Passabiliteit

[Frederique_]

Laat me dan maar proberen om de hele discussie over passabiliteit weer meer naar de inhoud te sturen.

Ik heb een heel genuanceerde mening over passabiliteit (vind ikzelf ). Passabiliteit is iets dat niet iedereen gegeven is. Dat is vervelend - maar wel een feit. Ik heb op meerdere bijeenkomsten mensen gezien die er zeer on-passabel bijlopen. Ze maken op mij echter zelden de indruk dat ze daar echt ongelukkig in zijn. Ik heb ook mensen gesproken die bewust tussen de genders in leven (zowel in de zin van: wel een compleet vrouwelijk uiterlijk, maar dan toch de penis willen houden; als in de zin van: mannengezicht + vrouwenkleren). Ook die mensen maken op mij niet de indruk dat ze ongelukkig zijn. Lang niet iedereen streeft dus naar "zo passabel mogelijk". Zelf heb ik er geen enkele moeite mee dat iemand aan mijn uiterlijk kan aflezen dat ik ooit als man geboren ben. Zolang men mij maar mijn gang laat gaan...

Ik hoef dus ook geen waarschuwingen dat dit op termijn misschien wel tegenvalt: ik heb er nu geen moeite mee, waarom dan later wellicht wel? Ik denk dat een omgekeerde waarschuwing eerder op z'n plaats is: als je nu wel passabel bent, realiseer je dan wel dat dat niet in de toekomst ook altijd zo zal blijven: wie weet zie juist jij er wel veel mannelijker uit als je gezicht gaat lebberen als een willekeurige vrouw... En misschien is het dan verstandig om nu alvast niet zo'n grote nadruk te leggen op het "als vrouw leven", maar leer liever nu al om regelmatig een ander uit te leggen wat er met je aan de hand is - zonder dat je daar dan direkt heel verdrietig van wordt...

Natuurlijk moet je van te voren over passabilitieit na denken. Niet iedereen zal het ooit lukken om ooit passabel te worden. Zelfs niet met een FFS of met epilatie. Je moet daar tegenkunnen - dat klopt. Aan de andere kant zul je daar in de meeste gevallen automatisch mee oefenen in de RLE-fase. In die zin denk ik niet dat er veel mensen zijn die er "ineens" na hun SRS achterkomen dat het leven toch niet zo mooi was als dat ze zich dat voorgesteld hadden. De cijfers bevestigen dit: 38 van de 3800 mensen hebben spijt van hun operatie - die 1% is gewoon heel laag.

Groetjes,

Frederique

[mila]

Hoi Frederique,

<Ik hoef dus ook geen waarschuwingen dat dit op termijn misschien wel tegenvalt: ik heb er nu geen moeite mee, waarom dan later wellicht wel? Ik denk dat een omgekeerde waarschuwing eerder op z'n plaats is: als je nu wel passabel bent, realiseer je dan wel dat dat niet in de toekomst ook altijd zo zal blijven: wie weet zie juist jij er wel veel mannelijker uit als je gezicht gaat lebberen als een willekeurige vrouw... En misschien is het dan verstandig om nu alvast niet zo'n grote nadruk te leggen op het "als vrouw leven", maar leer liever nu al om regelmatig een ander uit te leggen wat er met je aan de hand is - zonder dat je daar dan direkt heel verdrietig van wordt...>

Als je maar lang genoeg meeloopt in de T wereld, en contact met ze blijft houden, dan kom je in allerlei vormen, subtiel, minder subtiel, openlijk, of juist heel erg prive allerlei achteraf bedenkingen tegen, niet alleen mbt SRS, maar met de hele rolwisseling.

En zie jij het dan zitten om voor de rest van je bestaan te blijven uitleggen wat er met je aan de hand is? Vermoeiend op termijn, lijkt me.
In het 'openbaar' raak je er wel eens over uitgesproken, lijkt mij hoor.

<als je nu wel passabel bent, realiseer je dan wel dat dat niet in de toekomst ook altijd zo zal blijven: >

Daar zeg je wat......dat schoot vanmiddag ook even door mijn hoofd. Maar het lijkt me onwaarschijnlijk dat iemand aan de hormonen een mannelijk verouderingspatroon in bv het gezicht gaat vertonen. Ik weet wel dat sommige TS'en jaren, tot 20-40 jaar na de SRS hoofdhaarprobs kunnen ontwikkelen in de zin van haarverlies in het vrouwelijk patroon. Niet een wijkende haarlijn, zoals bij mannen, maar haarverlies over de hele schedel. Net zoals oudere/bejaarde bio vrouwen dat kunnen hebben.

<ie weet zie juist jij er wel veel mannelijker uit als je gezicht gaat lebberen als een willekeurige vrouw... >

Nou nee, ik ben wel ettelijke zuid amerikaanse oa TS'en tegengekomen van wie je idd niet meer aan het gezicht zien dat die TS zijn, maar wel dat ze ongelooflijke 'door' geopereerde gezichten hebben, en juist dat valt idd op. Niet hun transsexualiteit an sich, maar wel die veel te kleine neus, dat siliconen voorhoofd, de siliconen jukbeenderen en lippen, en dan hun vreemde, opvallende siliconen heupen, billen en dijen, al met al zien ze er niet uit als transen, maar als een soort aliens. De meesten werken in de prostitutie, waar een dergelijk uiterlijk hogelijk word gewaardeerd door hun klanten; hoe karikaturaler, hoe beter, want: die transen plaatsen zich buiten de realiteit (van die 'hetero'klanten dus).
Voor een FFS en plastisch chirurgie geldt namelijk een gouden stelregel: het is makkelijker iets van een gezicht af te halen, dan er aan toe te voegen. Vooral van cheekimplants kan een v/tv/ts gezicht totaal uit balans raken qua verstoorde proporties.

Verder valt er voor een FFS wel degelijk iets te zeggen hoor. Ik ken ettelijke mensen die nog steeds op hun 'vorige zelf' lijken, maar dan dermate vervrouwelijkt, dat ze nu aanmerkelijk minder opvallend door het leven gaan en werken.
Een FFS word ook wel een 'facial SRS' genoemd, en niet zonder reden. Niet dat iemand daar 100% passabel van word, maar wel aanmerkelijk vrouwelijker, en dus geloofwaardiger in het dagelijks leven.

Groetjes Mila.

[Frederique_]

En zie jij het dan zitten om voor de rest van je bestaan te blijven uitleggen wat er met je aan de hand is? Vermoeiend op termijn, lijkt me.
In het 'openbaar' raak je er wel eens over uitgesproken, lijkt mij hoor.

Op dit moment ben ik niet passabel. Toch spreekt nauwelijks iemand me er over aan. Men accepteert mijn uiterlijk, noemt mij geen mevrouw, maar ook geen meneer. Sinds 28 augustus heb ik het er een paar keer met één collega over gehad, altijd op een respectvolle manier.

Wel word ik buiten mijn werk regelmatig (een paar keer per maand) nagekeken, of er worden opmerkingen gemaakt. 't Is maar net hoe je je daardoor laat raken: ik glimlach even (bij het nakijken) of negeer het getreiter en door (naroepen). Is dat vervelend? Nagekeken worden ervaar ik niet als vervelend. Nageroepen worden natuurlijk wel, maar om dat nu direkt als "onleefbaar" af te schilderen... En laten we eerlijk zijn: die jochies die mij naroepen roepen ook vrouwen na, die heten in hun beleving dan "hoer". Ik heet in hun beleving "homo". Hun Nederlands is nog niet zo optimaal dat ze het goede labeltje bij het goede plaatje hebben, denk ik dan

Ik praat vrij gemakkelijk over mijn proces. Als men iets wil weten mag men dat altijd vragen. Die openheid zorgt ook voor een grotere acceptatie. En nogmaals, in de praktijk vraagt men nauwelijks wat.
De combinatie van welke operatie of behandeling ook met "geloofwaardigheid" bestrijd ik. Ik ben geloofwaardig - in het "mijzelf zijn". En vrouw genoeg om niet een vrouwentoilet uitgezet te worden. Da's genoeg voor mij.

Groetjes,

Frederique

[Joy]

ik vraag me af hoe ik erbij loop en hoe ik me zou voelen als ik pakkumbeet 50 ben, of 60, of 80, kortom, ben ik straks en oma of opaatje, hoe wordt ik gezien (en wie geeft mij mijn pilletjes als mijn geheugen me in de steek laat etcetc)

kan het me dan uberhaupt nog iets schelen hoe ik erbij loop, geen id, ik weet iig wel dat ik geen opaatje zal worden

toch is het niet verkeerd om heel ver vooruit te denken, ook mbt pasabiliteit, al denk ik wel dat hoe ouder je wordt hoe makkelijker het wordt

je ziet vaak bij oudere mensen niet meteen of je een man of vrouw voor je heb typerend, als je alleen naar uiterlijk kijkt, ook een gevolg van hormonen, vrouwen krijgen baarden, mannen verliezen haren

[mila]

Hoi Joy,

<je ziet vaak bij oudere mensen niet meteen of je een man of vrouw voor je heb typerend, als je alleen naar uiterlijk kijkt, ook een gevolg van hormonen, vrouwen krijgen baarden, mannen verliezen haren>

Klopt, bij heel veel jonge kinderen en heel oude mensen is het geslachtsverschil nogal vaag, op geslachtsdelen en kleding enzo na dan.

Majah, de tijd die daartussen zit he?

Groetjes Mila.

[Guest0]

Sja passabel zijn, ik denk dat het te maken heeft met je uiterlijk.

Ik merk dat het totaal niet uitmaakt hoe je loopt, beweegt of zelf praat (al moet je daar wel op letten).

Vandaag was een vriend van mij jarig, daar waren ook een aantal mensen die mij nog nooit eerder hadden gezien. Hun hadden totaal niets door, na een tijdje versprak die vriend zich.. 'Jeroen moet je.. och nee.. Florieke moet je..'

En die mensen keken echt even heel raar..

Passabel zijn is= als je zo uit bed komt smorgens, dat mensen je al zien als vrouw.

Ik heb geen makeup of iets nodig om dat te bereiken.

[Joy]

ik denk dat de fixatie op passabiliteit ook niet teveel moet worden
het is belangrijk ja, maar ik denk dat je wel realistisch moet bijven

het is belangrijk voor jou, omdat je je kwestbaar opstelt, omdat je na al die jaren jezelf bent, dat is ook wennen

die buitenwereld die kan het in de meeste gevallen geen moer schelen

als jij iemand ziet met een verminkt gezicht, denk je ook niet meer dan:

goh, iemand met een verminkt gezicht

die angsten zijn dus wel te begrijpen en invoelbaar, maar niet meer beren op de weg zien dan nodig

zinvol is het om je onzekerheid en je angst eens onder de loep te nemen en te bekijken hoe onrealistisch die vaak is

die angst,is los van het gendergebeuren ook gewoon menselijk

[lief dinnetje]

Frederique schreef :

Ook die mensen maken op mij niet de indruk dat ze ongelukkig zijn. Lang niet iedereen streeft dus naar "zo passabel mogelijk". Zelf heb ik er geen enkele moeite mee dat iemand aan mijn uiterlijk kan aflezen dat ik ooit als man geboren ben. Zolang men mij maar mijn gang laat gaan...

Ik hoef dus ook geen waarschuwingen dat dit op termijn misschien wel tegenvalt: ik heb er nu geen moeite mee, waarom dan later wellicht wel?

Hmmm, ja en ik volg je daar ergens wel.
Dat maakt je dan wel ergens sterk.

En hier gaan we dan weer met ons hokjesdenken ......
Ik bekijk dat nu zo : jij komt in jouw beleving uit een transgender achtergrond (net zoals L en P (België), je weet wel over wie ik het heb).
En kunnen leven zoals je wil staat hierbij dan centraal.
Gewoon jezelf zijn en als je dan min of meer passable bent is dat mooi meegenomen.

Nu hoe zit dat dan bij mij :
Wel ik kom uit een travestie achtergrond.
Ik heb dus altijd een redelijk mooi resultaat kunnen neerzetten als travestiet vroeger (Voor Spiegel/Erik ik schrijf dat niet over mezelf, maar dat is dus gewoon feedback van anderen).
Nu als post-op vrouw vind ik het belangrijk om dat mooie resultaat 24/24 te kunnen behouden.
Dus niet enkel om te winkelen of uit te gaan, neen elke dag dus.

Met andere woorden ik zit met een dubbele agenda :
1) Passable zijn in de maatschappij als vrouw
2) Naast pasable zijn , ook een mooie vrouw kunnen zijn.
Een vrouw die aantrekkelijk is voor knappe en fysieke mannen.
Dus beide voorwaarden zijn belangrijk om me echt goed in mijn vel te voelen.

Hoe krijg je die feedback dan ?
Wel als je in een hetero-disco op stap gaat, je versiert daar de ene na de andere man en er is geen enkel van die mannen die ook maar enig vermoeden heeft dat je een man bent geweest .....en krijgt dan nog te horen dat je een mooie vrouw bent ... dan doet dat wel iets met je zelfvertrouwen.
Om de één of andere reden heb ik die 'aandacht' en positeve feedback toch wel nodig als vrouw dan.... om nog maar te zwijgen over het dansen, kussen, knuffelen en mogelijk zelfs vrijen met mannen.

Zie je Frederique, als er één ding anders is als pre-op (met penis en dus voor SRS en hormonen) en als post-op (na SRS en na hormonen) voor mij dan is het wel de noodzaak tot intimiteit en noodzaak tot interactie met mensen in het algemeen en met het andere geslacht (mannelijke) in het bijzonder.

Groeten,

Melina

[mila]

Hoi Melina,

<Met andere woorden ik zit met een dubbele agenda :
1) Passable zijn in de maatschappij als vrouw
2) Naast pasable zijn , ook een mooie vrouw kunnen zijn.
Een vrouw die aantrekkelijk is voor knappe en fysieke mannen.
Dus beide voorwaarden zijn belangrijk om me echt goed in mijn vel te voelen.>

Echt waar? Meen je dat nou? Een vrouw die aantrekkelijk is voor knappe en fysieke mannen? Is dat echt een van je voorwaarden om je echt goed in je vel te voelen?

Ik geloof dat ik dat allemaal toch heel anders zie? Passabel, graag, maar mooi.........is een subjectief begrip, en daarbij niet blijvend. Komt trouwens bij dat je als TS mooi bent, of gevonden word, je erg snel door de mand kan vallen, omdat je extra aandacht krijgt van mannen, en die zijn in de regel 'highly perceptive' waar het transen betreft.

Ik heb regelmatig iets met heel erg mooie, knappe, atletische/gespierde mannen gehad, en dat is leuk, dat is fijn, het bevestigd je aantrekkelijk zijn in het algemeen, maar het blijkt niet alleszeggend hoor. Sterker nog, het gaat zelfs op een gegeven moment.....vervelen.
Mijn eerste vriend, toen ik dus pre transitie was, was een mege knappe bodybuilder, zwart haar, blauwe ogen. Het klassieke plaatje, en hij voelde zich aangetrokken tot mijn vrouwelijkheid (pre transitie dus he?). Nou, dat was koren op mijn molen, want hij bevestigde helemaal hoe ik me voelde. En hij was een knappe man, die regelmatig zei hoe trots hij wel op me was.
Het gekke is, is dat met koren op mijn molen en al, zijn uiterlijk en spieren voor mij wenden, en ik hem aldus door de ogen van anderen zag. Hij trok nogal de aandacht van vrouwen en mannen ook. Dat is leuk, dat is complimenteus, en ik was ook trots op hem. Maar verder was er niet veel, behalve een gedeelde muzieksmaak. Tjah.
Inmiddels, een hele serie knappe, gespierde mannen verder, weet ik nu wel dat ik die zag als een soort tegenhangers om mij zo vrouwelijk over te laten komen.
Tegenwoordig maakt het me niet meer zo uit, of een man een kalend hoofd heeft (geschoren kop vinnik sexy trouwens), een buikje of wat dan ook, ik ga voor geestelijk contact. Een emotionele klik. En uiterlijk vind ik inmiddels subjectief, ik kan ook vreselijk vallen voor oogopslag, een glimlach, humor, en vooral een mannelijke motoriek. Toegegeven, het oog wil ook wat, maar het hoeft geen bodybuilder meer te zijn voor mij.

En voor wat mezelf betreft, een mooi uiterlijk/gezicht? Ik krijg het regelmatig op straat te horen in de vorm van complimenten, en dat is leuk, dat is complimenteus, en geeft sjeu aan het bestaan, maar niet meer dan dat.

Groetjes Mila.

[lief dinnetje]

Mila schreef :

Echt waar? Meen je dat nou? Een vrouw die aantrekkelijk is voor knappe en fysieke mannen? Is dat echt een van je voorwaarden om je echt goed in je vel te voelen?

Enfin niet enkel voor mannen hoor, ook voor mezelf.
Ik voel me gewoon goed als alles klopt .... haar mooi valt, nagels mooi gedaan ...... ja dat geeft me zelfvertrouwen en ook wel ergens kracht.
Het is best hard hoor soms .... ik eet namelijk graag en ik moet dus wel zeer hard werken om een maatje 36-38 te behouden.

Groetjes,

Melina

[lief dinnetje]

Mila schreef :

Ik geloof dat ik dat allemaal toch heel anders zie? Passabel, graag, maar mooi.........is een subjectief begrip, en daarbij niet blijvend. Komt trouwens bij dat je als TS mooi bent, of gevonden word, je erg snel door de mand kan vallen, omdat je extra aandacht krijgt van mannen, en die zijn in de regel 'highly perceptive' waar het transen betreft.

Inderdaad en dat maakt het echt wel best moeilijk.
Maar ook wel spannend ......... en soms ook heel mooi.

Het is ook opvallend Mila, hoeveel hetero-mannen door mijn toedoen de voorbije maand op een 'breekpunt' zijn gekomen.
Het beeld klopt heel erg met wat zij willen ...... de rest klopt ook, alleen is er 'mijn' achtergrond .... .
En daar heb je zeker een sterk punt als je schrijft dat een hetero-man het moeilijk psychisch kan opvangen om een relatie te starten met een trans-vrouw.
Sommige lopen dus echt weg, andere lopen weg maar komen dan toch terug .... ik zie echt veel vertwijfeling bij sommige mannen hoor.
Hoe het afloopt, dat weet ik niet. Het is voorlopig een fase in mijn leven/transitie en we zien wel.
Maar één ding is zeker : ik amuseer me soms zo goed, dat andere mensen er nogal de pest beginnen in te krijgen .........

Groetjes,

Melina

[mila]

Hoi Melina,

<Het is ook opvallend Mila, hoeveel hetero-mannen door mijn toedoen de voorbije maand op een 'breekpunt' zijn gekomen.
Het beeld klopt heel erg met wat zij willen ...... de rest klopt ook, alleen is er 'mijn' achtergrond .... .
En daar heb je zeker een sterk punt als je schrijft dat een hetero-man het moeilijk psychisch kan opvangen om een relatie te starten met een trans-vrouw.
Sommige lopen dus echt weg, andere lopen weg maar komen dan toch terug .... ik zie echt veel vertwijfeling bij sommige mannen hoor.
Hoe het afloopt, dat weet ik niet. Het is voorlopig een fase in mijn leven/transitie en we zien wel.>

Klopt, het is idd een fase waar ook ik door heen gegaan ben. Inmiddels is het zo dat ik heteromannen dus mijd; teveel in aanraking gekomen met de ID crisis en vertwijfeling van *anderen*, omtrent mijn persoontje, en dat voelt zeker op termijn niet goed.
Ik geef dus de voorkeur aan relaxte, ervaren bi mannen, en die kunnen ook heel mannelijk zijn hoor, nix miepigs aan
Ik begrijp wel heel erg goed dat je je momenteel zo goed amuseert hoor Het is allemaal per slot van rekening zeer gewenst en relatief nieuw.
En ook voor je pre tussen fase als (uitgaans) TV valt wel iets te zeggen; dat is een goede oefening geweest, in die zin dat je dus niet radicaal van M naar V bent overgegaan.

Amuseer ze,

Mila.

[Dorine]

op basis van je uiterlijk clementie verwachten, ik kan daar niet over uit


zou er activistisch van worden !


grr opstandig

staat ook een verhaal over in de Tora (help me out Lisa) over Rachel en haar zus en Jakob ofzo, een zus was zo lelijk dat ze door de vader met een list werd doorgesluist, en dat wordt dan beschouwd als een zegen..........

jij hebt ook bestaansrecht los van je al dan niet als vrouw gezien worden Mila en probeer dat ook te zien bij anderen graag

ik leef lang genoeg in mannengroepjes (als man verkleed) om te weten dat hun acceptatie nou niet iets is om in een hoera stemming van te raken, en de potentie voor agressie is soms bijna tastbaar (voor mij dan ben daar heeel gevoelig voor) ik ga tegenwoordig veel liever met (al dan niet bio) vrouwen om


hoe vaak ik wel niet heb moeten inspringen om te voorkomen dat iemand vreemd ging of grof praatte over een date... en over gevoelens praten... nee dan ben je homo, het zijn juist die mensen (onder invloed van alchohol) van wie je clementie wil die het leven je zuur maken maar ook je weer er een dag doorheen slepen. Erg afhankelijke opstelling !!

wat is dan de kick van clementie van overspelige geile mannetjes? of heb je daar zelf ook geen probleem mee als je maar weer bevestigd wordt?

tuurlijk zijn er ook andere types maar die zijn dan toch al meer open minded dus eigenlijk is passabiliteit een non topic


Dorine
proud non passable menace to society

strip down to truth and bone
Heather Nova

[mina]

Hoi Dorine,

Ja, waarom zullen we het niet eens omdraaien?
Wat hebben wij wat biologische vrouwen niet hebben?
Ons vrouw zijn is zo sterk dat het zelfs de mannelijke
hormonen overleefd heeft .
Waarom mogen wij ons TS TG zijn niet interpreteren
als kracht? Ik heb een hoop TS TG's gezien, die
hoewel niet passabel, wel beeldschone mensen waren.
Ik denk dat we ook wel eens wat positiever naar
onszelf mogen kijken ipv ons blindstaren op biologische
vrouwen.

Mina

[lief dinnetje]

Dorine schreef :

op basis van je uiterlijk clementie verwachten, ik kan daar niet over uit

zou er activistisch van worden !

grr opstandig

Dat is niet eenvoudig eigenlijk om te beschrijven .......
Maar het doet wel goed hoor ......
Ja het is fijn als alle auto's stoppen .... ze de deur voor jou openhouden .... je overal een smile krijgt .......
Enfin het gaat om een gevoel ..... het gaat om power, kracht, uitstraling .... eigenlijk is het niet te beschrijven.
Mensen (mannen) reageren heel anders op mij dan vroeger en dat geeft mij zeer veel kracht en motivatie.
Vroeger was het echt een ellende voor mij om in 'mannelijke' verschijning tussen de mannen te functioneren, nu als 'vrouwtje' zit ik wel heel graag bij de mannen hoor (lol)

Groetjes,

Melina