Hoi Joanne,
Bedankt voor je toelichting, nu is 't helemaal duidelijk.
Groetjes,
Frederique
sekseregistratie
Moderator: Moderators
-
Frederique_
- Forum Junkie
- Berichten: 4825
- Lid geworden op: do apr 01, 2004 19:44
- Locatie: Amstelhoek (20km van Amsterdam)
- Contacteer:
Kijk ook eens op de genderkalender !
Van mij mag mag het geslacht op de paspoorten best uitgebreid worden, maar ik heb een v-tje op mijn paspoort en dat wil ik graag zo houden. Ik heb absolouut niet het gevoel dat de `v' me belemmert, of dat de maatschappij op die manier van me af is. Integendeel. Ik vind dat een van de weinige punten waarop het goed voor ons geregeld is in Nederland.
Ik vind mezelf een vrouw. Zoals anderen ook al hebben gezegd beweer ik dat door in de eerste plaats naar mezelf te kijken. Daar zullen heel veel mensen niet zo makkelijk in mee gaan. Die delen geslachten in op basis van aangeboren uiterlijke kenmerken. Ik weet dat ik andere mensen niet op kan dringen het anders te zien, dat probeer ik ook niet. Ik denk dat je gewoon je eigen gang moet gang, door moet gaan zelf te oordelen wie je bent, als dat niet overeenkomt met hoe anderen je zien doet dat zeer en het duurt lang voordat je er tegen kunt.
Vanaf het moment dat ik wist dat ik mijn verleden kon verbergen heb ik het gedaan ook. Ik heb er veel van geleerd, ik weet nu dat ik word gezien als vrouw. Zoiets geeft wel een bepaalde zelfvertrouwen. Maar mijn geschiedenis heeft me op een andere manier ook achtervolgd. Ten eerste heb je gewoon veel meegemaakt en het valt al gauw op dat ik barst van de levenservaring. De meeste vrouwen van mijn leeftijd hebben niet zo veel levenservaring. Ten tweede was ik al weer een paar jaar ouder dan mijn klasgenoten toen ik weer ging studeren. Dat leverde helse problemen op met de docenten. Ten derde kwam ik na de operatie er pas achter hoe erg de trauma is om in een verkeerd lichaam te overleven. Het duurt lang voordat je dat hebt verwerkt en misschien is dat zelfs nu nog aan de gang.
Toen ik met de real life fase bezig was wilde ik bijhouden hoe de beeldvorming van de maatschappij was omtrent transseksualiteit. Dat betekend dat ik op de tv bijhield wat er over dit onderwerp verscheen. Om een gevoel van grip te behouden keek ik ook naar jerri springer. Het ging me door merg en been. Ik vond het programma zeer kwetsend. Ik vond de manier waarop mensen werden behandeld zeer kwetsend maar ik verweet de transeksuelen in die programma's ook dat ze meededen. Ik wilde er niet mee vergeleken worden. Op een T-avond sprak ik erover met de gastvrouw. Er was verder nog niemand. Ook zij vond het een vreselijk programma. We bespraken of we er niet iets aan doen moesten. we bedachten dat we op teevee moesten zeggen hoe erg het wel niet is. Dat werkt tenminste beter dan een handjevol caberetiers die roepen dat je die mensen tegen hunzelf moet beschermen. later op de avond zouden we het aan de anderen voorleggen. Zo gezegd zo gedaan. Er was niemand die het met ons eens was. De een keek zelf graag en de ander maakte het niet uit. Kortom, we waren in onszelf verdeeld. Dat deed pijn. Het idee dat lotgenootjes hier anders over konden denken deed me pijn. En op de een of andere manier kennen we dat gevoel allemaal. Misschien met andere voorbeelden. Sommige transeksuelen kunnen het niet uitstaan dat er onder ons mensen zijn die er niet uitzien, daar willen ze niet mee vergeleken worden enzovoorts.
Als je het mij vraagt komt dat omdat je persoonlijk betrokken bent. Het is helemaal niet mogelijk om het fenomeen transeksualiteit in zijn algemeenheid los te zien van jezelf. Dat levert soms problemen op. Met de jaren trekt het wat bij. Al vind ik jerri springer nog steeds afschuwelijk, het raakt me niet meer zo als toen. Ik voel me ook niet meer zo verplicht om te kijken en misschien scheelt dat ook. Ik heb moeten accepteren dat ik geen achterban kan vinden. Ik kan niet zeggen: transeksuelen zijn tegen jerri springer. Inmiddels kan ik me ook beter een voorstelling maken hoe iemand ertoe komt in zo'n pragramma mee te doen.
Ik ging de kast in omdat ik het kon. Maar nog steeds vind ik het moeilijk om ervoor uit te komen. Dat heeft wel degelijk te maken met het beeld wat de media over ons schetst. Ik herken mezelf niet in de jerri springer personages. Ik herken mezelf ook niet in Kelly. Dan kun je wel zeggen: ``Ze doet het allemaal toch maar,'' en dat is ook wel zo, maar eigenlijk loopt ze mij een beetje voor de voeten. Ze is niet links, ze is niet bewogen, gemotiveerd, altruistisch, noem maar op. Het is ook niet zo erg, we zijn allemaal verschillend. Het is vooral de schuld van de media. Zij schetsen een eenzijdig beeld. Dat is jammer.
Ik denk dat we allemaal moeten accepteren dat jij -- Joanna -- `anders' wilt zijn. Ik vind dat jij ook moet accepteren dat andere vrouwen vrouw willen zijn. Het is meer dan semantisch vitten. Het kan zijn dat het zeer doet, maar we laten elkaar niet zomaar iets opdringen, dat is wel duidelijk.
...
Monique
Ik vind mezelf een vrouw. Zoals anderen ook al hebben gezegd beweer ik dat door in de eerste plaats naar mezelf te kijken. Daar zullen heel veel mensen niet zo makkelijk in mee gaan. Die delen geslachten in op basis van aangeboren uiterlijke kenmerken. Ik weet dat ik andere mensen niet op kan dringen het anders te zien, dat probeer ik ook niet. Ik denk dat je gewoon je eigen gang moet gang, door moet gaan zelf te oordelen wie je bent, als dat niet overeenkomt met hoe anderen je zien doet dat zeer en het duurt lang voordat je er tegen kunt.
Vanaf het moment dat ik wist dat ik mijn verleden kon verbergen heb ik het gedaan ook. Ik heb er veel van geleerd, ik weet nu dat ik word gezien als vrouw. Zoiets geeft wel een bepaalde zelfvertrouwen. Maar mijn geschiedenis heeft me op een andere manier ook achtervolgd. Ten eerste heb je gewoon veel meegemaakt en het valt al gauw op dat ik barst van de levenservaring. De meeste vrouwen van mijn leeftijd hebben niet zo veel levenservaring. Ten tweede was ik al weer een paar jaar ouder dan mijn klasgenoten toen ik weer ging studeren. Dat leverde helse problemen op met de docenten. Ten derde kwam ik na de operatie er pas achter hoe erg de trauma is om in een verkeerd lichaam te overleven. Het duurt lang voordat je dat hebt verwerkt en misschien is dat zelfs nu nog aan de gang.
Toen ik met de real life fase bezig was wilde ik bijhouden hoe de beeldvorming van de maatschappij was omtrent transseksualiteit. Dat betekend dat ik op de tv bijhield wat er over dit onderwerp verscheen. Om een gevoel van grip te behouden keek ik ook naar jerri springer. Het ging me door merg en been. Ik vond het programma zeer kwetsend. Ik vond de manier waarop mensen werden behandeld zeer kwetsend maar ik verweet de transeksuelen in die programma's ook dat ze meededen. Ik wilde er niet mee vergeleken worden. Op een T-avond sprak ik erover met de gastvrouw. Er was verder nog niemand. Ook zij vond het een vreselijk programma. We bespraken of we er niet iets aan doen moesten. we bedachten dat we op teevee moesten zeggen hoe erg het wel niet is. Dat werkt tenminste beter dan een handjevol caberetiers die roepen dat je die mensen tegen hunzelf moet beschermen. later op de avond zouden we het aan de anderen voorleggen. Zo gezegd zo gedaan. Er was niemand die het met ons eens was. De een keek zelf graag en de ander maakte het niet uit. Kortom, we waren in onszelf verdeeld. Dat deed pijn. Het idee dat lotgenootjes hier anders over konden denken deed me pijn. En op de een of andere manier kennen we dat gevoel allemaal. Misschien met andere voorbeelden. Sommige transeksuelen kunnen het niet uitstaan dat er onder ons mensen zijn die er niet uitzien, daar willen ze niet mee vergeleken worden enzovoorts.
Als je het mij vraagt komt dat omdat je persoonlijk betrokken bent. Het is helemaal niet mogelijk om het fenomeen transeksualiteit in zijn algemeenheid los te zien van jezelf. Dat levert soms problemen op. Met de jaren trekt het wat bij. Al vind ik jerri springer nog steeds afschuwelijk, het raakt me niet meer zo als toen. Ik voel me ook niet meer zo verplicht om te kijken en misschien scheelt dat ook. Ik heb moeten accepteren dat ik geen achterban kan vinden. Ik kan niet zeggen: transeksuelen zijn tegen jerri springer. Inmiddels kan ik me ook beter een voorstelling maken hoe iemand ertoe komt in zo'n pragramma mee te doen.
Ik ging de kast in omdat ik het kon. Maar nog steeds vind ik het moeilijk om ervoor uit te komen. Dat heeft wel degelijk te maken met het beeld wat de media over ons schetst. Ik herken mezelf niet in de jerri springer personages. Ik herken mezelf ook niet in Kelly. Dan kun je wel zeggen: ``Ze doet het allemaal toch maar,'' en dat is ook wel zo, maar eigenlijk loopt ze mij een beetje voor de voeten. Ze is niet links, ze is niet bewogen, gemotiveerd, altruistisch, noem maar op. Het is ook niet zo erg, we zijn allemaal verschillend. Het is vooral de schuld van de media. Zij schetsen een eenzijdig beeld. Dat is jammer.
Ik denk dat we allemaal moeten accepteren dat jij -- Joanna -- `anders' wilt zijn. Ik vind dat jij ook moet accepteren dat andere vrouwen vrouw willen zijn. Het is meer dan semantisch vitten. Het kan zijn dat het zeer doet, maar we laten elkaar niet zomaar iets opdringen, dat is wel duidelijk.
Maar waar het in ieder geval op neerkomt is dat ik me zo verschrikkelijk vrij voel op het moment dat ik het iedereen hier gun zich ook zo te voelen. Ook al moet ik daarbij soms door betonnen platen slaan.
...
Monique
-
Chantal C.
- Forumdiva
- Berichten: 1759
- Lid geworden op: vr okt 03, 2003 12:27
- Locatie: Hellevoetsluis
Monique-M schreef:Maar nog steeds vind ik het moeilijk om ervoor uit te komen. Dat heeft wel degelijk te maken met het beeld wat de media over ons schetst. Ik herken mezelf niet in de jerri springer personages. Ik herken mezelf ook niet in Kelly.
Daar noem je wel twee uitersten. Twee uitersten die niet erg representatief zijn. (Alhoewel een hoop mensen Kelly wel erg grappig vinden) Gewoon jezelf zijn is mijn advies. En als jij het niet eens bent met wat de media zegt, waarom zou je dat niet corrigeren? Je moest eens weten wat ik al een vooroordelen heb moeten rechtzetten bij familie, vrienden, collega's en zomaar onbekenden.
Ik vind het ook helemaal niet erg om ervoor uit te komen. Althans nu niet. Ik denk dat ik na mijn SRS gewoon de vergetelheid in duik. Maargoed binnenkort kom ik met mijn hoofd in de Flair, samen met een vriendin van me. Tijd voor wat missiewerk...
A person is grown up not when they can take care of themselves, but when they can take care of others.
Hoi Moniek.
Ik heb al een paar postings van je gelezen, maar tot nu toe nog niet gereageerd. Ik zou niet kunnen zeggen waarom niet. Je stukken spreken mij heel erg aan, en je kunt zien dat je een hoop hebt meegemaakt en er ook goed over hebt nagedaht.
Ik zal blij zijn als ik ook eindelijk dat "V"eetje heb, en ik heb geen enkele behoefte aan iets anders. Ook al kan en zal ik mijn TS-verleden nooit kunnen verloochenen.
Je weet eigenlijk vooraf dat niet iedereen het zo wil zien. Toch moet ik bekennen dat iedereen heel erg zijn best doet om mij wel als vrouw te behandelen. Tijden veranderen.
Wanneer je emotioneel je studiegenoten voor bent is dat heel erg lastig te combineren voor leerkrachten. Die hebben dat ook liever niet (ongeacht de oorzaak). En het verwerken van je verleden is volgens mij een proces dat je hele leven lang doorgaat.
Hij is een sensatiezoeker, en wakkert ruzie op de set gewoon aan. Is niet mijn stijl. Daarom kijk ik er ook niet naar.
Ik kom er rond voor uit als het ter sprake zou komen, maar ik loop er ook weer niet mee te koop. Het is nu eenmaal een deel van mijn verleden, en ik heb nog dagelijks met de gevolgen daarvan temaken in de vorm van mijn dochtertje van bijna 9 jaar. Die me nog steeds pappa blijft noemen.
En er is niet 1 standaard transseksueel. Iedereen is inderdaad anders. En na de acceptatie van het grote publiek van transen, is de volgende fase leren dat er veel verschillen te ontdekken zijn.
We zijn net gewone mensen eigenlijk
Ik heb al een paar postings van je gelezen, maar tot nu toe nog niet gereageerd. Ik zou niet kunnen zeggen waarom niet. Je stukken spreken mij heel erg aan, en je kunt zien dat je een hoop hebt meegemaakt en er ook goed over hebt nagedaht.
Monique-M schreef:Van mij mag mag het geslacht op de paspoorten best uitgebreid worden, maar ik heb een v-tje op mijn paspoort en dat wil ik graag zo houden. Ik heb absolouut niet het gevoel dat de `v' me belemmert, of dat de maatschappij op die manier van me af is. Integendeel. Ik vind dat een van de weinige punten waarop het goed voor ons geregeld is in Nederland.
Ik zal blij zijn als ik ook eindelijk dat "V"eetje heb, en ik heb geen enkele behoefte aan iets anders. Ook al kan en zal ik mijn TS-verleden nooit kunnen verloochenen.
Ik denk dat je gewoon je eigen gang moet gang, door moet gaan zelf te oordelen wie je bent, als dat niet overeenkomt met hoe anderen je zien doet dat zeer en het duurt lang voordat je er tegen kunt.
Je weet eigenlijk vooraf dat niet iedereen het zo wil zien. Toch moet ik bekennen dat iedereen heel erg zijn best doet om mij wel als vrouw te behandelen. Tijden veranderen.
Ten eerste heb je gewoon veel meegemaakt en het valt al gauw op dat ik barst van de levenservaring. De meeste vrouwen van mijn leeftijd hebben niet zo veel levenservaring. Ten tweede was ik al weer een paar jaar ouder dan mijn klasgenoten toen ik weer ging studeren. Dat leverde helse problemen op met de docenten. Ten derde kwam ik na de operatie er pas achter hoe erg de trauma is om in een verkeerd lichaam te overleven. Het duurt lang voordat je dat hebt verwerkt en misschien is dat zelfs nu nog aan de gang.
Wanneer je emotioneel je studiegenoten voor bent is dat heel erg lastig te combineren voor leerkrachten. Die hebben dat ook liever niet (ongeacht de oorzaak). En het verwerken van je verleden is volgens mij een proces dat je hele leven lang doorgaat.
Al vind ik jerri springer nog steeds afschuwelijk, het raakt me niet meer zo als toen.
Hij is een sensatiezoeker, en wakkert ruzie op de set gewoon aan. Is niet mijn stijl. Daarom kijk ik er ook niet naar.
Ik ging de kast in omdat ik het kon. Maar nog steeds vind ik het moeilijk om ervoor uit te komen. Dat heeft wel degelijk te maken met het beeld wat de media over ons schetst. Ik herken mezelf niet in de jerri springer personages. Ik herken mezelf ook niet in Kelly.
.....
Het is ook niet zo erg, we zijn allemaal verschillend. Het is vooral de schuld van de media. Zij schetsen een eenzijdig beeld. Dat is jammer.
Ik kom er rond voor uit als het ter sprake zou komen, maar ik loop er ook weer niet mee te koop. Het is nu eenmaal een deel van mijn verleden, en ik heb nog dagelijks met de gevolgen daarvan temaken in de vorm van mijn dochtertje van bijna 9 jaar. Die me nog steeds pappa blijft noemen.
En er is niet 1 standaard transseksueel. Iedereen is inderdaad anders. En na de acceptatie van het grote publiek van transen, is de volgende fase leren dat er veel verschillen te ontdekken zijn.
We zijn net gewone mensen eigenlijk
Cyn.
Ach weet je het draait nu in deze discussie voornamelijk om TS en hun mening over het T-tje versus het V-tje maar voor mij mag natuurlijk iedereen leven zoals ze willen en misschien dat deze draai in het verhaal er gewoon weer even uit moest bij mij. Hoe fanatiek ik ook ben met dit onderwerp is het uiteindelijk zo dat ik me gewoon gedraag alsof ik een normaal doorsnee mens ben. En dat is men kennelijk met me eens hier in Lulliegat. Ik heb alleen van de week een stuk gezien op Nova of Netwerk waarin de penibele situatie werd beschreven van schizofrenie patienten. De klacht kwam dat men die mensen maar opsloot en dan het liefst in gebouwen ver van de bewoonde wereld zodat niemand er last van heeft plus nog een zooi andere klachten. Daarnaast zie ik dagelijks hoe de kloof tussen nederlanders en medelanders steeds groter wordt omdat men bij de regering dacht dat als ze al die buitenlanders op een hoop gooien in een of andere achterstandswijk het probleem zichzelf wel op zou lossen. Maar wat gebeurt er integratie stagneert big time en culturen mengen niet maar zetten zich tegen elkaar af. En als laatste zag ik van de week ook een test bij Brainiac op discovery waar ze twee mannen gingen testen wat een liter bier met het beoordelings vermogen van die twee mannen deed als het om vrouwelijk schoon ging. Ze moesten een groep dames bekijken en een cijfer tussen 1 en 10 geven. Daarna moesten ze een liter bier naar binnen werken en vervolgens nog een keer die beoordeling doen om te kijken of ze nu de vrouwen mooier vonden dan voor het bier. In de groep zat een TS/TG/TV wat dan ook en die zag er voor onze begrippen erg goed uit. Toch kreeg ze als enige van het stel een 3,5 voor en na het bier. De rest kreeg tussen de 7 en de 9 wat allemaal zo 1 a 1,5 punt omhoog schoot na het bier. Dus ja ik geloof best dat het goed geregeld is in Nederland maar ben nog steeds van mening dat ze hier heel goed zijn in het stof onder het kleed vegen en in het verhaal van dat derde geslacht merk je dat heel duidelijk.
En eigenlijk is het niet ons probleem. Ik vind zelf dat onze situatie hier in Nederland helemaal top geregeld is maar mensen die intersexueel of transgender of misschien zelfs wel helemaal androgyn zijn vallen hier steevast tussen wal en schip. En dat vind ik ook onrechtvaardig.
En eigenlijk is het niet ons probleem. Ik vind zelf dat onze situatie hier in Nederland helemaal top geregeld is maar mensen die intersexueel of transgender of misschien zelfs wel helemaal androgyn zijn vallen hier steevast tussen wal en schip. En dat vind ik ook onrechtvaardig.
Hoi Cynthia,
Dat v-tje komt wel.
Mijn familie heeft ook hun best moeten doen om me te accepteren. In hun ogen doen ze dat ook, maar ik merk toch een enorm verschil met hoe het normaal gaat. Een jaar geleden op de begravenis van mijn oma ging iedereen na afloop elkaar een hand geven en kussen. Ik werd gewoon overgeslagen. Ik heb niet veel contact met de familie vanwege dit soort dingen maar zelf vinden ze dat ze het heel goed doen. Het was eigenlijk mijn oma die me tegenover de familie hielp.
Als het onderwerp ter sprake kwam dan kwam ik er niet voor uit. Ik ging doodvrolijk de tolerante iemand uithangen, waarbij iedereen wel moest erkennen dat ik een punt had. Eigenlijk is dat veel leuker. Soms, als mijn pet verkeerd stond, ging ik na afloop bekennen, als iemand bijvoorbeeld toch onredelijk bleef (om hun gezicht eens te zien). Een keer heb ik meegemaakt dat iemand zei: ``Je kunt het toch altijd zien he?'' Tegen mij. Natuurlijk bekruipt me een naar gevoel. Ik denk dat hij me in de maling neemt. Maar mijn ervaring leert van niet dus waag ik het erop en ga een gesprek aan: ``Nou, kweenie, soms is het echt niet te zien.'' Standaard reactie is dat iemand ontevreden is over mijn genuanceerde visie (het mag niet waar zijn). Tot slot vertel ik doodvrolijk dat ik het allemaal heb meegemaakt. Dat gelooft hij niet. Ik zeg nog dat het echt waar is. Dat gelooft hij weer niet.
Ik ben niet eens zo mooi. Ik heb wel eens meisjes op teevee gezien die heel erg mooi zijn. Ik niet, maar dit soort dingen maak ik wel mee.
Misschien kun je je dochtertje vragen je geen mama te noemen, maar je bij je voornaam te noemen. Tenminste, als ze al wel aan je naam gewend is. Hoe gaat het bij haar op school? Weten ze het daar?
liefs,
Monique
Mwoh, pin me daar maar niet aan vast.[..]en je kunt zien dat je een hoop hebt meegemaakt en er ook goed over hebt nagedaht.
Dat v-tje komt wel.
Mijn familie heeft ook hun best moeten doen om me te accepteren. In hun ogen doen ze dat ook, maar ik merk toch een enorm verschil met hoe het normaal gaat. Een jaar geleden op de begravenis van mijn oma ging iedereen na afloop elkaar een hand geven en kussen. Ik werd gewoon overgeslagen. Ik heb niet veel contact met de familie vanwege dit soort dingen maar zelf vinden ze dat ze het heel goed doen. Het was eigenlijk mijn oma die me tegenover de familie hielp.
Als het onderwerp ter sprake kwam dan kwam ik er niet voor uit. Ik ging doodvrolijk de tolerante iemand uithangen, waarbij iedereen wel moest erkennen dat ik een punt had. Eigenlijk is dat veel leuker. Soms, als mijn pet verkeerd stond, ging ik na afloop bekennen, als iemand bijvoorbeeld toch onredelijk bleef (om hun gezicht eens te zien). Een keer heb ik meegemaakt dat iemand zei: ``Je kunt het toch altijd zien he?'' Tegen mij. Natuurlijk bekruipt me een naar gevoel. Ik denk dat hij me in de maling neemt. Maar mijn ervaring leert van niet dus waag ik het erop en ga een gesprek aan: ``Nou, kweenie, soms is het echt niet te zien.'' Standaard reactie is dat iemand ontevreden is over mijn genuanceerde visie (het mag niet waar zijn). Tot slot vertel ik doodvrolijk dat ik het allemaal heb meegemaakt. Dat gelooft hij niet. Ik zeg nog dat het echt waar is. Dat gelooft hij weer niet.
Ik ben niet eens zo mooi. Ik heb wel eens meisjes op teevee gezien die heel erg mooi zijn. Ik niet, maar dit soort dingen maak ik wel mee.
Misschien kun je je dochtertje vragen je geen mama te noemen, maar je bij je voornaam te noemen. Tenminste, als ze al wel aan je naam gewend is. Hoe gaat het bij haar op school? Weten ze het daar?
Misschien wel. Interressant.[...]is de volgende fase leren dat er veel verschillen te ontdekken zijn.
liefs,
Monique
-
Chantal C.
- Forumdiva
- Berichten: 1759
- Lid geworden op: vr okt 03, 2003 12:27
- Locatie: Hellevoetsluis
Nou had ik de afgelopen tijd een soort van vriendje en dat was heel erg gezellig. Het feit dat ik trans ben maakte voor hem geen moer uit zei hij maar vervolgens vond ie het wel nodig me steeds op de mannelijke dingen in mijn gedrag te wijzen en op de mannelijke kenmerken van mijn lijf. Nu ben ik dus niet bevreest om wat over mezelf aan kritiek te horen te krijgen maar dit was gewoon te veel van het goeie. Dan heb ik toch liever iemand die het gewoon accepteert en er dan vervolgens over zwijgt 
Hoewel hij het wel goed bedoelde verder.
Hoewel hij het wel goed bedoelde verder.-
I.G.Norance
- dagelijks aanwezig
- Berichten: 124
- Lid geworden op: za dec 04, 2004 20:11
Even wat mijmeringen na het lezen van deze hele draad.
Een derde geslacht bedoel ik niet alleen voor ts, maar voor ieder genderdyforisch persoon die niet m of v wil genoemd worden.
Maar een neutrale briefaanhef zou wél makkelijk zijn. Ook als maatschappelijke acceptatie. Alle niet genderspecifieke post zou men aan "Mevreer"of "Mavrou" kunnen adresseren, en aldus de opgave van M of V kunnen verwijderen uit het gros der bedrijven.
Geslachtskeuzeregeling is niet zo slim: zal je toch als man een speculum ergens in krijgen?
Of verkeerde medicijnen krijgen omdat men op je keuze afgaat.
Wat dat betreft is T een veilige oplossing voor nieuwe vrouwen, want -zoals Joanne al eerder opmerkte, we missen bepaalde onderdelen van geboren vrouwen c.q. mannen (bij v > m).
Maar, idd, dat vakje heeft óók nadelen omdat je dan je niet 'volwaardig'kunt voelen. Maar ook dàt heeft alleen maar met maatschappelijke acceptatie te maken.
En vergeet ook niet dat als Nederland dat morgen zou invoeren wij met de rest van de wereld te maken krijgen via ons paspoort. Accepteert Big Brother Amerika dat wel?
Verder ben ik het voor het allegrootste deel wel met Joanne eens, alleen zoals zij het verwoord kan ik niet.
En geldt het hele verhaal ook voor de minderheid in onze minderheid: de V naar M mensen.
Groetjes van
José
die leert én geniet van deze draad.
Een derde geslacht bedoel ik niet alleen voor ts, maar voor ieder genderdyforisch persoon die niet m of v wil genoemd worden.
Maar een neutrale briefaanhef zou wél makkelijk zijn. Ook als maatschappelijke acceptatie. Alle niet genderspecifieke post zou men aan "Mevreer"of "Mavrou" kunnen adresseren, en aldus de opgave van M of V kunnen verwijderen uit het gros der bedrijven.
Geslachtskeuzeregeling is niet zo slim: zal je toch als man een speculum ergens in krijgen?
Of verkeerde medicijnen krijgen omdat men op je keuze afgaat.
Wat dat betreft is T een veilige oplossing voor nieuwe vrouwen, want -zoals Joanne al eerder opmerkte, we missen bepaalde onderdelen van geboren vrouwen c.q. mannen (bij v > m).
Maar, idd, dat vakje heeft óók nadelen omdat je dan je niet 'volwaardig'kunt voelen. Maar ook dàt heeft alleen maar met maatschappelijke acceptatie te maken.
En vergeet ook niet dat als Nederland dat morgen zou invoeren wij met de rest van de wereld te maken krijgen via ons paspoort. Accepteert Big Brother Amerika dat wel?
Verder ben ik het voor het allegrootste deel wel met Joanne eens, alleen zoals zij het verwoord kan ik niet.
En geldt het hele verhaal ook voor de minderheid in onze minderheid: de V naar M mensen.
Groetjes van
José
die leert én geniet van deze draad.
-
Monica Dreamgirl
- ForumFan
- Berichten: 447
- Lid geworden op: wo apr 30, 2003 20:12
- Locatie: Rotterdam
Hoi allemaal,
Hoewel geen trans ben ik het tot nu toe roerend eens met Joanne. Wel is het zo dat ik met de letter op m'n paspoort nog niet eens de meeste problemen heb. Als ik er ooit een T op zou mogen invullen, prima, lijkt me geweldig, maar de douanier ziet zo ook wel dat ik geen geboren vrouw ben. Het gaat me veel meer om de alledaagse situaties waarin er om je geslacht wordt gevraagd terwijl het totaal niet relevant is. Met name op internet is het schering en inslag, maar ook in de ambtenarij.
Twee voorbeelden:
1) Ik wil een klacht mailen naar UPC. Op hun klachtenformulier ben ik verplicht aan te vinken of ik man of vrouw ben. Ik heb niet de keus om beide hokjes leeg te laten. Omdat ik onder m'n mannennaam reageer vink ik uit arren moede 'man' aan. Krijg ik een automatisch antwoord met als aanhef 'Geachte meneer/mevrouw,'. Waarom heb ik dan gotverdegotver (excusez) dat hokje moeten aanvinken!?!?
2) Ik moet een nieuwe pas aanvragen bij de gemeente voor parkeervergunningen voor bezoekers. Dus niet voor mezelf, maar te gebruiken door m'n bezoek, of dat nu M, V of T is. Moet ik op het aanvraagformulier invullen of ík M of V ben. Waarom?!? What's the point?
Dat zijn de situaties waar ik schijtziek van word. Daar moet wat mij betreft wat aan gedaan worden. En dan niet eens in de zin dat ik een derde keus heb, maar dat ik de keus krijg om beide hokjes blanco te laten, of nog beter, dat ik niet meer wordt gedwongen die keus te maken. En als daarvoor eindeloos veel computerprogramma's aangepast moeten worden, nou prima toch? Ik zie de boekhouders in de IT-wereld al in hun handen wrijven: aanpassingen leveren geld op.
Over iris-scans en gezichtsherkennende camera's heb ik een erg dubbel gevoel. Aan de ene kant zouden ze inderdaad de letter in je paspoort overbodig maken, dus da's mooi voor als je op reis gaat, aan de andere kant symboliseren ze voor mij de definitieve invoering van de totalitaire politiestaat, en daar kan ik alleen maar hartgrondig tegen zijn.
groetjes,
Monica
Hoewel geen trans ben ik het tot nu toe roerend eens met Joanne. Wel is het zo dat ik met de letter op m'n paspoort nog niet eens de meeste problemen heb. Als ik er ooit een T op zou mogen invullen, prima, lijkt me geweldig, maar de douanier ziet zo ook wel dat ik geen geboren vrouw ben. Het gaat me veel meer om de alledaagse situaties waarin er om je geslacht wordt gevraagd terwijl het totaal niet relevant is. Met name op internet is het schering en inslag, maar ook in de ambtenarij.
Twee voorbeelden:
1) Ik wil een klacht mailen naar UPC. Op hun klachtenformulier ben ik verplicht aan te vinken of ik man of vrouw ben. Ik heb niet de keus om beide hokjes leeg te laten. Omdat ik onder m'n mannennaam reageer vink ik uit arren moede 'man' aan. Krijg ik een automatisch antwoord met als aanhef 'Geachte meneer/mevrouw,'. Waarom heb ik dan gotverdegotver (excusez) dat hokje moeten aanvinken!?!?
2) Ik moet een nieuwe pas aanvragen bij de gemeente voor parkeervergunningen voor bezoekers. Dus niet voor mezelf, maar te gebruiken door m'n bezoek, of dat nu M, V of T is. Moet ik op het aanvraagformulier invullen of ík M of V ben. Waarom?!? What's the point?
Dat zijn de situaties waar ik schijtziek van word. Daar moet wat mij betreft wat aan gedaan worden. En dan niet eens in de zin dat ik een derde keus heb, maar dat ik de keus krijg om beide hokjes blanco te laten, of nog beter, dat ik niet meer wordt gedwongen die keus te maken. En als daarvoor eindeloos veel computerprogramma's aangepast moeten worden, nou prima toch? Ik zie de boekhouders in de IT-wereld al in hun handen wrijven: aanpassingen leveren geld op.
Over iris-scans en gezichtsherkennende camera's heb ik een erg dubbel gevoel. Aan de ene kant zouden ze inderdaad de letter in je paspoort overbodig maken, dus da's mooi voor als je op reis gaat, aan de andere kant symboliseren ze voor mij de definitieve invoering van de totalitaire politiestaat, en daar kan ik alleen maar hartgrondig tegen zijn.
groetjes,
Monica
-
Frederique_
- Forum Junkie
- Berichten: 4825
- Lid geworden op: do apr 01, 2004 19:44
- Locatie: Amstelhoek (20km van Amsterdam)
- Contacteer:
Ik zou voor dat laatste niet zo bang zijn: voordat je medicijnen krijgt bespreekt men toch wel de bijwerkingen en als dat daar niet aan de orde komt lees je ze wel in de bijsluiter. Toch?Josee schreef:Geslachtskeuzeregeling is niet zo slim: zal je toch als man een speculum ergens in krijgen?
Of verkeerde medicijnen krijgen omdat men op je keuze afgaat.
Het wordt tijd dat Big Brother zich realiseert dat er meer landen in de wereld zijn dan alleen Amerika. En dat de regels daar dus ook wel eens anders kunnen zijn dan in de VS. Accepteert men dat niet dan wordt 't wat mij betreft tijd voor een grote politieke rel op hoog niveau.Josee schreef:En vergeet ook niet dat als Nederland dat morgen zou invoeren wij met de rest van de wereld te maken krijgen via ons paspoort. Accepteert Big Brother Amerika dat wel?
Groetjes,
Frederique
Kijk ook eens op de genderkalender !
-
Chantal C.
- Forumdiva
- Berichten: 1759
- Lid geworden op: vr okt 03, 2003 12:27
- Locatie: Hellevoetsluis
Ik denk dat je je vergist in de USA. De meeste formulieren aldaar hebben 3 keuzes: Male, Female, Prefer not to say.Frederique_ schreef:Het wordt tijd dat Big Brother zich realiseert dat er meer landen in de wereld zijn dan alleen Amerika. En dat de regels daar dus ook wel eens anders kunnen zijn dan in de VS. Accepteert men dat niet dan wordt 't wat mij betreft tijd voor een grote politieke rel op hoog niveau.
Hier in Nederland kunnen ze daar nog wat van leren...
A person is grown up not when they can take care of themselves, but when they can take care of others.
-
Frederique_
- Forum Junkie
- Berichten: 4825
- Lid geworden op: do apr 01, 2004 19:44
- Locatie: Amstelhoek (20km van Amsterdam)
- Contacteer:
Hoi Chantal,
Die optie zou ik voor een officiële geslachtsaanduiding in een paspoort ook niet verkeerd vinden...
Groetjes,
Frederique
Die optie zou ik voor een officiële geslachtsaanduiding in een paspoort ook niet verkeerd vinden...
Groetjes,
Frederique
Kijk ook eens op de genderkalender !