Travestie.org

Hoi,

Sorry dit was iets te intiem om te plaatsen, daarom heb ik dit bericht gewist. Er word wel eens gezegd schrijf het van je af. Maar in dit geval helpt het niet. Al is het misschien beter om wat meer van me af te schrijven ~
Ik voel me op dit moment heel erg kl***n, machteloos en verdrietig.
En dat door een meisje

Er blijft maar door mijn hoofd gaan: Waarom dat vak.

Groetjes, Nataschja

Ik hoop dat de Politie Groningen de boel daar ontzettend goed in de gaten houd
Ik zit op dit moment bijna te janken achter de PC

Wat sommige meiden wel niet in een mens los kunnen maken, geen woede en ook geen verliefdheid wat het wel is ik weet het niet.

Ruzie met je hoertje?

Hoi Violet,

Nee geen ruzie met mijn hoertje (ik bezit geen meisje )
Nee een ontzettend leuke meid die wel dat vak uitoefend

moeilijk om dit echt goed op te schrijven...

Met een beetje logisch nadenken kunnen jullie wel raden wat ik uitgevreten heb. Ja het gebeurde safe en het was best gezellig.

Nou, je mag van me vinden wat je wil...
spui je commentaar, trap me niet helemaal de grond in, is al te vaak gebeurt door meisjes (daardoor vertrouwen in meiden wat weg)

Nataschja

Hoi Nataschja,

ik weet dus niet waar ik commentaar op moet leveren, maar ik heb wel het idee dat je eigenlijk meer gebaat zult zijn bij hulp en steun van iemand die je vertrouwt in je directe omgeving. En als die er niet is, een professional. Internet is wel een gemakkelijke plek om shit van je af te schrijven, maar of het je echt goed zal doen, betwijfel ik.

Sterkte, Jeanet

Jeanet schreef: Hoi Nataschja,

ik weet dus niet waar ik commentaar op moet leveren, maar ik heb wel het idee dat je eigenlijk meer gebaat zult zijn bij hulp en steun van iemand die je vertrouwt in je directe omgeving. En als die er niet is, een professional. Internet is wel een gemakkelijke plek om shit van je af te schrijven, maar of het je echt goed zal doen, betwijfel ik.

Sterkte, Jeanet

Hoi Jeanet,

Mede daarom heb ik het orginele bericht verwijdert.
Maar inmiddels gaat het wel weer. Soms denk ik echt te veel aan anderen dan aan mezelf. Whatever, gedane zaken nemen geen keer.

Het beste zou zijn een meid die me neemt zoals ik ben... maar dan moet ik haar nog van mijn T zijn op de hoogte brengen. Ik heb het nu aan een paar bekenden verteld een meisje had het totaal niet verwacht...
Die dacht dat ik ging zeggen dat ik homo was Ze vroeg me recht in't gezicht ben je homo??? ehh nee zo en zo zit de vork in de steel.
Slik ( bij haar) was een poos stil Even later kwamen er vragen eerlijk op geantwoord. Ha weer een overwinning op mezelf.
De eerste reacties van de mensen zijn best wel positief te noemen. Dat geeft best wel moed!!!

Alleen thuis is een probleem ik durf het niet te vertellen!!!
Vanavond zat ik Startrek te kijken als Nataschja en bijna betrapt
Ben ik blij dat ik geen make up heb!!!
Maar dat duurt geloof ik ook niet heel erg lang meer.

En dan is er een nieuwe Picasso geboren

Maar als een van de belangrijkere dingen: ander werk zoeken.

Nou groetjes, Nataschja

Hoi Nataschja,

dat klinkt beter! Onthoud dat maar: voor de andere mensen is t-zijn in de regel niet een probleem. Je bent ook de enige niet en heel veel van ons hebben een partner en weten het een plek te geven in hun relatie. Er eerlijk over zijn is een goed begin.

Groetjes, Jeanet

Hoi,

Eerlijk zijn, zeg je, tegen een "vreemde" is het soms makkelijker praten dan tegen familie.
Maar het is ook heel moeilijk, om deze gevoelens aan iemand te vertellen.
eerlijk gezegd ben ik te bang om een nare reactie te krijgen.
Maar het hoort er bij... alle reacties zijn mogelijk.
Zelf heb ik het gevoel dat een meisje het makkelijker accepteren kan dan een jongen. Daarom zal het ook nog wel even duren voordat ik het echt vertel. Ik wil wel maar ik durf het niet.

Greetzz, Nataschja

Hoi Nataschja,

je hebt gelijk, familie schrikt altijd het hardst en meisjes hebben er inderdaad meestal minder moeite mee dan jongens. Naarmate je er zelf natuurlijker over kunt zijn, zullen anderen je ook gemakkelijker accepteren. Maar ja, daar heb je vaak eerst ook een beetje steun van een paar mensen die om je geven voor nodig. Ik weet niet of dat ook zo is, maar je wekt de indruk dat je er nog betrekkelijk alleen voor staat. Dat maakt het er niet makkelijker op.

Groetjes, Jeanet

Hoi Jeanet,

Ik sta er inderdaad nog alleen voor, ik had eerlijk moeten zijn toen moeders er naar vroeg. Maar dat heb ik afgewimpeld met een nogal domme reactie. Ik denk dat er dus wel een vermoeden is, maar dat ik er zelf over moet beginnen
En dat is dus iets wat ik niet durf, echt niet durf.
Ik heb wel eens op het punt gestaan om als Nataschja de kamer binnen te stappen en te zeggen: Hi, this is me, maar dat idee maar gauw weer weg gestopt. (ook niet echt overtuigend zonder make up )
Dus het is nu best wel worstelen.
Ik woon nog thuis, zit wel veel op mijn kamer als Nataschja.
Maar een eigen plek lijkt me ook wel heel erg leuk.
Gewoon lekker mezelf zijn... kleren dragen die ik dragen wil.
Soms heb ik echt het gevoel alsof ik een acteur ben in mijn eigen film, dat ik een rol speel. Maar andere momenten voel ik me ook best lekker in eigen (mannen) kleding. Dan heb ik zo iets van ik ben wie ik ben en dat kan niemand veranderen. dan ben ik blij dat ik niet naakt over straat hoef . Hoe ik me ook voel al weet ik nog niet wat nou specifiek een mannelijk gevoel is en wat specifiek vrouwelijk. Laat ik het op een menselijk gevoel houden.

Greetzzz, Nataschja