
- Eredivisie
- Berichten: 874
- Lid geworden op: di aug 29, 2006 19:19
Dorine schreef :
zo gezien zijn jij Janiek en ook Frederique echt voorbeelden voor me, innerlijk zo sterk. Iemand als Melanie of Laura benadrukt meer dat anderen ' niets zien' dat is meer een voorbeeld op fysiek vlak, heel leuk maar het houdt op qua diepte/levensvisie zoals je de blaadjes leest. Mijn vraag is dan altijd: ' en als ze het nou wel zien' ? had je het dan volgehouden?
Wel hier moet ik iets aanvullen Dorine.
Het is niet omdat je meer passable bent als trans dat het leven zoveel eenvoudiger is als trans......
Het geeft bij oppervlakkige contacten minder aanleiding tot 'conflicten' in het dagelijkse leven bij de outing van je genderbeleving.
Je kan vrij eenvouding in de maatschappij bewegen en functioneren.
Maar ! In diepgaande relaties word je vroeg of laat toch met het probleem/verleden geconfronteerd.
En dan moet je ook heel sterk zijn ......laat ons maar zeggen, het onbegrip over wie je bent of over wie je zou (had) willen zijn , komt later in het proces in je omgang met mensen.
Het maakt de situatie er daarom niet eenvoudiger op.
Passable zijn is dus een troef tot op een bepaald punt .........maar je sleept je 'ongewenste' verleden mee, en dat is iets waar je je heel leven mee gaat blijven zitten.
Een vb. : Gisteren nog naar 'maanrock' gegaan met een vriendin en mijn zus ...... leuk dus 3 vrouwen samen op stap.
Leuke mannen gezien ook en tja , die mannen hadden duidelijk niks in de gaten. Het was nochtans bij volle daglicht deze keer.
Maar toch is er nog ergens een rem om vlot contact te maken met die mannen voor mij...... ergens knaagt er wel iets.
Dat is niet altijd zo, maar soms is er dus een extra onzekerheid waardoor ik (nog) niet altijd echt mezelf kan en durf zijn.
Hoe zou ik het schrijven : mijn verleden, mijn anders zijn is een 'extra negatieve factor' die mijn zelfvertrouwen op bepaalde ogenblikken gaat aantasten.
Met vriendelijke groeten,
Melina
zo gezien zijn jij Janiek en ook Frederique echt voorbeelden voor me, innerlijk zo sterk. Iemand als Melanie of Laura benadrukt meer dat anderen ' niets zien' dat is meer een voorbeeld op fysiek vlak, heel leuk maar het houdt op qua diepte/levensvisie zoals je de blaadjes leest. Mijn vraag is dan altijd: ' en als ze het nou wel zien' ? had je het dan volgehouden?
Wel hier moet ik iets aanvullen Dorine.
Het is niet omdat je meer passable bent als trans dat het leven zoveel eenvoudiger is als trans......
Het geeft bij oppervlakkige contacten minder aanleiding tot 'conflicten' in het dagelijkse leven bij de outing van je genderbeleving.
Je kan vrij eenvouding in de maatschappij bewegen en functioneren.
Maar ! In diepgaande relaties word je vroeg of laat toch met het probleem/verleden geconfronteerd.
En dan moet je ook heel sterk zijn ......laat ons maar zeggen, het onbegrip over wie je bent of over wie je zou (had) willen zijn , komt later in het proces in je omgang met mensen.
Het maakt de situatie er daarom niet eenvoudiger op.
Passable zijn is dus een troef tot op een bepaald punt .........maar je sleept je 'ongewenste' verleden mee, en dat is iets waar je je heel leven mee gaat blijven zitten.
Een vb. : Gisteren nog naar 'maanrock' gegaan met een vriendin en mijn zus ...... leuk dus 3 vrouwen samen op stap.
Leuke mannen gezien ook en tja , die mannen hadden duidelijk niks in de gaten. Het was nochtans bij volle daglicht deze keer.
Maar toch is er nog ergens een rem om vlot contact te maken met die mannen voor mij...... ergens knaagt er wel iets.
Dat is niet altijd zo, maar soms is er dus een extra onzekerheid waardoor ik (nog) niet altijd echt mezelf kan en durf zijn.
Hoe zou ik het schrijven : mijn verleden, mijn anders zijn is een 'extra negatieve factor' die mijn zelfvertrouwen op bepaalde ogenblikken gaat aantasten.
Met vriendelijke groeten,
Melina