Vaag experiment

[mila]

<slightly off topic:

het broertje werd schizofreen als gevolg van de omstandigheden van zijn 2 ling broertje?>

Ja, als directe oorzaak, en hij niet alleen schizo door de geestelijk zéér ongezonde omstandigheden thuis; hij werd ook crimineel en gewelddadig.

John Colapinto is de schrijver/onderzoeker van de zaak John/Joan zoals die aanvankelijk in de publiciteit kwam, en later van de zaak Bruce/Brenda, waar hij een boek over geschreven heeft geheten 'as nature made him'.
Wellicht te googelen.

De 'complete' eeneiige 2ling broer is een jaar of 4 geleden overleden onder verdachte omstandigheden, Bruce/Brenda heeft zichzelf verleden jaar omgebracht (en naar de reden daartoe hoeven we dus niet te raden).

Mila.

[mila]

P.s:

de 2 ling werd in 1967 geboren, ze zouden dit jaar dus 40 geworden zijn.

Mila.

[Guest]

Kiira Triea heeft samen met een aantal jonge transmeiden een site: www.transkids.us als ik me niet vergis..

Tjah. toen ik nog geen hormonen had noemden mensen me ook wel 'mevrouw' of 'jongedame' en ik had haren over mijn schouder maar nog geen borsten toen dus....

Ik was indd heel bang dat mijn lichaam zich zou vermannelijken daarom had ik zelf hormonen geregeld en een paar maanden later via de huisarts...
En alles is goed gekomen met me Nu nog even wachten op de operatie daar leef ik echt naar toe...

Dat boek had ik ook al genoemd... en gelezen. Heel interessant en aangrijpend boek... Ik dacht even dat het toch nog goed kwam toen hij ging trouwen. Toen ik las (in het boek of op internet.. week niej meer) dat hij zelfmoord had gepleegd vond ik dat heel treurig... Wat een enorme impact had die 'psycholoog' van een Money op een Amerikaans gezinsleven...

PS Kiira Triea wordt ook nog in het Boek van Colapinto genoemd...bij haar kwamen ze erachter dat ze intersexueel was toen ze op haar 12de ongesteld werd via haar min of meer mannelijke geslachtsdelen...

[Ciska Lacomte]

En wat je zoal omschrijft over je fysiek geldt ook voor mij; ik had ook geen baardgroei, dikke, volle bos hoofdhaar, geen lichaamsbeharing, ook niet onder mijn oksels, wel spaarzaam schaamhaar, duidelijke heupen en taille etc, en ik ben uit angst alnog te vermannelijken aan de hormonen gegaan indertijd, als een soort 'omgekeerde' trans dus. Ik was namelijk al vrouwelijk qua verschijning etc.

Groetjes Mila.

Wat je hier omschrijft doet me denken aan AOS, al ken ik dat alleen van vrouwen die er in hun pubertijd achter komen genetisch mannelijk te zijn.
Zie ook : http://www.aisnederland.nl/aos.html

Ciska.

[Frederique_]

Helaas heeft de VU geen chromosoomtest op mij laten uitvoeren; te duur.

Als ik weer een keer naar Thailand ga dan neem ik contact op met het Yanhee hpt om daar een chromosomentest uit te laten voeren, kost daar een paar honderd dollar, heb ik er wel voorover.
Bij mij in de familie komen namelijk chromosoomafwijkingen voor, maar dan zonder dat dat zich in TS gedrag uit. (hier ga ik verder niet op in trouwens. te persoonlijk).

Zonder je tot uitspraken te willen verleiden die je niet wilt doen: als dit in de familie zit, zou je je huisarts dan niet kunnen overreden om je zo'n chromosomentest voor te schrijven?

Groetjes,

Frederique

[Ciska Lacomte]

Aanvulling op mijn laatste post: Het feit dat ik niet wist dat er ook een man=> vrouw versie van AOS zou bestaan heeft alles te maken met de onbekendheid van het fenomeen. Er zijn namelijk ontzetten weing gevallen bekend (in Nederland). De logica gebiedt vast te stellen dat de ziekte "Alle kanten op kan".

Ciska.

[mina]

Ik kan mij dan ook helemaal niet vinden in zoiets als transgender en juist wel in de wereld zoals die nu is... waarin mannen en vrouwen nog steeds aardig verschillend zijn. Veel jongens zijn trots op hun mannelijkheid en de meeste meisjes op hun vrouwelijkheid.
Maar dit is natuurlijk hoe ik het zie...

Wat een zegen! And it makes sense...Want ik heb het probleem andersom ....
Ik ben ook bang dat een transitie voor mij dat verschil niet zal wegnemen...


xx,
Mina

[Guest]

@ Mina : Zou je dat willen dan mina? Dat dat verschil wordt weggenomen.
Het verschil lijkt me juist de reden dat je verandert van je geslacht... ik stel de vraag anders: Zou je nog steeds willen veranderen van geslacht in een wereld waarin 'geslacht' zoals wij dat kennen niet bestaat? In een wereld waarin alleen jij een wereld van geslacht herinnert en de rest onzijdig is...

@ Ciska: Waar Mila en ik het over hebben kun je niet echt vergelijken met AOS (op de manier zoals dat nu bekend is). Immers die meiden worden geboren met een vagina alleen zonder baarmoeder. Als ze erachter komen dat hun menstruatie uitblijft en zich laten onderzoeken, komen ze erachter hoe het zit. Bij ons (en bij veel transen die in hun pubertijd zijn begonnen) was het al duidelijk ver voor de pubertijd... iig bij mij rond mijn 4de.

[Ciska Lacomte]

Overigens vond ik net weer de TV-uitzending waar ik AOS van ken (de EO, notabene). Ik vind het verhaal van deze meiden indrukwekkend en best verhelderend..:
Kijk hier

[Guest]

Het verhaal van Nienke en Alice is dat toch?
Ja, al gezien.
Ook heel knap hoe ze het vertellen op school.
Zoals Alice heb ik ook een presentatie gehouden op school en op mijn vereniging hoe 'het' zit met mij... net als Nicole uit een uitzending van Vinger aan de Pols in 2002.
Ik vond dat heel knap van Alice. En ook knap hoe de meiden de 'zin' van hun aandoening proberen te vinden... immers nu moeten ze wel adopteren als ze kinderen willen en daarom kunnen ze een kind uit een 3de wereld land een mooi leven geven.

Dat is ook hoe ik het zelf voel, als ik later een kind zou willen adopteren met mijn vriendje.
In de uitzending komt ook duidelijk naar voren trouwens, dat de meiden aangeven dat het niets te maken heeft met geboren zijn in een verkeerd lichaam, ook al lag 'het in de plannng' dat ze een jongetje zouden worden.

[Joy]

ik stel de vraag anders: Zou je nog steeds willen veranderen van geslacht in een wereld waarin 'geslacht' zoals wij dat kennen niet bestaat? In een wereld waarin alleen jij een wereld van geslacht herinnert en de rest onzijdig is...

.

met die vraag kom je redelijk tot een kern van je wens, gevoelens

zeg je ja dan ben je volgens mij mesjogge, want never nooit haalbaar in werkelijkheid, je zou het niet redden zonder medemens waarmee je je kan identificeren,maar das niet het punt, zeg je ja dan geeft dat aan hoe diep het kan zitten

zeg je nee, dan is ook dat wel te begrijpen, want wie wil er nou als enige op de aardbol uit zien als een vrouw

Joy

[Ciska Lacomte]

...........'geslacht' zoals wij dat kennen ..............

Dat moet je dus eerst maar es zien te definiëren: BitchFight 399.....

Kijk overigens ook hier: http://www.travestie.org/html/forum/vie ... php?t=4790
ter illustratie hoe moeilijk het kan zijn mentaal te bevatten wat "geslacht" is.

Overigens komt dat uit een vraag die ook in de Cogiatti-test staat.

Ciska.

[mina]

@ Mina : Zou je dat willen dan mina? Dat dat verschil wordt weggenomen.
Het verschil lijkt me juist de reden dat je verandert van je geslacht... ik stel de vraag anders: Zou je nog steeds willen veranderen van geslacht in een wereld waarin 'geslacht' zoals wij dat kennen niet bestaat? In een wereld waarin alleen jij een wereld van geslacht herinnert en de rest onzijdig is...

Er is wel een tijd geweest waarin ik dat verschil in de wereld of in mijzelf wilde wegnemen....

Ik WAS een meisjesachtige homoseksueel (hoewel ik het woord altijd verschrikkelijk heb gevonden), ik hou van mannen - ALS een meisje...maar ik zie mijzelf niet als 100% vrouw...gek genoeg had ik dat ook niet nodig omdat ik ook al vrouwelijk was...en ik was meisjesachtig in mijn muziek en kledingkeuze - en vooral mijn gevoelswereld was heel meisjesachtig...had helemaal niks gemeen met jongens toen...
maar ik ben veel harder geworden omdat ik me destijds (misschien zoals Mila heeft gedaan) niet heb kunnen laten verdwijnen in de maatschappij als meisje...ik ben doorgegaan met het verschil in mijn ziel ...maar met een uiterlijk dat steeds jongensachtiger geworden is...
Ik heb daarom steeds het gevoel gehad dat ik er niet tussenpas, en dat vind ik soms helemaal niet fijn....daarom zei ik: "wat een zegen!" toen ik je stukje las dat je je zo op je gemak voelt bij de genderidentiteit van een meisje....
Het is duidelijk dat ik niet terug kan....en ik zie er tegenop een toekomst als man, dat is op allerlei vlakken heel ongunstig voor me (want ik hou van meisjeskleding en van jongens die op heel meisjesachtig vallen!)....
Daarom noem ik mij nu transgender omdat ik aan het twijfelen ben wat ik nu moet gaan ondernemen....
Ik ben dus geen echte jongen...ik ben niet echt een meisje (althans niet op de manier waarop een TS dat is - mogelijk)...ik ben geen homo, voelde me totaal niet thuis tussen de homo's. Op dit forum voel ik me nog het meeste thuis van alles...wat seksualiteit en identiteit betreft. Maar ik ben geen klassiek transseksueel...maar wat ben ik dan wel?
God zal het weten!



Mina,

ps1: zo ben ik ook eens heel duidelijk geweest over mijn geaardheid! x)

ps2: en ik ben ook wat sommigen noemen hooggevoelig en anderen overgevoelig...

[mila]

Hoi Laura,

<http://transkids.us/learning.html>

Nou, dat is nog eens verhelderend zeg?? Thanks for the tip,

groetjes Mila.

[mina]

Mila, hihihi als je eruit bent wat het inhoudt...
help jij me dan even met mijn transitie...

ik heb chronisch last van gendermoeheid haha
ik ben elke dag wat anders...


Nee maar volgens mij kom ik wel steeds dichterbij in de buurt...
wat zal ik doen...alles gaan vergeten en mediteren?


xxx,
Mina