.....je hebt duidelijk wat tegen een fatsoenlijke screening en wie daartoe niet bereid is, zal volgens mij sowieso zelf betalen.....
......en nu graag weer terug naar de topic

groetjes
Moderator: Moderators

Geeft nie......ik volg het met genotLisa met een S schreef:Nee, Mara, ik kan nog niet terug naar on-topic. Ik snap namelijk nog steeds niet hoe het mogelijk is, dat Frederique, die zo conscientieus en in details haar eigen stappenplan uitwerkt, toch niet verder kijkt dan haar neus lang is naar de gevolgen van haar theorieen over onze samenleving en hoe het zou moeten zijn.
Sorry, Mara, dat ik dit niet on-topic kon krijgen.

Dat haal ik gewoon uit je eigen tekst Frederique!Irene schreef:
@Lisa, ik begrijp dat mijn opmerking over politiek een beetje verkeerd gevallen is. Ik begrijp nu aan de hand van het antwoord van Frederique ook dat ik het inderdaad verkeerd gezien heb. Frederique wil van twee walletjes eten, wel vrije wilsbeschikking, maar niet de verantwoordelijkheid daar voor nemen.
Ik snap niet hoe jullie hieraan komen.
Ik schrijf toch dat ik graag bereid ben om die kosten op mij te nemen? Vanwaar dan 2 walletjes?
Maar, zonder nog meer quotes op te halen is de strekking van je verhaal dat je (of iemand) hetzelf het beste weet en dus alles zelf mag beslissen, ook als daar geen geld voor is.Ik ben echter ook van mening dat dit "geluk" om alles zelf te kunnen betalen niet inhoudt dat een ander die dat niet kan geen recht op goede zorg zou mogen hebben. Goede zorg is zorg zonder betutteling. Niet voor mij, ook niet voor iemand met een krappere beurs. Ik ben in die zin fel tegen een tweedeling in de zorg: de tweedeling dat iemand met geld snel geholpen wordt op de best mogelijke manier, en iemand zonder geld het allemaal op z'n elf-en-dertigst en op een manier waarop er voor hem/haar wordt gedacht.
Niet altijd. Zelf beschikking is leuk, alleen voor een aantal mensen is het gevaarlijk. Iemand die bijvoorbeeld last heeft van schizofrenie, heeft dit zelf niet in de gaten. Voor hem/haar is dat de werkelijkheid, alleen heeft zo'n persoon niet in de gaten dat het helemaal niet klopt. Op zo'n moment is het goed dat er een psycholoog/psychiater is, die eerst verder onderzoek wil. Puur ter bescherming van de patient.Frederique_ schreef:Zowel Lisa als jij gaan in tegen de basisgedachte van mijn betoog (genderdysforie = verschil mvt-gevoel/uiterlijk en psychologen kunnen het gevoel niet vaststellen - jij als patient wel).
En daarmee zelfmoordpogingen in de hand helpen? Lijkt me niet verstandig...Frederique_ schreef:Je kunt niet iedereen voor z'n eigen gedrag beschermen. Dat moet je niet eens willen... Leven is risico lopen.
Een stukje uit een interview met Joost à Campo:Frederique_ schreef:En dan nog. Hoeveel procent van de transgendere mensen die bij de VU komt lijdt aan schizofrinie? Hoeveel is dat meer dan de landelijke 1%? Hoeveel van die mensen zijn na de diagnosefase blij dat ze niet geholpen zijn?
Hoger dus..."En toen stuitte ik op een Japanse studie uit 1998 onder mensen die om een cosmetische operatie vroegen. Bijna de helft van hen bleek een serieuze psychiatrische stoornis te hebben, zoals een persoonlijkheidsstoornis, posttraumatische stressstoornis of depressie. Maar vaak hadden ze een psychotische stoornis. Er is nog een opmerkelijke Amerikaanse overzichtsstudie uit 2000 onder plastisch chirurgen. Zij constateren dat mensen met schizofrenie zich zeven tot tien keer vaker aanmelden voor een ingreep dan psychisch gezonde mensen. In de normale populatie is 0,2 tot twee procent schizofreen, maar bij de plastische chirurgie is het twee tot vijftien procent. Ze zeggen zelf dat het uitkijken is geblazen met zulke ingrepen, want op termijn zullen deze mensen niet tevreden zijn."
Dat komt voor. Ik heb het zelf ondervonden. Toch blijf ik van mening dat het goed is dat er een psychologische fase is. En dat is beslist geen examen. Voor een aantal mensen (zeker niet de meerderheid) voorkomt het problemen in de toekomst. Voor de rest is het niets meer dan een "formaliteit". Overkomelijk dus...Frederique_ schreef:En hoeveel mensen (al-dan-niet schizofreen) zit je er, ten onrechte, mee in de weg?
Dat de kosten in de zorg steeds hoger worden is een feit. Jarenlang probeert de overheid en verzekeraars kostenbeperkende maatregelen te nemen. Zowel in Nederland, België, Duitsland, Zweden, Groot-Brittanië als de VS probeert men kosten te beperken. Dat wordt altijd gedaan door een externe controle op de kosten, vaak ten ongenoege van de artsen, ziekenhuizen en patiënten die erbij betrokken zijn. Geen een van de landen of verzekeraars is zelf met het idee gekomen om alle controle los te laten en het aan de verantwoordelijkheid van de patiënt zelf over te laten. Dus wie weet, heb je misschien gelijk. Maar ik betwijfel het.frederique_ schreef:Dat Lisa en jij vervolgens stellen dat de zorg in zo'n geval te duur wordt - daar geloof ik niet in. Maar omdat zowel jullie als ik geen cijfers hebben (zie eerder in deze discussie: daar is dringend behoefte aan!) denk ik dat dat een kwestie van jullie geloof tegen het mijne is.
Dus ook de borstvergroting van Katja Schuurmann en de ooglidcorrectie en liposuctie van Patty Brard, de siliconen injecties in de lippen van Connie van Breukhoven, de haartransplanten op het voorhoofd van Gerard Joling zouden allemaal moeten worden betaald door onze verzekeringen. Immers vonden de mensen deze ingrepen voor zichzelf nodig. Ze hadden ook geen behoefte om verplichte psychologische gesprekken vooraf. Maar ze vroegen ons niet om het te betalen. Ik ben van mening dat een ziektekostenverzekering bedoeld is om je gezondheid te beschermen, en niet een spaarpotje is dat je kan aanwenden elke keer dat je een botoxinjectie nodig vindt voor jou geluk.Frederique schreef:Dus ja, wat mij betreft neem je in elke ziektekostenverzekering op dat mensen jaarlijks maximaal 1 set borstprotheses vergoed mogen krijgen (dat mogen vrouwen die nu een borstamputatie hebben gehad namelijk ook). Ook zonder verplicht gestelde psychologische hulp.