sekseregistratie

[Joanne]

Een standpunt mis ik in dit hele verhaal: Joanne wil graag als 'anders' gezien worden, er zijn er misschien meer, maar hoe zit het met die (grote) groep transen die hun hele leven al voor dat "v'tje" vechten, en als dit doorgaat het risico lopen nooit als echte vrouw gezien te worden omdat er inderdaad een derde keus is?

Daarom hecht ik ook geen enkele waarde aan een derde keus. Wat mij betreft is het ook een Don Quichotte actie...

Iets wat diep geworteld zit in een samenleving (en niet alleen de onze), krijg je niet zomaar even veranderd. Als dat al zou lukken gaan hier naar mijn idee generaties overheen.

Precies dat gaat jaren duren (heb ook nergens de indruk gewekt dat het morgen geregeld was toch?) maar soms vecht je in je leven voor iets wat jaren gaat duren voor het werkt zoals je wil. Echter ik vind dat geen reden dan maar in het huidige systeem mee te gaan als ik het er niet mee eens ben. Het gaat toch niet lukken of het duurt te lang dus ik doe het maar niet. Da's een slappe mentaliteit en heet in mijn boek opgeven. Nu ik mijn leven als TS ben gaan leiden en merk wat voor gevolgen dat heeft in de manier waarop mensen naar me kijken over me praten en een mening over me vormen merk ik gewoon elke dag dat er nog een hele hoop gedaan moet worden voor men dit helemaal een plaats heeft gegeven in de maatschappij en ik weiger gewoon mee te werken aan een systeem dat de emancipatie van mensen zoals jij en ik tegenwerkt louter omdat de hossende menigte al lang aan dat bepaalde systeem gewend is.

[Joanne]

Hoe harder men probeert mij in dat hokje vrouw te stoppen en niet meer over mijn trans zijn wil praten des te harder ik er tegen in verweer kom omdat ik het elke dag een stukje meer onrechtvaardig vind.

Misschien denk ik wel raar, maar dit kan ik dus niet rijmen met je keus tot geslachtsverandering. Je voelt je vrouw, maar je wilt niet in het hokje vrouw gestopt worden.

Beter lezen schat. Als je me een beetje kent zou je het al kunnen begrijpen want ik heb hier aL vaker over geschreven. Kijk in eerste instantie voel ik mij meer vrouw dan man. Mijn eerste wens is dan ook net als alle andere transen om gewoon vrouw te zijn. In mijn boek is die optie alleen niet mogelijk. Daarvoor zou ik opnieuw geboren moeten worden en helaas is dat nu eenmaal een onmogelijkheid. Dus ja wat moest ik dan. Ik geloof niet dat je vrouw wordt door die operaties en dergelijk. Daarvan wordt je alleen maar een wezen wat in voorkomen op een vrouw lijkt maar wat door haar socialisatie nooit los zal kunnen komen van dat stukje man wat ze meegekregen heeft bij haar geboorte. En de huidige manier van denken van onze maatschappij is er een die er op neer komt dat de enige reden waarom bijvoorbeeld een genderteam ons mag helpen hier in Nederland is omdat de menigte heeft besloten dat je als vrouw in een mannenlichaam niet klopt en je dus zo snel mogelijk in een vrouw veranderd moet worden zodat je die tussenvorm niet meer bent. Dat komt in mijn ogen neer op het feit dat men een mens die dus tussen man en vrouw in zit als een afwijking ziet die verholpen moet worden omdat ze anders niet weten wat ze met je aan moeten. Met andere woorden die mensen bepalen voor jou dat het leven als zo'n tussenvorm niet prettig zal zijn en misschien in hun ogen wel een pervers iets. Sorry maar dan vind ik het vechten voor een geslacht, wat die tussenvormen juist erkend accepteerd en respecteerd met alle byzondere eigenschappen die nu eenmaal bij een T horen, een veel betere optie. Dat is in ieder geval al een beter standpunt om vanuit te redeneren dan die bedillerige manier van doen die er nu heerst. En vanuit dat standpunt heb ik er voor gekozen die geslachtsaanpassing te ondergaan omdat ik met mijn mannelijke hoedanigheid niet door 1 deur kon. Maar het maakt me (helaas) nog geen echte vrouw. Terwijl ik dat toch eigenlijk ook het liefste zou willen. Het kan alleen niet. Mensen die vechten voor het lettertje V vechten voor hun eigen onderdrukking zo.

[Chantal C.]

Ik geloof niet dat je vrouw wordt door die operaties en dergelijk. Daarvan wordt je alleen maar een wezen wat in voorkomen op een vrouw lijkt maar wat door haar socialisatie nooit los zal kunnen komen van dat stukje man wat ze meegekregen heeft bij haar geboorte.

Dit soort uitspraken (niet persoonlijk hoor) snap ik nooit. Eigenlijk zegt men hiermee dat men vroeger man was. Ik vraag me dan af waarom iemand een transitie doet.

Je bent geestelijk vrouw, alleen je lichaam niet. Na een SRS ben je inderdaad geen biologische vrouw. Mee eens. Maar je bent dan wel gewoon een vrouw. In mijn ogen ben je dan geen "wezen wat op een vrouw lijkt". Identiteit zit in je koppie, niet aan je lichaam vast. Als iemand zegt "Ik word een vrouw", dan denk ik "Uhhhh ben je dat nog niet?"

Misschien komt het ook wel omdat de maatschappij vnl op uiterlijke/materialistische dingen gericht is en niet op innerlijk, dat ik dat niet snap.

[Joanne]

Dat komt dan waarschijnlijk omdat men in de basis uitgaat van het geboortegeslacht en jij vanuit je genderidentiteit. En ik kan er niets aan doen maar ik ga ook uit van dat geboortegeslacht. Ik ga uit van wat ik in realiteit had namelijk een mannenlijf. Dat dat mijn innerlijke niet weerspiegelde was een andere zaak maar in het grondbeginsel was ik lichamelijk gezien man. Dat kon ik ondanks mijn vrouwelijke genderidentiteit niet wegdenken daarvoor was het te sterk en negatief aanwezig. En van mijn kant uit heb ik dus ook nooit kunnen begrijpen waarom mensen er zo stellig van overtuigd kunnen raken dat ze vrouw zijn omdat ze dat zo voelen. En eerlijk gezegd rijmt dat ook totaal niet met de botsingen hier tussen TV TG en TS. Zoals jij het stelt ben je vrouw als je je zo voelt maar tegelijkertijd discussieerd men hier vaak over of TG's of TV's zichzelf vrouw mogen noemen. Dus dat zou betekenen dat die stellingname niet klopt want een TS mag zich dan vrouw noemen omdat ze het zo voelt en een TG of TV niet want die is tenslotte een verklede kerel. Beetje inconsequent hé hoewel ik jou er volgens mij nog nooit op betrapt heb moeite te hebben met het vrouw noemen van een TV of TG

[Chantal C.]

Beetje inconsequent hé hoewel ik jou er volgens mij nog nooit op betrapt heb moeite te hebben met het vrouw noemen van een TV of TG

Klopt... Maar voor een TS vind ik het raar als iemand dus zegt "Ik ben een man en wil vrouw worden". In dat geval is jouw uitleg over geslachtsidentiteit/genderidentiteit duidelijk. Alleen vraag ik me dan af wat belangrijker is om vanuit te gaan? Je omhulsel (lichaam) of je ware ik (innerlijk)...

Maargoed we gaan hopeloos off topic...

[Jawel,Esther]

Een standpunt mis ik in dit hele verhaal: Joanne wil graag als 'anders' gezien worden, er zijn er misschien meer, maar hoe zit het met die (grote) groep transen die hun hele leven al voor dat "v'tje" vechten, en als dit doorgaat het risico lopen nooit als echte vrouw gezien te worden omdat er inderdaad een derde keus is?

Gewoon dat "v'tje"hoor. Ik hoef niet zo nodig als "anders'' gezien te worden. Maar ja, ik ben dan ook tevreden met mijn leventje.
Ik heb bij Joanne wel eens het idee dat het voornamelijk om dat "anders"
gaat. Beetje afzetten tegen de wereld uit onvrede.

[Joanne]

Naampje graag!!! Dan weet ik ook tegen wie ik klets als ik zeg denk wat je wil Ongefundeerde uitlatingen op anonieme basis snijden geen hout. Ik wil niet anders zijn, ik BEN anders en dan kan ik wel net doen alsof ik dat niet ben maar dan hou ik mezelf voor de gek en dat was nou juist wat ik niet meer wilde. En de manier waarop men hier soms in verweer gaat tegen het "anders" zijn maakt dat ik concludeer dat die personen "anders" zijn als iets slechts ervaren. Vooral transen die voorheen hetero waren en dus volledig in de menigte op gingen vind ik dit gedrag vaak vertonen. En dat snap ik best. Na een relatief rustig leventje als man waarbij niemand twijfelde aan je mannelijkheid en mensen je niet extra lang aanstaren of uitschelden ineens een leventje waarin je door je keuze wat aan die genderdysforie te doen opeens mijlenver boven het maaiveld uitsteekt en voer bent voor mensen die je kop er af willen hakken. Tsja dan snap ik best dat die personen voor een "normale" vrouw door willen gaan. En de mensen om ze heen. Familie of vrienden en collega's zullen er misschien in meegaan maar vraag de eerste de beste man die je op een avond ergens ontmoet maar eens wat ie van je vind als ie achter je verleden komt. Dus ja tuurlijk mag je jezelf vrouw noemen maar of de wereld je gelooft is een tweede. En als jij er dan in volhard jezelf daarin voor de gek te blijven houden en dat werkt voor jou ook helemaal prima. Ik bekijk de boel denk ik toch iets meer vanuit de realiteit. Maar of jij nu wel of niet anders wil zijn dat mag je helemaal zelf weten echter je impliceer je met berichtje dat ik niet tevreden ben met mijn leventje en dat mag je van mij doen. Het laat alleen maar zien dat je een oordeel hebt over mij omdat mijn mening niet strookt met de jouwe.

Joanne!!! Geen pseudovrouw en ook geen pseudoniem wat dan al weer wat zegt over mijn manier van leven. Ik schrijf gewoon met mijn eigen naam omdat ik niets meer te verbergen heb in mijn leven.

[Joanne]

Beetje inconsequent hé hoewel ik jou er volgens mij nog nooit op betrapt heb moeite te hebben met het vrouw noemen van een TV of TG

Klopt... Maar voor een TS vind ik het raar als iemand dus zegt "Ik ben een man en wil vrouw worden". In dat geval is jouw uitleg over geslachtsidentiteit/genderidentiteit duidelijk. Alleen vraag ik me dan af wat belangrijker is om vanuit te gaan? Je omhulsel (lichaam) of je ware ik (innerlijk)...

Maargoed we gaan hopeloos off topic...

Interessant onderwerp. Heb daar ook veel over nagedacht juist door mijn in transenkringen toch een beetje andere insteek. Denk dat ik tot de conclusie ben gekomen dat het is zoals het is. En dat is iets wat na je SRS steeds vaker en langer komt. Het gevoel dat het allemaal wel best is zo. Of ik nu vroeger het gevoel had een man te zijn die eigenlijk vrouw had moeten zijn of dat ik nu het gevoel had vrouw te ZIJN IN een mannenlichaam ik ben blij met het leven en het lijf wat ik nu heb en daar was het me om te doen. En of mensen me nu zien als vrouw of als trans zal me ook boeien verder. Ik weet wie ik ben en wat ik wil in het leven en ik laat niemand me meer vertellen hoe ik over mezelf moet denken. De rest is allemaal semantiek.

[Cynthia]

Joanne

Ik kan een heel eind met je meegaan. Zelf denk ik ook dat het een utopie is om voor 100% vrouw te kunnen zijn zonder dat je regelmatig aan je verleden herinnerd wordt.

In mijn leven is niet zo geweldig veel veranderd sinds ik ben omgegaan (afgezien van mijn presentatie natuurlijk). Ik doe hetzelfde werk op mijn eigen plek met dezelfde collega's, ik woon in hetzelfde huis, beoefen dezelfde activiteiten, en heb via mijn dochter nog dezelfde contacten op school, muziekles, opvang, zwemles, paardrijden etc.
En hoewel niemand raar doet of een opmerking maakt, weet natuurlijk vrijwel iedereen ervan. Dus neem je altijd een wat aparte positie in.
Maar tot nu toe ervaar ik dat niet als storend. En zoals je al zegt : "het hoort er nou eenmaal bij".

Maar net als jij ben ik blij met wie ik nu ben en zou voor geen goud meer terug willen. Het is goed zo.

[Lisa met een S]

Ik vind dit een zeer interessante discussie, vooral omdat het niet zwart-wit is, maar ontzettend grijs. Ik wil niemand kwetsen of aanvallen met mijn opmerkingen, maar alleen aangeven hoe complex het is om een eenduidige standpunt hierin te nemen.

Joanne stelt dat ze liever een derde aanduiding voor haarzelf zou willen hebben, omdat ze nooit als volwaardige vrouw zou worden gezien zolang men van haar verleden weet. Ondanks dat Joanne zegt dat ze er niks van aantrekt van wat anderen denken, laat ze het wel meetellen in wat een essentiele deel van haar identiet is: haar sekse-aanduiding.

Chantal daarentegen kiest om zich bij vrouw te blijven, omdat ze dat als haar essentie voelt. Ze trekt niet alleen niks aan van wat het buitenwereld denkt, ook het mannenlichaam waarmee ze is geboren en de jaren dat ze als man heeft geleeft spelen geen rol in haar identiteit (in ieder geval dat deel van identiteit die gerelateerd is aan een genderaanduiding). Om haarzelf te zijn moet ze dus een deel van wie ze was verloochenen. Voor haar gevoel, bijvoorbeeld, is ze “moeder” van twee kinderen; dat zou best overeenkomen met hoe ze zich met ze bezighoudt, maar wie is dan de vader?

Maruscha stelt zich tegen een derde geslacht op met het argument dat een derde geslacht misschien zou voorkomen dat mensen die op grond van een SRS recht hebben om zich vrouw te noemen nooit als volwaardige vrouw zou worden aangezien. Maar een derde geslacht zou juist Maruscha misschien meer mogelijkheden geven om de manier waarmee ze nu leeft door te zetten.

Chantal vat samen in een zin iets waar o.a. Maruscha vaker mee is gekomen over het streven naar een derde geslacht:

Iets wat diep geworteld zit in een samenleving (en niet alleen de onze), krijg je niet zomaar even veranderd. Als dat al zou lukken gaan hier naar mijn idee generaties overheen.

En hier is Joanne totaal mee eens: naar haar mening vindt de samenleving grotendeels (ongeacht wat er in de wetboeken en medische wetenschappen staat) dat als je met een mannenlichaam ben geboren, je nooit een echte vrouw kan zijn. Dus niet tegen de bierkaai vechten en zoek een andere mogelijkheid.

Tijdens een van de eerste uitzendingen van Talpa bracht twee nichterige presentators en een dame een verhaal over de mooiste mannen in Nederland. Als laatste lieten ze een foto van Kelly zien, waarbij ze met z’n allen bijna van hun stoelen vielen van het lachen. Het bewijs dat zowel Chantal als Joanne hier gelijk hebben.

Simpel is het niet. Interessant wel.

Lisa

[Chantal C.]

Om haarzelf te zijn moet ze dus een deel van wie ze was verloochenen.

Ik wil toch even een aanvulling hierop geven. Eigenlijk is het bij mij andersom. Ik zal niet mijn verleden verloochenen (of misschien ook wel). Wat er bij mij veel meer speelt is dat ik jarenlang de mensen om me heen "voorgelogen" heb door een rol te spelen. Iets waar ik bijna dagelijks nog spijt van heb. Dat gaat zelfs zover dat ik hiervoor mijn moeder en ex-vrouw mijn excuses heb aangeboden.

Voor haar gevoel, bijvoorbeeld, is ze “moeder” van twee kinderen; dat zou best overeenkomen met hoe ze zich met ze bezighoudt, maar wie is dan de vader?

Tja, kon ik daar maar antwoord op geven. Biologisch gezien ben ik de vader, maar qua gevoel zit ik in de moederrol. Al sinds de geboorte van mijn beide dochters trouwens.

[Maruscha]

Ehm, even duidelijk: ik heb niets tegen een 'derde' geslacht, ik denk alleen dat je niet kunt eisen dat andere mensen daar ook in mee gaan. Ik vind dat namelijk nogal behoorlijk egocentrisch.

En misschien heeft zo'n derde geslacht inderdaad wel bepaalde voordelen voor iemand als ik, maar dat wil niet zeggen dat ik daar gebruik van wil maken. Ik heb toch echt liever op mijn werk dat ze me als zij en haar aanduiden, in plaats van een of andere fantasie-vorm hoor. Mijn T* zijn is nu geen punt, zou het dan wel worden. En dat is los van het feit of mensen het wel of niet weten, en of ze het wel of niet zien, en of ze me wel of niet als anders beschouwen.

Wat ik een beetje flauw vind is dat Joanne in haar ijver om als apart persoon gekenmerkt te willen worden met een bulldozer over de gevoelens van andere transen heengaat: "we zijn niet normaal, dus waarom doen alsof?". Erg jammer. Maar als iemand haar consequent niet als vrouw wil aanspreken wordt ze boos? En Joanne, waarom ben je "all the way" gegaan als een tussenstop meer aan de orde was geweest?

En dan ga ik het nog niet eens hier over hebben:

Enneh Lisa de reden dat ik het juist hier schrijf is omdat ik geen onderscheid maak in mensen en dus ook niet in travestieten transen en of fetishisten. Hoewel we het allemaal op onze eigen manier beleven staan we allemaal gelijk in onze fascinatie voor het andere geslacht. Of we dat nu op sexueel aantrekkings gebied hebben of in genderexpressie of allebei en of we dat nu tijdelijk en gedeeltelijk of permanent en volledig doen is mijns inziens maar semantiek. Gooi de hele groep maar gewoon onder 1 noemer en laten we samen vechten voor onze emancipatie in plaats van met de koppen tegen elkaar te slaan. En daarom schrijf ik zo dat uit welke hoek je dit ook leest het voor iedereen invoelbaar is. Dus ook jullie gedames TV

Staat wat mij betreft haaks op wat ze in deze draad vertelt, namelijk dat het wel degelijk uitmaakt wat voor soort vrouw (geboren of trans) je bent.

[Joanne]

Zo nu ben ik weer effe. Wat ik nog even duidelijk wil hebben is dat dit voor mij puur een hypothetische discussie is en ik dus absoluut niet altijd practice wat ik preach. Daarnaast heb ik commentaar in mijn stukjes op mensen die andere mensen altijd zo nodig moeten oordelen terwijl ik in bepaalde dingen ook oordeel in mijn verhaal en in het laatste berichtje van Maruscha kwam dan ook al naar voren dat ze vond dat ik over de gevoelens van andere transen heen wals en dat is dus absoluut niet de bedoeling van mijn uiteenzetting. Wat ik schrijf in mijn stukjes is wat IK DENK dat de gemiddelde hollander evt van me zou kunnen denken en wat IK DENK dat de reden is voor bepaalde zaken. Zo denk ik dus logischerwijs andersom in dit verhaal dan de dames die zich hier absoluut vrouw voelen maar is het absoluut niet een oordeel wat ik uitspreek. Het is slechts wat ik interpreteer wat de maatschappij mij gunt en de reden waarom de maatschappij me alleen dat zou gunnen en niets meer en hoe de maatschappij daardoor bepaald wat ik met mijn leven moet gaan doen. Gevolgtrekking uit mijn stellingname is dan dat men door inderdaad als vrouw te blijven leven de emancipatie niet meehelpt en in mijn optiek de boel een beetje opgeeft. Ik wil dat niet denken maar dat zit nu eenmaal vast aan mijn denkwijze en dat kan ik niet zo makkelijk veranderen. Maar de reden waarom ik hier zo tekeer ga erover (het is inderdaad mijn stokpaardje) is gewoon dat ik dit vind omdat ik genoeg verhalen heb gehoord. En zelf genoeg ervaringen heb gehad waaruit dit idee gegroeid is voor mij. En de enige reden waarom ik het beestje gewoon bij de naam noem hier is omdat ik dat onrechtvaardig vind en we hier allen het slachtoffer van zijn en de meeste mensen het niet eens willen weten. Niet voor mezelf dus want ik red me prima zo maar voor iedereen die het minder heeft getroffen dan ik en bijvoorbeeld een stuk minder passabel is dan ik.
Hier op deze site wordt al zo veel gediscussieerd over passabiliteit en daarbij wordt vaak met een vingertje gezwaaid naar de mensen die volgens sommigen dan niet genoeg doen om passabel te zijn en klagen over het feit dat ze mijnheer tegen haar zeggen. (Als we het dan toch over walsen hebben) Daar kan ik dan niet zo goed tegen want niet iedereen heeft het geluk een fijne botbouw te hebben niet al te lang te zijn of gespierd of zo. En als zulke dames zich dan mevrouw noemen en naar Virgin gaan krijgen ze de volle lading omdat ze het zich in hun hoofd halen zichzelf vrouw te noemen. In principe zou zo iemand al lang vrouw zijn volgens de redenatie van velen hier terwijl anderen nog steeds doorzeuren dat je je pas vrouw kan noemen als je er ook zo uit probeert te zien en dergelijke. Mijns inziens gedragen de meeste dames zich hier dan in een discussie net zo bekrompen in hun manier van denken als die maatschappij waar we het de hele tijd over hebben en zijn niet van hun stuk te brengen in hun trip maar vergeten dat juist dat elan waar ze mee discussieren verraad hoe gevoelig dit onderwerp ligt en hoe dicht ik bij de waarheid zit met mijn hele verhaal. Ik heb deze discussie al heel vaak gevoerd en het is er een die altijd tot commotie leid want dit is een hekel punt in de transenwereld hoe je het ook wend of keert. Voor mijn gevoel zou je dat allemaal kunnen oplossen met dat derde geslacht maar als je daar geen behoefte aan hebt sta je vrij je eigen plan te trekken. Zolang je het de mensen die er wel behoefte aan hebben maar niet ontzegt omdat je het onzin vind. En verder kan ik niet echt meer punten bedenken die niet besproken zijn dus ik wacht weer even af op de reacties.

[Frederique_]

Wat mij nog niet helemaal duidelijk is is waarom je die derde sekse wilt: als je de hele sekseregistratie af zou schaffen (en waarom niet? mannen en vrouwen worden voor de wet 100% hetzelfde behandeld nu ook de verplichting voor mannen voor de dienstplicht afgeschaft is) dan zijn we er toch ook?

Ben je bijvoorbeeld niet bang dat juist die niet-m en niet-v tot meer stigmatisering zou leiden? En wie zou moeten bepalen of je een M, een <whatever welke letter> of V in je paspoort zou moeten zetten? Wanneer mag dat? Ook al voor de SRS? Of mag je dat zelf weten? En als je 't zelf mag weten, waarom dan niet ook in een veel eerdere fase een V als je je meer V dan M voelt?

Met alle respect (werkelijk!), maar ik zie echt niet zo 1-2-3 wat een derde sekse in de burgelijke stand toe zou voegen, misschien kun je daar nog wat ideëen over geven?

Groetjes,

Frederique

[Joanne]

Daar had ik ook al over na gedacht en het gaat niet eens zozeer om het derde geslacht zelf maar om de erkenning van een groep mensen als individuen en niet iets wat in een bestaand hokje geduwd moet worden omdat men het nergens anders kwijt kan. Nu snap ik ook wel dat er een heel stel gevolgen vast zitten aan mijn hypothese maar daar kan over gedebatteerd worden. Dat mag een ieder die behoefte heeft aan deze mogelijkheid, al is het maar om zich te onderscheiden, zelf invullen en dan met zijn allen op een democratische manier oplossen. Sexe registratie afschaffen werkt misschien ook maar dat is dan alleen een actie waarmee ze het probleem aanpakken en niet de oorzaak want daar breek je dat struisvogeltje spelen van de maatschappij niet mee.