Travestie.org

In discussie met mijn beste vriendin (bio) kwam van haar de vraag of het mogelijk is je gendergevoelens los te zien van je lichaam, maar alleen te koppelen aan je ziel

Zette me aan het denken

Stel dat het je als genderdysfoor lukt om jezelf (je IK) los te zien van je lichaam

Als vanzelf beschouwen de meesten hun lichaam als, van hen, van jouw, het is jouw lichaam, jij zit er in

Is dat zo?

Jij zit weliswaar in je eigen lichaam, maar in hoeverre is dat gekoppeld aan je ik, degene wie je bent

Ik zie mogelijkheden

Stel dat ik mijn generdysforie los zie van mijn lichaam, alleen zie in connectie met mijn innerlijk, mijn ziel, dat mijn lichaam ' toevallig ' mannelijk is maar ook vrouwelijk had kunnen zijn, kortom, ik verbind mijn IK niet aan de sexe waarme ik geboren ben

In hoeverre zou dat een alternatief kunnen zijn voor een srs?

Als het je eenmaal lukt om je IK niet te koppelen aan je lichaam,je je neutraal opsteld,en je met die gedachte/uitganspunt kan leven, wat is dan nog het nut van een geslachtsaanpassing?

Joy

Leuke discussie Joy.

Het lijkt in ieder geval wel HEEL erg veel op de manier waarop ik het leven ervaar en aanvaar.

Irene

Naja

Ondanks ik er uit ben, zoek ik nog steeds naar alternatieven

Als ik die hele santekraam niet inhoef, dan liever niet

Ik heb mijn onderschrift veranderd op de dag dat ik voelde wat jij omschreef.

Zeker weten doe ik het natuurlijk niet, want anders zat ik hier niet als een bezetene te typen.

Irene

Zeker weten is ook niet mogeijk

Het gaat iets aan waarvan je voor 90 % niet weet hoe het gaat uitpakken maar waar je ook niet meer in terug kunt als het eenmaal uitgepakt heeft

Dat heb je mooi omschreven Joy.

Irene

eindelijk joy!

ik heb wel een antwoord voor je want ik heb mijn hele leven niet anders gedaan dan voor en voorbij dit kl leven proberen te kijken (redenen bekend neem ik aan ) en dat is gelukt...

nu nog iets daarvan in het dagelijks leven verwerken, want ik ben veel te ver gegaan in zoeken naar god, leven na de dood, en mediumschap, was al bijna een engeltje

nu terug naar de harde realiteit met de volgende boodschap

Dorine schreef:eindelijk joy!

ik heb wel een antwoord voor je want ik heb mijn hele leven niet anders gedaan dan voor en voorbij dit kl leven proberen te kijken (redenen bekend neem ik aan ) en dat is gelukt...

nu nog iets daarvan in het dagelijks leven verwerken, want ik ben veel te ver gegaan in zoeken naar god, leven na de dood, en mediumschap, was al bijna een engeltje

nu terug naar de harde realiteit met de volgende boodschap

-Nou, ik ben niet gaan zoeken naar een god, ik ben ook niet gaan kijken naar een leven na deze, simpelweg omdat ik er als kind al de vrij nuchtere conclusie uit trok:

Ik heb maar 1 leven,er bestaan geen meerdere levens,er bestata ook geen god, ik zit in het verkeerde lichaam, daar is niets aan te doen, bij deze besluit ik dat mijn leven absoluut zinloos is

Vervolgens ga je toch maar een beetje halsslachtig verder, zelfmoord is als 4 jarige ook niet meteen het eerste waar je aan denkt(later wel), en na jarenlange frustratie zoeken en vluchten ben je 36 en zit je op excact hetzelfde punt als 32 jaar geleden, met het verschil dat je nu weet dat er bepaalde mogelijkheden zijn die je dichter bij je oergevoel kunnen brengen en dat vooruitzicht is een en al gedoe

Kortom, het is een grote puinhoop, en momenteel heb ik geen enkele energie om daar ook maar 1 stap in verder te zetten, anders dan er een beetje over nadenken en bekijken hoe het in godsnaam verder moet, want ik weet het niet

Het oergevoel wat ik heb, dat het volstrekt zinloos is, is tegelijkertijd mijn enige gevoel, maar dat is altijd nog beter dan net doen alsof je een fijn prettig prima leven hebt, doodvermoeiend

wat is jouw antwoord?

het doel is: met terugwerkende kracht als meisje geboren te worden maar dat kan niet (ik spreek voor mijzelf)
is srs daar een goede vervanging voor?

je hebt hier een taak, hoeft helemaal niet met je al dan niet ts zijn te maken te hebben
als je echt wilt ontkoppelen dan kan dat is ook een keuze , mischien wordt je dan wel een zwevende heilige joy, doet mij erg goed ook al ben ik nu heel erg op aarde bezig

srs helpt mij zeker, maar meer als logisch gevolg van de hele route die wij pijnlijk genoeg kennen (ik wordt er wel eens down van)

Nou, het hele traject is alleen maar een kunstmiddel om je ziel zo dicht mogelijk te benaderen

En dat zou je dan eventueel gelukkig moeten kunnen maken?

Ik geloof niet in sprookjes

Ik wil dat hele trajetc ook niet in, ik wil van die genderdysforie af, en als daar een pilletje voor bestaat, dan neem ik hem acuut

Die taak, daar ben ik nog niet achter, of wel, ik deel je mening, ieder heeft hier taak

Als je die weet kan je met je leven beginnen

o joy

4 jaar?? besef je dan niet hoe bewust je moet zijn om dan al tot zulke inzichten te komen, dat is heel diep, dat krijg je niet op je bordje als je dat niet aan kan

op die leeftijd kon ik uit mn bedje de hele omgeving zien, was nog deels hierboven gelukkig nog lang niet geplaagd door vragen als WAAROM en zielsgelukkig eigenlijk tot het moment van sexuele bewustwording, dan houden de sprookjes op en wordt je geconfronteerd met het feit dat je definitief buitenspel bent gezet omdat je als jongetje bent geboren

vanaf toen ik denk mn 11e ben ik op zoek gegaan naar God en de zin van het leven, ik ga dat hier niet typen allemaal, wordt toch geridiculiseerd, ben gaan studeren, goede baan, allemaal op halve kracht want als jongeman, alle relaties zelf verwoest, ongelukkig, zoekende, onbegrepen Nu hetzelfde maar het deert me minder, want de weg is duidelijk ook al loopt ie mischien letterlijk dood, dat is ook maar schijn

ik merk pas hoe bijzonder de dingen zijn die ik meemaak als ik andere mensen vraag naar hun ervaringen, jammer genoeg is het moeilijk dingen te delen die mensen niet kennen (eigenlijk kennnen ze het wel maar zijn het vergeten)

als laatste een verhaaltje uit de Joodse vertel traditie:

God werpt onze zieltjes op aarde met een duidelijke naam en bedoeling
Een engel brengt dit bij onze moeder en tijdens deze reis vertelt de engel onze Alle geheimen van het universum
Dan komen we bij ons moedertje om geboren te worden
En de engel drukt zijn/haar (lol) vinger op de plek tussen je neus en mond (de mond die volgens mila te breed is)
daar heb je nog steeds die fingerafdruk
en je vergeet alle geheimen en daarom
huilen alle babies

leuk verhaaltje he?

nee dat zei mn moeder ook: is er geen pilletje voor?

dat zou ik dus niet nemen, ik houd ervan vrouw te zijn

alleen doet het zo n pijn in de wereld te zijn zoals ik nu ben

maar ik wil ook niet de hele dag in lotus houding me voorbereiden op een waardige dood

mischien later wel yoga lerares worden voor transgenders in veilige sfeer, is dat wat??

ja ik gooi maar een balletje op ik zie wel een toekomst hoor ook al is er veel weerstand betreffende mijn passabiliteit zowel vanuit mijzelf als vanuit anderen

ook de realiteit niet uit het oog verliezend:

dat je moe en lusteloos en geagiteerd bent is ook kwestie van hormonen denk ik (ik gebruik ze ook via zwarte markt helaas) juist dan kan je lekker veel energie halen uit sport,

soms wil ik gaan sporten en ga dan juist eten lol

komt echt wel goed

zou je bijna willen vragen eens gewoon je over te geven aan moeder aarde heel simpel
the river is flowing, flowing and growing
mother carry me
back to the sea
child i will always be
back to the sea


niets is lelijker dan een mooie vrouw die padden spuugt naar mensen

dat beeld zie ik nu namelijk , mag snel weer weg

kusjes en vertel me morgen wat je gedroomd hebt? of droom je niet meer :-/

Dorine schreef:o joy

4 jaar?? besef je dan niet hoe bewust je moet zijn om dan al tot zulke inzichten te komen, dat is heel diep, dat krijg je niet op je bordje als je dat niet aan kan

op die leeftijd kon ik uit mn bedje de hele omgeving zien, was nog deels hierboven gelukkig nog lang niet geplaagd door vragen als WAAROM en zielsgelukkig eigenlijk tot het moment van sexuele bewustwording, dan houden de sprookjes op en wordt je geconfronteerd met het feit dat je definitief buitenspel bent gezet omdat je als jongetje bent geboren

vanaf toen ik denk mn 11e ben ik op zoek gegaan naar God en de zin van het leven, ik ga dat hier niet typen allemaal, wordt toch geridiculiseerd, ben gaan studeren, goede baan, allemaal op halve kracht want als jongeman, alle relaties zelf verwoest, ongelukkig, zoekende, onbegrepen Nu hetzelfde maar het deert me minder, want de weg is duidelijk ook al loopt ie mischien letterlijk dood, dat is ook maar schijn

ik merk pas hoe bijzonder de dingen zijn die ik meemaak als ik andere mensen vraag naar hun ervaringen, jammer genoeg is het moeilijk dingen te delen die mensen niet kennen (eigenlijk kennnen ze het wel maar zijn het vergeten)

als laatste een verhaaltje uit de Joodse vertel traditie:

God werpt onze zieltjes op aarde met een duidelijke naam en bedoeling
Een engel brengt dit bij onze moeder en tijdens deze reis vertelt de engel onze Alle geheimen van het universum
Dan komen we bij ons moedertje om geboren te worden
En de engel drukt zijn/haar (lol) vinger op de plek tussen je neus en mond (de mond die volgens mila te breed is)
daar heb je nog steeds die fingerafdruk
en je vergeet alle geheimen en daarom
huilen alle babies

leuk verhaaltje he?

Naja, ik herinner me 4, maar aangezien het geheugen van een mens ook een hele hoop gaten en valse herinenringen bevat, kan dat ook 5 of 6 zijn

Doet er niet toe, deboodschap, daar gaat het om

Ik kon er niks mee en ik werd er zo bang van dat ik het wegstopte, diep, heel diep

Ik weet wel dat ik als klein kind al nadacht over de zin en onzin van leven, de planeet aarde, het universum etcect, een gevolg van de eerste conclusie over wie ik was en wat er mis was

Enfin...ervaringen delen met anderen heb je toch nodig, al is het maar ter bevestiging van wat je voelt, of het voelen van steun, en de weg die jij hebt afgelegd tot nu, dat is voor mij iig wel te begrijpen

mooi verhaaltje idd

Dorine schreef:nee dat zei mn moeder ook: is er geen pilletje voor?

dat zou ik dus niet nemen, ik houd ervan vrouw te zijn

alleen doet het zo n pijn in de wereld te zijn zoals ik nu ben

maar ik wil ook niet de hele dag in lotus houding me voorbereiden op een waardige dood

mischien later wel yoga lerares worden voor transgenders in veilige sfeer, is dat wat??

ja ik gooi maar een balletje op ik zie wel een toekomst hoor ook al is er veel weerstand betreffende mijn passabiliteit zowel vanuit mijzelf als vanuit anderen

Zou het niet envoudiger zijn als met een pilletje die hele genderdysforie weg zou zijn, dat je dus tevreden bent met je mannelijf? dan mis je dat vrouwelijke ook niet

yogalerares in veilige sfeer? nou ik denk dat iedere t wel behoefte heeft aan een veilige omgevinng die toestaat te voelen, tot de kern, dus ja, dat is wel wat

die toekomst moeje ook blijven zien (zegt de realist)je moet nu eenmaal boijven dromen om het te redden