Travestie.org

Hoi Allemaal,

Het probleem zit hem in de volgende tekst "Ik kan wel in misbaksels zoals geestelijk en lichamelijk gehandicapten geloven maar in misbaksels zoals jij niet"
Deze tekst staat als het ware gebrandmerkt in mijn ziel. Het doet mij nog altijd pijn. Om te voorkomen dat deze tekst me altijd zal achtervolgen en pijn zal blijven doen zal ik een manier moeten vinden om die persoon te vergeven, denk ik. Eerlijk gezegd weet ik niet hoe ik dat moet doen.
Het enige wat ik kan bedenken is om hem te confronteren met de pijn die hij mij gedaan heeft met deze uitspraak. Het nadeel hiervan is dat ik dan weer het risico loop dat hij me opnieuw zal beledigen en pijn zal kunnen doen, bovendien is het dan nog niet zeker of ik hem dan wel zal kunnen vergeven.
Ik kan natuurlijk ook net blijven doen alsof het mij niet raakt omdat het meer over hem zegt dan over mij. Maar aangezien dit al bijna 4 jaar geleden tegen mij gezegt is en het mij nog altijd pijn doet is dat geen goede oplossing.

Waarom dit juist vandaag weer naar boven komt is omdat hij in eerste instantie mij niet wilde helpen vanwege zijn geloofsovertuiging.

Wat ik graag van jullie zou willen weten is, of jullie misschien een andere manier weten hoe ik het voor elkaar kan krijgen om die man te vergeven. Een brief schrijven lijkt me ook niet echt handig omdat hij waarschijnlijk al lang vergeten is dat hij dit ooit gezegt heeft, tevens is de kans klein dat ik daar dan nog een reactie op krijg waardoor ik er dus nog niks mee opschiet.

Groetjes,
Franciska.

Tsja Franciska dat is best een moeilijke vraag maar waar het eigenlijk om draait is hoe kan je je er overheen zetten dat hij dat tegen je gezegd heeft. In eerste instantie zou ik denken dat hij het inderdaad niet waard is om je nog mee bezig te houden. Iemand met zo'n instelling staat niet open voor het feit dat hij iemand kwetst met zijn opmerkingen en zal het dus rustig weer doen. Als dat ook nog eens iemand is die jou zou moeten of kunnen helpen met je geloofsovertuiging dan vraag ik mij af wat voor rol die speelt in die overtuiging en of het dan uberhaupt wel de geschikte persoon is daarvoor, aangezien hij een van de grondregels van het geloof treedt met voeten. Namelijk die van het veroordelen. Ik denk dus dat je het bij je zelf zult moeten houden. Waarom doet het je pijn en waarom hou je dat gevoel zo lang vast. Als jij bent wie je bent en daar vrede mee hebt dan zou je boven opmerkingen van zulke personen moeten proberen te staan. Kun je dat niet dan weet je dat er nog een taak op je ligt te wachten namelijk die waarbij je je zelf leert accepteren en van je zelf leert te houden als de mooie persoon die je nu bent. Als je dat doet dan is het namelijk makkelijker opmerkingen zoals eerder genoemde naast je neer te leggen alhoewel ze altijd pijn blijven doen. Verder doe je vergeven in je hart en hoef je daarbij die persoon niet aan te spreken als je dat niet wil. Net als geloof. Dat zit mijns inziens ook in je hart en niet in een gebouw of de groep mensen die daar samenkomen. Zoals je gehoord hebt bij Virgin staat er nergens in de bijbel vermeld dat transsexualiteit zondig is en heeft een opmerking zoals die je net aangehaald hebt absoluut geen grond. Ik zou dus proberen het naast me neer te leggen en mij meer met mijn zelfacceptatie bezig houden. Uiteindelijk is dat meer lonend dan achter iedereen aan te gaan die mij ooit gekwest heeft.
Is mijn persoonlijke mening maar ik hoop dat je er wat aan hebt.

Hoi Joanne,

Als dat ook nog eens iemand is die jou zou moeten of kunnen helpen met je geloofsovertuiging dan vraag ik mij af wat voor rol die speelt in die overtuiging en of het dan uberhaupt wel de geschikte persoon is daarvoor, aangezien hij een van de grondregels van het geloof treedt met voeten. Namelijk die van het veroordelen.

Hij heeft niks met mijn geloofsovertuiging te maken hij speelt daar geen enkele rol in...

Het gaat hier om mijn huisarts.

Waarom doet het je pijn en waarom hou je dat gevoel zo lang vast.

Ik ben er niet zeker van maar het lijkt me dat dit te maken heeft met het feit dat ik mezelf jaren lang als misbaksel/mislukkeling gezien heb.
Dat ik hier zo lang last van heb zou inderdaad wel eens te maken kunnen hebben in een niet volledig accepteren van mezelf, daar zit inderdaad nog wat werk op me te wachten.

Ik heb er zeker iets aan.

Groetjes,
Franciska.

Franciska schreef:Hoi Joanne,

Als dat ook nog eens iemand is die jou zou moeten of kunnen helpen met je geloofsovertuiging dan vraag ik mij af wat voor rol die speelt in die overtuiging en of het dan uberhaupt wel de geschikte persoon is daarvoor, aangezien hij een van de grondregels van het geloof treedt met voeten. Namelijk die van het veroordelen.

Hij heeft niks met mijn geloofsovertuiging te maken hij speelt daar geen enkele rol in...

Het gaat hier om mijn huisarts.

Ok Helder ik had het woordje zijn gelezen als mijn. Maar dan nog staat mijn statement dat hij dat dus niet kan gebruiken als argument maar dat heb je zelf kunnen horen gisteren. Geloof is geen argument om het niet met transsexualiteit eens te zijn. Wel blij dat je er wat aan hebt en onthou dat de manier waarop je op andere mensen reageert vaak bij je zelf ligt. Jij hebt een bepaald gevoel bij iemand en dat gevoel dat veroorzaak jezelf door de manier waarop je denkt. Dus is het eigenlijk verstandiger te proberen daar het probleem op te lossen dan een ander er mee te confronteren. Uiteindelijk kun je ook nog bij jezelf denken: Wat is er nu eigenlijk zo erg aan het feit dat hij een mening over mij heeft? Ga je er dood aan wordt je er ziek of arm van nee toch? And if it doesn't kill you, it makes you stronger!