Vertellen of niet ?

[Isabelle Raulin dAymeries]

Hee Lisa & Joy,

Eerst en vooral dank. Hier ben ik even mee bezig geweest. Mij verplaatsen in drie heel verschillende kinderen kost tijd, vooral omdat ik wel enigszins van ze vervreemd ben, door preoccupatie met T*-toestanden, een moeizame periode in ons huwelijk, en een drukke baan. Ik begrijp ze wel een beetje, maar één ding blijft: ik ben hun moeder niet

Ik heb nu wel een plan:
1) Uitzoeken hoe het schoolplein zal reageren. Dat is een groot deel van hun wereldje.
2) Het eens worden met mijn vrouw. Niet alleen over wat en wanneer, maar vooral over hoe.
3) Mikken op het begin van de schoolvakantie: dan hebben ze zes weken om eraan te wennen tot op het niveau van Oja zo zit dat dus.

Nogmaals dank, en uiteraard houd ik jullie op de hoogte.

Isabelle

[transcommunity-girl2]

gone

[Lisa met een S]

Isabelle,

Ik weet niet of je hier veel aan hebt. Vorige week moest ik rijden voor mijn jongste dochter (13 jaar, en die het nog niet weet) en 2 medespeelsters in haar team. Achter in de auto vertelde een van de meisjes dat in haar klas van de week, de mentor had uitgelegd aan de klas dat een jongen eigenlijk van binnen een meisje was, en dat hij/zij voortaan in meisjeskleren en met een meisjesnaam naar school zou gaan. Alle drie meisjes reageerden vrij nuchter hierover, helemaal niet lacherig of zo. Zij vonden het logisch, kennelijk.

Voor de rest, vind ik het een goed plan hoe je het wilt aanpakken. Eens daarover met je vrouw is vanzelfsprekend van uitermate belang hierin. Sterkte daarmee.

Groetjes,
Lisa

[Joy]

yw:)
leer der zelf ook een hoop van natuurlijk, zelfs van onderwerpen waar ik (nog)niet mee van doen heb

shalalla, nog steeds mooi weer, wow!:)

[racine]

Hallo allemaal,

De wat langer ingewijden op dit forum, weten wellicht dat ik in mijn vorige profielen (forum en "losse staande" profielenpagina) al zo'n 1,5 jaar melding maak van "dat ik op het punt sta mijn vrouw over mijn T-zijn te informeren". Terecht merkte een partner van een T op dat het eigenlijk wel erg lang duurt dat "op het punt staan".
Mijn 1ste reactie was, het is nu of nooit. Nooit is de makkelijke weg. Ik besloot (voor de zoveelste keer) te stoppen. De profielen vrijwel leeg gemaakt en ik heb ruim 5 weken niet op het forum gekeken en helemaal niet aan mijn T-gevoel toegegeven. Daarna heb ik besloten, dat "ermee stoppen" gekkenwerk is.
Wel nu, een paar dagen geleden heb ik mijn vrouw geinformeerd over mijn T-gevoel.
Nu de reactie van mijn vrouw. Ze heeft het niet zien aankomen. Achteraf kan ze bepaalde gebeurtenissen nu wel plaatsen, maar uiteindelijk was dit voor haar zeer onverwacht. Ze is nu behoorlijk aangeslagen. Ze is bang dat het steeds verder zal gaan en dat we uit elkaar zullen gaan groeien. Ze wil graag weten waarom en wat voor gevoel ik krijg als je als man vrouwenkleren aantrekt. Dit is nu juist dat T-gevoel, dat niet te omschrijven is. Althans ik zou niet weten hoe. Ik moet er gewoon aan toegeven, tegen wil en dank, maar ik zou het niet meer willen missen. Het is zo tegenstrijdig.
Op dit moment wil ze mij (nog) niet zien in vrouwenkleren. Inmiddels is ze zover dat ik wel T&T-avonden kan gaan bezoeken.
Voor mij nu een enorme bevrijding, voor mijn vrouw niet. Ze kan er (nog) geen kant mee op. Wel heb ik haar ervan kunnen overtuigen dat ik echt niet van haar weg wil en ook vader voor de kids zal blijven. Wat ik zelf erg byzonder goed van haar vindt en heel erg waardeer, is dat ze niet weg van mij wilt, dat had natuurlijk ook gekund. Ik heb nu al het gevoel dat we de goede kant op gaan. Voorlopig laat ik haar het tempo van mijn T-zijn bepalen. Uit diverse oude berichten op het forum wordt vaak aangegeven dat als "alle remmen los gaan" er wel problemen kunnen ontstaan.
Ik ben blij dat deze stap gezet is.
Hoe moeilijk het ook is voor een ieder persoonlijk, ik ben er nu van overtuigd dat het WEL vertellen beter is dan het blijvend verzwijgen.
Mijn eigen acceptatie heeft zo'n 32 jaar geduurd. Voor mij persoonlijk heeft dit 1,5 jaar geleden plaatsgevonden. Ik wil mijn vrouw alle tijd geven om ook tot acceptatie te komen.

Met opgeluchte groeten,
Racine

[transcommunity-girl2]

gone

[Lisa met een S]

Hallo, Racine,

Hier voor de verandering Terri, de partner van Lisa:

Wat een opluchting moet het voor je zijn nu je het eindelijk verteld hebt. Weet je nog vorig jaar in Moordrecht, wij hebben daar samen lang over gesproken? Ik ben heel blij voor je dat je er nu open over kan praten met je vrouw. Ik kan mij ook heel goed voorstellen hoe zij zich nu voelt, die gevoelens had ik ook tien jaar geleden. Ik hoop dat je vrouw daar niet zo lang over doet om het te accepteren als ik gedaan heb. Zij kan natuurlijk altijd kontakt met mij of met de groep van Bibi opnemen, wij staan open voor iedereen die hulp nodig heeft, wij weten wat zij doormaakt. Zij heeft heel veel steun nodig, van jou maar als zij wil, ook van ons, zodat zij weet dat zij er niet alleen voor staat. Ik wens jullie heel veel sterkte en misschien zien wij elkaar weer in Moordrecht, dan praten wij verder.

Veel liefs,
Terri (en ook Lisa)

[Kathleen]

Hi Racine,

Nu verbaas je me toch wel een beetje! Ik had durven wedden dat voor zo'n doorgewinterde T-girl als jij de partner op de hoogte was. Schijnbaar is dit niet het geval. Geeft niet, het feit dat je partner je toevertrouwt bij je te willen blijven is al een goed begin. Dat je hebt willen stoppen met je T-gevoelens getuigt trouwens ook van jouw goede wil. Maarja, 't is nu eenmaal zo, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. We hebben allemaal een beetje te veel vrouw in ons lijf om te negeren.
Mijn partner weet het nu ruim een jaar. Ook zij kwam uit de lucht vallen en had iets dergelijks nooit achter mij gezocht. We hebben heel wat afgeweend die eerste maanden. We hebben vooral veel gepraat en goede afspraken gemaakt over wat, waar en wanneer. Na verloop van tijd kreeg ik eens een bloesje, wat later een rokje. Na een drie maanden zag ze Kathleen voor het eerst. Wat later showde ik haar mijn eerste pruik. En na een jaartje begint ze stilletjesaan aan het idee te wennen. Liefde overwint alles!!!
Wat ik wil zeggen, Racine. Overhaast niets en laat haar je ontdekken in haar eigen tempo. Het wijst zich vanzelf uit wanneer ze klaar is voor weer een stapje verder. Dat je naar T&T-avonden kan en dat ze bij je blijft zegt genoeg. Die dame wil nog steeds haar verdere leven met je delen. Dat iets dergelijks met ups en downs gepaard gaat is normaal, die heb je buiten het T-leven ook.
Ik hoop dat ik je een beetje een hart onder de riem heb gestoken en ik wens jou en je partner het allerbeste toe bij het ontdekken van de unieke vrouw die Racine heet. Kop op, meid!!!

Groetjes en een dikke knuffel,

[Isabelle Raulin dAymeries]

Hoi Kendra, Lisa, en Joy,

Ik zou hier nog het vervolg van het verhaal over mijn kinderen opschrijven. Euh - het plan leidt een eigen leven: mijn vrouw heeft het ze zelf verteld. En ze heeft er geen doekjes omheen gewonden.

Het begon toen ik ingeschreven was voor het Eurosongtravestieval (zie uit-agenda op deze site). Dat had Sasha voor me gedaan; ook dat soort dingen leidt een eigen leven - ik lijk wel Ozzy Osbourne

Dezelfde avond dat ik dat verteld had, zat ik mijn act in te studeren, en toen greep mijn liefste de eerste aanleiding aan om mij stand-up voor de kinderen te laten oefenen. Toen kwamen de vragen, en de antwoorden: nou, hij moet een jurk aan. En voor wie treedt hij dan op? Nou, voor een heleboel andere mannen die als vrouw verkleed zijn.

Hoewel het niet echt politiek correct klonk, keken de kinderen er niet eens van op. Toen ze in bed lagen, begon ik meteen met de nabespreking. Zij vroeg me wel om het nu niet te hard te laten gaan: zo eens in de vier weken wat meer details over waar dit nou precies over gaat, is genoeg.

Wat mij betreft natuurlijk ook: ik lig al een maand vóór op schema

Isabelle

[Joy]

ola!

das toch een kleine felicitatie waard dacht ik,bij deze
zo zie je maar dat de' verpakking' waarin je eea verteld, heel wat uitmaakt:)

weer een schaapie over dammetje, za' k maar zegge:)
shalomm

[transcommunity-girl2]

gone

[Lisa met een S]

Ik kan alleen maar zeggen: mooi gedaan.

Groetjes,
Lisa

[Josette]

Hoewel het niet echt politiek correct klonk, keken de kinderen er niet eens van op. Toen ze in bed lagen, begon ik meteen met de nabespreking. Zij vroeg me wel om het nu niet te hard te laten gaan: zo eens in de vier weken wat meer details over waar dit nou precies over gaat, is genoeg.

Ik geloof niet in politiek correct. Erger nog, politiek correct=politiek corrupt. Als jij politiek correct was, dan kwam Isabelle er niet eens uit en pijnigde je alleen maar jezelf. Dus geef Isabelle vooral de ruimte en met zo'n Eurosongtravestieval kun je prima jezelf uiten. Ook het vertellen aan kinderen is een zeer sterke, maar moeilijke zet. En wat Ozzy Osbourne betreft, is er al een T* die zijn dochter (Kelly Osbourne) nadeed? Zij werd de laatste tijd bekend met een Madonna-cover (Papa don't preach) en met Shut up. De muziek is wel vrij stevig, veel harde gitaren en een fel stemmetje van Kelly.

Wat mij betreft natuurlijk ook: ik lig al een maand vóór op schema

Dat klinkt goed. Zit voortgang in. Ik hoop dat je er veel lol in hebt.

Groetjes,


Joost

[racine]

Hallo Dames (en heren ook),

Zaterdag 17 mei j.l. ben ik voor de 1ste keer op de T&T-avond van Nieuwegein geweest.
Het vlees van de bbq smaakte voortreffelijk en ik heb het verder erg naar mijn zin gehad.
Bij deze bedank ik iedereen met wie ik een gezellige avond heb gedeeld, waaronder Hetty, Kendra & Wilma met kids, Abby & Katy, LiSa met een S, Alexandra , Judy, Monica Dreamgirl, Paulien, als ik iemand vergeten ben, mijn excuses.
Daarnaast heb ik veel bijval en goede tips mogen ontvangen op genoemde avond, maar ook via het forum, e-mail en de profielenpagina, van o.a. Paula & Bibi, Terri, Joost, Joyce, Jeanine, Kathleen, Nicole, Anita, Lisa-Carita, Martine, Tineke en de genoemde personen, die ik ook IRL in Nieuwegein gesproken heb.
Dit heeft mij en vooral mijn vrouw erg goed gedaan. Om met de Dijk te spreken; “We beginnen nu pas echt…”

Met vriendelijke groet,
Racine

[Isabelle Raulin dAymeries]

Hee Racine,

Gefeliciteerd, dit is een belangrijke stap.

En Joy, Kendra, Lisa, en Joost,

Dank. Het festival was ge-wel-dig. The "Lady" Bunny heeft mijn Kelly-uit-Big-Brother-truitje paginagroot gesigneerd met een viltstift!
http://www.queenmother.tv/nycgirl/bunny/bunn.html

En Joost, Kelly Osbourne? Weet je wel hoe moeilijk die is? Ik probeer al een hele tijd een scène uit het kerstdiner van de Osbournes, maar het lukt me gewoon niet:
Kelly: "Ja, ik wilde eigenlijk gewoon de KerstCD van Christina Aguilera kopen."
Mama Sharon trapt erin: "Kérstliedjes van Christina Aguilera? Lijkt me vréselijk!"
Kelly: "Nou en of! Zit ze middenin zo'n kerstliedje, gaat ze plots Ow-oww-owwowowowwww."
Die "Ow-oww-owwowowowwww" klinkt precies als één van die loopjes van Christina, maar komt hoorbaar heel diep uit Kelly's onderbuik, alsof ze net even lekker klaarkomt. Lukt me niet: drag voor gevorderden.

Nu we hier toch op het partnerforum zitten: het lijkt wel alsof de kinderen Osbourne in zeven sloten tegelijk lopen als Ozzy net een paar dagen op tournee is. En als het hele huis weer eens op stelten staat, zie je hem maar één keer zeggen wat er volgens hem moet veranderen, en een paar shots later zie je dat alles weer rustig is. Zou hij als vader nou echt veel beter en slimmer zijn dan hij zich voordoet?

Isabelle