Travestie.org

Hallo Forumwatch,

Mijn naam is Crista. Ik woon in Amsterdam, ben 41 jaar en eigenlijk al bijna net zo lang op de vlucht. De stap naar het genderteam heb ik tot nu toe namelijk nooit durven zetten. De RLE, zo snel na de diagnose, ontnam mij telkens de moed. Ik ben daarom mijn eigen weg gaan zoeken.

Na minder dan een handje vol postings op de site besef ik natuurlijk dat u mij slechts weinig kent. Daarom een hopelijk niet al te lange toelichting.

Vorig jaar kon ik het vluchten voor mijn gevoelens niet meer volhouden. Misschien wel uit wanhoop ben ik op eigen houtje begonnen hormonen te slikken. Inderdaad: Dom! Zeker gezien mijn leeftijd: Door gebruik van een onveilig oestrogeenpreparaat belandde ik na twee maanden al in het ziekenhuis met longembolie. Gelukkig is het goed afgelopen. Na ontslag uit het ziekenhuis ben ik naar mijn huisarts gegaan. Die had geen ervaring met transseksualiteit, maar bleek toch al zo'n vermoeden te hebben waar ik voor kwam... Ik heb uitgebreid met hem kunnen praten en hem mijn wensen en achtergrond toegelicht. Aan het eind van het gesprek heb ik hem aangegeven waar hij meer informatie kon vinden, zodat hij zich verder kon informeren en kon overleggen met meer ervaren collega's. Het was een enorme opluchting mijn verhaal bij hem kwijt te kunnen, maar ik was ook bang... Bang, omdat ik vanwege tromboserisico mogelijk geen oestrogeen meer zou mogen gebruiken.

Na ongeveer een week kreeg ik het verlossende woord van hem te horen in onze vervolgafspraak: Hij wilde mij wel helpen. In overleg met een endocrinoloog, verbonden aan het genderteam van de VU, is hij mij hormonen voor gaan schrijven. Androcur en Estradot pleisters. Helaas bleek na een poosje dat ik wel erg veel Androcur nodig had. De dosis was nog veilig, maar fysiek best zwaar. Via uw site heb ik een lieve jonge vriendin leren kennen die een castratie heeft laten doen. Door haar ervaring heb ik het aangedurfd om ook naar die wat aparte 'kliniek' te gaan om dezelfde ingreep te laten uitvoeren. Het gebruik van Androcur kon ik daarna gelukkig afbouwen. Het vinden van een goed werkend oestrogeen was nog wel een probleem. De pleisters werkten namelijk niet - ook niet in hogere doseringen. Ze waren bovendien erg oncomfortabel. Gelukkig heb ik bij de Virgin groep van Humanitas iemand ontmoet die vanwege haar gezondheid Meno Implant gebruikt. Volgens de VU was dit een veilig alternatief en mijn huisarts werkte hieraan mee. Vorige week wees de uitslag van mijn laatste bloedtest uit dat ik nu eindelijk op de goede weg ben. Het is veilig... en het werkt!

Ik ben verder bezig met laserontharing, daarop volgend electrische epilatie, weer daarna FFS... Als dat alles achter de rug is, verwacht ik de stap naar het genderteam beter aan te durven. Alhoewel de weg nog lang is, heb ik nu meer vertrouwen in de toekomst.

Als het afgelopen jaar mij iets geleerd heeft, is het dat ik het allemaal niet alleen kan. Ik zou het daarom fijn vinden toegelaten te worden tot het TS forum, om tips en ervaringen uit te wisselen, steun te vinden en te geven, in een besloten kring.

Met vriendelijke groeten,
Crista J