Dat is niet naief, dat is de feiten verdraaien...Patricia27 schreef:Draai 't eens om:
Een post-op die zegt of doet overkomen dat alles zo makkelijk gaat als bv een pak melk kopen noem ik naief...
Ik heb geen spijt van de operatie, maar...
Moderator: Moderators
-
Chantal C.
- Forumdiva
- Berichten: 1759
- Lid geworden op: vr okt 03, 2003 12:27
- Locatie: Hellevoetsluis
-
Carin
- ff weer wat posten
- Berichten: 44
- Lid geworden op: zo dec 11, 2005 8:34
- Locatie: Midden Nederland
Tja, als ik dit allemaal zo lees ben ik toch blij dat ik toendertijd voor ik opgenomen werd geen enkel verhaal over SRS gelezen heb en naar niemand geluisterd heb.
Nu achteraf zie ik dat zeker als de juiste keuze want uit alle verhalen bij elkaar komt maar één ding rollen: het is voor iedereen anders. En dus ben ik volkomen onbevooroordeeld in dat ziekenhuis gearriveerd met de insteek dat het er totaal niet toe deed of er complicaties zouden zijn of niet: neem gewoon die hindernis, want het is de enige optie.
Oh ja, het resultaat bij mij was: een klein ongemak dat na een paar maanden vanzelf herstelde en iets dat niet helemaal mooi was maar wat poliklinisch in een half uurtje geregeld werd.
Info is mooi, maar er kan ook te veel van zijn....
Carin.
Nu achteraf zie ik dat zeker als de juiste keuze want uit alle verhalen bij elkaar komt maar één ding rollen: het is voor iedereen anders. En dus ben ik volkomen onbevooroordeeld in dat ziekenhuis gearriveerd met de insteek dat het er totaal niet toe deed of er complicaties zouden zijn of niet: neem gewoon die hindernis, want het is de enige optie.
Oh ja, het resultaat bij mij was: een klein ongemak dat na een paar maanden vanzelf herstelde en iets dat niet helemaal mooi was maar wat poliklinisch in een half uurtje geregeld werd.
Info is mooi, maar er kan ook te veel van zijn....
Carin.
Ben ik helemaal met je eens Carin!Carin schreef:Tja, als ik dit allemaal zo lees ben ik toch blij dat ik toendertijd voor ik opgenomen werd geen enkel verhaal over SRS gelezen heb en naar niemand geluisterd heb.
Nu achteraf zie ik dat zeker als de juiste keuze want uit alle verhalen bij elkaar komt maar één ding rollen: het is voor iedereen anders. En dus ben ik volkomen onbevooroordeeld in dat ziekenhuis gearriveerd met de insteek dat het er totaal niet toe deed of er complicaties zouden zijn of niet: neem gewoon die hindernis, want het is de enige optie.
Oh ja, het resultaat bij mij was: een klein ongemak dat na een paar maanden vanzelf herstelde en iets dat niet helemaal mooi was maar wat poliklinisch in een half uurtje geregeld werd.
Info is mooi, maar er kan ook te veel van zijn....
Carin.
Ik wist destijds helemaal niets, en eigenlijk wilde ik het ook niet weten!
Wat ik ook zou horen, ik wilde gewoon die operatie, niets kon mij daar van af brengen.
Het is denk ik ook voor iedereen persoonlijk, de een wil het naadje van de kous weten, terwijl de ander, zoals ik, het allemaal gewoon over zich heen laat komen, en gewoon afwachten wat er gaat komen.....misschien een beetje naief, maar het is dan ook mijn leven.
liefs,
Betteke
Betteke
-
Chantal C.
- Forumdiva
- Berichten: 1759
- Lid geworden op: vr okt 03, 2003 12:27
- Locatie: Hellevoetsluis
Waarom zou je dat willen weten? Iedere operatie kan complicaties opleveren. Nou en...Patricia27 schreef:Ik heb praktisch niets gelezen over complicaties tijdens of na de SRS van pre-ops. Ik kan me niet voorstellen dat hier op het forum geen enkele pre-op geen complicaties heeft gehad.
Wat is de reden dat dat vaak verzwegen wordt?
Met dat "geval" tussen mijn benen kan en wil ik niet verder leven. Dan maar een kans op complicaties...
A person is grown up not when they can take care of themselves, but when they can take care of others.
Hangt een beetje van je aard af natuurlijk. Natuurlijk is een SRS, net zoals bij zovelen, een kwestie van moeten. Er is gewoon geen sprake van een keuze. En dat er complicaties aan vast zitten - naja, die nemen we op de koop toe. Maar ik wil wel graag alles weten, dat zit nu eenmaal in me. Ik wil niet volledig afhankelijk zijn wat een arts mij vertelt. Het liefst zou ik bij blijven tijdens m'n SRS om niets te missen.Chantal C. schreef:[Waarom zou je dat willen weten? Iedere operatie kan complicaties opleveren. Nou en......
Kitty.[/b]
Of even tussendoor een kaartje leggen met de chirurgen of zo 
Ik vind dat helemaal niet zo'n dom antwoord.Patricia27 schreef:Sorry, maar wat een dom antwoord! Daar gaat het helemaal niet om!Chantal C. schreef:Met dat "geval" tussen mijn benen kan en wil ik niet verder leven. Dan maar een kans op complicaties...
Maar ik begrijp dat jij (Patricia) zit te vissen naar verhalen over complicaties bij een SRS.
Je wil dat de forum-gebruikers toegeven dat er complicaties mogelijk zijn. Het antwoord van Chantal houdt die erkenning ook in, zonder in details te treden.
Ik wil hier nog wat aan toevoegen, maar ik houd mij maar even in. Er is al iemand weggelopen door mijn toedoen.
Bovendien heb ik eigenlijk niets te maken met het onderwerp. Ik ben namelijk geen TS.
Maar aangezien je deze draad bent begonnen in het algemene deel, kon ik het toch niet laten.
Dorothy.
A candle loses nothing by lighting another candle.
Er is echter wel degelijk literatuur genoeg over over mensen die er over zichzelf geschreven hebben.
Moet je maar eens "Een vrouw met een foutje" lezen.
(Ik moet je waarschuwen; je moet een sterke maag hebben om dat te lezen).
In het boek man of vrouw min of meer staan ook genoeg beschreven over haken en ogen aan alle verschillende keuzes.
Sanne
Moet je maar eens "Een vrouw met een foutje" lezen.
(Ik moet je waarschuwen; je moet een sterke maag hebben om dat te lezen).
In het boek man of vrouw min of meer staan ook genoeg beschreven over haken en ogen aan alle verschillende keuzes.
SanneIk droom, dus ik ben.
-
Chantal C.
- Forumdiva
- Berichten: 1759
- Lid geworden op: vr okt 03, 2003 12:27
- Locatie: Hellevoetsluis
Tuurlijk mag dat belicht worden. Maar wat wil je ermee bereiken? Ga je dan soms twijfelen over of je (of iemand anders) dan wel een SRS wil? In het laatste geval hoort zo iemand niet thuis in dat traject.Patricia27 schreef:Ik vindt best dat die ander kant ook wel goed belicht mag worden hier! Het is niet alleen maar "HOERA". En dat zal je helaas wel denken als je alle SRS verhalen hier zo leest!
Als ik iedere dag 180km over 's lands snelwegen sjees, brengt dat ook risico's met zich mee. Moet dat dan maar belicht worden?
Ik zie het anders wat dat betreft. Dingen in je leven gebeuren niet zomaar. Alles heeft een dieper liggende reden. Ook evt complicaties.
A person is grown up not when they can take care of themselves, but when they can take care of others.
Hier nog ff een dom antwoord!
Het krijgen van kinderen is meestal ook geen pretje, en er zijn vrouwen die meteen na de bevalling roepen nooit meer een kind te willen krijgen, en het jaar daarop alweer zwanger zijn.
Gelukkig zijn "wij"vrouwen van het sterke geslacht, en ik vind het onzin om alle complicaties te doorspitten, omdat je het nooit van te voren kan weten hoe het loopt......net als een bevalling, en gelukkig hoeft een srs maar 1 keer.Zoals hiervoor ook al gezegd werd, heb je helaas geen keus...tenminste als ik voor mezelf spreek, en iedere echte trans zal het volledig met me eens zijn!
Ik geloof niet dat leden van dit forum met complicaties dit hier zouden verzwijgen, want gedeelde smart is halve smart.
We weten tenslotte allemaal wel dat een srs geen kleinigheid is, maar het is nu eenmaal iets wat voor ons nodig is om een te worden met je geest.
Het krijgen van kinderen is meestal ook geen pretje, en er zijn vrouwen die meteen na de bevalling roepen nooit meer een kind te willen krijgen, en het jaar daarop alweer zwanger zijn.
Gelukkig zijn "wij"vrouwen van het sterke geslacht, en ik vind het onzin om alle complicaties te doorspitten, omdat je het nooit van te voren kan weten hoe het loopt......net als een bevalling, en gelukkig hoeft een srs maar 1 keer.Zoals hiervoor ook al gezegd werd, heb je helaas geen keus...tenminste als ik voor mezelf spreek, en iedere echte trans zal het volledig met me eens zijn!
Ik geloof niet dat leden van dit forum met complicaties dit hier zouden verzwijgen, want gedeelde smart is halve smart.
We weten tenslotte allemaal wel dat een srs geen kleinigheid is, maar het is nu eenmaal iets wat voor ons nodig is om een te worden met je geest.
liefs,
Betteke
Betteke
-
Chantal C.
- Forumdiva
- Berichten: 1759
- Lid geworden op: vr okt 03, 2003 12:27
- Locatie: Hellevoetsluis
Het kan natuurlijk ook zijn dat je hier niet veel leest over complicaties omdat er niet zo vaak iets mis gaat. Net als bij alle andere operaties.
En vaak worden complicaties bij een operatie weer hersteld, dus denkt men al gauw: eind goed, alles goed.
Maar Patricia, ik begrijp dat je geen genoegen neemt met antwoorden, die je niet bevallen.
Dorothy.
En vaak worden complicaties bij een operatie weer hersteld, dus denkt men al gauw: eind goed, alles goed.
Maar Patricia, ik begrijp dat je geen genoegen neemt met antwoorden, die je niet bevallen.
Dorothy.
A candle loses nothing by lighting another candle.
Ik vind het heel interessant dat dit aspect naar voren komt.
Laat ik iedereen gerust stellen. Ik hoor bij de groep die heel goed door de complete operatie is gekomen. Ik had geen complicaties. Het enige wat wel was gebeurd is dat een zenuw van mijn rechter borst is verbroken, waardoor de rechter tepel aan de oppervlakte niet meer gevoelig is.
Ik heb een 200cc borstvergroting van zoutoplossing. Siliconen vond ik te gevaarlijk. Maar het resultaat is prachtig. Elke biologische vrouw vind mijn borsten prachtig en de littekens waar de drains en siliconen ingebracht zijn, zie je na een tijdje helemaal niet meer.
Mijn vagina is ruim geworden en je moet wel het advies van de chirurg opvolgen. Dat valt soms tegen, want je hebt opeens een poesje en daar moet je wel even bij stilstaan. Ik kwam niet altijd toe aan het vibereren van de vagina, want ik was altijd op pad. Van de 100% misschien 60% gevibereerd.
Ik kon gewoon direct weer fietsen, maar durfde niet te zitten en klapte een keer met mijn frisse klitoris op het centrale punt van het stuur, toen ik te hard remde voor de Albert Heijn. Een van mijn vriendjes had een scooter en ik zat daar heerlijk achterop met mijn nieuw poesje. Het gebied tussen anus en vagina is zeer kwetsbaar en hier had ik ongeveer een half jaar een beetje last van na een grote boodschap, maar dat trok allemaal bij. Dat zijn geen erge complicaties.
Na de operatie voelde ik geen pijn aan mijn poesje. De borsten zijn een iets ander verhaal. Die drains voel je wel een paar dagen, maar die mogen er ook weer snel uit.
Dit verhaal is niets vergeleken bij de verhalen die ik heb gehoord van Aziatische transseksuelen. Die verhalen zijn pas pijnlijk. Daar verbouwen ze je heel onverantwoord. Ze steken gewoon naalden in je lichaam en pompen je met siliconen, HEEEL SLECHT. Die naalden laten ze hangen en dat doet pas pijn!!!
Ik was geopereerd in de mid jaren 90 en ik weet niet hoe de generatie nu is. Maar in mijn tijd gingen veel meisjes te snel met hun vriendje naar bed. En dan gaat het niet goed.
Toevallig was mijn vriendje impotent van de anabolen geraakt en een ander vriendje, die ik al jaren kende had mij uiteindelijk ontmaagd na een half jaar. Dat is ruim de tijd om je poesje te laten genezen.
Geloof niet de verhalen, dat als je dit of dat niet doet, dat je dan een ondiepe poes krijgt en dat je een vrouw wordt die niet kan !@#$%. Ik heb heel rustig gedaan, als het op penetratie aan kwam.
Je bent in het begin heel strak en opeens een of andere vage XTC gebruikende anabolen reus op je en hun hun gang laten gaan is vragen om problemen. Doe het de eerste keer met iemand die je heel vertrouwelijk is.
Ik leefde in die tijd in een gevaarlijke wereld, die ik iedereen kan afraden. Ik was jong en ik wou zo graag met de spierbundels gezien worden. Ik wist niet hoe ik moest solliciteren, zoals ik was.
Bij hun voelde ik me geaccepteerd als vrouw en hier hadden ze mij. Want ik was gewoon een HAVO drop out, die door de problemen regelrecht in de handen van verkeerde mensen viel.
Mijn vriendje voelde er maar niks voor. HAVO afmaken? Dus dat brengt voorlopig nog geen geld in het laadje. Ik wou dat ik het toch had gedaan, dan was ik wel op het HBO beland en had ik niet die drugswereld van Nederland gezien. Maar dat is misschien achteraf makkelijk praten, want op de HAVO was ook drugs, maar toen bleef ik er van af. Ik had een DOEL. Ik kon na de operatie niet van de hasj afblijven. Dat kwam pas 10 jaar later goed.
Fysiek had ik een hoop mee, maar ik wou alleen naar de HAVO als een Vogue vrouw, maar wie is dat eigenlijk? Die zelfacceptatie komt pas later. Daar heb je als transseksueel mens veel tijd voor nodig. Als ik mezelf in de jaren negentig kon accepteren zoals ik was en zo naar school gaan dan was ik er, maar nee, door omgang met die anabolen gasten was ik helemaal afgedwaald. Niemand hield van mij zoals hun. Bij hun voelde ik mij helemaal vrouw en beschermd. Maar dat is SCHIJN!
Toch kwam ik wel terecht op een secretaresse opleiding, maar deze richting was gewoon niet het type dat ik was. Hier moest vroeg of laat weer de Vogue vrouw verschijnen, omdat het hier gewenst is en omdat ik eigenlijk zo wil zijn, maar ik ben te mannelijk.
Voor de buitenwereld is het een heel raar verhaal, dat iemand pas na haar 30ste tot ontwikkeling komt. Ik weet zeker dat als ik een jongen was gebleven, dat ik nog veel meer zoekende was naar wat ik wou en wat ik kan. Prostitutie en drugswereld, blijf hier weg, verdien je geld in de echte wereld en dan kom alles wel goed. Probeer die weg te zoeken. Iedereen kan dat, maar dat word je niet verteld. Deze wereld is keihard, want iedereen heeft het (te) moeilijk met zichzelf.
Vertrouw in de Gender stichting, alles komt goed. We hebben de beste doktoren!!! Kijk goed in je eigen keuken, want hier brouwt jouw echte leven en jij bent de kokkin!!!
Vind je de operaties te eng? okay blijf dan maar man. De moderators van dit forum willen geen spook verhalen, daarom worden de minder leuke verhalen niet zomaar op het net gezet. De juiste context moet blijven, anders worden de nieuwe zusters alleen maar bang.
Anakin_TS a.k.a. Mandy Fatima
Laat ik iedereen gerust stellen. Ik hoor bij de groep die heel goed door de complete operatie is gekomen. Ik had geen complicaties. Het enige wat wel was gebeurd is dat een zenuw van mijn rechter borst is verbroken, waardoor de rechter tepel aan de oppervlakte niet meer gevoelig is.
Ik heb een 200cc borstvergroting van zoutoplossing. Siliconen vond ik te gevaarlijk. Maar het resultaat is prachtig. Elke biologische vrouw vind mijn borsten prachtig en de littekens waar de drains en siliconen ingebracht zijn, zie je na een tijdje helemaal niet meer.
Mijn vagina is ruim geworden en je moet wel het advies van de chirurg opvolgen. Dat valt soms tegen, want je hebt opeens een poesje en daar moet je wel even bij stilstaan. Ik kwam niet altijd toe aan het vibereren van de vagina, want ik was altijd op pad. Van de 100% misschien 60% gevibereerd.
Ik kon gewoon direct weer fietsen, maar durfde niet te zitten en klapte een keer met mijn frisse klitoris op het centrale punt van het stuur, toen ik te hard remde voor de Albert Heijn. Een van mijn vriendjes had een scooter en ik zat daar heerlijk achterop met mijn nieuw poesje. Het gebied tussen anus en vagina is zeer kwetsbaar en hier had ik ongeveer een half jaar een beetje last van na een grote boodschap, maar dat trok allemaal bij. Dat zijn geen erge complicaties.
Na de operatie voelde ik geen pijn aan mijn poesje. De borsten zijn een iets ander verhaal. Die drains voel je wel een paar dagen, maar die mogen er ook weer snel uit.
Dit verhaal is niets vergeleken bij de verhalen die ik heb gehoord van Aziatische transseksuelen. Die verhalen zijn pas pijnlijk. Daar verbouwen ze je heel onverantwoord. Ze steken gewoon naalden in je lichaam en pompen je met siliconen, HEEEL SLECHT. Die naalden laten ze hangen en dat doet pas pijn!!!
Ik was geopereerd in de mid jaren 90 en ik weet niet hoe de generatie nu is. Maar in mijn tijd gingen veel meisjes te snel met hun vriendje naar bed. En dan gaat het niet goed.
Toevallig was mijn vriendje impotent van de anabolen geraakt en een ander vriendje, die ik al jaren kende had mij uiteindelijk ontmaagd na een half jaar. Dat is ruim de tijd om je poesje te laten genezen.
Geloof niet de verhalen, dat als je dit of dat niet doet, dat je dan een ondiepe poes krijgt en dat je een vrouw wordt die niet kan !@#$%. Ik heb heel rustig gedaan, als het op penetratie aan kwam.
Je bent in het begin heel strak en opeens een of andere vage XTC gebruikende anabolen reus op je en hun hun gang laten gaan is vragen om problemen. Doe het de eerste keer met iemand die je heel vertrouwelijk is.
Ik leefde in die tijd in een gevaarlijke wereld, die ik iedereen kan afraden. Ik was jong en ik wou zo graag met de spierbundels gezien worden. Ik wist niet hoe ik moest solliciteren, zoals ik was.
Bij hun voelde ik me geaccepteerd als vrouw en hier hadden ze mij. Want ik was gewoon een HAVO drop out, die door de problemen regelrecht in de handen van verkeerde mensen viel.
Mijn vriendje voelde er maar niks voor. HAVO afmaken? Dus dat brengt voorlopig nog geen geld in het laadje. Ik wou dat ik het toch had gedaan, dan was ik wel op het HBO beland en had ik niet die drugswereld van Nederland gezien. Maar dat is misschien achteraf makkelijk praten, want op de HAVO was ook drugs, maar toen bleef ik er van af. Ik had een DOEL. Ik kon na de operatie niet van de hasj afblijven. Dat kwam pas 10 jaar later goed.
Fysiek had ik een hoop mee, maar ik wou alleen naar de HAVO als een Vogue vrouw, maar wie is dat eigenlijk? Die zelfacceptatie komt pas later. Daar heb je als transseksueel mens veel tijd voor nodig. Als ik mezelf in de jaren negentig kon accepteren zoals ik was en zo naar school gaan dan was ik er, maar nee, door omgang met die anabolen gasten was ik helemaal afgedwaald. Niemand hield van mij zoals hun. Bij hun voelde ik mij helemaal vrouw en beschermd. Maar dat is SCHIJN!
Toch kwam ik wel terecht op een secretaresse opleiding, maar deze richting was gewoon niet het type dat ik was. Hier moest vroeg of laat weer de Vogue vrouw verschijnen, omdat het hier gewenst is en omdat ik eigenlijk zo wil zijn, maar ik ben te mannelijk.
Voor de buitenwereld is het een heel raar verhaal, dat iemand pas na haar 30ste tot ontwikkeling komt. Ik weet zeker dat als ik een jongen was gebleven, dat ik nog veel meer zoekende was naar wat ik wou en wat ik kan. Prostitutie en drugswereld, blijf hier weg, verdien je geld in de echte wereld en dan kom alles wel goed. Probeer die weg te zoeken. Iedereen kan dat, maar dat word je niet verteld. Deze wereld is keihard, want iedereen heeft het (te) moeilijk met zichzelf.
Vertrouw in de Gender stichting, alles komt goed. We hebben de beste doktoren!!! Kijk goed in je eigen keuken, want hier brouwt jouw echte leven en jij bent de kokkin!!!
Vind je de operaties te eng? okay blijf dan maar man. De moderators van dit forum willen geen spook verhalen, daarom worden de minder leuke verhalen niet zomaar op het net gezet. De juiste context moet blijven, anders worden de nieuwe zusters alleen maar bang.
Anakin_TS a.k.a. Mandy Fatima
"Girl! No worries if your Slavic dude let you down!
Before sunrise there is a more courteous and more tall Slavic!
Ты нарисуй мне солнышко и нарисуй закат!
―Centurion to Anakin
Before sunrise there is a more courteous and more tall Slavic!
Ты нарисуй мне солнышко и нарисуй закат!
―Centurion to Anakin
Zo simpel werkt dat niet. Wat eerder al naar voren is gekomen is dat je als TS gewoon geen keuze hebt - dat een SRS moet om je lichaam in hamonie te krijgen met je geest. Dat weet jij net zo goed als ik. Man blijven is dus geen optie en is derhalve niet bespreekbaar.Anakin_TS schreef: Vind je de operaties te eng? okay blijf dan maar man.
Maar ik ken er wel meer die er bang voor zijn, maar er toch naar uitkijken. En ondanks dat zij er wat bang voor zijn, komen ook zij er wel.
Kitty.