Pagina 2 van 2
Geplaatst: za jan 21, 2006 21:32
door Cynthia
Kitty
Ik had het je al half en half voorspeld. Geef het zijn tijd.
Maar evengoed een geweldig bericht toch?
Ik ben ook wel benieuwd hoe het bij de VU gegaan is.
Viel je dat mee of tegen?
Geplaatst: za jan 21, 2006 22:19
door gast
Hey, Cynthia,
Zeker een goed bericht! En kwam eigenlijk precies op het juiste moment.
Over het VU is een wel heel erg lang verhaal, mail ik je ff - is een beetje teveel off-topic.
Liefs van Kitty.
Geplaatst: za jan 21, 2006 22:22
door betteke
Wat geweldig voor je Kitty!
Gelukkig toch weer een zorg minder, en een teken dat hij zich min of meer bij je beslissing neerlegt!
Ik zelf heb de ervaring dat mijn vader voor mijn srs ook niet wilde meewerken, maar zodra dit achter de rug was helemaal bijdraaide, ook waarschijnlijk omdat hij zag hoe gelukkig ik was, en iedereen in mijn omgeving en in mijn familie bewondering had voor mijn vastberadenheid en doorzettingsvermogen........datgene wat jij ook heb getoond!
Ik persoonlijk denk dat het voor vaders zich aangetast zien in hun mannelijkheid, omdat ze iets geproduceerd hebben dat niet voldoet aan het beeld dat ze voor ogen hadden.Wanneer ze uiteindelijk zien dat hun kind uiteindelijk toch karakter toont door te knokken voor hun eigen geluk en leven,kan dit omslaan in respect en berusting van hun keuze(en zoals je zelf al zei, het is geen keuze, maar dat snappen ze dan net weer niet!
)