Anyway ik heb de tekst van toen hieronder ingekopierd (ja, ik ben een beetje lui):
Als er interesse voor is zal ik tzt ook nog wel een resumé van de uitkomsten van de eerdere discussie op LJ plaatsen.Met alle veranderingen van de laatste tijd - vooral veranderingen waardoor blijkbaar dingen kunnen gebeuren die voorheen tot de categorie volstrekt onmogelijk hoorden - kwam in de loop dinsdagavond een vraag naar boven. Een vraag waar ik eerlijk gezegd nog helemaal geen antwoord heb (ook al geloofde *** daar geen donder van toen ik hem als 'sparring partner' gebruikte). Deze vraag heeft eigenlijk alles te maken met transseksualiteit, eerlijkheid en emoties.
Er begint nu de fase waarin mensen (en zeker in een kroeg) verdomd weinig tot niets zelf gezien zullen hebben (en zeker ook nu de stem eindelijk zo een beetje begint te kloppen *blij*), terwijl tegelijkertijd veranderingen bij mezelf me nu toestaan dat er meer kan gebeuren dan alleen maar een goed gesprek.
Alleen op dat moment krijg je ook dat je moet gaan nadenken over zoiets als wanneer ligt het 'ik moet je wat vertellen' punt? Niet bij een flirt ofzo natuurlijk, maar als iets ook maar een beetje serieuzer dan dat dreigt te worden komt dat punt wel heel dichtbij. Los van een heel praktisch bepaald punt dat je pre-operatief nu eenmaal nog hebt, heb ik echt geen flets idee.
Overigens is dit op een zeer persoonlijk vlak ook nog eens een pijnlijk onderwerp om over na te denken. Mijn hele zelfbeeld is vrouw, maar op zo'n moment moet je toch echt even diep door de knieën: jaja dat klopt wel, maar nog net niet helemaal :S
Was eigenlijk wel apart dat het nog nodig was aangezien het een vaste dj in één van mijn stamkroegen is en ik toch er eigenlijk wel vanuit ging dat hij het wist. Nah gut... no harm done (hij begon gewoon met zijn versierpoging) en van de persoon die het vertelde kan ik dan wel hebben.
) en van "hard to get" heb ik geen kaas gegeten 
