Pagina 1 van 1
een stukje van mijn weg
Geplaatst: zo jan 09, 2005 21:05
door anna_r
...
Geplaatst: zo jan 09, 2005 21:15
door Cynthia
Anna
Ik heb je verhaal gelezen, en ik weet even niet zo goed wat ik oet zeggen. Misschien dat dit nog komt.
Wat ik wel weet, is dat vele buitenstaanders anders naar ons kijiken dan wijzelf. Waar wij geen alternatief hebben, wel om moeten gaan, en de weg gaan die voor ons is uitgestippeld, zeggen anderen vaak dat we sterk zijn, en moedig. Ik hoor dat de laatste tijd ook vaak nu ik het openbaar aan het maken ben. En dan denk ik zelf vaak van "helemaal niet dapper, ik kan eigenlijk niet anders".
En dat geldt voor jou ook. Maar om het vol te houden moet je op een bepaalde manier toch best wel sterk zijn. Alleen zien we dat zelf anders.
Hopelijk gaat het nu opschieten voor je. We houden contact.
Geplaatst: zo jan 09, 2005 22:32
door Joanne
Indrukwekkend verhaal Anna ne ik herken je opmerking over dat sterk zijn. Vond het allemaal ook verbazingwekkend makkelijk tot ik uiteindelijk na mijn SRS weer instortte en nu weer onder begeleiding ben bij een psych. Nu gaat het langzaamaan weer de goeie richting in maar kennelijk was het proces toch veel ingrijpender dan ik zelf dacht. En de vrouw die je wil zijn is vaak een droombeeld. De kunst is om te accepteren dat je de vrouw bent die je bent, hoe moeilijk dat soms ook is.
Ik wens je heel veel sterkte de komende tijd.
Geplaatst: zo jan 09, 2005 22:37
door Janiek
Was wel ontroerd door je verhaal, Anna, en wens je veel sterkte en moed voor de komende tijd. En dat het je in de toekomst gegeven mag zijn die nare ervaringen uit je verleden stukje bij beetje los te laten. Dan zul je vast lichter worden en het leven als lichter ervaren.
<<het ga je goed
Geplaatst: ma jan 10, 2005 0:13
door Pamela-
Anna,
Heel veel succes, sterkte en moed de komende tijd.
Liefs,
Geplaatst: ma jan 10, 2005 0:25
door Mara
Van mijn kant ook hoor, Anna! Ben ook ff stil van......
xmarax
Geplaatst: di jan 11, 2005 20:19
door anna_r
...
Geplaatst: di jan 11, 2005 20:56
door Janiek
anna_R schreef:
opmoment sta ik op de rand van instorten.
Janieke.
ieder persoon neemt altijd wel wat van zijn/haar verleden mee.
soms is deze moeilijk en soms is het makelijk, de vraag is hoe ga je hier mee om.
Zelf vind ik dat ik er goed mee om ga maar ik blijf altijd met vragen zitten die met het verleden betrokken zijn, hier is geen ontkomen aan.
Omdat ik dat wat je schrijft zelf ook goed ken, wens ik je nog iets toe (wat ik mezelf ook geregeld voorhoud): mild voor jezelf te zijn.
<<sterkte