Shit

Joanne · Bericht door **Joanne** » do mei 06, 2004 23:41

De laatste twee weken heb ik erg weinig geschreven hier omdat ik in mijn priveleven wat dingen heb waar ik mee worstel. Ik heb al vaker verteld dat ik out in the open leef wat betreft mijn TS hier in Lelystad. Dat heeft zo zijn voordelen vind ik maar heb de laatste tijd ook met wat nadelen te maken gehad waar ik een beetje mee zit. Ten eerste ben ik op 13 maart jongstleden het slachtoffer geworden van een drugrape tenminste dat is wat we na aangifte bij de politie hebben geconcludeerd. Ik ben uitgeweest en kan me na een bepaald moment van die nacht niets meer herinneren tot het moment dat ik bij mijn positieven kwam in mijn huis met drie wildvreemde jongens in mijn woonkamer. Ik heb geen idee wie het zijn en hoe ik ze ontmoet heb of zelfs waarom ik zo stompzinnig ben geweest om ze mee te nemen naar mijn huis als ik dat al vrijwillig heb gedaan. Ik kan me niet meer dan tien minuten herinneren van dat voorval in mijn huiskamer todat ik de volgende ochtend wakker werd en mijn telefoon kwijt was plus een gouden armband van mijn oudtante. Ook kwam ik beneden en vond daar al mijn kleren op de grond inclusief mijn kapotgetrokken slip. Pijn in mijn doos een blauwe plek op mijn lip en een bult op mijn kop gaven aan dat ze me niet zachtzinnig behandeld hebben. Ik ben daar erg van geschrokken en ik ben er behoorlijk voorzichtig van geworden. Enfin na een aantal weken was ik daar weer behoorlijk van opgeknapt en ging weer lekker stappen zonder problemen. Ik heb nooit te klagen gehad over mannelijke aandacht en ik geniet daar erg van. Toch ben ik nog nooit iemand tegen gekomen die me echt wat deed tot afgelopen vrijdag. Ik heb een jongen ontmoet van 24 en uiteindelijk is hij met me mee geweest naar huis waar ik de nacht van mijn leven met hem heb gehad. Voor mijn gevoel klikte het zo erg goed en heeft hij me dingen laten voelen waar ik tot nu toe alleen maar van gedroomd heb dat ik werkelijk geloofde de man van mijn dromen ontmoet te hebben. Hij was ook erg enthousiast en wilde vaker bij me langs komen e.d. Maar hij twijfelde ook heel erg omdat ik een verleden heb. Hij is bang dat ie door de mensen om hem heen belachelijk wordt gemaakt omdat ie met een TS gaat. Uiteindelijk heeft ie besloten dat ie het niet kan opbrengen en we zijn na die heerlijke nacht op een wat stroeve manier uitelkaar gegaan. Normaal zou ik kwaad zijn om zoiets. Maar de oprechtheid over zijn gevoelens en de verwardheid die duidelijk van hem afstraalde maakte dat ik het wel kon begrijpen. Toen hij weg was stortte ik in en in dat dal zit ik nog steeds een beetje. Ik kan die jongen niet uit mijn hoofd zetten al heb ik hem pas één keer gezien. Toen hij vertrok heb ik hem nog gevraagd alsjeblieft na te denken en te heroverwegen omdat ik hem geweldig vind en hij mij volgens mij ook. Ik hoop diep in mijn hart dat ik zo'n indruk op hem gemaakt heb dat ie uiteindelijk omturnt en evt de stap toch durft te zetten. Ik ga er niet van uit dat het gebeurt maar hoop het natuurlijk wel. Morgen ga ik naar de kroeg waar ik hem ontmoet heb om te kijken of ik hem zie en evt met hem kan praten. Als ie nog steeds bij zijn standpunt blijft is het voor mij duidelijk en zal ik hem proberen uit mijn kop te zetten al zal dat best moeilijk zijn deze keer. Damn wat kan een mens zich ongelukkig voelen door zoiets. Maar tsja hoge bomen vangen veel wind en door mijn openheid zal ik dit soort dingen vaker meemaken ben ik bang. Toch weiger ik me in het voor de maatschappij enige te verhapstukken rollenpatroon te begeven hoewel ik de laatste week sterk heb getwijfeld aan de keuze die ik heb gemaakt in de openbaarheid te blijven. Enfin ik heb al zo veel meegemaakt dan kan dit er ook wel weer bij. Toch vind ik deze twee laatste ervaringen toch de vervelendste tot nu toe

Cynthia · Bericht door **Cynthia** » do mei 06, 2004 23:50

Joanne

Wat een narigheid heb je nou weer op je dak gekregen.
Eerst zo'n vervelend akkefietje waar je niks aan doen kunt, maar wat wel een nare bijsmaak achter moet laten. En dat is dan één van de nare aspecten van het vrouw zijn die we ook onder ogen moeten zien.

En dan nou zo'n jongen die heel erg terugschrikt voor de publiciteit.
Waardoor hij zijn eigen gevoel niet dirft te volgen, tenminste zo komt jouw verhaal op mij over.
Maar moet je daardoor nu direct je leven anders inrichten? Dat denk ik niet. Dat zou ook niet bij je passen. Vernmoedelijk zou je jezelf niet recht in de spiegel aan kunnen kijken, want door toe te geven doe je jezelf geweld aan.

Maar k.... blijft het.
Je hebt er wel niet zoveel aan, maar ik leef met je mee.

Joanne · Bericht door **Joanne** » vr mei 07, 2004 0:18

Cynthia schreef:Wat een narigheid heb je nou weer op je dak gekregen.
Eerst zo'n vervelend akkefietje waar je niks aan doen kunt, maar wat wel een nare bijsmaak achter moet laten. En dat is dan één van de nare aspecten van het vrouw zijn die we ook onder ogen moeten zien.

Tsja ik moet eerlijk zeggen dat ik blij ben dat ik me niets kan herinneren van wat er gebeurt is. Baalde wel van mijn telefoon maar die is gelukkig goed verzekerd en ik heb al een andere nog leukere zoals jullie al hadden kunnen lezen op het forum algemeen. Toch blijft het hangen zoiets. Ik heb me al honderd keer afgevraagd of ik zelf niet iets had kunnen doen om dit te voorkomen en mijn grootset twijfel is of ik deze jongens niet zelf heb meegenomen met mijn stomme dronken kop. Maar dat werkt niet al dat getwijfel. Ik heb alles gedaan wat ik kon doen en voor de rest zal ik dit gewoon moeten proberen achter me te leggen wat gelukkig al aardig begint te lukken.

Cynthia schreef:En dan nou zo'n jongen die heel erg terugschrikt voor de publiciteit.
Waardoor hij zijn eigen gevoel niet dirft te volgen, tenminste zo komt jouw verhaal op mij over.

Ja inderdaad zo voelt het voor mij ook. Ik heb echt het idee dat ie me verschrikkelijk leuk vind en ik vind dat ook van hem. Zoiets voel je gewoon. En ik vind het dan ook jammer dat hij mij en zichzelf de kans ontneemt hier wat mee te doen. Desnoods in het geheim tot ie zich sterk genoeg voelt de wereld aan te kunnen of zo. Maar helaas kan ik hem niet dwingen en zal ik af moeten wachten of ik hem nog eens zie. Maar goed ook dit had ik van te voren kunnen weten. Niet iedereen kan zich over de dingen heen zetten waar wij al jaren mee bezig zijn. Het gepraat, de blikken, het onbegrip. Ik ben er al aan gewend maar voor iemand die verder een "normaal" leven leid ligt dat dus heel anders.

Cynthia schreef:Maar moet je daardoor nu direct je leven anders inrichten? Dat denk ik niet. Dat zou ook niet bij je passen. Vernmoedelijk zou je jezelf niet recht in de spiegel aan kunnen kijken, want door toe te geven doe je jezelf geweld aan.

Ja psies en ik zal dan ook niet veranderen. Dat ligt nu eenmaal niet in mijn aard. Ik voel me wie ik me voel en de rest zal dat maar moeten accepteren of ze daar nu tegen kunnen of niet. Toch laat deze ervaring me twijfelen of het niet anders was geweest als ik me wat meer op de achtergrond had gehouden. Gewoon een gedachte die bij je opkomt na zo'n ervaring. Wishfull thinking noemen ze dat geloof ik.

Cynthia schreef:Maar k.... blijft het.
Je hebt er wel niet zoveel aan, maar ik leef met je mee.

Thanks doet me goed en zoals gewoonlijk helpt dit van me af schrijven weer prima.

WilmaB · Bericht door **WilmaB** » vr mei 07, 2004 8:05

Nou meissie, wat een shitzooi zeg.
Over het eerste deel van je bericht kan ik niet veel zeggen, alleen maar dat we nu eenmaal in zo'n klotemaatschappij leven.
Er blijken altijd mensen te zijn die het nodig vinden om van ons misbruik te maken, en het zal ze ook een rotzorg zijn hoe ze dat doen.

Het tweede deel van je bericht komt me een beetje bekend voor.
Zoals je weet was mijn vriend 23 toen ik hem leerde kennen en ik was toen 40.
Wij zaten dus niet alleen met het feit dat ik Transsexueel was, maar ook nog dat ik 17 jaar ouder ben.
We ontmoeten elkaar in een chatroom, en al snel kwamen we er achter dat we ons in het echt wilden zien dus een afspraak dat hij het weekend bij mij zou komen was snel gemaakt.
Was een heerlijk weekend, veel gepraat en natuurlijk een beetje geknuffel.
We hebben hele nachten zitten kletsen over hoe het nu verder moest, en hebben toen besloten dat hij elk weekend als het mogelijk was van Alkmaar naar Emmen te komen.
Het laatste weekend dat hij bij me was is hij niet meer terug gegaan naar zijn ouders(waar hij nog woonde).
Een hoop gezeik van zijn ouders, ik was toch veel te oud voor hem?
Hoe moesten we ooit die mensen vertellen dat ik een transsexueel verleden heb.
We zijn nu 2 jaar verder en we wonen dus ook al weer zo lang samen, het kontakt met zijn ouders hebben we na een jaar verbroken want die mensen hebben er alles aan gedaan om onze relatie stuk te maken.
Ik wil hier eigenlijk mee zeggen, dat als je die jongen vanavond tegen komt, dat je een gesprek met hem aangaat, laat dit niet zomaar voorbij gaan meissie vecht ervoor.
Ik kan me zijn standpunt ook wel een beetje indenken, het valt natuurlijk ook niet mee.
Maar als hij echt gek op je is, gaat ie ervoor.

Veel succes en ik denk aan je,

Wilma.

Franciska · Bericht door **Franciska** » vr mei 07, 2004 9:43

Hoi Joanne,

Veel kan ik je niet zeggen wat nog een toegevoegdewaarde heeft.
Wel wens ik je veel sterkte bij het verder verwerken van die drugrape.
Je weet dat die dingen die je alleen verdringt later toch weer naar boven zullen komen. Wel echt verwerken hoor.

Wat je nieuwe liefde betrefd wens ik je veel succes toe en voor het geval hij bij zijn standpunt blijft wens ik je vast veel sterkte toe bij het uit je hoofd zetten van hem.

Bericht door **johnn** » vr mei 07, 2004 10:22

Hoi Joanne,

Het 1e deel van je verhaal kan ik niet meer zeggen dat veel sterkte...en wat ik ook al gelezen heb als advies "wel verwerken' dat gaat zeker op.
Schroom alsjeblieft niet om als je het ook maar half nodig vind hulp daarbij in te roepen (slachtofferhulp bijv.).

dan het 2e deel...
ik kijk er misschien simpel tegenaan.....maar jij bent VROUW.
Kun je met je paspoort bewijzen.
Jouw verleden kan dus jullie 'geheim' zijn............toch??
Kun je/jullie altijd nog eventueel besluiten om die mensen die je ECHT jullie vertrouwen hebben iets meer te vertellen.
Jouw eerlijkheid v.w.b. jouw 'verleden' siert je....en ik denk dat je dat naar je partner ook zeker moet doen, maar de buitenwereld????

Ik hoop echt dat het goed gaat komen tussen jullie......ik merk aan Marcella hoe belangrijk het kan zijn om iemand te hebben die er voor je is.
(is uiteraard wederzijds merk ik ook, maar dat haal ik uit je bericht....jij wil er zeker voor gaan

)

Joanne · Bericht door **Joanne** » vr mei 07, 2004 17:43

Dank jullie voor de feedback. Kan even niets anders bedenken.