Travestie.org

Als je zeker bent van je zaken en het "mondelinge- schriftelijke- en tekenvaardigheidsexamen" met goed gevolg volbrengt kun je bijna zeker zijn dat je ook vrouw resp. man wordt.

Ik zou het om willen draaien Laura, als je zeker bent van je vrouw resp.man zijn gaan de tests (geen examens) ook goed.
Door goede tests word je geen man, resp. vrouw, dat ben je al als het goed is

Er wordt wel een gezegd "Keulen en Aken zijn ook niet op een dag gebouwd". Wees zeker van jezelf en blijf geloven dan komt het moment dat je wordt gebelt, maar forceer het niet.

Forceren nee, maar soms eens voorzichtig informeren hoe het er voor staat kan echt geen kwaad.

Succes,
Esther

Hi,

zoals we weten handeld het VU volgens het protocol waarin de spelregels zijn vastgelegd volgens de standaards of care en gecontroleerd worden door het ministerie waar ze onder vallen, dus ze zijn gelimiteerd.

Het lijkt lang en is dit ook wel maar stel je eens voor dat je binnen een jaar alles kon doen een volledige transitie, aangezien er vanaf de intake tot het groene licht zo'n een 30% wordt afgewezen of zelf tot een andere konklusie komt, zouden er dan niet door de snelle mogelijkheden zeker foutieve beslissingen worden genomen door een te korte periode waarin impulsiviteit wel eens een rol zou kunnen spelen..

Het heeft tijd nodig om te ondervinden niet speciaal ofdat dit nou hetgene is wat je wilt, maar meer om zoals het heet - in real life - zo goed en kwaad als mogelijk te ondervinden wat je te wachten staat in je verdere leven, voor zover mogelijk.
Ik kan voor mijzelf geen tijdslimiet stellen die wordt alleen bepaald door het moment dat ik er (uit) klaar voor ben.

Als je zeker bent van je zaken en het "mondelinge- schriftelijke- en tekenvaardigheidsexamen" met goed gevolg volbrengt kun je bijna zeker zijn dat je ook vrouw resp. man wordt.

Ik lees telkens weer dat schriftelijke enz. exames zo belangrijk zijn het gekke is in mijn geval dat ik alles heb gedaan, 250 vragen daarna 500 + vragen maar in het verloop van de gesprekken met de psych Dr Gijs, is daar verder geen woord aan besteed we hebben het altijd over aktuele dingen van de dag en van morgen gehad. Vraag me nu af waarom die verschillende waardes gehecht aangaande deze materie, of zou het kunnen zijn dat de vragen van het "examen" voldoende waren beantwoord.

groetjes, Adriana

Hallo Allemaal.

Ja ik zelf vind het wel prettig dat er een tijdje over heen gaat allemaal.
Zou er persoonlijk niet aan moeten denken dat het binnen een jaar geregeld kan zijn.
Het enige is wat ik hoop is dat me moeder het allemaal nog mag meemaken maar verder vindt ik het wachten geen punt.
Kortom wat Lisette zegt kan ik me wel in vinden.
Liefs:Lisa

Tsja ik hoor regelmatig de term testen en examens maar ik vind dat je daar niet van uit moet gaan als je bij een eerste gesprek komt. De testen die je doet zijn er niet voor de diagnostisering maar meer voor de statistieken. Het VU is een academisch ziekenhuis en doen naast de behandeling op zich ook onderzoeken naar de oorzaak en de beleving van je transsexualiteit. Mijn ervaring is dat de testen ook helemaal niet ter sprake gekomen zijn bij mijn gesprekken. En ik ben gewoon er heen gegaan met het gevoel dat als ik het zeker weet ze niets anders kunnen doen dan me te helpen. Ik was volledig zeker van mijn zaak en dat was ook duidelijk in mijn diagnose. Ik heb dus ook nooit het gevoel gehad dat ik examen moest doen of afhankelijk was van de goedkeuring van de psychen. Voor zover ik weet is de algemene instelling van de Vu er een van: Ja tenzij..... En dan duidt dat tenzij op eventuele contraindicaties als schizofrenie en psychosen en dergelijke. In dat geval vinden ze het gewoon niet verstandig om dergelijke ingrijpende behandelingen te doen aangezien je dan gewoon niet in staat bent objectief te blijven ten opzichte van je beslissing. En dat is mijns inziens een hele verstandige houding van de VU. Verder is het natuurlijk zo dat de hele wachtlijst situatie erg vervelend is. De normale gang van zaken is dat je na anderhalf jaar RLE gewoon geopereerd zou moeten worden en dat wordt nu nog eens zeven maanden uitgesteld en dat is niet zoals het hoort. Gelukkig doen ze er bij de VU een hoop aan omdat op te lossen en hopelijk slagen ze er in. Die zeven maanden zijn dus vervelend en eigenlijk onnodig maar ik heb ze zonder al te veel moeite doorlopen en er ook mijn positieve dingen uitgehaald. Ik had die extra bedenktijd wel nodig voor mijn gevoel omdat ik alles toch heb ervaren als een hele hoop verandering in zeer korte tijd. Maar dat is achteraf gezien. Vooraf lijkt het een hele lange tijd waar je door moet dus ik kan me het ongeduld ook wel weer voorstellen. Zeker als je al je hele leven met het probleem worstelt en er eigenlijk al uit bent op het moment dat je je intake doet. Anyway het is allemaal best te doen en dat extra stukje bedenktijd maak daar gebruik van. Het scheelt een hele hoop op je verdere ontwikkeling na je SRS.

Hallo meiden, even een reactie terug van mij...

Misschien heb ik me een beetje raar uitgedrukt maar ik wil geen misverstanden veroorzaken. Om even in te gaan op JOANNE over het feit dat je altijd als 'speciaal' behandeld wordt, natuurlijk ben ik me daarvan bewust en natuurlijk weet ik dat ik ook niet als 100% vrouw behandeld zal worden en dat mannen je interessant kunnen vinden om je 'NEO-Vagina' en 'dat ze dat weleens een keertje zouden willen uitproberen!'. wel, die laat ik niet toe in mijn leven en ook niet die perverse kereltjes die op shemales kicken omdat ze een penis hebben. In feite bedoel ik te zeggen dat ze me vaak benaderen omdat ik een penis heb en dat ze dat sexueel gezien wel interessant vinden en ik weet heus wel dat dat na de operatie niet weg zal zijn hoor, ik zal de rest van mijn leven met vooroordelen te maken hebben, vervelende mensen etc, maar ja dat heb ik nu ook al dus veel verschil zal DAT niet maken. En laat me een misverstand wegnemen, ik loop hier niet te kankeren op de VU, echt niet, jullie moeten iets beter lezen, ik zeg alleen dat ik ERVAN BAAL dat ik in feite zolang moet wachten om mezelf te worden en dat elke minuut die je verliest van je leven als vrouw in feite een verlies is en in DAT opzicht vindt ik het wachten van een half jaar voor de tweede afspraak gewoon erg lang duren.

Voor vele TS-en hier is het misschien alleen maar een uiterlijke veranderingen die NEO-Vagina, echter, voor mij is het MÉÉR dan dat alleen, het is een symbolische afsluiting van een periode in mijn leven waarin ik mijzelf meer beschouwde als een FREAK, iemand die NIET ZICHZELF was, een 'vrouw' met een 'piemel'. Het heeft niets met sexuele aspecten te maken, zoals er verondersteld wordt, transsexualiteit mag nooit als reden hebben dat je sexleven erdoor verbeterd zou worden of dat je daardoor voor mannen aantrekkelijker gevonden zou worden, het gaat erom dat je JEZELF wordt. Ik heb een totale afkeer van mijn 'mannelijk geslachtsdeel' daarom mag ik toch wel even zeggen dat ik het rot vindt dat er een half jaar tussen zit? De hiervoorgaande jaren waren alleen maar jaren van diepe ellende en inktzwarte depressies en het is dan logisch dat je gewoon wat vaart in de dingen wil hebben omdat je voor jezelf ZEKER weet wat je wil en dat je zo bent. Het is echt niet een beslissing geweest die van de een of de andere dag is gekomen van zo:'nu ga ik eens ff lekker vrouw worden!'. Jarenlang van experimenteren met travestie, de eerste stapjes buiten als vrouw en de rest wat erbij hoort... dat heb ik allemaal al gehad, ik leef bijna fulltime als vrouw en het is eigenlijk al helemaal verweven met mij. Ik wil gewoon 'af' zijn. Het LIBOD waarover JOANNE het heeft, daarvan ben ik me ook allemaal bewust.

De afgelopen jaren waren voor mij ook jaren van bezinning op de toekomst:

- hoe zit het met werk?

- hoe zit het met relaties?

- hoe zit het met vrienschappen die veranderen?

- hoe ga je met de wereld om als TG/TS?

- wat zijn de consequenties?

--- en zo kan ik nog wel miljoenen zaken opnoemen die door mijn hoofd spookten!

Misschien geeft het mij juist rust,dat heeft de arts in het VU mij ook verteld, dat ik door de androcur niet meer zo op zoek zal zijn naar seks en dat ik dan waarschijnlijk ook meer innerlijke rust zal ervaren daardoor. Ik ben natuurlijk wel veel seks gewend, maar ok, een beetje rust in de tent is ook weleens wenselijk om alles wat er gebeurt eens goed te laten bezinken en te verwerken. Dus ik ben van ALLES allang op de hoogte, ik heb jarenlang zelf clubjes en websites gehad met informatie en voorlichting omtrent transsexualiteit, transgenderisme en travestie. Ik weet dus van de procedures af. Het enige dat ik nu doe is uiten van mijn gevoel omtrent de situatie. Dat ik erg onrustig ben en dat ik gewoon wil dat het allemaal snel achter de rug is, dat is toch begrijpelijk allemaal> Of snappen jullie dat niet? Het is nu net of ik die VU zit af te kraken terwijl dat helemaal niet zo is. Gelukkig snapt Joanne het wel, dat de ongeduld begrijpelijk is. Ik wilde gewoon even mijn gevoel uiten.

Groetjes,


Zohra

Hoi Zohra

Bedankt voor je nader uiteenzetting. Ik had al het gevoel dat je goed in je schoenen stond en je laatste stukje maakt dat alleen nog maar duidelijker. Ik heb ook niet zozeer commentaar op je eerste posting maar wilde gewoon even duidelijk hebben dat het gewoon veel meer is en dat je nog heel wat dingen te wachten staan maar zo te zien was jij daar al van op de hoogte. Ik begrijp je helemaal als je zegt dat je bepaalde dingen wil afsluiten en je verhaal over je sexleven dat ken ik zelf ook. Ik heb in mijn leven voor mijn transitie net zo'n wild leven geleid als jij en was ook erg blij met de rust die er in me neer daalde toen de andro zijn werk begon te doen. Ben blij te horen dat je weet wat je doet en kan alleen maar zeggen dat dit dus inderdaad de weg is die je moet gaan. En van die wachtlijsten het is goed dat je dat uit want ondanks dat we de VU niet aanvallen is het wel heel lastig om zolang te moeten wachten. Heel veel sterkte de komende tijd en geloof me als je er vanaf de andere kant op terugkijkt valt het best mee. Al is dat een beetje een dooddoener.

Hallo Joanne,

Dankjewel voor je reactie...

De sexuele drift die je hebt vóórdat je begint aan de androcur heeft waarschijnlijk nog te maken met het testosteron-gehalte in mijn bloed of hoe ik het anders ook mag noemen. Testosteron is het mannelijk hormoon en aangezien mannen over het algemeen meer op zoek zijn naar seks veroorzaakt dat denk ik ook een verhoogde sexuele drift. Ik denk dat dat er ook grotendeels mee te maken heeft hoor. Maar waar het mij om ging is dat ik inderdaad even mijn gevoel kon uiten i.v.m. het hele proces. Want het is namelijk niet niks wat je doormaakt. Iets waar je je hele leven naar uitkijkt en ineens gaat het gebeuren, tenminste: je zit nu in het proces!' en toch is dat toch even een verandering die je een plaats moet zien te geven in je leven, die gepaard gaat met heel veel emoties. Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat ik er zelf ook nog zo emotioneel over zou zijn, aanvankelijk dacht ik: 'Oh, dat doe ik wel even, ik wil het toch graag? Huppekee, aan de slag ermee!' maar gaandeweg het proces komen er gewoon heel veel emoties los, en die moet je dan allemaal even verwerken en ik vind het dan ook niet meer dan logisch dat ik hier op het forum mijn onrust uit. Ik vind dat mensen meer begrip moeten proberen op te brengen voor het ongeduld van anderen en niet zomaar eroverheen moeten walsen en het zeker niet moeten bagatelliseren wat ik poneer. De emoties die je hebt zijn gewoon doodnormaal. Nu ik middenin het proces zit kan ik ook meer begrip op brengen voor anderen die nog voor de keuze staan, maar ook voor hun ongeduld, hun verwarring, hun angst en hun verdriet.

Heel vaak letten mensen in bijvoorbeeld een forumposting niet op en doen ze het maar af als 'gezeur en gezanik' terwijl je toch echt te maken hebt met levensechte emoties. Ik hou zelf op internet een online-dagboekje bij waarin ik lekker kan klagen zonder dat ik feedback krijg van anderen, ok, dat is mijn stukje privé, maar soms is het heel erg prettig om je gevoelens te delen met anderen buiten je privékring om, ook om je ervaring te delen met de wereld zodat anderen er ook weer iets van kunnen leren.

Het hele gebeuren maakt me gewoon onrustig, opgewonden en blij tegelijk. De jaren van diepe depressies liggen nu gelukkig (godzijdank) achter mij en de keuze die ik gemaakt heb geeft me een bepaalde innerlijke rust. Nu de rest nog

Liefs,

Zohra

Hoi Zohra,

Als ik dit zo allemaal lees kan ik het uiteraard allemaal in een ander licht zetten. Het is me nu duidelijk hoe je het bedoelde. Ik kan me daar ook wel in vinden. Gewoon volhouden dan komt het allemaal goed.

Ja dat heb je nu eenmaal met "text only". Slechts zeven procent van het communicatieproces bestaat uit woorden de rest is lichaamstaal stemintonatie en gezichtsuitdrukkingen en dat mis je hier op het forum. Als er maar over gepraat word kom je er vanzelf uit.

Zohra, klaag maar lekker hoor , ik vind dat we dit wel mogen!!
En helaas het vu is niet zoals in mijn dromen, ga slapen als een man en wordt wakker als mezelf.
Maar het gaat gebeuren, dit weet ik zeker.....ietsje pietsje geduld, en daarnaast ook genieten van het leven die ik nu heb.
Dit weekend ben ik ook weer aan het stappen geweest, heerlijk de hele nacht dansen......op hihi transmuziek.
Geniet van je leven en voordat je het weet dan is het zover

Anouk
x

~*anouk*~ schreef:Zohra, klaag maar lekker hoor , ik vind dat we dit wel mogen!!
En helaas het vu is niet zoals in mijn dromen, ga slapen als een man en wordt wakker als mezelf.
Maar het gaat gebeuren, dit weet ik zeker.....ietsje pietsje geduld, en daarnaast ook genieten van het leven die ik nu heb.
Dit weekend ben ik ook weer aan het stappen geweest, heerlijk de hele nacht dansen......op hihi transmuziek.
Geniet van je leven en voordat je het weet dan is het zover

Anouk
x

Oh jazeker Anouk, genieten van het leven doe ik zeker hoor. Ik ga echt niet wachten tot St. Juttemis met uitgaan, leven en genieten. Ik ken van die mensen die wachten echt totdat ze helemaal perfekt zijn en dan durven ze zich pas aan de wereld te laten zien, nou, ik heb er mooi maling aan. Dit weekend ga ik ook weer lekker naar REXANE in Rotterdam, daar kun je je heerlijk uitleven en er komen ook heel veel T*'s daar. Tja, ik vind het voorlopig wel leuk om er te komen. Het leven is maar kort en daarom ga ik liever zoveel mogelijk en zolang de energieniveau's dat toestaan, lekker genieten en lekker stappen.

Ook al ben ik nog niet volledig vrouw, ik voel en kleedt mij wel dagelijks zo. Vroeger was het zo van: In het weekend als vrouw leven en doordeweeks als man. Maar nee, dat is iedere keer weer zo'n trauma. dan ging die pruik weer af, de dameskleding uit, plamuur van je gezicht af en dan was je weer 'man'. Iedere keer kreeg ik daarvan geestelijk weer zo'n enorme klap totdat ik vond dat ik een beslissing moest maken. Of helemaal MAN of helemaal VROUW. Zo kwam ik daar langzaam overheen en werd het een tweede natuur voor mij, een EERSTE natuur eigenlijk, mijn WERKELIJKE natuur. Laat ik het zo maar stellen.

Er zijn veel van die 'gelegenheidstravestieten', veel mensen die zich omkleden tot travestiet in het weekend om zich dan helemaal uit te leven, de rest van de week zijn we weer gewoon man. Ik kan dat niet meer. Ik wil all the way. Gelukkig is het obessieve er nu wel een beetje van af en wen ik langzaam aan mijn leven als 'vrouw' hoewel dat ding nog wel tussen de benen zit. Als ik over straat ga ziet ook niemand dat ik een man ben eigenlijk nog steeds, het enige waar ik op aangekeken wordt ik mijn enorme lengte. Daardoor kan ik soms nog weleens door de mand vallen. Ik ben namelijk TWEE METER lang. Ik krijg dus vaak opmerkingen als: 'Zooooooooooooow, dat is een lange vrouwwwwwwww!' hahaaha, nou dan lach ik iin mijn vuistje en geniet ervan. Maar vaak krijg ik ook vragen of ik niet toevallig een travestiet ben.... dan zeg ik: 'Jongen, kijk eens goed, heb je die tieten weleens gezien? Hebben travestieten TIETEN?' whahaahaha. Tja, je moet er met een beetje humor mee omgaan he?

Nou ik ga eens verder met mijn website...

Liefs,

Noou Zohra, ik ken travestieten die hebben echt wel borsten.....
Ik ken een paar travo's die zijn me breed dik en groot...my god en die borsten, volgens mij kunnen ze me er wel tussen wurgen.
Mooi, nee absoluuut niet, extravagant, vulgair jaaa, ik vind het schitterend om te zien hoe ze in de disco waar ik kom hun show opvoeren.
Yeps, dit hoort er gewoon bij

Anouk
x

Hehehe psies Anouk en wat die lengte betreft Zohra ik ben 1:85 lang en als ik hakken draag ook zon twee meter of er dicht tegenaan maar ik trek me er niks van aan. Krijg veel bekijks van mannen als ik met mijn "legs that never stop" aan de paal sta te dansen in mijn stamkroeg.
En als ik zo om me heen kijk ben ik best één van de vrouwelijkste vrouwen in die tent. Ook omdat ik gewoon durf te zijn wie ik ben en dat ook uit durf te dragen. Zelfs al gooi ik daarbij wel eens mijn decolletee in de uitverkoop.

Hehehe die Vodka Redbull ook.

LOL!

Bij het AZG in Groningen gaat het allemaal sneller dan bij het VU. Je moet alleen veel dingen zelf regelen, waarmee ze je in het VU wel helpen. Zo heb moet ik nog steeds een botscan krijgen. Iets wat ze in het VU standaard doen bij aanvang van hormoon gebruik. Ik zelf ben met mijn gesprekken begonnen in de zomer van 2002. In juni 2003 kreeg ik het groene licht en sinds oktober 2003 ben ik aan de hormonen. In het AZG doen ze wel wat moeilijker over patiëten buiten de noordelijke provincies. (fr,gr,dr). Je kan natuurlijk ook met je huisarts om de tafel zitten en proberen daar hormonen los te peuteren. Hij kan namelijk ook de controle's doen en je eventueel door verwijzen voor logepedie. Hoe het dan zit met de operatie, weet ik niet. Ik denk dat je in zo'n geval toch naar het buitenland moet en het zelf moet betalen.