Lang geleden heb ik mij bij travestie.org al eens voorgesteld.
Ik ben dus Helen,
Ik ben 39 lentes jong en heb natuurlijk zoals de meesten van ons mijn leven lang getobt over mijn genderideniteit.
Na een lange tijd van depressies en vele lichamelijke kwaaltjes(natuurlijk voor de meesten onder ons ook een bekend gegeven)ben ik vorig jaar maart uit de kast gekomen.
De eerste paar maanden stond mijn leven op zijn kop en leek mijn leven er alleen maar gecompliceerder op te zijn geworden.
Mijn inmiddels ex vrouw kon er niet mee leven en heeft bijna direct de scheiding aangevraagd.
Inmiddels heb ik 5 gesprekken gehad bij het vu, heeft bijna mijn hele omgeving mij geaccepteerd, vinden mijn kids hun nieuwe papa gezelliger dan hun oude en gaat het een stuk beter met mij nu ik voor een groot deel mijzelf kan zijn.
Ook mijn ex kan er nu redelijk mee overweg en ze is naast mijn exvrouw nu ook een goede vriendin en sinds kort mijn buurvrouw.
Ondanks dat de depressies (zij het minder heftig)nog wel eens om de hoek komen kijken,ziet mijn toekomst er iets rooskleuriger uit.
Natuurlijk ook dankzij mijn t vriendinnen die ik via dit forum, de chat en msn heb leren kennen ben ik geworden wat ik nu ben,een bijna gelukkige vrouw.
Groetjes, Helen
Ook maar even voorstellen.
Moderator: Moderators
Hallo Helen,
Welcome back !
Sinds kort ken ik je via de chat en msn. Het is altijd erg prettig om met je te kletsen, over alles en nog wat.
Ellen, ik hoop dat je je in de komende tijd mag en kan ontwikkelen van 'bijna' tot 'buitengewone' gelukkige vrouw.
Mijn 'female intuition' vertelt me dat dat heel goed gaat lukken.
Heel veel groetjes,
Joyce
Welcome back !
Sinds kort ken ik je via de chat en msn. Het is altijd erg prettig om met je te kletsen, over alles en nog wat.
Ellen, ik hoop dat je je in de komende tijd mag en kan ontwikkelen van 'bijna' tot 'buitengewone' gelukkige vrouw.
Mijn 'female intuition' vertelt me dat dat heel goed gaat lukken.
Heel veel groetjes,
Joyce
