Vrouwelijke en mannelijke stijlen
Taal van en over mannen en vrouwen is regelmatig onderwerp van onderzoek. Het blijkt dat de mannelijke spreekstijl de norm is en dat vrouwen dit niet zomaar kunnen imiteren.
De Amerikaanse taalkundige Deborah Tannen en de Neerlandica Agnes Verbiest onderzochten onafhankelijk van elkaar de taal van mannen en vrouwen. Beiden concluderen dat vrouwen een andere spreekstijl hebben dan mannen en dat de mannelijke spreekstijl niet alleen een hogere status heeft, maar ook de norm is.
Vrouwelijke gespreksrituelen
Vrouwen hanteren bepaalde gespreksrituelen, die door mannen niet gebruikt worden.
Zich verontschuldigen, ook al treft hen geen schuld. Als vrouwen ‘sorry’ zeggen, bedoelen ze: ik vind het vervelend voor je dat dit gebeurd is, maar niet: het is mijn schuld.
Vragen stellen uit belangstelling, niet uit onwetendheid of onzekerheid.
Problemen vertellen om zich af te reageren, niet om een oplossing te vragen.
Grappen over zichzelf maken, niet uit een gevoel van ondergeschiktheid maar om gelijkheid met de gesprekspartners te benadrukken.
Vrouwelijke rituelen worden vaak als tekenen van onzekerheid en incompetentie opgevat. Dat verklaart een deel van de problemen die vrouwen hebben om in hun loopbaan vooruit te komen.
Vrouwen kunnen niet zomaar mannen imiteren
Vrouwen kunnen niet zomaar de mannelijke spreekstijl imiteren en zich naar de mannelijke norm voegen. Dat wekt afkeuring of tenminste verbazing.
Zo citeert Verbiest in haar laatste boek een Tweede-kamerlid. Deze merkt over Minister Borst het volgende op: ‘Het valt mij op dat zij bijzonder redelijk argumenteert.’ Hiermee impliceert dit Tweede-kamerlid dat onredelijk argumenteren meer in de lijn der verwachting zou liggen.
Een ander probleem is dat professionele vrouwen vaak niet alleen op hun werk, maar ook op hun vrouwelijkheid worden beoordeeld, ook al is die in de betreffende context irrelevant.
Over de Zuid-Afrikaanse auteur Riana Scheepers citeert Verbiest bijvoorbeeld het tijdschrift Maatstaf: ‘Ze schrijft beter en is mooier dan Donna Tartt.’
Zijn vrouwen betere managers?
Er is verschil van mening over de vraag of vrouwen nu anders managen dan mannen. Het Headhuntersbureau Korn/Ferry International ondervroeg onlangs managers in 160 internationaal opererende bedrijven over verschillen tussen mannelijke en vrouwelijke managers. Vrouwelijke leidinggevenden zijn beter in het opbouwen van relaties en in het delen van macht en informatie dan mannen, zo is een van de conclusies. Dat is gunstig voor vrouwen omdat die eigenschappen nu juist nodig zijn voor de toekomstige manager.
Ergo: vrouwen zijn de managers voor de toekomst. Ook de winnares van de MBA-prijsvraag 1997, ir. Udeke Huiskamp verdedigt een dergelijke stelling.
Dr. Claartje Vinkenburg concludeert in haar promotie-onderzoek ‘Managerial behavior and effectiveness’ (VU, Amsterdam, 1997) dat vrouwelijke en mannelijke managers weinig verschillen. Ook als het gaat om communiceren en relaties onderhouden, doen mannen het even goed als vrouwen. Een verklaring hiervoor zou kunnen zijn dat alleen vrouwen met een mannelijke werkstijl geselecteerd worden voor managementfuncties.
Meer informatie
Boeken: Deborah Tannen -Word from 9 to 5 (Morrow, 1994)
Agnes Verbiest - De oorbellen van de minister (Contact, 1997) en Het gewicht van de directrice (Contact, 1991)
Brouns, M. Scholten - Een kwestie van mannelijkheid (Ministerie van SoZaWe, 1997).
http://www.intermediair.nl/Loopbaan/dos ... ksrituelen
mannen/vrouwen
Moderator: Moderators
Joy,
Ik denk dat er veel waars in zit.
Zo zitten mannen en vrouwen nu eenmaal in elkaar 9gemiddeld dan).
En niks om het een of ander, maar ik herken mezelf in een aantal aspecten, die jij als typisch vrouweljk beschrijf.
Dit heb ik in de loop de tijd mezelf aangeleerd en het beviel me wel.
Nu pas valt er bij mij het muntje en ga ik ook begrijpen hoe dat komt.
Het is geen maniertje, maar past blijkbaar bij me.
Ik denk dat er veel waars in zit.
Zo zitten mannen en vrouwen nu eenmaal in elkaar 9gemiddeld dan).
En niks om het een of ander, maar ik herken mezelf in een aantal aspecten, die jij als typisch vrouweljk beschrijf.
Dit heb ik in de loop de tijd mezelf aangeleerd en het beviel me wel.
Nu pas valt er bij mij het muntje en ga ik ook begrijpen hoe dat komt.
Het is geen maniertje, maar past blijkbaar bij me.
Cyn.