Niet meer om aan te zien Die zelfde avond had ik mijn verjaardagsvisite met familie en vrienden. Dus maar mijn oude pruik opgezet. Sommigen wisten dat ik een nieuwe pruik gekocht had en vroegen hier dus ook naar. Ik hun dus maar uitgelegd wat er was gebeurt.De kunststof pruiken die ik hiervoor droeg vielen meestal na een wasbeurt weer in hun oude vorm en dus had ik daar geen moeite mee. Ben zelf geen kunstenaar wat betreft haar e.d want ik ben van mijzelf al geruime tijd redelijk kaal. Dus bepaalde materialen zoals een krultang of iets dergelijks had ik niet in huis.
Kreeg van familie diverse tips om het op te lossen maar was hier nog niet mee aan de gang gegaan.Één van mijn zussen had de nieuwe pruik al gezien en enkele dagen later kwam zij langs en wat aarzelend vroeg ze of ik met haar werkgeefster contact wou opnemen. Het bleek dat zij een kapster was en dat zij daar als huishoudelijke hulp werkte en dat mijn zus het met haar er overgehad heeft. ( heb familie en vrienden altijd op het hart gedrukt om vrijelijk over mij te praten als ze ergens mee zitten) Het bleek dat de kapster wel mogelijkheden zag om de pruik weer in goede staat te krijgen. Ik kon gerust naar haar toegaan en desnoods kon het ook wel op bepaalde tijdstippen als het rustig bij haar was. Kreeg het telefoonnummer van de kapster
Aangezien ik in mijn dorpje nog niet volledig overdag als vrouw bekent sta ga ik nog niet zo snel met pruik en al over straat. Toch besloot ik na wat nadenken om contact op te nemen met de kapster.
Hoefde niets uit te leggen en zij gaf direct zelf al aan dat ze eventueel ook bereid was om bij mij thuis langs te komen. De volgende dag is zij langsgekomen en is mijn pruik weer hersteld en heb ik diverse nuttige tips van haar gekregen qua gebruik materiaal
Dit was eigenlijk de eerste keer dat er iemand langdurig aanwezig was in mijn huis die ik nog nooit ontmoet had als vrouw zijnde (behalve dan vrienden, familie en buren en de kort durende momenten van postbodes, collectanten en passanten) Was in het begin even aftasten maar het is prima en gezellig verlopen
Het zijn soms kleine dingen (of is dit nu eigenlijk een grote?) die je doet groeien in het jezelf zijn.