Travestie.org

Hoi,

Een uur geleden heeft mijn broer en zus mij te kennen gegeven dat ze niet kunnen accepteren dat ik voor mijzelf opkom en dat ik mijn masker na al die jaren niet langer wens te dragen. Ze hebben de sleutel van bij voordeur ingeleverd als teken dat ze niet meer met mij verder willen, ondanks dat er nog een lange weg te gaan is. Waarom is iemand met een eigen huis en een auto ongelukkig, dat gaat in hun bekrompen koppen niet in. De eens zo hechte familieband knalt uit elkaar.
Ik heb het niet meer. Afgelopen zondag had ik al een voorproefje gehad, mijn zus was toen al flink van leer gegaan, en een zenuwinzinking. Ik stond op het punt van een totale verlossing.
Gelukkig dat mijn vader (81) nog leeft, die heeft mij goed opgevangen. Super zo'n vader.
Hij gaf te kennen dat het het al meer dan 20 jaar wist dat ik niet goed in mij vel zat. Hij heeft nooit problemen gemaakt, hij steunt mij door dik en dun.
Ik weet niet meer hoe ik verder moet. Omdat mijn vader mij zo lief heeft kan ik hem geen schade aandoen maar anders....

Laura,

Hoewel ik er zelf nog geen ervaring mee heb, weet ik dat je in het proces soms mensen kwijtraakt maar ook vaak nieuwe vrienden leert kennen.

Ik vind het heel vervelend dat je nu al in dit stadium van je eigen familie dit soort geluiden moet horen. Maar je moet wel beseffen dat het een consequentie is van de keuzes die je maakt en de weg die je wilt afleggen. En dat sommige mensen daarbij afhaken.
Maar daar krijg je weer anderen voor terug; dat moet je wel beseffen.
En je doet het omdat je zelf uiteindelijk gelukkig(er) wordt.

Ik ben bang dat mij dat ook gaat overkomen, en hoop dat ik dan mijn eigen woorden weet te herinneren, of dat iemand anders ze mij dan nog es voorhou. Want uiteindelijk gaan we allemaal door hetzelfde proces.
Als ik wat voor je kan doen; je kunt me rustig even mailen hoor.

Meid, hou je taai en doorzetten he.

hoi laura

het is niet leuk om dit te lezen ,maar helaas weet ik precies wat je door moet maken momenteel zoals je in enkele van mijn vorige postings terug kan lezen heeft mijn familie me ook totaal laten vallen.
hoewel in den beginne ze er nog enigzins mee overweg konden toen ik het ze vertelde.
pas nadat ik ze verteld had dat ik bij VU liep en daadwerkelijk van plan ben de hele transitie te doorlopen hebben zijn ineens alle contakt verbroken.
je hebt in ieder geval nog steun aan je vader das een heel mooi iets .

en heus ik heb het zelf ondervonden het is een heel moeilijke tijd maar ook daar kom je uiteindelijk weer bovenop en je leert mensen kennen die je wel accepteren zoals en wie je bent .

het zijn helaas dingen waar wij tegen aan kunnen lopen das jammer maar het is helaas ook een feit.

veel sterkte en blijven hopen meid

groetjes joca

Hoi Laura,

Een uur geleden heeft mijn broer en zus mij te kennen gegeven dat ze niet kunnen accepteren dat ik voor mijzelf opkom en dat ik mijn masker na al die jaren niet langer wens te dragen. Ze hebben de sleutel van bij voordeur ingeleverd als teken dat ze niet meer met mij verder willen, ondanks dat er nog een lange weg te gaan is. Waarom is iemand met een eigen huis en een auto ongelukkig, dat gaat in hun bekrompen koppen niet in. De eens zo hechte familieband knalt uit elkaar.

Ik vind het heel erg dat dit jou overkomt. Probeer je echter te realiseren dat je broer en zus door een gewenningsproces gaan, en dat wellicht deze stap die ze nu gezet hebben geen definitieve is. Veel hangt nu af van de manier waarop jij hier mee omgaat.

Wanneer je heel boos gaat reageren vrees ik voor de toekomst het ergste. Wanneer je echter probeert op een begripvolle manier (ik bedoel: met begrip voor hun moeite met jou) reageert is er een kans dat ze op hun schreden terugkeren.

Hoe was voor jouw transitie je relatie met hen? Was je erg close met ze?

Ik heb het niet meer. Afgelopen zondag had ik al een voorproefje gehad, mijn zus was toen al flink van leer gegaan, en een zenuwinzinking. Ik stond op het punt van een totale verlossing.

Probeer er boven te staan, hoe moeilijk het ook lijkt. Jouw waarde als mens hangt niet af van het oordeel van andere mensen. Jij bent net als zij op de wereld gezet om iets te leren. Dat is wat jullie gemeenschappelijk hebben. Misschien moeten ze juist wel leren van jouw proces. Probeer echt om de zaak ook eens van hun kant te bekijken. Ik keur hun gedrag niet goed hoor, hou me ten goede, maar het helpt echt om in de huid van de ander te kruipen en door hun ogen naar jezelf te kijken. Ik weet zeker dat het je helpt je boosheid en verdriet een plaats te geven.

Gelukkig dat mijn vader (81) nog leeft, die heeft mij goed opgevangen. Super zo'n vader. Hij gaf te kennen dat het het al meer dan 20 jaar wist dat ik niet goed in mij vel zat. Hij heeft nooit problemen gemaakt, hij steunt mij door dik en dun.

Geweldig zo'n vader. Wat vinden je broer en zus dan van zijn houding? Keuren ze die af? Kan je vader niet bemiddelen tussen jou en hen?

Ik weet niet meer hoe ik verder moet. Omdat mijn vader mij zo lief heeft kan ik hem geen schade aandoen maar anders....

Wat anders? Wat zou je dan willen doen? Laat je niet verleiden tot reacties vanuit je ego, maar probeer vanuit de liefde te reageren. En probeer verder te leven. Het is niet jouw schuld dat ze zo'n moeite met jou hebben. Dat is hún probleem en hún leerproces, niet het jouwe. Heb geduld en begrip voor dat proces. Jij bent er niets minder om. Jij hebt net zo veel recht om er te zijn als zij.

Heel veel sterkte.

Liefs,
JolandaM

Hoi Laura,

Ik heb van kindsbeen af altijd gezegd: 'Wie me niet wil zien, die kijkt maar langs me door. Wie hier niet op bezoek wil komen of moeite met me heeft, die blijft maar thuis'.

Toch liggen zo'n zaken anders wanneer het om je eigen familie gaat. Wanneer ik me zou outen voor mijn hele familie, en ik ga het rijtje af, ben ik zeker dat ik sommigen onder hen ook zou verliezen. Bij enkele personen kan je dat al vooraf incalculeren.

Het is zoals Cynthia al aangaf, je gaat ongetwijfeld mensen verliezen, maar ik denk dat zo'n mensen je dan ook niet waard zijn. Focus dan maar op de nieuwe vriendschappen die je erbij wint. De pijn om de verliezen slijt dan veel vlugger. En bovendien, wie weet komt zo'n familielid wel tot de conclusie dat er al te kordaat is gehandeld en komen ze nog met excuses aanwaaien.

Strange, op de ene plaats zit ik 'peptalk' te geven, op de andere kan ik hem zelf wel gebruiken. Maar goed, we hebben veel steun aan elkaar, en dat is echt wel de bedoeling van deze site!

Liefste groetjes en sterkte,