"Verder verlies je veel contacten zodra het bekend is dat je TV of iets dergelijks bent. Veel 'vrienden' en kennissen zitten daar toch niet echt op te wachten"
Of ze gaan anders met je om En toch zit ik mij nu af te vragen of dit nu komt door het TV zijn óf door mijn openheid. Tenslotte laat ik het diepste van mijzelf zien. Kunnen ze niet met "openheid" omgaan of zijn ze bang om hun zelf te laten zien? Ik heb al heel wat opmerkingen gehad. "Die verrekte openheid van jou" Dat vertel je toch niet aan jan en alleman (nee hoor select gezelschap) "Dat hou je voor jezelf" Hoe heb je het lef gekregen om dit te vertellen? waren eigenlijk meer de reactie's van anderen dan over mijn tv/tg zijn. Dat was eigenlijk voor de meesten in mijn kringetje "hé, hé, eindelijk en nu is het ons duidelijk"
With Love and Lightness.
"Wees er van bewust dat je een toeschouwer bent van het Universum"
"Besef tegelijkertijd dat je tevens een Deelnemer bent van het Universum
Zonder het verhaal op mij te willen laten overgaan maar wel vanuit mijn eigen optiek wil ik vertellen dat ik heel lang heb zitten dubben hoe ik dit nu precies in mijn leven wilde inpassen en hoe ik er mee naar buiten wilde treden. Ik had twee keuzen en ik wist niet welke ik nou prettiger vond. Vind beide keuzen oneerlijk. Zowel het moeten verbergen als het moeten vertellen. Maar als ik dan echt diep in mijn hart kijk dan denk ik toch dat ik me het prettigst voel als ik gewoon mezelf mag zijn en dat de mensen om me heen volledig op de hoogte zijn van mijn TS.
In het begin behandelen ze je misschien anders maar na een tijdje scheidt je zo ook het kaf van het koren. De vrienden en kennissen die niet met je TS overweg kunnen, zijn dat dan eigenlijk wel echte vrienden geweest? En zijn ze het eigenlijk wel waard je vrienden of kennissen te mogen zijn? Je zult waarschijnlijk ook sommige mensen gaandeweg je transitie minder gaan waarderen omdat je ineens een heel ander mens bent en ineens een heel ander leven leidt. En uiteindelijk kan je het dus bekijken vanuit de optiek dat je vrienden kwijt kunt raken in je proces maar je zou het ook vanuit de optiek kunnen bekijken dat de vriendschap met hen die blijven enorm kan verdiepen aangezien ze nu eindelijk je ware ik kennen. En als je dan na lange tijd hard werken en jezelf uitleggen en tot in den treure moeten verdedigen tegen vooroordelen, uiteindelijk die groep mensen om je heen hebt verzameld die alles accepteren en zelfs waarderen, dan kan je ineens de hele wereld aan. En is het ineens niet meer belangrijk wat mensen van je denken. Want dan zie je ineens in dat je HELEMAAL OK bent. Wat voor vreemde dingen je ook mee hebt moeten maken. Hoe je jezelf dan ook voelt en hoe je er ook uit ziet, JE MAG ER ZIJN. Dat recht heb je bij geboorte meegekregen en is compleet onafhankelijk van de hele rest van je leven. Dat heb je gewoon omdat je mens bent. Als je dat inziet is het ineens niet meer belangrijk of je nu man of vrouw gevonden wordt door mensen. Je bent gewoon een Trotse Trans en laat mensen maar zelf beslissen wat ze je vinden. Is hun probleem
Behalve natuurlijk als het je problemen oplevert in je leven. En dan zou je beschermd moeten worden door de wet. Maar voor bescherming is eerst erkenning nodig. En erkenning moet je in Nederland afdwingen denk ik. Dus zo'n actie als die vreer uit Limburg (of zo) die als "het" te boek wil staan en daar een rechtszaak voor aanspant dat snijdt hout. Dat kweekt jurispudentie en uit jurispudentie kan wettelijke bescherming voortvloeien voor allerlei zaken. Ook voor zaken zoals jij die nu meemaakt op je werk bijvoorbeeld. Daar hoef je dus niet eens de politiek voor in:o) Gewoon voor je eigen bestaansrecht op komen en je niet in een hoek laten drukken waar je niet in gedrukt wil worden. Maar goed dat is misschien niet voor iedereen weggelegd. Dus zullen de wat beter bedeelde zuster en broeders het moeten doen voor hen.
Hahaha ik lijk wel Johanna B Extremistisch Trans
Pffffff........ die joint was heavy