Travestie.org

Jamie schreef:Nou eerlijk gezegd werden/ worden dus worden ook de behandelaars niet gewaardeerd/ gerespecteerd.

Klopt, ook niet door mij.
Als ze wat patiëntvriendelijker zouden worden (eens -echt- gaan werken aan de wachtlijsten, serieus gaan kijken waar de bestaande procedures en protocollen versneld kunnen worden, minder genderdichotoom denken) zou mijn waardering en respect groeien.

Groetjes,

Frederique

Josette schreef:

Jamie schreef:Nou dan zou ik dus ook zo'n vieze kerel zijn: so be it!

Jamie, je bent dat niet, je bent een vrouw alleen op een andere manier geboren. Maar vieze kerel? zeker niet.

Dames, hou op om jezelf de grond in te praten en toon aub zelfrespect en laat anderen babbelen, ook al is het moeilijk

Het geeft alleen maar aan hoe een deel van de bevolking ons ziet.
Wellicht omdat de echte "vieze mannen" beter bekend zijn dan wij bij het grote publiek?

Ik denk niet dat het grootste deel van Nederland ons zo ziet. 't Is in ieder geval niet mijn ervaring. De ervaring van buitenstaanders is vaak dezelfde als de steriotype homo ("veel zachter, aardiger dan een normale man"). "Zielig" komt ook regelmatig voor.

Groetjes,

Frederique

Saartje schreef:Het geeft alleen maar aan hoe een deel van de bevolking ons ziet.
Wellicht omdat de echte "vieze mannen" beter bekend zijn dan wij bij het grote publiek?

Wellicht, als je travestie bij de gaypride ziet voor een camera zijn het ook die viezeriken

Frederique_ schreef: "Zielig" komt ook regelmatig voor.

Oh wat zielig is een zeer beruchte term voor mensen die anders zijn. Ook mensen met een beperking (bijvoorbeeld lichamelijk) Het is een criminele manier, gelijk aan pedofilie, om ziek zwak misselijk klein te houden. Ziek zwak misselijk wil als gewoon gezien worden

Frederique_ schreef: "Zielig" komt ook regelmatig voor.

Omdat we gd hebben of zijn we het?

Tsja, zoals bij heel veel zaken binnen GD is het zo dat het vaak wat dubbel is. Voel ik mijzelf zielig? Nee, meestal niet. Meestal ben ik een trotse trans. Maar toch... Zijn er momenten dat ik niet schreeuwend verlang naar het hebben van een (op sommige punten) (meer) vrouwenlichaam (dan ik nu heb)? Ja, die momenten zijn er wel. Is het dan niet toch -een-beetje- zielig dat ik in een mannenlichaam geboren ben?

Tsja.

~zucht~

Groetjes,

Frederique

Tja, ik had er dus al gemengde gevoelens over, maar vandaag moest ik dus weer naar die huisarts en heb ik 'm maar eens aangesproken op zijn uitspraken van de vorige keer.

Meneer kon zich er dus niets van herinneren, en beweert dat hij "nooit zoiets zou zeggen."

"U heeft het toch echt tegen mij gezegd" zei ik tegen 'm, waarop een welles-nietes spelletje volgde waaruit blijkt dat hij vind dat ik 'm wel niet goed verstaan zal hebben of het niet zal hebben begrepen.

Uiteindelijk ben ik maar boos opgestaan en heb 'm gezegd dat ik een andere huisarts ga zoeken omdat ik geen vertrouwen meer in hem heb, waarop hij zei "ja doe dat, want zo kan ik niet werken". Alsof het mijn fout is.

Je staat volledig in je gelijk.
Ik kan me niet voorstellen dat je echt geholpen kunt worden door een huisarts die je probleem niet begrijpt, en die er ook niet voor open staat om er meer over te weten te komen.