Verhalen uit de oude doos

[Irene]

Omdat ik aangemoedigd ben meer verhalen uit de oude doos te posten wordt het weer eens tijd voor een nieuwe.

Kleding kopen was zeker in de beginfase een avontuur op zich. Ik ben er mee begonnen toen ik net op mezelf woonde (begin jaren tachtig) en de postorderbedrijven me niet meer konden boeien. Mijn eerste eigen rok kocht ik in de uitverkoop. Eerst dralend rond het rek, daarna met hartslag 180 naar de kassa. Terug thuis was ik de koningin te rijk. De postorder bedrijven hadden me in ieder geval geholpen mijn maten vast te stellen, want passen kwam destijds nog niet bij me op.

In de loop der jaren ging het steeds gemakkelijker en durfde ik ook zaken te bezoeken die uitsluitend voor vrouwen bedoeld waren. Nu geef ik daar juist de voorkeur aan, omdat je dan in ieder geval niet naar de herenafdeling gedirigeerd kan worden, maar toen was de drempel vaak nog te hoog. Er was altijd een vorm van angst dat je iemand tegen zou komen die zich af zou vragen wat je daar deed.

Het heeft tot een paar jaar geleden geduurd voor ik er aan toe was om kleding te passen. Schoenen pas ik al jaren, na eerst een paar miskopen te groot en te klein.
In het weekend was ik met mijn echtgenote even bij de Jola binnengelopen, want het was uitverkoop. Terwijl zij langs de rekken scharrelde liet ik mijn ogen goed de kost gaan. Er hingen best een paar leuke dingen. Ik nam mij voor die week een pakje te kopen, nadat ik het eerst gepast had.

In de loop van die week vond ik na afloop van een klanten bezoek de gelegenheid en daar moest ik van profiteren.
Op een parkeerterrein verwisselde ik mijn zakelijke (mannen) outfit voor iets vrouwelijkers. Gevulde BH, damesblouse, slipje en panty onder een damesjeans en platte damesschoenen (bijna unisex). Ik deed mijn colbertje terug aan om niet al te veel op te vallen. Beetje lipstick en wat mascara. Zelfbewust (van buiten) liep ik de winkel binnen op zoek naar mijn gading. Het duurde even tot ik vond wat ik zocht. Pakte een rokje een een jasje in dezelfde stof maar van verschillende maat uit het rek, hield het even voor me en liep langs de kassa richting paskamers.

Ik Schoof het gordijn op zij en ging naar binnen. Daar stond ik dan, met kloppend hart, bijna net zo spannend als die eerste rok twintig jaar eerder. Ik dacht bij mezelf, nu ik hier toch ben kan ik het net zo goed aantrekken. Ik had net het rokje, dat me als gegoten zat, aangetrokken toen ik kinderstemmen hoorde in het hokje naast me. Ik had me half voorgenomen om in vol ornaat het pashokje te verlaten, maar daar zag ik toch maar vanaf.
Ik trok het jasje aan en dat paste ook prima. Voor het geld hoefde ik het niet te laten. Ik was nu zover dat ik alleen nog naar de kassa moest. Ik trok met tegenzin mijn pantalon weer aan. Ik was benieuwd hoe de jongedame aan de kassa zou reageren. Met losse aankopen had ik al heel wat ervaring opgedaan, maar dit was de eerste keer dat ik het ook gepast had. Het was nu dus overduidelijk en daardoor viel (in mijn perceptie) ook mijn vrouwelijke kleding meer op.

Aan de kassa werden de kledingstukken gescand en de prijs opgegeven. Ik rekende af en liep fluitend naar buiten. Weer een stapje verder zonder enige problemen. De koningin te rijk liep ik naar mijn auto, trok mijn nieuwe aanwinst aan en reed met een zonnig hoofd naar huis.


Irene

[Martiene]

Het zijn herinneringen om te koesteren.

Mijn eerste aankopen waren ook zo spannend en net als bij velen van ons viel het allemaal erg mee.
Zeker als je als vrouw gaat winkelen voel je je toch lekkerder als dat je als man tussen de dames kleding snuffeld.
En afgezien van een brede glimlach van de kassa mevrouw is er geen enkele opmerking gemaakt. Netjes "dat is dan zoveel euro mevrouw" doet een meisje goed he.