Hoi Mina,
Ik heb als homo ook altijd gebaald van het feit dat het in mijn *** moest hoor...dus die vergelijking gaat wat mij betreft niet op
hihihi
Oeps, dat is nieuw voor mij.
Dus jij wil ook liever 'vaginaal' vrijen ?
Of ben jij dan 'top' (of hoe zeggen ze dat tegenwoordig in het homo-milieu) in je contacten met andere mannen ?
En hoe zie jij dat Mila ?
Heb jij dan fantasiën over vrijen 'als vrouw' met andere mannen ?
Groeten,
Melina
Vaag experiment
Moderator: Moderators
Voor zover ik me hier in zou moeten mengen..Patricia1979 schreef:Daar verschillen de meningen ook (hier) nogal sterk over. De 1 zegt, ik ben vrouw, punt uit. De ander zegt, ik ben transvrouw.melina_r schreef:Maar als 'homoseksuele trans' wil ik me toch ook niet beschrijven.
Neen gewoon een hetero-vrouw, die op hetero-mannen (of eventueel bi-mannen) valt.
Groeten,
Melina
@Mila: kijk en op dat punt vond ik Joanne (hier) ook altijd heel eerlijk. Die zei niet, ik ben vrouw, maar ik ben transvrouw (begreep ik tenminste uit vele van haar postings hier). Ik ken haar niet persoonlijk, dus ik weet niet hoe ze dat tegenwoordig ziet.
Ik denk dat het weinig met eerlijkheid te maken heeft, maar meer met ervaringen en belevingswereld....
-
lief dinnetje
- Eredivisie
- Berichten: 874
- Lid geworden op: di aug 29, 2006 19:19
Patricia schreef :
Daar verschillen de meningen ook (hier) nogal sterk over. De 1 zegt, ik ben vrouw, punt uit. De ander zegt, ik ben transvrouw
Ik snap je punt hier niet meteen.
Uiteraard ben je transvrouw, je hebt immers een 'geconstrueerde' vagina.
Maar wat is verder het verschil ?
Bij het vrijen merk je daar nauwelijks iets van hoor.
Dus lijkt me dat in de context van seksuele beleving eigenlijk niet eens relevant dat je 'vrouw' of transvrouw schrijft.
Een hetero-man 'voelt' in elk geval weinig of geen verschil bij het vrijen
Groeten,
Melina
Daar verschillen de meningen ook (hier) nogal sterk over. De 1 zegt, ik ben vrouw, punt uit. De ander zegt, ik ben transvrouw
Ik snap je punt hier niet meteen.
Uiteraard ben je transvrouw, je hebt immers een 'geconstrueerde' vagina.
Maar wat is verder het verschil ?
Bij het vrijen merk je daar nauwelijks iets van hoor.
Dus lijkt me dat in de context van seksuele beleving eigenlijk niet eens relevant dat je 'vrouw' of transvrouw schrijft.
Een hetero-man 'voelt' in elk geval weinig of geen verschil bij het vrijen
Groeten,
Melina
Jeetje wat een leerzame avond is dit voor mij...
Deze discussie lijkt over iets heel wezenlijks te gaan...
Zo wezenlijk dat ik het weer nauwelijk onder woorden kan brengen
MAAR
ik ben officieel dus gendermoe (kan er niet meer over nadenken)
een soort dagobert duck die elke dag aan geld denkt en er uiteindelijk overspannen van raakt...
Ik kan geen cent meer zien!
In mijn geval geldt dat dan voor discussies over genderidentiteit...
haha ik heb het helemaal gehad...maar centjes? ja hoor...
stuur me een PB en ik geef mijn rekeningnr wel door...
maar om even terug te komen op het onderwerp waar ik, vanwege mijn gendermoeheid maar steeds niet aan toe kom:
Hier begint het:
Genderdysforie als identificatieprobleem
Stel je bent een meisje...en je merkt aan je gedrag al snel dat je meisjesachtig bent....en je ziet in de spiegel (door je uiterlijk) best wel een vrouwelijke jongen....dan ben je waarschijnlijk veel eerder geneigd je eigen geslacht te gaan zien als van minder belangrijke identiteitswaarde....(even los van de seksuele verlangens hoor!)
Maar stel je bent een meisje in een overduidelijk mannelijk voorkomen...dan ben je eerder geneigd eerst te proberen man te zijn...het is makkerlijk nl vanwege je bouw...(wat ik alleen zelf ABSOLUUT NIET begrijp hoe je in vredesnaam mannenberoepen kunt uitoefenen als vrouw - maar dat is dus mijn ongeemancipeerde kijk op het leven denk ik...)
Goh, ben blij dat ik morgen naar de huisarts ga want het wordt me nu al teveel...
Dus, slotsom...je zou kunnen aannemen...dat genderdysforie een identificatieprobleem is...je WILT dat anderen je als VROUW zien...omdat je je vrouw VOELT...dus als je al heel vrouwelijk bent...heb je die bevestiging al van je omgeving gehad(het is misschien negatief bedoeld maar het was bevestiging).... en daarom zijn genitalien in dat opzicht van ondergeschikt belang geworden...
Ikzelf zou ook een SRS overwegen...om seks te kunnen hebben met mannen op een normale manier...maar ik identificeer me niet met een vagina - is niet nodig...ik vind mijn voorkomen veel belangrijker omdat ik dat als van grotere waarde zie als wat ik in mijn onderbroek heb...
ik was een beetje androgyn en nu word ik man...voor mij zit het dus een beetje in het midden...ik wil EN vervrouwelijken FFS enz gezicht en dat mijn lichaam iets anders wordt...maar geen SRS - en ik baal ervan dat dat niet goed te combineren valt allemaal....
maar goed soms ben ik het ook zo zat...
dan ik denk
*** it...
ik ga gewoon ergens in de rust leven
en me concentreren op mijn spirituele ipv maatschappelijke/seksuele leven...
waar hou ik me mee bezig, het leven is al zo kort
haha maar ja je kan niet anders
als je liefde zoekt
denk ik...
groetjes,
Mina (is op weg naar het volgende feest)
Deze discussie lijkt over iets heel wezenlijks te gaan...
Zo wezenlijk dat ik het weer nauwelijk onder woorden kan brengen
MAAR
ik ben officieel dus gendermoe (kan er niet meer over nadenken)
een soort dagobert duck die elke dag aan geld denkt en er uiteindelijk overspannen van raakt...
Ik kan geen cent meer zien!
In mijn geval geldt dat dan voor discussies over genderidentiteit...
haha ik heb het helemaal gehad...maar centjes? ja hoor...
stuur me een PB en ik geef mijn rekeningnr wel door...
maar om even terug te komen op het onderwerp waar ik, vanwege mijn gendermoeheid maar steeds niet aan toe kom:
Hier begint het:
Genderdysforie als identificatieprobleem
Stel je bent een meisje...en je merkt aan je gedrag al snel dat je meisjesachtig bent....en je ziet in de spiegel (door je uiterlijk) best wel een vrouwelijke jongen....dan ben je waarschijnlijk veel eerder geneigd je eigen geslacht te gaan zien als van minder belangrijke identiteitswaarde....(even los van de seksuele verlangens hoor!)
Maar stel je bent een meisje in een overduidelijk mannelijk voorkomen...dan ben je eerder geneigd eerst te proberen man te zijn...het is makkerlijk nl vanwege je bouw...(wat ik alleen zelf ABSOLUUT NIET begrijp hoe je in vredesnaam mannenberoepen kunt uitoefenen als vrouw - maar dat is dus mijn ongeemancipeerde kijk op het leven denk ik...)
Goh, ben blij dat ik morgen naar de huisarts ga want het wordt me nu al teveel...
Dus, slotsom...je zou kunnen aannemen...dat genderdysforie een identificatieprobleem is...je WILT dat anderen je als VROUW zien...omdat je je vrouw VOELT...dus als je al heel vrouwelijk bent...heb je die bevestiging al van je omgeving gehad(het is misschien negatief bedoeld maar het was bevestiging).... en daarom zijn genitalien in dat opzicht van ondergeschikt belang geworden...
Ikzelf zou ook een SRS overwegen...om seks te kunnen hebben met mannen op een normale manier...maar ik identificeer me niet met een vagina - is niet nodig...ik vind mijn voorkomen veel belangrijker omdat ik dat als van grotere waarde zie als wat ik in mijn onderbroek heb...
ik was een beetje androgyn en nu word ik man...voor mij zit het dus een beetje in het midden...ik wil EN vervrouwelijken FFS enz gezicht en dat mijn lichaam iets anders wordt...maar geen SRS - en ik baal ervan dat dat niet goed te combineren valt allemaal....
maar goed soms ben ik het ook zo zat...
dan ik denk
*** it...
ik ga gewoon ergens in de rust leven
en me concentreren op mijn spirituele ipv maatschappelijke/seksuele leven...
waar hou ik me mee bezig, het leven is al zo kort
haha maar ja je kan niet anders
als je liefde zoekt
denk ik...
groetjes,
Mina (is op weg naar het volgende feest)
ja ik wil ook liever vaginaal vrijen...en ik ben nooit top...melina_r schreef:
Oeps, dat is nieuw voor mij.
Dus jij wil ook liever 'vaginaal' vrijen ?
Of ben jij dan 'top' (of hoe zeggen ze dat tegenwoordig in het homo-milieu) in je contacten met andere mannen ?
maar een vrouw met ballen heb ik altijd al willen zijn
hihi
Goh hoe duidelijk kan ik zijn denk ik dan...
nee hoor... maar ik heb die afkeer in elk geval niet met mijn geslachtdelen...maar ik vind het ook helemaal niks als iemand me anaal neemt...vindt het een beetje onterend en smerig...
maar ja
wie ben ik ?
haha
LOL weet je...
ik ga gewoon nu iets anders doen...wat ik weet het ook ECHT niet meer...
als iemand het wel weet!
PB me!
ik wil nu wel eens tot de kern van de zaak komen haha
(is er natuurlijk vast nie)
groetjes,
Mina
-
Frederique_
- Forum Junkie
- Berichten: 4825
- Lid geworden op: do apr 01, 2004 19:44
- Locatie: Amstelhoek (20km van Amsterdam)
- Contacteer:
Hoi Mina,
Ik kan je een tip geven: als je (al-dan-niet gender-)moe bent, geef jezelf dan rust. Probeer niet in een paar weken achter al je levensvragen te komen - dat lukt niet. Moe zijn is een signaal van je lichaam dat je te snel of te veel wilt. Dat kan ook een signaal vanuit je geest zijn.
Wees voorzichtig, ga eens op tijd op bed...
Groetjes,
Frederique
Ik kan je een tip geven: als je (al-dan-niet gender-)moe bent, geef jezelf dan rust. Probeer niet in een paar weken achter al je levensvragen te komen - dat lukt niet. Moe zijn is een signaal van je lichaam dat je te snel of te veel wilt. Dat kan ook een signaal vanuit je geest zijn.
Wees voorzichtig, ga eens op tijd op bed...
Groetjes,
Frederique
Kijk ook eens op de genderkalender !
Hoi Frederique,
Dank je wel voor je lieve woorden. Het was eerder een grapje hoor, die gendermoeheid. De afgelopen week ben ik juist mentaal - eindelijk - tot rust aan het komen, en gevoelsmatig weet ik nu min of meer waar ik mijzelf kan plaatsen en wat er met me gebeurd is in het verleden.
Maw, ik begrijp mezelf veel beter nu, het is jammer dat ik dit niet op jongere leeftijd wist, maar ja. Het verleden is niet te veranderen. Welke stappen ik ga ondernemen in het heden, is nog niet duidelijk...(maakt niet uit - daar heb ik inderdaad de tijd voor nodig).
Daar ga ik het komende jaar proberen achter te komen, welke rol het beste bij me past en hoe ik het meest tevreden en gelukkig kan zijn met mijzelf. Ik denk dat ik binnenkort ook een tijdje afstand ga nemen van het forum om die tijd te gebruiken voor andere dingen waar ik nu niet echt aan toegekomen ben.
liefs en groetjes
van
Mina
Dank je wel voor je lieve woorden. Het was eerder een grapje hoor, die gendermoeheid. De afgelopen week ben ik juist mentaal - eindelijk - tot rust aan het komen, en gevoelsmatig weet ik nu min of meer waar ik mijzelf kan plaatsen en wat er met me gebeurd is in het verleden.
Maw, ik begrijp mezelf veel beter nu, het is jammer dat ik dit niet op jongere leeftijd wist, maar ja. Het verleden is niet te veranderen. Welke stappen ik ga ondernemen in het heden, is nog niet duidelijk...(maakt niet uit - daar heb ik inderdaad de tijd voor nodig).
Daar ga ik het komende jaar proberen achter te komen, welke rol het beste bij me past en hoe ik het meest tevreden en gelukkig kan zijn met mijzelf. Ik denk dat ik binnenkort ook een tijdje afstand ga nemen van het forum om die tijd te gebruiken voor andere dingen waar ik nu niet echt aan toegekomen ben.
liefs en groetjes
van
Mina