Pagina 2 van 3
Geplaatst: zo jan 04, 2004 14:04
door Franciska
Hoi Esther,
Het is inderdaad erg hard maar ik zie geen andere mogelijkheid om tot ze door te dringen.
Zelfs dit zal vermoed ik bij hun geen lampje laten branden over hun invloed op mijn ontwikkeling. Ik had het overrigens nog erger kunnen maken maar dat heeft geen enkele zin. ze kunnen zich niet inleven in een ander, zij zien alles alleen maar vanuit hun eigen bekrompen denkwijze.
Ze zullen dit waarschijnlijk niet eens serieus nemen.
Groetjes,
Franciska.
Geplaatst: zo jan 04, 2004 16:26
door Miss Laura
Hoi Franciska,
Ik weet dat je je rot voelt. Ik spreek uit ervaring. Mijn broer en mijn zus hebben mij begin september verlaten en willen niets meer met mij van doen hebben. Ook mijn zwager en schoonzus heb ik niet meer gezien. Dit waren de "prettige feestdagen". Alleen mijn vader is super, hij steunt mij zoveel hij nog kan op zijn leeftijd.
In mijn omgeving zeggen de meeste mensen, de tijd zal de wonden wel helen. Ik hoop ook voor jouw. Wees niet negatief meid. Je staat voor de grote stap om de laatste hindernis te overwinnen. Werk dan vanuit je nieuwe ik aan de nieuwe wereld en nieuwe contacten. Mocht het helemaal niet willen neem dan afscheid van hen. Ik heb dit ook al min of meer gedaan. Werk aan je eigen toekomst. Je familie heb je niet zelf uitgezocht, maar je vriendinnen zoek je zelf.
Kop op meisje,
Groetjes,
Geplaatst: zo jan 04, 2004 19:56
door Franciska
Hoi Laura,
Deze brief is ook een beetje afscheid nemen.
Om dit stukje van mijn verleden los te kunnen laten moet ik deze brief schrijfen.
Groetjes,
Franciska.
Geplaatst: zo jan 04, 2004 20:11
door Joanne
Ok maar je hoeft hem toch nog niet te versturen. Misschien denk je er na je SRS wel heel anders over en hun ook. Er kan echt een hele hoop veranderen als alle spanning van dat vervelende akkefietje wegvalt. Misschien dat je broers dan ook zoiets hebben van hey dit is dus wel serieus. Wacht er nog even een tijdje mee met versturen je weet maar nooit.
Geplaatst: zo jan 04, 2004 21:23
door Franciska
Hoi Joanne,
Hoe lang zou ik dan nog moeten wachten 1 jaar of toch maar liever 2?
Ik ben nu 42 en ze hebben nog altijd niks door serieus nemen ze mij ook niet. bovendien geloof ik er niet in dat het contact nog hersteld kan worden.
Ik laat de brief nog tot morgen avond liggen en hak dan de knoop door.
Op deze manier doe alleen mezelf maar meer pijn.
Groetjes,
Franciska.
Geplaatst: ma jan 05, 2004 0:48
door Joanne
Tsja als je al vastbesloten bent dan moet je het gewoon doen ik vraag me alleen af wat je er mee wint je gooit in ieder geval de deur hermetisch dicht dus een terugweg is dan erg moeilijk als die er ooit toch van komt. Anyway als je je er beter door voelt wie zijn wij dan om je er vanaf te houden. Sterkte in ieder geval.
Geplaatst: ma jan 05, 2004 5:59
door Chantal C.
Franciska schreef:Hoe lang zou ik dan nog moeten wachten 1 jaar of toch maar liever 2?
Hoi Franciska,
Ik heb 7 jaar lang geen contact met mijn zus gehad, zelfs geen kaartjes met kerst of verjaardagen. Ze is zelfs getrouwd in die periode zonder de rest van de familie in te lichten of uit te nodigen.
Waarom? Omdat mevrouw ruzie had met mijn moeder! Daarom liet ze de rest van de familie ook links liggen. Sinds een jaar of 7 heb ik weer contact en ze is nu dikke maatjes met..... mijn moeder!
En er zijn nog ergere gevallen te bedenken... Ik zou hem dus NIET versturen. Zie het maar als een emotionele uitspatting. Laat het nu rusten en er komt een moment dan komen ze toch wel naar jou toe. Een goed gesprek lijkt me dan beter.
Succes meid!
Geplaatst: ma jan 05, 2004 11:01
door Lisette
Ik ben het met Joanne eens, mijn advies is ook om er eventjes mee te wachten tot na je srs.
Als je hem nu verstuurd gooi je de deur potdicht zonder uberhaupt nog enige kans op herstel.
Maar als je vastbesloten bent om hem te versturen dan is dat uiteraard geheel aan jou, mij lijkt het in elk geval niet slim.
Lisette
Geplaatst: ma jan 05, 2004 19:36
door Franciska
Hoi Allemaal,
Ik heb vandaag besloten om de brieven aan mijn broers niet te versturen. De reden hiervoor is dat ze het toch nooit zullen kunnen begrijpen, waardoor het dus volkomen zinloos wordt. Tevens ben ik niet geheel eerlijk geweest ik verwacht namelijk wel dat ze er niet op zouden reageren maar hoopte daar eigelijk wel op. Dit lijkt er op te wijzen dat ik toch nog hoop dat het ooit nog goed komt, al heb ik daar nog steeds sterke twijfels over. Zolang die hoop er is mag ik, denk ik de deur niet sluiten.
Groetjes,
Franciska.
Geplaatst: ma jan 05, 2004 20:50
door esther1
Hoi Franciska,
Lijkt me een heel verstandige beslissing.
Groetjes,
Esther
Geplaatst: ma jan 05, 2004 21:26
door Joanne
Ben ik het zowaar met Esther eens

Geplaatst: di jan 06, 2004 12:51
door esther1
Joanne schreef:Ben ik het zowaar met Esther eens

Joanne,
Dit gaat helemaal niet goed
Je bent in korte tijd nu al de 3e of 4e die het met me eens is.
Wat doe ik verkeerd??? Word ik te soft, word ik oud, raak ik afgestompt?
Of ben ik dan misschien toch best wel aardig.

HELLUP
Groetjes,
Esther, helemaal in de war.
Geplaatst: di jan 06, 2004 16:13
door Cynthia
Esther
Wil je erover praten?
Geplaatst: di jan 06, 2004 20:02
door Franciska
Hoi,
De toekomst zal het uitwijzen of het een verstandige beslissing is, Wat ik nu al wel kan zeggen is dat ik er nu vrede mee heb, ik kan het weer met rust laten. Waarmee het dilema is opgelost.
Groetjes,
Franciska.
Geplaatst: di jan 06, 2004 21:12
door Joanne
Esther schreef:Joanne schreef:Ben ik het zowaar met Esther eens

Joanne,
Dit gaat helemaal niet goed
Je bent in korte tijd nu al de 3e of 4e die het met me eens is.
Wat doe ik verkeerd??? Word ik te soft, word ik oud, raak ik afgestompt?
Of ben ik dan misschien toch best wel aardig.

HELLUP
Groetjes,
Esther, helemaal in de war.
Hahaha dat gaat inderdaad niet goed he Esther het is allemaal wel erg soft de laatste tijd. Heb je een breakdown of zo? Nee ik denk dat je gewoon aardig bent toch wel
