Nog een keer: Oudjes scheiden na geslachtsverandering man

[Evelieneke]

Door dat artikel op het prikbord en de reacties daarop ben ik wat gaan zoeken, en vond ik op een Chinese site het volgende bericht hierover:

A granny seeks divorce after husband's sex change

A granny in southwest China's Sichuan Province, aged over 80, is in the news when she applies to divorce her husband. Her reason is: her husband covertly changed his gender and the most basic criteria for a marriage no longer exists.

The grandma Huang, living in Chengdu, has been married for 60 years. She can never believe that her husband would become a woman one day, but reality that her marital partner has undergone a sex change operation and would prefer to be called a "sister." She was shocked, she had to make a decision, and she decides to seek a divorce.

According to Chengdu Daily, Huang was not informed before the sex change operation, nor her husband's intention to change gender. This change was too much for her to accept, but she still tried to hide this and to maintain their "marriage," for the sake of their grown-up children.

At first, Huang, despite of the unexpected change and her grievance, still tried to maintain a peaceful relationship with this new "sister." But her "husband" even changed the gender in the identity card and often harassed her, these forced her to make a decision -- divorce.

Huang, supported by her daughter, went to the city's Chengbei Law Firm to seek legal advice and decided to apply for a divorce.

Ren Zhongjian, a lawyer from the firm, said that Huang has a legal ground to divorce.

According to China's Marriage Law, Ren explained, a couple must be of different genders. In Huang's case, the "couple" is of the same gender, and he believed that the court would surely rule to grant her a divorce.

Source:China Daily

En kijk ook eens naar een ander artikel uit de China Daily.

Evelien

[Lisa met een S]

Evelieneke,

De tweede artikel die je noemt is eigenlijk een follow-up op een artikel die wij in April publiceerde. Lees het hier.

Lisa

[petra_]

Vreemd dat je wel voor de wet van geslacht kunt veranderen terwijl er geen homohuwelijk mogelijk is.

[Lisa met een S]

Vreemd dat je wel voor de wet van geslacht kunt veranderen terwijl er geen homohuwelijk mogelijk is.

Dat is in veel landen zo. Tot voor kort ook hier in Nederland.

Lisa

[Cynthia]

Hoi

Als je van geslacht verandert word je gewoon in een ander hokje gestopt, maar pas je nog steeds een beetje in het traditionele denken.

Het homohuwelijk voegt er echter een hokje aan toe, en dat is toch weer wat moeilijker blijkbaar.

[Lisa met een S]

Op het prikbord, had Klazien het volgende geschreven over het artikel:

Het verhaal is inderdaad lichtelijk onwaarschijnlijk. Tot voor kort was geslachtsverandering een compleet onbekend fenomeen in China. In China heeft men zelfs het idee dat homoseksualiteit alleen iets is wat zich in het westen voordoet, en op chinezen niet van toepassing is. Zo ook met transseksualiteit. Hoewel er op dit moment met name in Shanghai enige klinieken zijn waar SRS wordt uitgevoerd, is het nog steeds een vrij nieuw fenomeen.

Waarop Evelien twee van de engelstalige bronnen hiervoor heeft opgenoemd. Ik moet eerlijk zeggen, dat ik ook aan dit verhaal twijfelde, echter voor andere redenen. Zoals veel van jullie bekend zijn, is een SRS een erg ingrijpende, zware operatie. Het wordt onder volle narcose gedaan. Degene die het al hebben ondergaan, weten hoe pijnlijk het napijn is, en hoe lang je bezig bent, met een herstel. Doorgaans is er een 80-jarige minder goed opgewassen, tegen de pijn, en is er een veel langere herstel noodzakelijk. Ook is bekend, dat het gebruik van narcose aan 80-jarigen tot tijdelijk -- soms langdurig tijdelijk -- verwarring kan leiden, maar soms ook een proces van aankomende dementie versnelt. Dus wordt vaak, tenminste hier in het westen, operaties uitgevoerd aan bejaarden alleen als ze uiterste noodzakelijk zijn. Dat een SRS voor een trans noodzakelijk is, wil ik niet bestrijden, maar als je er 80 jaar lang met je genderdysforie hebt rondgelopen, is het de vraag of de risico van de operatie verantwoord is. Maar ik zit niet in de schoenen van de chinese chirurgen.

Of het verhaal waar of niet is, weet ik niet. Voordat ik zulke verhalen plaatsen op onze website, probeer ik zo goed mogelijk achter te komen, of ze waar zijn, en dat betekent meestal zoeken voor meerdere bronnen. En niet alleen meerdere bronnen, maar of ze betrouwbaar zijn. Mijn inschatting, is dat de bronnen betrouwbaar zijn. Echter betekent het nog steeds niet, dat het verhaal waar is. Ik heb er ooit een verhaal geplaatst over een muzikant van een bekende rockband, die werd beweerd een SRS zou ondergaan, maar achteraf bleek dat niet waar te zijn, ook al waren de bronnen uiterste betrouwbaar. In Japan bestaat er een fenomeen "Cosplay", waar mensen zich verkleden als karakters uit tekenfilms en stripboeken. Het is ook een populaire bezigheid voor travestieten (maar niet uitsluitend travestieten). Mede daardoor, verschijnen er in bepaalde kranten, regelmatig berichten over travestieten die ondergoed van vrouwen van de waslijn halen en verzamelen, of bankroven plegen, of soortgelijke sterke verhalen. De verhalen worden overgenomen door de meer sensationele pers in Australie en New Zealand, en zodoende heeft zo een verhaal, kennelijk, meerdere bronnen die het bevestigen. Ik vertrouw het toch niet.

Over China zelf, wil ik kort zijn. SRS wordt inderdaad maar sinds kort daar uitgevoerd. Maar dat betekent niet dat het een totaal onbekende fenomeen is. Men zou daar waarschijnlijk minder bekend zijn als wij, maar dit is al de derde verhaal uit China die ik op onze website heb gezet. Want, naast de twee die hierboven zijn genoemd, is er ook deze.

Lisa

[Lisa met een S]

Op het prikbord, had Klazien het volgende geschreven over het artikel:

Het verhaal is inderdaad lichtelijk onwaarschijnlijk. Tot voor kort was geslachtsverandering een compleet onbekend fenomeen in China. In China heeft men zelfs het idee dat homoseksualiteit alleen iets is wat zich in het westen voordoet, en op chinezen niet van toepassing is. Zo ook met transseksualiteit. Hoewel er op dit moment met name in Shanghai enige klinieken zijn waar SRS wordt uitgevoerd, is het nog steeds een vrij nieuw fenomeen.

Waarop Evelien twee van de engelstalige bronnen hiervoor heeft opgenoemd. Ik moet eerlijk zeggen, dat ik ook aan dit verhaal twijfelde, echter voor andere redenen. Zoals veel van jullie bekend zijn, is een SRS een erg ingrijpende, zware operatie. Het wordt onder volle narcose gedaan. Degene die het al hebben ondergaan, weten hoe pijnlijk het napijn is, en hoe lang je bezig bent, met een herstel. Doorgaans is er een 80-jarige minder goed opgewassen, tegen de pijn, en is er een veel langere herstel noodzakelijk. Ook is bekend, dat het gebruik van narcose aan 80-jarigen tot tijdelijk -- soms langdurig tijdelijk -- verwarring kan leiden, maar soms ook een proces van aankomende dementie versnelt. Dus wordt vaak, tenminste hier in het westen, operaties uitgevoerd aan bejaarden alleen als ze uiterste noodzakelijk zijn. Dat een SRS voor een trans noodzakelijk is, wil ik niet bestrijden, maar als je er 80 jaar lang met je genderdysforie hebt rondgelopen, is het de vraag of de risico van de operatie verantwoord is. Maar ik zit niet in de schoenen van de chinese chirurgen.

Of het verhaal waar of niet is, weet ik niet. Voordat ik zulke verhalen plaatsen op onze website, probeer ik zo goed mogelijk achter te komen, of ze waar zijn, en dat betekent meestal zoeken voor meerdere bronnen. En niet alleen meerdere bronnen, maar of ze betrouwbaar zijn. Mijn inschatting, is dat de bronnen betrouwbaar zijn. Echter betekent het nog steeds niet, dat het verhaal waar is. Ik heb er ooit een verhaal geplaatst over een muzikant van een bekende rockband, die werd beweerd een SRS zou ondergaan, maar achteraf bleek dat niet waar te zijn, ook al waren de bronnen uiterste betrouwbaar. In Japan bestaat er een fenomeen "Cosplay", waar mensen zich verkleden als karakters uit tekenfilms en stripboeken. Het is ook een populaire bezigheid voor travestieten (maar niet uitsluitend travestieten). Mede daardoor, verschijnen er in bepaalde kranten, regelmatig berichten over travestieten die ondergoed van vrouwen van de waslijn halen en verzamelen, of bankroven plegen, of soortgelijke sterke verhalen. De verhalen worden overgenomen door de meer sensationele pers in Australie en New Zealand, en zodoende heeft zo een verhaal, kennelijk, meerdere bronnen die het bevestigen. Ik vertrouw het toch niet.

Over China zelf, wil ik kort zijn. SRS wordt inderdaad maar sinds kort daar uitgevoerd. Maar dat betekent niet dat het een totaal onbekende fenomeen is. Men zou daar waarschijnlijk minder bekend zijn als wij, maar dit is al de derde verhaal uit China die ik op onze website heb gezet. Want, naast de twee die hierboven zijn genoemd, is er ook deze. Juist omdat het een minder bekend fenomeen in China is, kan dat leiden tot meer verhalen in de pers daarover.

Lisa

[petra_]

Als je van geslacht verandert word je gewoon in een ander hokje gestopt, maar pas je nog steeds een beetje in het traditionele denken.

Traditioneel denken zou ik het niet willen noemen, die hard traditionele denkers denken vast niet dat iemand die van geslacht verandert ook echt bij dat geslacht gaat horen. Ik vind de mogelijkheid tot juridische geslachtswijziging radicaler dan het homohuwelijk.

Het homohuwelijk voegt er echter een hokje aan toe, en dat is toch weer wat moeilijker blijkbaar.

Hoe bedoel je? Denk je dat landen waar homoseksuelen niet mogen trouwen eigenlijk proberen het bestaan van homoseksualiteit te ontkennen?

[klazien-sark]

Statistisch gezien zou je bij een bevolking van 1.3 miljard op potentieel 400.000 transseksuelen uitkomen volgens het artikel in de China Daily. De geïnterviewde medicus in dat artikel meldt dat er de afgelopen 16 jaar circa 1000 geslachtsveranderende operaties hebben plaatsgevonden. Op het vasteland van China heeft in 1988 de eerste operatie plaatsgevonden heb ik ooit eens gelezen.
Naast deze cijfers staat het gegeven dat seksualiteit in zijn algemeenheid nog steeds een hoge plaats inneemt in de taboe-matrix van de Chinese samenleving/cultuur. Dat bedoelde ik toen ik zei dat in China homoseksualiteit niet bestaat, en volgens de officiële doctrine oftewel een kapitalistische constructie is, of alleen in het Westen bestaat.
Zo zal ook tegen transseksualiteit worden aangekeken, te meer omdat het nuanceverschil tussen seksuele gerichtheid en genderbeleving al helemaal onbekend is in China. Ik heb een half jaar geleden de proef maar eens op de som genomen en een drietal Chinese academici gevraagd of ze ooit van transseksualiteit hadden gehoord. Ze konden het woord zelfs niet uitspreken. Een van de drie meende dat ik aan een Koreaans automerk refereerde.
Het zet wel aan het denken, want we hebben het over één vijfde van de wereldbevolking.

[Lisa met een S]

Ik heb een half jaar geleden de proef maar eens op de som genomen en een drietal Chinese academici gevraagd of ze ooit van transseksualiteit hadden gehoord. Ze konden het woord zelfs niet uitspreken. Een van de drie meende dat ik aan een Koreaans automerk refereerde.

Wereld-stad, die Sark.

Lisa

[klazien-sark]

Die reactie is grappig. Maar op de laatste zin van mijn berichtje had misschien beter een reactie gepast. Dat zet namelijk aan tot relativering: wij in ons pokkenlandje (16 miljoen inwoners) met allerlei theorieën en problemen over travestie en transseksualiteit, en 1.3 miljard mensen die van die problemen zelfs nog nooit hebben gehoord. Het is vaak genoeg een elitaire/luxe discussie die hier wordt gevoerd. Dat wilde ik maar even zeggen. Maar dat is blijkbaar te saai om op te reageren.

[Cynthia]

Klazien

Het feit dat zoveel mensen daar niet aan mogen denken en het niet mogen horen, wil dus niet zeggen dat het daar niet bestaat.
Getuige zijn de recente artikelen waarmee deze discussie begonnen is.
In de voormalige communistische landen hadden ze vroeger toch ook geen drugsproblematiek?

China is op een aantal gebieden bezig met een inhaalslag; deze problematiek zal ook nog wel aan de orde komen daarginds. Kwestie van tijd.

[Cynthia]

Violet

Traditioneel denken zou ik het niet willen noemen, die hard traditionele denkers denken vast niet dat iemand die van geslacht verandert ook echt bij dat geslacht gaat horen. Ik vind de mogelijkheid tot juridische geslachtswijziging radicaler dan het homohuwelijk.

Dan snap je de essentie niet van wat ik bedoelde.
Na geslachtswijziging bestaan er nog steeds de tweedeling mannen en vrouwen. En hoewel je erover kunt discussieren in hoeverre je straks helemaal erbij behoort of niet (dat laat ik hier achterwege) verandert dat niets aan de traditionele hokjes.
Maar het homohuwelijk is iets geheel nieuws. En daar hebben de diehards meer moeite mee dan met onze overstap van het ene hokje naar het andere.

Hoe bedoel je? Denk je dat landen waar homoseksuelen niet mogen trouwen eigenlijk proberen het bestaan van homoseksualiteit te ontkennen?

Hoe je dit verband legt is mij een raadsel. Voorzover ik het kan bekijken is het "tolereren" van homosexuelen in hun optiek iets geheel anders dan het principe van gelijke rechten doortrekken en daarmee ook het huwelijk openstellen voor homosexuelen. Niet dat ik het met die zienswijze eens ben, maar ik kan mij er wel iets bij voorstellen.

[Lisa met een S]

Die reactie is grappig. Maar op de laatste zin van mijn berichtje had misschien beter een reactie gepast. Dat zet namelijk aan tot relativering: wij in ons pokkenlandje (16 miljoen inwoners) met allerlei theorieën en problemen over travestie en transseksualiteit, en 1.3 miljard mensen die van die problemen zelfs nog nooit hebben gehoord. Het is vaak genoeg een elitaire/luxe discussie die hier wordt gevoerd. Dat wilde ik maar even zeggen. Maar dat is blijkbaar te saai om op te reageren.

Had je het tegen mij? Ik heb niet de gewoonte om te praten met mensen die ik niet ken.

Lisa

[petra_]

Dan snap je de essentie niet van wat ik bedoelde.
Na geslachtswijziging bestaan er nog steeds de tweedeling mannen en vrouwen. En hoewel je erover kunt discussieren in hoeverre je straks helemaal erbij behoort of niet (dat laat ik hier achterwege) verandert dat niets aan de traditionele hokjes.
Maar het homohuwelijk is iets geheel nieuws. En daar hebben de diehards meer moeite mee dan met onze overstap van het ene hokje naar het andere.

Homoseksualiteit verandert niks aan de tweedeling man-vrouw, als je het mij vraagt. Schijnbaar dat denk jij daar anders over? Nogal logisch dan dat we elkaar niet volgen.

Hoe je dit verband legt is mij een raadsel. Voorzover ik het kan bekijken is het "tolereren" van homosexuelen in hun optiek iets geheel anders dan het principe van gelijke rechten doortrekken en daarmee ook het huwelijk openstellen voor homosexuelen. Niet dat ik het met die zienswijze eens ben, maar ik kan mij er wel iets bij voorstellen.

Ik denk dat homoseksualiteit juist makkelijker begrijpbaar is dan transseksualiteit, want daar komt geen chirurg aan te pas. Homo's zijn echt homo's en daar kun je bij trans mannen en vrouwen over twisten.