Tja, ik had er dus al gemengde gevoelens over, maar vandaag moest ik dus weer naar die huisarts en heb ik 'm maar eens aangesproken op zijn uitspraken van de vorige keer.
Meneer kon zich er dus niets van herinneren, en beweert dat hij "nooit zoiets zou zeggen."
"U heeft het toch echt tegen mij gezegd" zei ik tegen 'm, waarop een welles-nietes spelletje volgde waaruit blijkt dat hij vind dat ik 'm wel niet goed verstaan zal hebben of het niet zal hebben begrepen.
Uiteindelijk ben ik maar boos opgestaan en heb 'm gezegd dat ik een andere huisarts ga zoeken omdat ik geen vertrouwen meer in hem heb, waarop hij zei "ja doe dat, want zo kan ik niet werken". Alsof het mijn fout is.

Het is beter op onvolmaakte wijze invulling te geven aan je eigen bestemming dan op volmaakte wijze het leven van iemand anders te leiden
- Bhagavad Gita, oude Indiase yogatekst.