Travestie.org

Joyy schreef:ook dat af kunnen sluiten lijkt mij een illusie

ik zei ook niet voor niets, voor zover mogelijk. ja, trans ben je inderdaad tot aan je dood. dat zal een issue blijven tot aan je dood. alleen ik denk dat het op den duur als alles achter de rug is wel slijt. het denken eraan dat je ts bent wordt minder lijkt me.

Nah.. je leert er alleen mee leven

Joyy schreef: en eenmaal in de kist litt daar gewoon een mannenskelet na verloop van tijd

Niet van alle transen hoor. Sommige skeletten zijn als TS skelet te herkennen aan het afgeschaafde voorhoofd, de evt meerdere keren vertimmerde neusbotten en de afgeschaafde onderkaak en kin
oftewel: daar ligt een duidelijk transenskelet plus transenschedel. en sommige transen laten zelfs hun onderste ribben wegzagen om een taille te creeeren om nog maar te zwijgen van de siliconenprothesen die ongetwijfeld tussen de ribben van het skelet te vinden zijn...
Dus als je tot na je dood passabel wenst te blijven is het misschien beter crematie te kiezen ipv begraven. Bepaald passabel zal een TS skelet niet zijn. De grondig geFFS'te transen zijn bij deze gewaarschuwd!

kiki schreef:en wat houdt dat accepteren dan precies in? dat je blijft zoals je bent? of dat je ook daadwerkelijk in transitie gaat? fulltime als vrouw leven, ontharen, hormonen, evt. srs, enz. dat is me niet helemaal duidelijk. want ik lees in je hele verhaal hier niets over wel of niet in transitie gaan. en daar ging het dus wel om. dus nogmaals de vraag, wat heb je dan precies geaccepteerd?

zoals ik het gelezen heb, ging het daar nu net niet om. Het ging om de beweegredenen om het VU etc. te bellen. Ik heb gelezen dat het over bezinning, rust en een nieuwe fase ging; ik heb over genuanceerd gedachtengoed gelezen en over een filosofische benadering.

Het accepteren van wie je bent, houdt voor mij precies dat in. Je blijft nooit zoals je bent; je verandert en leert dagelijks met en van de levenservaringen die je tegenkomt. Het is een proces waarvan ik absoluut geen zicht op de afloop heb, behalve dat je aan het eind van de rit omkiepert... Het lijstje dat jij opnoemt, is onderdeel van dat proces, maar ik kan je niet vertellen hoe het allemaal in z'n werk zal gaan, of in welk tempo... Het komt wel op m'n pad...

Groetjes en liefs,

Babette.

even minder filosofisch en to the point, in de basis:

je wil tieten en je wilt van je mannelijkheid af, daar komt het grofweg op neer

ik ben nu mijn eigen posting onderuit aan het halen maar de hele filosofische benadering, manieren van omgaan, bezinning, nuances, etc, die lossen dat probleem op geen enkele manier op

how about that

Joyy schreef:even minder filosofisch en to the point, in de basis:

je wil tieten en je wilt van je mannelijkheid af, daar komt het grofweg op neer

en een kunstk*t niet te vergeten LOL

ja een naar binnen gevouwen piemel, maar goed met een beetje fantasie lijkt het net echt.

dat klinkt allemaal niet al te lekker, maar het is wel de realiteit, je krijgt idd een kunstmuts en die moet je voor de rest va je leven ook nog eens blijven onderhouden en dat houd wat meer in dan de douchekop derin

ik heb nu en dan visioenen van transbejaarden in het bejaardenhuis die dat soort zaken allemaal niet meer weet, dement als een deur, door de ouderdom, met alle gevolgen van dien

Joyy schreef:die moet je voor de rest va je leven ook nog eens blijven onderhouden en dat houd wat meer in dan de douchekop derin

Jah ok, maar dat moet een cisgender vrouw ook.. Misschien moet die niet met een dilator aan de slag, maar och.. ik kan me ergere dingen voorstellen.. zij moeten met tampons aan de slag.. de een stopt dit erin, de ander stopt dat erin.. klein detail

Joyy schreef:dat klinkt allemaal niet al te lekker, maar het is wel de realiteit, je krijgt idd een kunstmuts en die moet je voor de rest va je leven ook nog eens blijven onderhouden en dat houd wat meer in dan de douchekop derin

wat valt er aan te onderhouden dan? dat dilateren is alleen het eerste half jaar na de SRS toch heel belangrijk en moet intensief en vaak gebeuren. daarna volstaat 1 keer sex per week. dus dat onderhoud valt dan nog wel mee lijkt me.

Joyy schreef:dat klinkt allemaal niet al te lekker, maar het is wel de realiteit, je krijgt idd een kunstmuts en die moet je voor de rest va je leven ook nog eens blijven onderhouden en dat houd wat meer in dan de douchekop derin

wat valt er aan te onderhouden dan? dat dilateren is alleen het eerste half jaar na de SRS toch heel belangrijk en moet intensief en vaak gebeuren. daarna volstaat 1 keer (sex) per week. dus dat onderhoud valt dan nog wel mee lijkt me. en de fluit regelmatig wassen en goed schoonhouden dat moet een biovrouw ook. LOL

ok ok ik overdrijf, tis alemaal zon ramp niet

behalve als het je tegen zit, kalend bent, 2 meter 12, een bochel , o benen en schoenmaat 47 (geen persoonlijke beschrijving overigens) valt allemaal best wat aan te doen

ik vind de stijl van Joy hier behoorlijk filosofisch, je treedt echt uit je lichaam en bekijkt je lichaam en het functioneren ervan op afstand, wel interessant; jammer voor je zelf dat je zo negatief doet over je kansen op geluk als post-op-transvrouw.
Ikzelf ben naar de VU gegaan na lang aarzelen (ca. 2 jaar) welles-nietes spelletje met mezelf, om een adviesaanvraag, en het antwoord was eigenlijk dat ze me niet eens een advies konden geven. Je moest uiteindelijk toch zelf alle argumenten voor en tegen een srs of een gedeeltelijke geslachtsaanpassing of leven in een vrouwenrol zonder
uberhaupt een geslachtsaanpassing, tegen elkaar afwegen.
Gaandeweg de tijd dat ik de serie gesprekken met de psych. had, ben ik steeds meer en steeds langer parttime als vrouw gaan leven en voelde me in die rol steeds gelukkiger worden, veel gelukkiger dan ik ooit als man was geweest. Ben er, lijkt wel, op die manier in gerold, en wil zeker niet meer terug.
Ben ook heel lang gaan navelstaren, van waarom wil ik dit nou eigenlijk, waarom ben ik in een vrouwenrol nou zoveel gelukkiger dan in een mannenrol ?
Ben wel een giga-laatbloeier, was ik nog maar 15 of zelfs 25 geweest..., maar dat zal wel voor meer mensen gelden. Ben overigens nog lang niet oud en lelijk, laat staan dood, en heb mensen die dol op me zijn, en dat is natuurlijk ook van levensbelang.
En die opmerking van "je zal altijd trans blijven", ja dat is natuurlijk zo, ben overigens vrij tenger van postuur, maar mijn stem is bijv. niet echt vrouwelijk, maar om dat nou ook nog eens via een zeer riskante stembandoperatie te laten aanpassen... Mijn kaaklijn is een beetje mannelijk, maar dat laten aanpassen is ook nog niet zo gemakkelijk en moet je wel zelf kunnen betalen. Dus ook ik zal altijd trans blijven ja.
En waarom nu dan nog een srs terwijl ik nu al veel gelukkiger ben dan ik was ? Gewoon om sexuele/relationele redenen .... niet zo moeilijk toch ?
Maar dan is mijn lichaam ook nog completer vrouw. Mijn lichaam geeft me dan mogelijkheden die ik nu niet heb, en de pijn en het leiden is het me zeker waard.
Zit overigens ook op logopedie en mijn stem is al aardig vervrouwelijkt, maar het mannelijke timbre haal je er niet uit, het is bij mij gelukkig ook weer niet zó dominant aanwezig. Ben momenteel o.a. aan het oefenen met telefoneren, men moet me wel als vrouw zien ook tijdens een telefoongesprek !
Ben nu sinds november '07 officieel in het hormoonproces/IRL-fase (sinds eind 2003 al zelf parttime steeds vaker vrouw naar buiten, vanaf 2004 zelf oestrogenen gaan gebruiken).
En ja ik heb idd ook nog wel eens dat mensen mij als mijnheer aanspreken, maar niet vaak gelukkig, en ik verwacht dat het aantal meneerzeggers nog wel minder zal gaan worden, en zou het niet minder worden, "jammer dan" , ik word nu al door genoeg mensen als vrouw behandeld, ook al weten de meesten vast wel dat ik een transvrouw ben, ik "verkoop" me blijkbaar goed genoeg, en dat kan alleen nog maar beter worden.
Passabiliteit is wel een heel belangrijke factor voor het wel of niet gelukkig zijn denk ik, als je de enige bent die je als vrouw ziet, dan zal het leven wel knap moeilijk zijn/worden, zonder acceptatie door anderen kan je moeilijk gelukkig worden denk ik. Heb dan ook een paar jaar al daarmee uitgebreid zitten experimenteren voordat ik de knoop doorhakte en uiteindelijk, maar heel zelfbewust om de srs vroeg, en ook zonder problemen verder kreeg.
Maar ik ging dus formeel naar de VU voor een advies, en verlaat straks uiteindelijk de VU met een srs...
Ch.

Christus wat een lang verhaal, moet wat korter en bondiger schrijven geloof ik, ben niet zo'n forumbabbelaar, gelukkig kan men desgewenst snel doorscrollen !