Een Man!

[Irene]

Nog maar weer een verhaal uit de oude doos:

Dit keer van nog maar een paar jaar geleden, het begin van de verwarring zal ik het maar noemen. Ik had mijn eerste winkel en paservaringen al achter de rug en wilde meer, al wist ik zelf nog niet goed wat.
Ik begon te zoeken op de contact afdeling van deze site, naar een vriendin om mee te gaan winkelen. Eerdere pogingen via de chat jaren daarvoor waren steeds op het laatste moment niet doorgegaan. Ik stuite op een advertentie van een man die me aansprak. Ik weet ook niet wat me bezielde, maar ik besloot te reageren.
Dat leidde tot een hevig e-mail contact. Hij leek oprecht en was ook niet te beroerd om zijn identiteit vrij te geven zonder naar die van mij te vissen. Dat stelde me gerust, maar waarom een man?
Ik had daar nog nooit zo bij stil gestaan, maar op dat moment leek het me dat een man mijn vrouwelijkheid alleen maar kon versterken.

Na wat heen en weer mailen besloten we af te spreken, gewoon een doordeweekse middag. Ik had alles tot in de puntjes geregeld. Ik nam die middag vrij en werkte ‘s ochtends thuis. Ik schreef de afspraak in mijn openbare agenda als een soort van vangnet. Zenuwachtig ging ik na de lunch op pad.

We hadden afgesproken bij een wegrestaurant. Hij stond me al op te wachten op het parkeerterrein, een keurige wat oudere man. Ik parkeerde onhandig mijn auto achteruit, zodat ik snel weer weg kon als ik dat wilde. Hij kwam naast me zitten en we spraken wat. Ik was bloednerveus. Wat had ik me nu weer op mijn hals gehaald.

Na een tijdje praten werd ik rustiger en stelde hij voor met zijn auto een eindje te gaan rijden. Ik stemde toe. Ik controleerde drie keer of mijn auto wel goed was afgesloten en liep met hem mee over het zonovergoten parkeerterrein. Ik voelde me bekeken door de vertegenwoordigers die hun boterhammen zaten op te eten achter een over hun stuur gedrapeerde krant.

Het gevoel bekroop me dat het er anders uit kon zien dan het was en dat maakte me onzeker. Ik ging naast hem zitten in de auto met mijn handtasje stevig tegen me aangeklemd. Rijdend over de Zeeuwse eilanden spraken we over van alles en nog wat. Over travestie, transeksualiteit, maar ook gewoon over het werk en muziek.

Het heeft me altijd verwonderd wat een man in een T kon zien en dit was de aangewezen gelegenheid om het op de man af te vragen. Een echt bevredigend antwoord heb ik tot op de dag van vandaag nog altijd niet gekregen. We stopte ergens onder aan een dijk omdat hij een foto van me wilde maken. Ik was inmiddels wel een stuk rustiger geworden, maar nog te gespannen om daar open en bloot naast de auto te gaan staan poseren. Vandaar dat hij de foto nam met de open autodeur die op mijn profiel staat.

Een paar uur later kwamen we terug bij het wegrestaurant waar mijn auto gelukkig nog stond. Hij vroeg me of hij mijn knie mocht strelen en me een kus op de wang mocht geven bij het afscheid. Ik stond het toe en tot mijn verbazing vond ik het niet onaangenaam.

Ik stapte uit en maakte geen haast om mijn eigen auto in te stappen. Het was eigenlijk te spannend geweest om er echt van te genieten en juist daarom leek het me niet echt voor herhaling vatbaar.

Toch voelde ik me onderweg naar huis bijna euforisch dat ik deze drempel had durven nemen en opgelucht dat alles zo goed was verlopen.

Irene

[Yil]

Hoi Irene,
Spannend verhaal. Alleen snap ik niet waarom je niet een vervolg afspraak hebt gemaakt.
Je vond het leuk en spannend, maaromdat het te spannend was heb je het niet gedaan?
Groetjes,
Derya

[Irene]

Kort erna had ik zoiets, toch maar niet meer, daarna is het er gewoon niet meer van gekomen.

Irene

[Yil]

Kort erna had ik zoiets, toch maar niet meer, daarna is het er gewoon niet meer van gekomen.

Irene

Vind het wel heel dapper van je dat je zo iets geprobeerd hebt.
Ik heb ook eens zoiets meegemaakt.
Iemand op het internet ontmoet, heel veel gechat en gemailt. Daarna ben ik bij hem thuis geweest en gezellig gekletst en wat gedronken.
Later afgesproken om eens uit eten te gaan.
We zijn toen gezellig naar een restaurantje geweest en lekker gegeten.
Ik voelde mij op en top vrouw...

Daarna is het contact door omstandigheden verwaterd.
Het was een heel leuk en spannende ervaring.

[Irene]

Dat op en top vrouw voelen was wel de beloning die voor het euforische gevoel zorgde. Van een etentje is het niet meer gekomen.

Al met al heeft het mijn leven toch wel op zijn kop gezet, want ik ben in mijn hoofd steeds meer vrouw en steeds minder man geworden.

Of dat er toch al aan zat te komen weet ik natuurlijk niet, maar ik beschouw het wel als een ijkpunt.

Tot en met dat moment heb ik me altijd een tevreden travestiet gevoeld, maar de afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan twijfelen aan mijn eigen identiteit.

Irene

[Yil]

Het twijfelen aan mijn identiteit had ik al als kind.
De twijfels gaven mij heel veel onrust en stress..
Gelukkig twijfel ik niet meer wie en wat ik ben.
dat heeft mij al heel veel rust gegeven.
Alleen maar de vraag, hoe ga ik het verder invullen. hoe verder.

[Irene]

Ik heb tot een paar jaar geleden nooit getwijfeld, de twijfel slaat de laatste tijd pas toe.

Irene