Alleen is er deze week wel wat veranderd. In mijn huis en tuin leef ik gewoon als vrouw. Tot vorige week trok ik gewoon even iets uit en wat mannelijks aan, pruik af en dan met de hond lopen of boodschappen doen in mijn dorp.Alleen was ik dit omkleden de laatste tijd behoorlijk zat en besloot ik dus om vanaf nu als vrouw ook in het openbaar uit te komen. Mijn buren hadden mij al gezien dus dat is niet zo moeilijk maar in het parkje even rondlopen met mijn hond? Ja dus vanaf dit weekend dus wel gedaan, gewoon op mijn normale tijdstippen en ook met de kans om bekenden tegen te komen. Inderdaad kwam ik dus enkele tegen maar ik ben gewoon met hun gaan praten zoals ik normaal ook altijd deed wat prima ging. Alleen de (hang) jeugd heb ik gelukkig nog niet ontmoet en zie hier eigenlijk ook wel tegenop.
Vanmorgen moest ik boodschappen doen in het kleine dorpswinkeltje. Ben er gekleed in een driekwart zomerbroek en tuniek heen gegaan. Om de één of andere reden niet de hond meegenomen wat anders wel gedaan wordt en de winkel binnengestapt. Er waren maar twee klanten die ik dus niet kon en had daar geen problemen mee dus. Wel viel mij het volgende op. Ik maak altijd even een praatje met de eigenaar/medewerkster en dit keer vernam ik dat zij juist niet wist hoe ze moest reageren. Ook durfde ze mij niet aan te kijken. Bij het afrekenen zei ik tegen haar: Even wennen zeker en wat anders dan normaal voor jou?" Inderdaad zei ze, ik moest eerst even goed zien en ik wist even niet hoe ik moet reageren
Zei tegen haar: voor mij is het net zo moeilijk maar toch ga ik dit nu doen.
Op de één of andere manier was het ijs toen gebroken en hebben we nog wat staan te kletsen. Bij het afscheid was het: Veel plezier en geluk verder.
Mooi hé
