Na anderhalf jaar toch nog een mes in mijn rug.

[Franciska]

Hoi Allemaal,

Ik ga nu anderhalf jaar als Franciska naar mijn werk in deze tijd hebben zich geen problemen voor gedaan. Nu ben ik echter sinds 24 september ziek thuis. Hierdoor kreeg ik het verzoek om eens op mijn werk te komen praten. over wat er nu precies aan de hand is en hoe het in de toekomst verder gaat.
Nadat ze eerst netjes mijn verhaal uithoorden kwam het mes op tafel. Ze willen mijn niet meer terug op de functie die ik tot nu toe had omdat ze bang zijn dat ik nog vaker voor langere tijd ziek thuis zal zijn. Waardoor de continuiteid van het productie proces in gevaar zal komen.
Ze stelden voor dat ik maar weer gewoon in de productie moest gaan werken omdat dit voor hun beter is en het voor mij ook een lagere werkdruk zou opleveren. Ik zou dan ook niet zo erg gemist worden wanneer ik me voor langere tijd ziek zou melden, alsof ik dat zou doen.
Tot nu toe was er altijd begrip en bewondering dat ik het aandurfde om van geslacht te veranderen. Nu ik het even moeilijk heb laten ze me nog sneller vallen dan ze met een hette aardappel zouden doen
Ik voel me veraden door hun schijnheilige gedrag van de afgelopen tijd, En vernedert door het totaal ontbreken van vertrouwen in mij.



Groetjes,
Franciska.

[Joanne]

Triest maar het is even niet anders Franciska
Maar maak je niet al te druk.
Je hebt je rust best wel hard nodig als ik mij je verhalen herinner, hoe lullig het ook is.
En je hebt in ieder geval nog werk maar zelfs al zou dat wegvallen dan nog is het allemaal best te overzien.
Er is ook nog zoiets als sociale voorzieningen en arbeidsreintegratiebureaus etc etc.
Ik zit al drie jaar zonder werk en hoewel ik bang was dat ik alles kwijt zou raken ben ik er nog steeds met al mijn spulletjes en mijn huis nog helemaal van mij en al.
Van de Gak mag ik zelfs een opleiding gaan doen dus misschien zijn deze ontwikkelingen ook voor jou weggelegd als het zover zou komen.
Maak je dus niet al te druk en ook vooral niet te kwaad want daar heb je alleen jezelf maar mee.
Bekijk het positief en probeer te genieten van de rust die je nu wellicht meer gaat krijgen.
Ik wens je heel veel sterkte en herinner je dit: achter elke wolk schijnt de zon.

[Joanne]

Mooie foto trouwens.
moet je vaker doen dat lachen bedoel ik.
Je hebt er de mooie tanden voor dus wat let je

[Franciska]

Ik kan me er niet zomaar bij neer leggen, ik heb er hard voor moeten vechten (vooral met mezelf) om dit nu op te kunnen geven.
En te zeggen "da's pech de volgende keer beter".
Een functiwe waar de werkdruk minder hoog is zou denk ik ook wel goed voor me zijn nu. Maar een functie waarvan ik op voorhand al weet dat ik me daar nooit happy bij kan voelen is voor mij niet goed. Dat kan alleen maar leiden tot een groter ziekte verzuim en uiteindelijk tot ontslag door een te groot ziekte verzuim. Dit is vermoedelijk waar ze op aan sturen. Vrijdag heb ik weer een afspraak met mijn bedrijfsmaatschappelijk werkster en voor die afspraak krijgen ze op mijn werk geen uitsluitsel of ik met het "voorstel" accoord ga.

Dank je voor het compliment.
Het lachen is me voorlopig wel even vergaan, ik heb sinds donderdag middag vaker zitten huilen dan ik tot dan toe gedaan heb, tijdens mijn transitie.

Groetjes,
Franciska.

[adriana]

Hi Fransica,

Werkgevers denken in de eerste plaats aan productiviteit en het daaraan gekoppelde rendement, helaas maar dit is de wereld waarin wij leven.
Bij uitzondering vind je werkgevers die het individuele welzijn van hun werknemers op de eerste plaats stellen en met dit inzicht vaak meer redement etc. verwerven.

Zoals je beschrijft heeft het met je transitie temaken, gelukkig heb je ook rechten, volgens mij is ziekte het eerste jaar is geen geldige reden om iemand over te plaatsen of te ontslaan.

Doe wat je denkt waar je recht op hebt en je kan het altijd nog bij de rechter brengen voor een finale toetsing wie gelijk heeft.
Begrijp dat midden in een transitie werk van groot belang is omdat je in de werk "maatschappij" meedraaid en een bevestiging van je vrouw zijn is.

Toch zoals Joanne ook zegt rust lijkt mij ook niet verkeerd voor een korte tijd, emoties welke niets met het werk tedoen hebben komen er nu waarschijnlijk ook uit en uiteindelijk werkt het als een veiligheids klep de druk moet er een beetje uit.

Ik denk niet dat het zeveel met je transitie temaken heeft, ieder ander waarvan men merkt dat hij/zij langdurig ziek kan worden of is die kan in het algemeen soms het zelfde verwachten.

Werk is belangrijk maar jezelf zijn/vinden gaat boven alles,
sterkte

groetjes Adriana

[Franciska]

Hoi Adriana,

Werkgevers denken in de eerste plaats aan productiviteit en het daaraan gekoppelde rendement, helaas maar dit is de wereld waarin wij leven.
Bij uitzondering vind je werkgevers die het individuele welzijn van hun werknemers op de eerste plaats stellen en met dit inzicht vaak meer redement etc. verwerven.

Helaas is dit waar.

Zoals je beschrijft heeft het met je transitie temaken, gelukkig heb je ook rechten, volgens mij is ziekte het eerste jaar is geen geldige reden om iemand over te plaatsen of te ontslaan.

Juist hier om wil ik ook eerst met mijn maatschappelijk werkste praten voor ik een definitiefe beslissing neem.

Doe wat je denkt waar je recht op hebt en je kan het altijd nog bij de rechter brengen voor een finale toetsing wie gelijk heeft.
Begrijp dat midden in een transitie werk van groot belang is omdat je in de werk "maatschappij" meedraaid en een bevestiging van je vrouw zijn is.

Het nadeel van het naar de rechter gaan is dat de sfeer daarmee dusdanig verpest word dat het dan ook niet meer mogelijk is om daar te blijven werken.

Toch zoals Joanne ook zegt rust lijkt mij ook niet verkeerd voor een korte tijd, emoties welke niets met het werk tedoen hebben komen er nu waarschijnlijk ook uit en uiteindelijk werkt het als een veiligheids klep de druk moet er een beetje uit.

Rust is ook heel belangrijk. Emoties uit mijn verleden zijn er al uit en lijken al geheel verwerkt te zijn, voordat ik me ziek melde.
Ik kwam nu in de knoop met mezelf omdat ik mezelf niet meer bleek te zijn maar ik nog altijd probeerde te bewijzen dat mijn gevoelens vrouw te zijn echt zijn.

Ik denk niet dat het zeveel met je transitie temaken heeft, ieder ander waarvan men merkt dat hij/zij langdurig ziek kan worden of is die kan in het algemeen soms het zelfde verwachten.

Ieder ander krijgt op zijn minst eerst de kans om te herstellen en aan te tonen dat het echt beter gaat. Pas wanneer later blijkt dat het toch niet goed gaat krijgen ze de keus om een andere functie te nemen. Zeker niet terwijl je nog in het herstel proces zit en je de door de werkgever geboden mogelijkheid om met een maatschappelijk werkster te gaan praten accepteerd. Waarmee ze in eerste instantie doen alsof ze het beste met je voor hebben.
Ik kan er met de beste wil niks anders van maken dat ze misbruik proberen te maken van mijn emotionele instabiliteid.

Werk is belangrijk maar jezelf zijn/vinden gaat boven alles,
sterkte

Dit werkt wel wanneer je op een plek werkt waar je je lekker voelt,
Maar wanneer je je niet happy voelt op de plek waar je werkt dan is het jezelf zijn/vinden (bijna) niet mogelijk.

Groetjes,
FRANCISKA.

[Joanne]

Vertrouw op je gevoel Franciska
Als jij voelt dat er misbruik van de situatie gemaakt wordt dan is dat waarschijnlijk ook zo en het is inderdaad verstandig eerst even het gesprek met je maatschappelijk werkster af te wachten.
het is zoiezo erg moeilijk om als buitenstaander hier wat over te zeggen maar laat je in ieder geval niet in een hoek lullen.
Ben je overigens lid van de vakbond???
Want dit absoluut iets wat je beter met iemand van je vakbond erbij kunt regelen.
Dan sta je er tenminste niet alleen voor want volgens mij was die maatschappelijk werkster ook van jullie bedrijf uit geregeld toch?
Dus daar heb je niet veel aan in deze.
Doe in ieder geval niks vrijwillig want anders hebben ze je precies waar ze je hebben willen.
En neem in ieder geval nooit ontslag als het teveel wordt maar ga de ziektewet in want anders raak je je recht op uitkeringen kwijt.
Maar zo'n vaart zal het wel niet lopen en laat je niet gek maken he.

[Franciska]

Vertrouw op je gevoel Franciska
Als jij voelt dat er misbruik van de situatie gemaakt wordt dan is dat waarschijnlijk ook zo en het is inderdaad verstandig eerst even het gesprek met je maatschappelijk werkster af te wachten.

Ze hebben voor mijn gevoel te veel haast waardoor ik het gevoel krijg dat ze misbruik van de situatie maken.

Ben je overigens lid van de vakbond???
Want dit absoluut iets wat je beter met iemand van je vakbond erbij kunt regelen.
Dan sta je er tenminste niet alleen voor

Ja ik ben lid van de bond en ben ook van plan om daar deze week nog te informeren wat zij kunnen doen.

want volgens mij was die maatschappelijk werkster ook van jullie bedrijf uit geregeld toch?
Dus daar heb je niet veel aan in deze.

Zij is van de arbodienst waar het bedrijf bij is aangesloten.
Zij heeft als doel mij zo snel mogelijk weer aan het werk te krijgen. Wat ik niet weet is of zij geinformeerd is over deze actie, want dit ondermijnt natuurlijk wel haar inspanningen om mij weer aan het werk te krijgen.

Doe in ieder geval niks vrijwillig want anders hebben ze je precies waar ze je hebben willen.

Dat ben ik ook nog niet van plan, ik ben er gewoon nog niet uit wat nu werkelijk beter voor mij is. Ze kunnen me niet dwingen om de komende week een beslissing te nemen denk ik.

En neem in ieder geval nooit ontslag als het teveel wordt maar ga de ziektewet in want anders raak je je recht op uitkeringen kwijt.
Maar zo'n vaart zal het wel niet lopen en laat je niet gek maken he.

Zelf ontslag nemen doe ik zeker niet, ik blijf verlopig toch in de ziektewet lopen dat is dankzij deze actie van hun wel nodig.
Was ik nog niet gek dan??

Groetjes,
Franciska.

[Joanne]

Nee Franciska je bent mijns inziens niet gek.
Je doorloopt nu op het moment een van de moeilijkste fasen in je transitie namelijk die van onbegrip op de werkvloer.
Ondanks dat je als vrouw behandeld wordt hebben ze geen oog voor de ingrijpendheid van een transitie zolang die de productiviteit in de weg staat.
Dat noemt men onbegrip, het is in mijn ogen wel degelijk gerelateerd aan je transzijn en het zou eigenlijk niet mogen.
Helaas komt men er vaak mee weg met de trans als slachtoffer.
Maar gek ben je in ieder geval niet.
Enfin je bent een verstandige meid Franciska en je loopt niet in zeven sloten tegelijk.
Ik hoop voor jou dat je hier zonder al teveel shit uitkomt.
Hou ons op de hoogte.

[Franciska]

Hoi Joanne,

Ik geloof ook niet dat ik gek ben het lijkt er soms alleen maar op.

Dat noemt men onbegrip, het is in mijn ogen wel degelijk gerelateerd aan je transzijn en het zou eigenlijk niet mogen.
Helaas komt men er vaak mee weg met de trans als slachtoffer.

Wanneer je net als ik regelmatig het gevoel hebt te weinig kracht en energie te hebben om door te kunnen gaan. Word de verleiding om je er maar gewoon bij neer te leggen natuurlijk erg groot. zelf al weet je dat je het jezelf niet makkelijker maakt daardoor. Want je zal dan toch de komende jaren toch met die beslissing moeten leven.
Dus wat je ook beslist je bent eigelijk altijd het slachtoffer.

Enfin je bent een verstandige meid Franciska en je loopt niet in zeven sloten tegelijk.
Ik hoop voor jou dat je hier zonder al teveel shit uitkomt.
Hou ons op de hoogte.

Zevensloten tegelijk is ook voor mij een beetje teveel
Ik zal jullie op de hoogte houden hoe het verder gaat.

Groetjes,
Franciska.

[Joanne]

hoi Meiske

Dat gebrek aan kracht en energie zou best eens met je hormonen te maken kunnen hebben.
Het is in ieder geval iets wat vaker voor komt bij transen en een lichtpuntje is dat het vaak met de androcur te maken heeft.
Daar mag je namelijk lekker mee stoppen na je SRS.
En ik heb uit eigen ervaring (ik had erg veel last van die androcur wat betreft vermoeidheid) dat het een slok op een borrel scheelt als je dat rotspul niet meer hoeft te gebruiken.
Wellicht is dat ook een punt wat je mee kunt nemen in het gesprek.
En het energie gebrek zorgt er soms ook voor dat je het allemaal niet zo rooskleurig meer ziet en dat gaat dus uiteindelijk ook wel weer weg.
Succes in ieder geval en doe het lekker rustig aan.

[Franciska]

Hoi Joanne,

De androcur heeft hier zeker een grote invloed op. Ik weet nog goed dat ik stopte met roken terwijl ik aan de androcur zat de vermoeidheid werd in een klap verdubbelt.

Daar mag je namelijk lekker mee stoppen na je SRS.

Dit is een gemene opmerking je weet dat ik nog bijna twee jaar te gaan heb.

Wellicht is dat ook een punt wat je mee kunt nemen in het gesprek.
En het energie gebrek zorgt er soms ook voor dat je het allemaal niet zo rooskleurig meer ziet en dat gaat dus uiteindelijk ook wel weer weg.

Het lijkt mij dat ik dit beter niet kan vertellen want dat zouden ze als bevestiging zien dat ik nog vaker de ziektewet in zal moeten.
Ik heb net op een na al mijn diploma's en getuigschriften bijelkaar gezocht. En ga de komende week een cv maken op jobtrack.nl .
het is mij wel duidelijk dat ik bij deze werkgever aan het einde van mijn mogelijkheden ben gekomen. Na 13 jaar is het denk ik tijd om naar een andere werkkring te gaan zoeken ongeacht wat er verder nog bij deze werkgever gebeurd.
I overstaid my welkom at this job.
Morgen ga ik met een vriendin naar Amsterdam eerst even naar dr. de Boer voor mijn epilight behandelingen. Daarna gaan we Amsterdam onveilig maken. Dus het komt allemaal helamaal goed met mij.

Groetjes,
Franciska.

[Joanne]

Een heel verstandige zet Francisca dat van je CV enzo.
Je kunt geen beter moment voor een nieuwe werkplek bedenken dan nu tijdens je transitie.
Ook kun je nu op zoek naar een baan waar je als vrouw meer tot je recht komt.
Hou er wel rekening mee dat de markt op het moement niet erg gunstig is dus raak niet in een dip als het niet meteen lukt.
Het is in ieder geval weer een stap in je ontwikkeling dus inderdaad het komt wel goed met je.

En die twee jaar die je nog te gaan hebt die is zo voorbij al voelt dat nu nog absoluut niet zo.

[Franciska]

Hoi Joanne,

Ik verwacht ook niet meteen volgende week al een nieuwe baan gevonden te zullen hebben. Bovendien weet ik nog niet precies wat ik wil dus eerst maar eens orienteren wat er te koop is en wat me leuk lijkt en dan kijken of ik gekwalificeerd ben. Daarna zien we wel verder. Bovendien kan ik dan ook kijken om werk dichter bij huis te vinden wat ook wel weer eens lekker is, meer nachtrust enzo.
Over nachtrust gesproken ik ga denk ik maar eens naar bed.

Welterusten,
Franciska.
p.s.
Die twee jaar zal inderdaad sneller voorbij zijn dan het lijkt, gezien de snelheid waarmee de afgelopen twee en een half jaar zijn gegaan.

Nu ga ik wel echt slapen.

[Franciska]

Hoi Mensen,

Even een korte news flash.
Ik heb vanmorgen de chefpersoneelszaken aan de telefoon gehad. Zoals beloofd had ze met de chef van de productie afdeling gesproken. Met als uitkomst dat ik daar wat hem betrefd welkom ben. hij wilde nog wel eerst ook met mij een gesprek hebben.
Ik heb duidelijk gemaakt in het telefoon gesprek dat ik het niet zie zitten om weer de productie in te gaan. Maar ook dat ik het eerst met mijn maatschappelijk werkste wil bespreken a.s. vrijdag. Gezien mijn bezwaren kon ze daar wel begrip voor opbrengen, zij ze. Zij zou het ondertussen op de zaak nog bespreken of er misschien toch nog een andere oplossing te vinden is, Als ze het echt willen zal dat vast wel lukken, denk ik.
Volgendeweek maandag hebben we weer contact en kijken we wat verder te doen.

Groetjes,
Franciska.