Travestie.org

Vu gangers en uitwassen daarvan :

Waar vinden jullie je psychologische hulp/begeleiding, aangezien het vu dat niet bied?

Er zijn maar enkele therapeuten in nl die min of meer gespecialiseerd zijn in GD

Veel te weinig natuurlijk, en ik vraag me dan ook af of al die hulpbehoevenden dan ook allemaal terecht komen bij dat handjevol bekende therapeuten

Ik noem een Tanya van Hengel
Een Tony Zandvliet
Een Humanitas

En verder?

Wat is er verder aan hulp te vinden?

Joy

Ik kan alleen maar iets zeggen over Tanja van Hengel. Ik vind haar echt geweldig en heb heel veel baat bij m'n maandelijkse sessies met haar. Vooral na m'n laatste sessie afgelopen week, loop ik echt fluitend en zingend door huis...

Groetjes en liefs,

Babette.

mooi dat het helpt

enigszins newsgierig naar andere ervaringen ben ik wel

of denken de meesten, ik zoek het zelf wel uit, bij gebrek aan fatsoenlijke hulp

overigens zit er in brabant weinig aan therapeut/hulpverlening in vorm van psycholoog en dat stoort me

de grote afstanden kosten me steeds veel tijd, en geld, en vooral dat laatste geef ik liever aan wat anders uit

Ik probeer het zolang ik kan nog zelf uit te zoeken en dat heeft niets met het gebrekkige aanbod te maken, alleen met de angst dat ik op de glijbaan terechtkom.

Irene

ah , boeiend

sidetopic:

welke glijbaan?

Ik heb al een poosje het gevoel dat ik bovenaan een glijbaan sta, een verkeerde beweging en daar ga ik de duisternis in. Ik balanceer dus, maar die glijbaan komt steeds naar me toe, dus moet ik stapjes blijven zetten om maar niet van die glijbaan af te hoeven.

Irene

ik herken het gevoel en de situatie

doodvermoeiend, zo doodvermoeiend dat ik besloot niet meer te balanceren op die rand en de sprong te wagen

wat als je van de glijbaan nu eens een trap maakt?

wat is er zo duister aan de duisternis?

Joy schreef:

wat als je van de glijbaan nu eens een trap maakt?

Ik wil die metafoor wel een weekje op me laten inwerken, misschien kom ik er verder mee, bedankt Joy.

Irene

Om even weer on topic te komen. Het is ook echt een crime als je behoefte hebt om je leven te reflecteren met een therapeut die iets afweet van transseksualiteit. Mijn psych van het VU verwees me naar mijn huisarts, mijn huisarts weer naar het VU. Aangezien ik in groningen woon ben ik vervolgens naar het UMCG gegaan, en mevrouwe Elliot wilde me wel een persoonlijk gesprek aan bieden, of ik kon ervoor kiezen om in hun clubje opgenomen te worden, verder wist zij het ook niet. Ofwel uiteindelijk ben ik aan het spammen gegaan en ben ik via de rutgersstichting bij dhr Jelto Drenth terecht gekomen. Hij is een seksuoloog en had wel ervaring met transseksualiteit, en het is een leuke vent, en vond het erg fijn om met hem gesproken te hebben. Dus wel een aanrader voor mensen die op zoek zijn.

Groetjes
Inge

Ik denk dat je in het traject niet zonder kan, een klankbord heb je gewoon nodig

Wat mij stoorde in relatie tot het VU iig, was dat het VU geen enkele begeleiding of hulp kan bieden op dat gebied, waarop ik vervolgens zelf een therapeut ben gaan zoeken , waarvan het VU dan weer alles wilde weten en wilde bepalen hoe vaak ik er heen zou gaan en waarom etc, kortom, een vinger in de pap wilde hebben

(ja , ook mij zit nog het een en ander dwars nbt voortraject van het vu en dat spui ik hier ook maar ff

Als er iets belangrijk is in relatie tot een therapeut is het de vrijheid om zaken te kunnen bespreken wat je wilt bespreken, zonder dat je er op afgerekend kan worden, wat dat betreft voldoet een VU aan de eis, ik moet er niet aan denken dat ik bij het VU ook nog eens therapeutengesprekken moet gaan voeren

Nu sta ik dus op het punt om er weer een therapeut erbij te halen en ik denk aan tony zandvliet, nog niet serieus, tis een overweging,maar als het dichter bij huis kan, graag!

(tanya valt overigens af voor mij)

Joy

Joyy schreef:de grote afstanden kosten me steeds veel tijd, en geld, en vooral dat laatste geef ik liever aan wat anders uit

nou, van Eindhoven naar Utrecht-Woerden (het beste bereikbaar per OV) is toch niet zo idioot ver weg. Ik kom een keer per maand uit het uiterste noorden van Groningen naar Woerden, en zelfs dat is te overzien. Zeker als ik in overweging neem wat ik er voor terug krijg! Bovendien wordt een deel van je behandeling vergoedt door de ziektekostenverzekeraar...

Groetjes en liefs,

Babette.

Irene schreef:Ik probeer het zolang ik kan nog zelf uit te zoeken en dat heeft niets met het gebrekkige aanbod te maken, alleen met de angst dat ik op de glijbaan terechtkom.

Lieve Irene, angst is een slechte raadgever! Bovendien ben je met alles wat je doet er helemaal zelf bij, en er ook nog eens helemaal zelf verantwoordelijk voor. Je hoeft, mijns inziens, dan ook niets te doen wat je, voor welke redenen of afwegingen dan ook, absoluut niet wilt. Kansen zijn dat je er door een "behandeling" gebalanceerder uitkomt...

Groetjes en liefs,

Babette.

Joyy schreef:tanya valt overigens af voor mij

Mag ik vragen waarom?

reactie omtrent afstand had ik verwacht

therapie, welkom,vergoeding wordt in mijn geval ook vergoed

waar het op stukloopt zijn de reiskosten, die krijg je nergens vergoed en al zou ik willen, ik kan het momenteel niet betalen

Tanya valt voor mij af omdat zij me niet de hulp heeft kunnen bieden die ik nodig had, wat verder niets zegt over haar kwaliteiten

Joyy schreef:reactie omtrent afstand had ik verwacht

therapie, welkom,vergoeding wordt in mijn geval ook vergoed

waar het op stukloopt zijn de reiskosten, die krijg je nergens vergoed en al zou ik willen, ik kan het momenteel niet betalen

Tanya valt voor mij af omdat zij me niet de hulp heeft kunnen bieden die ik nodig had, wat verder niets zegt over haar kwaliteiten

nou zie je, ik heb erg lang in Australië gewoond, en als men hier in onze gezellige moerasdelta over "afstanden" begint, krijg ik vaak een glimlach om m'n mond... Hier is alles dichtbij...

Ik kan me wel voorstellen dat reiskosten heftig zijn... Ik vind het openbaar vervoer ook schrikbarend duur, maar liever dat dan dat hele eind ( ) in m'n eentje rijden.

Tot slot wist ik niet dat je al bij Tanja geweest was, tenminste, dat maak ik uit je commentaar op. Jammer. Ik gun iedereen het beste, en ik hoop dat je iemand vindt die je wel kan helpen!

Groetjes en liefs,

Babette.