Hallo meiden

[Prescilla]

Hallo meiden
Ik ben hier nieuw op het forum.
Ik ben The Dutch Cher een 26 jarige Tv uit leeuwarden.
Ik weet eigenlijk al een aantal jaren dat ik niet een jongen maar een meid ben en wil dus nu ook na lang nadenken de stap zetten om verder te gaan.
Ik wil dus graag verder door het leven als vrouw.
Men zegt wel als je dat graag wilt dan moet je dat doen en zo kijk ik er ook naar.
Maar ik moet iedereen nog inlichten zoals vrienden en mijn moeder en min broer.
Nu ben ik dus bang voor de laatste twee wat hun reactie zou zijn en of ze me wel zo accepteren met wat ik wil.
Ze weten wel dat ik aan travestie doe maar heb het er nog nooit over gehad met hun dat ik me echt vrouw voel.
Over het travestie zijn ze heel erg positief maar ben bang dat dit teveel wordt en dan met name voor mijn moeder.
Ik heb al wel een brief geschreven voor haar omdat ik het niet persoonlijk durf te vertellen.
Ik ben best bang dat ik zowel mijn moeder als mij broer hiermee verlies en zij zijn mijn enige familie nog waar ik contact mee hebt.
Hieronder zet ik dus ook even de brief neer zodat jullie deze ook kunnen lezen.
En zou dus ook graag een menning willen hebben van jullie.
En zouden jullie mij kunnen vertellen hoe jullie het hebben verteld en hoe jullie ouders en vrienden erop reageerden.

Hallo lieve Mama.
Zoals je weet doe ik aan travestie en doe dat al een paar jaar.
Ik zal je nu uitleggen waarom ik dat doe want dat is met een reden.
Ik hoop dat je me na deze brief begrijpt van hoe ik me voel en wat
ik wil doen en hoop dat je het kan accepteren.
Misschien is het wel heel erg moeilijk voor jou maar voor mij is het
ook heel moeilijk.
Het begon ongeveer 5 jaar terug toen ik bij jou kwam met het verhaal
dat ik homo ben.
Toe kreeg ik de relatie met andré (is nu mijn EX vriend) en ben toen bij hem gaan wonen en
ben toen met travestie begonnen zoals je weet.
Ik ben dus ook blij dat je dat geweldig vind maar er is meer dan
alleen maar het travestie.
Je moet weten dat dit heel moeilijk is voor mij om dit te schrijven
en dat ik ook zit te huilen terwijl ik dit schrijf.
Mama ik hou heel erg veel van jou en wil je niet kwijd maar ben bang
dat als je deze brief hebt gelezen dat ik je kwijdraak.
Ik loop al een aantal jaren met dit en wil het gewoon kwijd aan jou
zodat ik mijn rust kan vinden met dit.
Ik wil je graag vertellen wat er aan de hand is.
En zal daar dan ook mee beginnen.
Je weet vast wel dat ik vroeger vaak met poppen en zo speelde en
veel meisjes dingen deed in plaats van jongens dingen.
En misschien is het je niet eens opgevallen ik heb het best lang
voor me gehouden maar kan het nu niet meer.
Ik kwam begin 1999 bij je dat ik homo ben en dat vatte je goed op waar ik je heel erg dankbaar om ben maar er is meer wat ik kwijt moet.
Je noemt me vaak Engelientje inplaats van engel.
En dat vind ik alleen maar leuk om te horen dat is ook iets wat veel
beter bij mij past vind ik.
Want ik wordt er ongelukkig door en je hebt altijd gezegt ik wil dat
je gelukkig bent met wat je ook doet en nu is het dan zover dat ik
dat ook ga doen.
Ik heb een aantal testen gedaan en heb naar mezelf gekeken met wie
en wat ik ben en hoe anderen mij zien.
Ik voel me als ik als travestie ben heel erg goed en voel me dan
compleet met wie ik ben.
Met andere woorden ik voel me als vrouw veel beter dan als jongen ik
kan dan echt mezelf zijn.
En doe dus ook heel veel aan travestie om mezelf te kunnen zijn.
Mama ik voel me meer een meid dan een jongen en loop er al jaren mee
rond dat ik een meid ben inplaats van een jongen.
Ik heb een goede vriendin die dit ook heeft gehad en die is dus ook
man geweest.
Ik heb haar om raad gevraagt en ook aan andere mensen die dit hebben
mee gemaakt.
Die konden alleen maar zeggen van als je dat heel erg zeker weet en
als je dit wilt moet je het doen.
Ik heb hier heel lang over nagedacht en wil dit heel graag en hoop
dat je me niet verkeerd begrijpt.
En hoop dan ook dat ik je hierdoor niet kwijtraak maar ik kan er
niet meer tegen ik voel me kloote als man en voel me juist heel erg
goed als vrouw.
Het liefste zou ik willen dat ik een volledig vrouw ben met alles
erop en eraan.
Je moet begrijpen dat dit niet zo maar 1,2,3 opkomt maar dat ik er
al een aantal jaren mee rondloop.
Ik weet dat ik alles tegen je kan zeggen maar ik moest eerst mezelf
vinden voordat ik het je kon en wou vertellen.
Ik hoop dat je me kan begrijpen dat ik dit wil en dat het mijn keuze
is om echt gelukkig te worden met wie ik ben.
Mocht ik je hierdoor toch kwijtraken dan is het niet anders want je
kan me niet tegen houden want dit is wat ik wil en wil het ook
doorzetten.
Maar ik hoop het niet dat ik je kwijtraak hierdoor want ik kan alle
steun en liefde wel gebruiken want het is een heel lang prosses om
te ondergaan.
Ik hoop snel iets van je te horen en dat we er samen over kunnen
praten.
Mama je moet weten dat ik heel veel van je hou en dat dit niet
makkelijk is voor jou maar ook niet voor mij.
En hoopp dan ook dat je me wil helpen met dit en dat je er bent als
ik je nodig heb.
Maar ik zit hier heel erg mee en moest het aan je vertellen kon het
niet persoonlijk zeggen omdat het te moeilijk is voor mij om te
vertellen.
En via een brief lukt het wel omdat ik het dan in woorden kan
uitbrengen inplaats van mondeling.
En dan kun jij het even rustig lezen en op je in laten werken.
mama ik hou van je.

dikke kus Engel

Hoop dat jullie mij even kunnen vertellen hoe het voor jullie was om het aan je ouders te vertellen dat je TS bent.

Veel liefs The Dutch Cher

[_Saskia_]

Hoi Engel,

Op je brief valt behalve wat taalfoutjes weinig aan te merken. Hij is eerlijk en recht uit het hart en geeft precies weer moeilijk je het zelf vindt, hoe belangrijk deze beslissing is voor je en hoe zeer je de liefde en het vertrouwen van je moeder en broer wilt behouden. Als ik dan lees dat zij geen moeite hebben met je homoseksualiteit en ook al weten dat je travestiet bent, denk ik dat ze ook hiermee terecht zullen komen. Het zal altijd een schok zijn, maar het zal niet als een totale verrassing komen. Ze weten tenslotte al dat je heel vrouwelijk bent, dat je je graag zo laat zien aan anderen, ze weten dat je vroeger als kind ook anders was. Dat maakt de acceptatie toch een heel stuk makkelijker .

Je moet gewoon vertrouwen houden op een goede uitkomst. Volgens mij lukt het wel zoals je het nu aanpakt!

Groetjes,
Saskia

[natasja]

Meid, je bent een kanjer, en precies wat saskija zegt dat je moeder en broer dit zullen begrijpen, natuurlijk, jij bent al zo verder dan ik en je hebt het zo makkelijker. Ik moet het dus nog vertellen aan vrouw,kind en familie, en bij mij hebben ze nooit iets gemerkt van dit alles. ik heb n.l altijd alles verzwegen en ben voor de goeie orde getrouwd en heb kinderen, ik heb zelfs een macho baan genomen (politie) om alles te verdringen, en met dit alles heb ik mij zo in de knoei gebracht dat het voor mij nu echt moeilijk wordt, dus geef die brief en ga ervoor.

groetjes natasja

[Prescilla]

Hallo lieverds
Dank jullie wel voor de lieve reacties.
Hoop echt dat ze me accepteren zoals ik ben want vind het heel erg moeilijk.
Dit weekend komt mijn moeder samen met mijn broer en denk dat ik dan de brief geef aan haar.
En dan laat ik aan haar de keuze of ze hem thuis of hier wil lezen.
Ben er best zenuwachtig voor want ik weet hoe ze is en dat ze de brief dus gelijk gaat lezen.
En als ze dat doet weet ik wel gelijk de reactie dus ben heel erg benieuwd hoe dit gaat verlopen.
Dus dat wordt afwachten.

Voor natasja meid het is zeker moeilijk en vooral omdat je midden in een relatie met kinderen zit.
maar hoop voor je dat iedereen je accepteerd zoals je bent en wens je dus ook heel veel sucses hiermee.

Veel liefds en een dikke Kuss