Travestie.org

Hoi Allemaal,

Heel vaak zie je op groepen zoals deze opmerkingen voorbij komen als "geluk in je nieuwe leven" "Na mijn SRS begint mijn leven pas" Ik heb met dergelijke opmerkingen altijd al veel moeite gehad, omdat ik daar niet in kan geloven.
Nu bijna twee maanden na mijn SRS ben ik ervan overtuigd dat er geen nieuw leven is na de SRS en ook niet zal komen.

Mijn "nieuwe leven" als je het al zo mag noemen, begon op het moment toen ik me bewust werd van mijn genderdisforie, dat was in het jaar 2000. 18 juni 2000 was voor mij de dag dat ik aan mijn nieuwe leven begon vanaf die dag heb ik mijn "nieuwe leven" vorm gegeven door naar mijn gevoel te gaan luisteren en daarnaar te handelen. Met als gevolg dat mijn lichaam nu aan gepast is naar mijn gevoel. Mijn SRS is derhalve ook niks meer dan een lichamelijke aanpassing die geen enkele invloed heeft op mijn leven.

Voor mij is dit echter geen teleurstelling, omdat ik niet verwacht had dat mijn leven drastisch zou veranderen na mijn SRS. Ik ben echter ook niet gelukkiger geworden na mijn SRS. Wel ben ik blij dat ik mijn SRS achter de rug heb, omdat mijn geslachtsdeel nu niet meer in de weg zit van mijn verdere ontwikkeling.

Weet even niets te zeggen. Ook op Klaar had ik dat even niet. Snap waar je nu zit met je gevoel en ben blij voor je dat je er zo realistisch inzit maar ben ook benieuwd naar je gevoel als je bijvoorbeeld een jaar of twee verder bent.

Na de srs leeft het een stuk makkelijker denk ik, al was het alleen maar vanwege de juridische geslachtswijziging.

Das waar. Maar ik heb na mijn SRS ook een hoop dingen waar ik van te voren makkelijker over dacht dan nu ik ze meemaak. Zijn allemaal kleine dingetjes en langzamerhand ben ik er aan gewend maar het blijft toch allemaal behelpen. Verder vind ik wel dat ik nu een prettiger leven heb dan voorheen.

Voor mij begon mijn nieuwe leven ook toen ik voor mijn gevoelens uitkwam, dat was in 2001. De SRS die moet ik nog ondergaan, (hopelijk begin 2004.) Ben het wel met Violet Skye eens dat het na de SRS wel makkelijker gaat worden. Heb nu vaak gedonder met legitimatie. "Mevrouw, u hebt het paspoort van u broer mee hoor.....",

Joanne schreef:Das waar. Maar ik heb na mijn SRS ook een hoop dingen waar ik van te voren makkelijker over dacht dan nu ik ze meemaak. Zijn allemaal kleine dingetjes en langzamerhand ben ik er aan gewend maar het blijft toch allemaal behelpen. Verder vind ik wel dat ik nu een prettiger leven heb dan voorheen.

Het is absoluut niet zaligmakend inderdaad. Ik heb me bijvoorbeeld laten vertellen dat tussen weten en ervaren dat je vagina niet echt functioneel is, een wereld van verschil ligt. Het verleden blijft, en dus blijf je "niet echt". Niet helemaal goed betekent echter niet niet goed genoeg.

esther-marye schreef: De SRS die moet ik nog ondergaan, (hopelijk begin 2004.)

Dan mag je wel opschieten.

sorry bedoelde 2005,

Hoi Joanne,

Joanne schreef:Weet even niets te zeggen. Ook op Klaar had ik dat even niet. Snap waar je nu zit met je gevoel en ben blij voor je dat je er zo realistisch inzit maar ben ook benieuwd naar je gevoel als je bijvoorbeeld een jaar of twee verder bent.

Op "klaar" is al meer dan genoeg gezegt. Hoe ik er over één of twee jaar tegen aan kijk zullen we moeten afwachten.

Violet Skye schreef:

Joanne schreef:Das waar. Maar ik heb na mijn SRS ook een hoop dingen waar ik van te voren makkelijker over dacht dan nu ik ze meemaak. Zijn allemaal kleine dingetjes en langzamerhand ben ik er aan gewend maar het blijft toch allemaal behelpen. Verder vind ik wel dat ik nu een prettiger leven heb dan voorheen.

Het is absoluut niet zaligmakend inderdaad. Ik heb me bijvoorbeeld laten vertellen dat tussen weten en ervaren dat je vagina niet echt functioneel is, een wereld van verschil ligt. Het verleden blijft, en dus blijf je "niet echt". Niet helemaal goed betekent echter niet niet goed genoeg.

Das dan ook precies wat ik bedoel en ben het met je eens voor mij is niet helemaal goed nog altijd beter dan helemaal fout zoals voor mijn SRS Heb er alleen wel een tijdje over moeten doen omdat te leren apprecieren.