Goede raad...

Lisa met een S · Bericht door **Lisa met een S** » ma feb 20, 2006 10:24

Ik heb al eerder gemerkt in gesprekken met T*'s van diverse pluimages, dat het lijkt alsof wat wij gemeen hebben is het gevoel van vrouw-zijn (wat dat ook mag wezen) maar wat ons onderscheidt van elkaar is het afkeer van het man-zijn.

Dat zie ik ook terug in de posting hierboven van Chantal.

Groetjes
Lisa

kim dietrich · Bericht door **kim dietrich** » di feb 21, 2006 1:19

Allemaal bedankt voor jullie reacties en jullie begrip. Het verduidelijkt het voor mij in ieder geval wel wat.

Groetjes,

Kim D.

kim dietrich · Bericht door **kim dietrich** » di feb 21, 2006 2:27

Frederique_ schreef:Als jij denkt dat je zonder psycholoog beter afbent dan er mee: niemand verplicht je om een psycholoog te nemen en je hebt dan helemaal gelijk als je dat niet doet. Maar erken a.u.b. ook dat er mensen zijn die wel degelijk veel aan een psycholoog hebben...

Natuurlijk heb je wel mensen die baat hebben bij het advies of wat dan ook van een psycholoog. Dat zal ik moeilijk kunnen ontkennen. Maar voor het juiste plaatje moet je ook kijken naar hoeveel mensen door zulke adviezen juist in de problemen komen. En dat kunnen er ook nog al wat zijn. Daar zijn helaas ook de nodige voorbeelden van.

Mijn eigen ervaring is dat je aan 'harde' psychologische kennis inderdaad veel kunt hebben. In mijn persoonlijke leven heeft dat een grote rol gespeeld en is dat nog steeds belangrijk. Ik kan me eigenlijk niet meer voorstellen hoe ik zonder die kennis mijn leven zou moeten inrichten. Maar ik ben een puzzelaar en een doe-het-zelver. Ik zoek uit wat er bekend is en probeer dat toe te passen.

Het vervelende is, dat er weinig goed geevalueerde standaardbehandelingen zijn en dat psychologen ook maar mensen zijn die graag brood op de plank willen.

Artsen en ziekenhuizen proberen tegenwoordig hun handelen 'evidence based' te maken. Er moet dus goed onderzoek zijn om te laten zien dat hun therapie, operatie of medicijn inderdaad goed werkt en hoevaak het goed werkt. Van psychologen moet je mijns inziens hetzelfde vragen. Het klinkt allemaal leuk, het is allemaal mooi bedacht, maar werkt het ook echt en kun je dat ook laten zien via goed en fatsoenlijk onderzoek?

Als leek kun je daarom het beste je psycholoog sceptisch tegemoet treden. Als hij echt denkt iets goeds te hebben, zal hij dat niet erg vinden. Laat hem dan duidelijk maken waarom hij dat precies denkt of gelooft en zoek het zo nodig na of vraag het na bij anderen.

Een leuk en simpel voorbeeld was de Teleac kursus Beter Slapen. Op basis van onderzoek naar soortgelijke kursussen in Amerika kon de psycholoog die deze kursus presenteerde, meteen al vertellen dat de kursus in ongeveer 2/3 van alle gevallen werkte maar in 1/3 niet. Zinvolle kursus dus.

Groetjes,

Kim D.

Frederique_ · Bericht door **Frederique_** » di feb 21, 2006 7:19

Hoi Kim,

Mijn coach beweegt zich meer in het "alternatieve circuit", daar leeft meer de gedachte "heb je er iets aan - ga er dan mee door; heb je er niets aan - stop er dan mee". En zo zit ik er zelf ook wel in, zowel t.a.v. psychologen als t.a.v. werkwijze en bijbehorende boeken. Mijn coach vraagt mij regelmatig of ik nog iets aan haar coaching heb - en telkens is het antwoord "ja" - en omdat ze zelf ook het idee heeft dat ik vooruit ga gaan we door.

Wetenschappelijke onderbouwing vind ik niet nodig. De wetenschap richt zich alleen op wat ze weet en wat ze van daaruit kan onderbouwen. De energie die ze richt op het verketteren van alternatieve geneeswijzen en alternatieve methoden en het cynisme dat ze hebben over wat ze niet kennen zou ze ook kunnen richten op serieus inhoudelijk onderzoek - maar dat willen (durven?) veel onderzoekers niet.

Ook statistische onderbouwing hoeft van mij niet. Stastistische informatie richt zich op "het gemiddelde", ik val daar per definitie al buiten. Dus waarom zou een "niet-gemiddelde" theorie of "niet-gemiddelde" werkwijze geen kans maken?

Groetjes,

Frederique

Lisa met een S · Bericht door **Lisa met een S** » di feb 21, 2006 14:18

kim dietrich schreef:Een leuk en simpel voorbeeld was de Teleac kursus Beter Slapen. Op basis van onderzoek naar soortgelijke kursussen in Amerika kon de psycholoog die deze kursus presenteerde, meteen al vertellen dat de kursus in ongeveer 2/3 van alle gevallen werkte maar in 1/3 niet. Zinvolle kursus dus.

Als het andersom was geweest zou het toch altijd betekenen dat 1/3 van alle gevallen wel er bij baat had gehad

Maar ik denk dat je een fundamentele punt over het hoofd zie, Kim. Per definitie is psychotherapie bedoeld voor mensen die niet in staat zijn om te conformeren aan wat in de samenleving als "normaal" wordt verstaan dus per definitie is psychotherapie overbodig voor mensen die "normaal" zijn. Dat er ook een hoop psychobabble en kwakzalverij is ertussen ben ik wel met je eens maar je moet ook niet altijd je beoordeling van de waarde van een therapie laten afhangen van je mening over de persoon die het ondergaat; misschien was die zonder de therapie veel ernstiger aan toe!

Lisa

kim dietrich · Bericht door **kim dietrich** » do feb 23, 2006 2:44

Hallo Lisa,

als het andersom was geweest, was het wat mij betreft ook goed geweest. Het punt is niet bij hoeveel procent het precies goed uitwerkt, maar het punt is in de eerste plaats dat de makers hun kursus/therapie proberen te testen. Vergelijk het met een programmeur die denkt dat hij zijn programma's nooit hoeft te testen en een andere die het idee heeft dat hij dat beter regelmatig wel kan doen.

En natuurlijk is psychotherapie bedoeld voor mensen met bepaalde problemen. Maar dat is een operatie in het ziekenhuis ook. En bij operaties in ziekenhuizen is het toch ook heel fijn om te weten hoevaak het werkt en hoevaak niet. En dan blijken er opeens ook operaties te zijn die behoorlijk overbodig zijn.

Op basis van dit soort onderzoek beginnen we er nu geleidelijk achter te komen dat veel therapievormen niet veel beter werken dan niets doen en dat een enkele therapievorm behoorlijk vaak succes heeft en ook vrij snel. Maar uiteraard en helaas hangt dit ook af van het soort probleem.

Ik denk zelf dat de instelling/de houding van de mensen het grootste probleem is. Eerst was evaluatie van therapieen niet nodig. Daarna was het niet mogelijk. Tenslotte bleek het wel mogelijk, maar werd het altijd tegengewerkt. Toen werd er geevalueerd en bleek eigenlijk alles niet te werken. Maar toen die hindernis van het evalueren/testen eenmaal genomen was, bleek een tijdje later dat er opeens toch werkende therapieen gevonden konden worden.

Groetjes,

Kim D.

kim dietrich · Bericht door **kim dietrich** » do feb 23, 2006 3:28

Frederique_ schreef:Mijn coach beweegt zich meer in het "alternatieve circuit", daar leeft meer de gedachte "heb je er iets aan - ga er dan mee door; heb je er niets aan - stop er dan mee". En zo zit ik er zelf ook wel in, zowel t.a.v. psychologen als t.a.v. werkwijze en bijbehorende boeken. Mijn coach vraagt mij regelmatig of ik nog iets aan haar coaching heb - en telkens is het antwoord "ja" - en omdat ze zelf ook het idee heeft dat ik vooruit ga gaan we door.

Hallo Frederique.

op zich is er niets mis met dat idee. En toevallig is dat ook precies het idee dat ik daarvoor al verkondigde. Als het niet werkt, moet je het niet gebruiken.

Maar wanneer heb je er iets aan? Als jij en je coach dat achteraf vaststellen op basis van een gesprek, is het snel onduidelijk wat dan precies de bijdrage van die coaching was. Ga je dan door omdat het gesprek gezellig en stimulerend was, of ga je door omdat je probleem(gedrag) minder vaak optreedt? Op grond van je postings....

Wetenschappelijke onderbouwing vind ik niet nodig.

Goed om te weten als je kanker hebt en er zijn 2 medicijnen beschikbaar: een goedkoop, niet werkend middel en een duur, wel werkend middel. Scheelt de verzekering weer wat. Jij vindt dat werkende middel toch niet zo nodig?

De wetenschap richt zich alleen op wat ze weet en wat ze van daaruit kan onderbouwen. De energie die ze richt op het verketteren van alternatieve geneeswijzen en alternatieve methoden en het cynisme dat ze hebben over wat ze niet kennen zou ze ook kunnen richten op serieus inhoudelijk onderzoek - maar dat willen (durven?) veel onderzoekers niet.

Zelf zeg je geen behoefte te hebben aan wetenschappelijk onderzoek en vervolgens krijgt het stelletje gekken dat zich inspant o.a. om te zorgen dat jij straks wel een werkend medicijn krijgt, nog de nodige kritiek omdat ze het helemaal verkeerd doen. Als je denkt dat je het beter kunt, moet je dat zeker niet laten. Wetenschap is vrij en openbaar en iedereen mag proberen bij te dragen. Dus ga je gang.

Ook statistische onderbouwing hoeft van mij niet. Stastistische informatie richt zich op "het gemiddelde", ik val daar per definitie al buiten. Dus waarom zou een "niet-gemiddelde" theorie of "niet-gemiddelde" werkwijze geen kans maken?

Een vriend van mij zei dat ook, toen ik vertelde dat motorrijden 30x zo gevaarlijk was als autorijden. Maar dat was voor dat hij onderuit ging.

Groetjes,

Kim D.