Travestie.org

Hallo lieve meiden,

Beetje rare titel, maar ik vond hem wel toepasselijk.

Sinds vandaag toestemming gekregen van het "webteam" om me op dit subforum bij jullie te voegen.

Even mijn hernieuwde intro in het kort:

Al jaren zit ik niet lekker in mijn velletje, ruim een jaar geleden bij een psychotherapeut aangeklopt. Na een aantal sessies kwam hij met de slimme opmerking dat ik misschien maar eens met een "specialist" moest gaan praten. Uiteindelijk ben ik (nu 3 kwart jaar geleden) bij Tanja van Hengel terechtgekomen (nog bedankt voor de tips), een naam die ik hier veel tegenkomen, dus introductie heeft zij niet meer nodig.

Na het invullen van de diverse vragenlijsten ben ik behoorlijk geschrokken van het resultaat. tot dan toe was ik er van overtuigd dat ik travestiet was, na het teruglezen van de antwoorden die ik gegeven had, realiseerde ik me dat het waarschijnlijk veel verder ging. Samen met Tanje ging ik op zoek. We gingen eerst aan het werk om me wat stabieler te krijgen tot....
2 weken geleden kwam voor mij vrij onverwachts boven water dat ik tot de categorie TS hoor (ik heb een hekel aan die hokjes geest, maar het is af en toe wel makkelijk).
Na de eerste schrik voelde het als thuiskomen. Afgelopen 2 weken ben ik vreselijk aan het "schakelen", maar ik kan het nog niet allemaal overzien.
Ondanks dat ik al jaren op het internet rondstruin naar allerhande informatie, zal ik dit in het licht van wat ik nu weet met andere ogen gaan lezen en zal ik de tijd moeten nemen om alles op een rij te zetten al voel ik mezelf heel ongeduldig! Enerzijds heb ik nu zo iets van "dan maar de bijl erin", anderzijds zal het niet zo snel gaan en hebben ik en mijn omgeving (getrouwd, 2 kids en een baan) tijd nodig om eraan te wennen en het te accepteren. Mijn vrouw en enkele vriendinnen zijn al op de hoogte. Ik heb bewondering voor mijn vrouw (Muriël) die het goed oppakt, al is het voor haar natuurlijk vreselijk moeilijk en schept het een heleboel onzekerheid.

Ik hoop op dit plekje veel van jullie ervaringen te kunnen lezen en zal proberen mijn ervaringen daar aan toe te voegen (al ben ik niet zo'n goeie schrijfster...). Ik vindt het wel fijn dat niet iedereen hier zomaar kan rondsnuffelen, dat geeft toch een gevoel van privacy.

lieve groet,


Nicole

Nou Nicole, dan ook maar een hernieuwd welkom.
Neem de tijd, laat alles op je inwerken en probeer vooral niet om dingen te overhaasten. En gun ook zeker je vrouw en kinderen de tijd. Zij hebben er niet om gevraagd maar worden er nu wel mee geconfronteerd.
Mocht je op een gegeven moment besluiten om "all the way" te gaan, dan moet je je wel realiseren dat een operatie in Nederland alleen kan via de VU of Groningen. En moet je daar het hele traject doorlopen. Ongeacht het voorwerk bij Tanja. Iets om over na te denken.

Nou meid, veel leesplezier en als je vragen hebt, gewoon stellen.

Eerst ook van mij maar welkom op dit subforum,
ik kan me de schok heel goed voorstellen die het teweeg moet hebben gebracht. Ik hoop dat het allemaal goed voor je gaat verlopen, in het tempo dat jezelf bepaald.

succes

Irene

Dank dames,

Mijn gevoel zegt dat ik all the way moet, maar ik weet niet of ik mijn gevoel nu kan vertrouwen. Ik loop met m'n ziel onder de arm rond te springen en me af te vragen wel kant ik op zal springen. In de sloot, in het diepe of alleen maar van de stoeprandje af....?

Dat ik bij de VU het hele traject weer moet doorlopen had ik idd al ontdekt.

Maar alvast een eerste vraag, hoe kleed ik me androgyn, hoe bouw je dat op, welke kleding moet ik dan aan denken en hoe ver kun je gaan zonder echt door de mand te vallen?

Hoi hoi Nicole,

ook namens mij welkom hier. Neem vooral de tijd om je stappen te overwegen, en ook om je gevoelens op een rijtje te zetten. Fijn om te lezen dat je het goed met je partner kunt delen. Dat is buitengewoon belangrijk!

Groetjes en liefs,

Babette.