Travestie.org

Op diverse websites over transseksualiteit is te lezen dat veel transen op een moment in hun leven een soort van *alarmbel* in hun hoofd horen. Vanaf dat moment is alles anders, en gaan ze alsof het een soort startsein is geweest... met een 100% ik ben vrouw gevoel met 300 km p/u in transitie. Mijn vraag is dan ook.. is er in jouw hoofd ook een soort alarmbel afgegaan... of ging dat anders? Zo ja, hoe dan?

die alarmbel ging 33 jaar geleden af

bizar dat je dat zo ver weg stopt dat je op een gegeven moment niet eens meer weet dat en waarom die bel afging en je je veel later in je leven dat gaat realiseren

tinkerbell_ schreef:Op diverse websites over transseksualiteit is te lezen dat veel transen op een moment in hun leven een soort van *alarmbel* in hun hoofd horen. Vanaf dat moment is alles anders, en gaan ze alsof het een soort startsein is geweest... met een 100% ik ben vrouw gevoel met 300 km p/u in transitie. ?

dat heb ik ook vaker gelezen ja. en vanaf het moment dat die alarmbel dan afgaat moet werkelijk alles wijken voor de 100% vrouw in wording. maar tot nu toe heb ik verhalen over een dergelijke alarmbel alleen gelezen van secundaire transen die passabel waren als man en getrouwd waren en kinderen hadden en bij wie die alarmbel pas ging rinkelen op middelbare leeftijd.
zoiets heb ik echt nog nooit gelezen of gehoord van een primaire trans.

Wat ik me ook afvraag, op wat voor soort geluid moet je dan letten, daar wordt nergens wat over geschreven... is het een piepgeluid, of juist een rinkelende alarmbel, of een sirene?

Weet hier iemand uit eigen ervaring hoe het klinkt?

kiki schreef:

tinkerbell_ schreef:Op diverse websites over transseksualiteit is te lezen dat veel transen op een moment in hun leven een soort van *alarmbel* in hun hoofd horen. Vanaf dat moment is alles anders, en gaan ze alsof het een soort startsein is geweest... met een 100% ik ben vrouw gevoel met 300 km p/u in transitie. ?

dat heb ik ook vaker gelezen ja. en vanaf het moment dat die alarmbel dan afgaat moet werkelijk alles wijken voor de 100% vrouw in wording. maar tot nu toe heb ik verhalen over een dergelijke alarmbel alleen gelezen van secundaire transen die passabel waren als man en getrouwd waren en kinderen hadden en bij wie die alarmbel pas ging rinkelen op middelbare leeftijd.
zoiets heb ik echt nog nooit gelezen of gehoord van een primaire trans.

Maar hoe zit het bij jou, dan? Zo te lezen ben je ook pas op iets latere leeftijd wat gaan doen met je genderdysforie?

kiki schreef:zal me even voorstellen. ik ben Kiki ben 35 jaar en pre-op transseksueel. ben inmiddels ruim een half jaar aan de hormonen.

Lisa

Mila of was het Mina ? schreef :

Wat ik me ook afvraag, op wat voor soort geluid moet je dan letten, daar wordt nergens wat over geschreven... is het een piepgeluid, of juist een rinkelende alarmbel, of een sirene?

Weet hier iemand uit eigen ervaring hoe het klinkt?

Als een opstapeling van frustratie .........
Na jaren van switchen tussen man en hyper-vrouwelijke travestiet kan je het niet meer trekken om de switch te maken.
Alles moet dan inderdaad wijken, omdat je niet langer verder kan op de manier zoals je bezig bent.
Het gaat dan inderdaad plots heel snel en alles moet wijken.
Niettemin moet je blijven je gezond verstand gebruiken en naar mijn mening je transitie heel goed plannen (zowel in de tijd als financieel).
Het is zeker mogelijk en op het einde van de rit kan je vaak op veel begrip rekenen van je omgeving.
Het neemt wat tijd, maar de acceptatie van de omgeving is er toch wel gekomen.

Met zachtheid, warmte en liefde kan je het meeste bereiken........maak je niet kwaad als mensen zich in het begin van jou afkeren .....met de tijd kan je vaak die relaties herstellen.
Je hebt de neiging om het mensen door de strot te duwen .....vooral omdat je het zelf zo hebt moeten verbergen gedurende jaren, plots wil je het dan aan iedereen vertellen natuurlijk.
Geef mensen en je omgeving de tijd ....en vaak komt het wel allemaal goed.
En ja veel transen die ik ken zijn post-transitie best wel heel lieve, warme en aangename mensen.
De vreindschap die ik nu heb gevonden als 'vrouw' binnen de maatschappij voelt zo geweldig aan, dat ik durf schrijven ...ik zou het nog 10 keer opnieuw doen als het zou moeten.

Groetjes,

Melina

Lisa met een S schreef:

kiki schreef:

tinkerbell_ schreef:?

.

Maar hoe zit het bij jou, dan? Zo te lezen ben je ook pas op iets latere leeftijd wat gaan doen met je genderdysforie?

kiki schreef:zal me even voorstellen. ik ben Kiki ben 35 jaar en pre-op transseksueel. ben inmiddels ruim een half jaar aan de hormonen.

Lisa

ik ben er naar toe gegroeid middels in vrouwelijke vorm leven en van daaruit aan de hormonen en helemaal in transitie gaan. geen alarmbel dus.

Ik denk dat GID zo'n nieuw gebied is dat we alle vormen van GID zouden moeten accepteren als "normaal", ook al wijkt het nog zo af van het standaard-verhaal van alarmbellen en vrouwen-in-mannenlichamen...

Groetjes,

Frederique

kiki schreef:ik ben er naar toe gegroeid middels in vrouwelijke vorm leven en van daaruit aan de hormonen en helemaal in transitie gaan. geen alarmbel dus.

??? Leg 'ns uit...? ben je opgevoed door je ouders als meisje, maar pas op pakweg 32-jarige leeftijd naar de VU gegaan? Want anders heb je toch een poosje als man, of tenminste jongetje, geleefd, en op een gegeven moment is er voor jou aanleiding geweest om ineens als meisje/vrouw te gaan leven. En pas 2 of zo jaar geleden ineens aanleiding om een stap verder te gaan, om een SRS te ambieren. Want als je tot je 34ste moest wachten tot je aan de hormonen bent gegaan, heeft de testosterone in je lichaam toch tussen 23 en nu aardig zijn gang kunnen gaan, qua vermannelijken van je lichaam, lijkt mij.

Lisa

je gaat imo niet 'ineens' als meisje leven, je gaat niet 'ineens' om, het gaat met horten en stoten uitproberen en overwegen etc

en wat betreft vermannelijking van lichaam, , dat geld voor het overgrote deel der transen aangezien de meeste transen pas later in het leven besluiten/de mogelijkheid vinden, er wat mee te doen

tot zover geen nieuws

Lisa met een S schreef:

kiki schreef:.

??? Leg 'ns uit...? ben je opgevoed door je ouders als meisje,
Lisa

was dat je wensdroom als kind of zo? maar niet iedere pre ts bewijst zich als man en trouwt met een vrouw. ik leefde als vrouwelijke homo en ben van daaruit gegroeid naar TS, langzaam maar zeker uit onvrede met mijn man zijn. ontharen doe ik al 3 jaar hoor, geen probleem dan zou ik toch al zelf moeten betalen. en voor mijn omgeving was daar niks vreemds aan dat ik me liet ontharen.
En voor de rest vind ik het postje van melina over het uiterlijk van die wielrensters geruststellend.

eerlijk gezegd begrijp ik de opmerking over opgevoed zijn als meisje ook niet

volgens mij heeft misschien 0,1 % van de transen een dergelijke achtergrond, en dat heeft helemaal niets te maken met transseksualiteit dan wel genderdysforie en is het puur toeval als het een keer zou voorkomen

Kiki schreef :

En voor de rest vind ik het postje van melina over het uiterlijk van die wielrensters geruststellend.

Je moet dat weer niet veralgemenen en ook niet uit zijn context trekken.
Ik sprak van sommige ........de meeste zien er net als ik heel vrouwelijk uit.
Alleen is het zo als je aan topsport doet dat je meestal een laag vetpercentage hebt , wat zijn effect heeft op het uiterlijk.
Bij elk mens heeft dat uiteraard een ander effect ....

Groeten,

Melina

kiki schreef:maar niet iedere pre ts bewijst zich als man en trouwt met een vrouw. ik leefde als vrouwelijke homo en ben van daaruit gegroeid naar TS, langzaam maar zeker uit onvrede met mijn man zijn.

Het gaat hier, volgens mij, om de alarmbel, en niet om transen die getrouwd zijn met een vrouw. Ik geloof dat jij het was die de twee aan elkaar koppelde. Om in het beeldsprak van Joy te blijven, het lijkt mij, dat zelfs in het overgaan van vrouwelijke of verwijfde homo naar 24/7 vrouw, je op een gegeven moment toch over of onder een berlijnse muur moet stappen, want, misschien is jouw persoonlijkheid of gedrag dan niet wezenlijk anders, je identiteit tov de buitenwereld weldegelijk wel. Al is het niet zo'n grote stap als voor iemand die tot dat moment als een macho man heeft geleefd, is het toch een relatief grote stap in het hele proces. En zulke stappen neemt men niet zomaar, in het algemeen, meestal is er ergens een aanleiding daartoe. Dus was het geen alarmbel, misschien een belletje of iets anders dat als katalysator daarvoor heeft gediend.

Lisa

vertaling alarmbel:

bewustwordingsmoment