Hoi allemaal,
Ondanks dat er al veel stond in mijn motivatie om toegelaten te worden, en op mijn profiel Bibi M. staat, toch iets meer over mezelf.
Ben op 5 april 1974 geboren als jongen in Venlo, in de buurt waar ik opgroeide woonden toen meer meisjes dan jongens, waardoor ik tot mijn 12e jaar meer met meisjes omging dan met jongens, voelde me daar toen ook erg verwant mee op de een of andere manier.
Daarna is dat minder geworden, omdat ik me bij hun niet meer zo op mijn gemak voelde, maar van de andere kant bij de jongens ook totaal niet, ja ik speelde er mee, maar echt erbij thuisvoelen nee.
Denk dat het ook zo rond mijn 10e/11e jaar is geweest, dat ik voor het eerst bij mijn buurmeisjes een nachtjapon aantrok, en ja, het voelde gelijk goed, daarna heeft het mij niet meer losgelaten.
Ben toen steeds in de kledingkast van mijn ma, en later van mijn jongere zusje gedoken, pas veel later ben ik kleding voor mezelf gaan kopen, eerst via internet, maar tegenwoordig dus nog wel via internet, en steeds meer in de stad.
In mijn puberteit kreeg ik de gevoelens dat ik graag een meisje was, in plaats van een jongen, maar was er toen nog niet klaar voor, en de thuissituatie ook niet.
Dus ja, wat ga je dan doen, proberen je als een "echte jongen" te gaan gedragen, wat me dus nooit gelukt is.
Dus ik heb het een hele tijd geprobeerd te onderdrukken, maarja zoals jullie wel weten lukt dat niet heh, toen wij voor het eerst internet kregen, jaja was pas erg laat hoor (eind 1999), ging er dus een wereld voor mij open.
Na al die jaren, waarin ik er met niemand over heb gepraat, en ook niet verder naar heb gezocht, had veels te veel andere bezigheden gezocht, waardoor ik het makkelijker kon onderdrukken, kon ik informatie opzoeken waar ik iets mee kon, was toen al van plan om hulp te zoeken, maar door prive omstandigheden is dat toen niet gebeurd.
De laatste jaren is het op prive gebied nu rustiger geworden, in de zomer van 2005 heb ik een lieve meid leren kennen, is nog steeds een heel goede vriendin van mij, waarbij ik mezelf kon zijn.
Zij was dus ook als jongen geboren, maar leeft nu als vrouw.
De gevoelens die ik al die tijd had onderdrukt, kwamen nu weer naar boven door de omgang met haar, en daarom heb ik de afgelopen zomer de stap naar een therapeute gezet.
In augustus 2006 heb ik de eerste gesprekken bij haar gehad, heb haar ook gevraagd om te kijken of die gevoelens niet door omstandigheden uit mijn jeugd kwamen.
Maar na 6 sessies van anderhalf uur kwam het er toch uit, dat ik al sinds heel jong in het verkeerde lichaam heb gezeten, van de ene kant gaf dat heel veel opluchting, van de andere kant ook wel weer iets van; O jee, en hoe nu verder.
Inmiddels weet ik nu zeker dat ik als vrouw verder door het leven wil gaan, maar dan wel in mijn tempo, (begrijp me niet verkeerd, liever van vandaag op morgen, maar heb nu al zolang gewacht, dat ik nu iets heb van, liever goed, dan te snel en fout)
Mijn vader, moeder, zus en haar vriend weten het, alleen mijn vader heeft het er moeilijk me, wil het nog niet waar hebben, en aangezien we samen een glastuinbouwbedrijf voeren, tsja maakt het er effe niet makkelijker op.
Aangezien ik ook een haartransplantatie nodig heb, toch wel makkelijker je eigen haar i.p.v. een pruik, heb ik niet de mogelijkheid om er zomaar even naar toe te werken.
Dus nu zit ik nog even in de man/vrouw fase, op werk en thuis man, en de rest zoveel mogelijk als vrouw.
Ben me nu aan het orienteren om verder het traject in te gaan, en welke stappen te nemen, en dat voelt goed.
Pff weer een heel stuk geschreven, zal het hier maar bij laten, maar sta altijd open voor vragen.
veel liefs en groetjes Bibi
Zal ook iets meer over mij vertellen
Moderator: Moderators
