ja maar frederique dat is toch logisch, ze moeten toch een diagnose stellen...
het is niet zoiets als een gebroken been,
er moeten nu eenmaal psychologen/psychiaters aan te pas komen, omdat anders de diagnose niet te stellen valt...
dat ze ouderwetse opvattingen hebben over transseksualiteit en transgenderisme is wat anders..
bungee jumpen en huizen verkopen is iets anders dan een ziekenhuis binnen lopen met het verzoek van man naar vrouw geopereerd te willen worden..
Het zou wel heel zot zijn als zoiets net zo gemakkelijk te ondergaan zou zijn als bungee jumpen...
aangezien ik denk dat een behandeling bij het VU stukken ingrijpender is van verhuizen of een keertje aan een touwtje bungelen...ben ik het wel eens met een strenge procedure.
Enkel vermoed ik dat ze (nog) niet veel oog hebben voor mensen met oprechte wensen, die toch iets anders in het leven staan dan de "klassiek transseksueel" wat dat ook moge zijn...
groetjes.
Mien
Male boobs
Moderator: Moderators
-
Frederique_
- Forum Junkie
- Berichten: 4825
- Lid geworden op: do apr 01, 2004 19:44
- Locatie: Amstelhoek (20km van Amsterdam)
- Contacteer:
Mina,
Als je je rug breekt bij het bungee-jumpen dan kom je in hetzelfde ziekenhuis, raak je je werk kwijt omdat je niet meer kunt werken. De rest van je leven in een karretje...
Als je financieel aan de grond zit dan betekent dat dat iemand je spullen gaat verkopen en dat je de rest van je leven met weinig middelen meer verder leeft...
Oftewel: je onderschat mijn vergelijkingen.
En je gaat er vanuit dat een psycholoog KAN bepalen of iemand genderdysforisch is. En mijn stelling is dat dat niet kan.
Groetjes,
Frederique
Als je je rug breekt bij het bungee-jumpen dan kom je in hetzelfde ziekenhuis, raak je je werk kwijt omdat je niet meer kunt werken. De rest van je leven in een karretje...
Als je financieel aan de grond zit dan betekent dat dat iemand je spullen gaat verkopen en dat je de rest van je leven met weinig middelen meer verder leeft...
Oftewel: je onderschat mijn vergelijkingen.
En je gaat er vanuit dat een psycholoog KAN bepalen of iemand genderdysforisch is. En mijn stelling is dat dat niet kan.
Groetjes,
Frederique
Kijk ook eens op de genderkalender !
hmmm ja je hebt wel een punt,
en dan zou je er nog bij kunnen vermelden dat het niet behandelen van transseksualeit en/of transgenderisme meer levensbedreigend risico met zich meebrengt dan proberen die mensen te helpen een beter leven te krijgen...
Toch denk ik nog steeds dat je vergelijkingen niet helemaal opgaan, omdat de psychische intentie van een bungeejumper of iemand die onverantwoordelijk met geld omgaat anders is dan die van een TS- TG.
Er hangt, maw, veel meer psychologische problematiek aan vast.
Wennen aan de hormonen, aan de nieuwe genderrol, je opvoeding en je verleden leren verwerken en een plaatsje geven, en enige vorm van (psychische) stabiliteit in je leven is toch noodzakelijk? Dat ze daar ouderwets in kunnen zijn, geloof ik wel, maar dat ze daar nauwkeurig in willen zijn vind ik wel goed.
Je hamert er zelf soms ook op dat therapie best belangrijk kan zijn bij genderproblematiek, nou waarschijnlijk zijn de doktoren bij het Vu het daar met jou over eens...
En daarnaast die doktoren hebben toch ook verantwoordelijkheidsgevoel, als iemand een verkeerde beslissing voor zichzelf neemt en achteraf daardoor zo te lijden heeft dat zelfdoding er op volgt, dan denk je toch ook: Was ik maar eerst met die persoon in gesprek gegaan voordat ik hem naar de operatietafel droeg...dan had ik dat misschien kunnen voorkomen. Tenminste als je een beschaaft mens bent lijkt me.
Ik snap die zelfbeschikkingstheorie wel, en dat zou ten aller tijde moeten opgaan, maar je hebt nu eenmaal ook psychologische steun nodig bij zo een ingreep...
anders wordt het net zoiets als bungie jumpen met een slecht touw...
en dus onverantwoordelijk volgens mij.
groetjes,
Mina
en dan zou je er nog bij kunnen vermelden dat het niet behandelen van transseksualeit en/of transgenderisme meer levensbedreigend risico met zich meebrengt dan proberen die mensen te helpen een beter leven te krijgen...
Toch denk ik nog steeds dat je vergelijkingen niet helemaal opgaan, omdat de psychische intentie van een bungeejumper of iemand die onverantwoordelijk met geld omgaat anders is dan die van een TS- TG.
Er hangt, maw, veel meer psychologische problematiek aan vast.
Wennen aan de hormonen, aan de nieuwe genderrol, je opvoeding en je verleden leren verwerken en een plaatsje geven, en enige vorm van (psychische) stabiliteit in je leven is toch noodzakelijk? Dat ze daar ouderwets in kunnen zijn, geloof ik wel, maar dat ze daar nauwkeurig in willen zijn vind ik wel goed.
Je hamert er zelf soms ook op dat therapie best belangrijk kan zijn bij genderproblematiek, nou waarschijnlijk zijn de doktoren bij het Vu het daar met jou over eens...
En daarnaast die doktoren hebben toch ook verantwoordelijkheidsgevoel, als iemand een verkeerde beslissing voor zichzelf neemt en achteraf daardoor zo te lijden heeft dat zelfdoding er op volgt, dan denk je toch ook: Was ik maar eerst met die persoon in gesprek gegaan voordat ik hem naar de operatietafel droeg...dan had ik dat misschien kunnen voorkomen. Tenminste als je een beschaaft mens bent lijkt me.
Ik snap die zelfbeschikkingstheorie wel, en dat zou ten aller tijde moeten opgaan, maar je hebt nu eenmaal ook psychologische steun nodig bij zo een ingreep...
anders wordt het net zoiets als bungie jumpen met een slecht touw...
en dus onverantwoordelijk volgens mij.
groetjes,
Mina
-
Frederique_
- Forum Junkie
- Berichten: 4825
- Lid geworden op: do apr 01, 2004 19:44
- Locatie: Amstelhoek (20km van Amsterdam)
- Contacteer:
Hoi Mina,
Mijn stelling is dat psychische hulp alleen maar zinvol is als die niet door je strot geduwd wordt. En zolang die hulp losstaat van de vraag of er wel-of-geen hormonen/SRS gegeven wordt. Gebeurt dat wel, dan is er altijd een (te grote) machtsfactor in het spel. Je zult je als patient dan blijven afvragen wat het "meest gewenste antwoord" van die psycholoog is om maar hormonen/SRS te kunnen blijven krijgen - en dat is juist de verkeerde vraag die je jezelf kunt stellen.
In mijn geval heb ik gekozen voor psychische hulp, maar dan buiten de VU. Op basis van gelijkwaardigheid: ik kan stoppen op elk moment dat ik wil. En zij ook. Ik heb dat bij de VU aangegeven, 't lijkt weinig effect te hebben. Er zijn ook mensen die al jarenlang bezig zijn hun TG/TS-ervaringen een plek te geven. Ook die mensen zouden prima zonder VU-psycholoog kunnen - als ze dat willen.
En dat is het probleem: men maakt geen verschil, men heeft één standaard werkwijze en daar wil men (zo min mogelijk) vanaf wijken. In plaats dat men maatwerk biedt (zoals men bij een gebroken been of arm ook maatwerk biedt door te kijken wat iemand nodig heeft en dan de efficiëntste oplossing te kiezen).
Ik heb elders wel eens voorgesteld dat drie psychologische gesprekken verplicht gesteld zouden moeten worden: om psychologen de meerwaarde van psychische hulp te kunnen laten zien. Wie overtuigd is gaat verder - wie niet overtuigd is zal ook met gedwongen psychische hulp niet verder komen. En de eindverantwoordelijkheid voor welke hulp afgenomen wordt zou moeten blijven waar die hoort - bij de patient.
Bedenk eens hoe raar het is dat men wel hormonen en SRS en psychische hulp aan elkaar koppelt, en geen FFS, geen epilatie, geen logopedie. Waarom de eerste drie wel en de rest niet? 't Blijft heel raar waarom zij willen bepalen wat jij in jouw proces nodig hebt...
En nogmaals: mijn mening is dat de VU alleen verantwoordelijk is voor een goede uitvoering van de hormoon- en SRS-behandeling. Ook jij maakt ze verantwoordelijk voor een wel-of-niet-gelukkig-mens. Dat kun je niet van ze vragen en zij kunnen het niet garanderen. Hoe lang en hoe uitgebreid de diagnosefase ook is. En onafhankelijk van de vraag of er wel-of-geen psycholoog in het spel is.
Groetjes,
Frederique
Mijn stelling is dat psychische hulp alleen maar zinvol is als die niet door je strot geduwd wordt. En zolang die hulp losstaat van de vraag of er wel-of-geen hormonen/SRS gegeven wordt. Gebeurt dat wel, dan is er altijd een (te grote) machtsfactor in het spel. Je zult je als patient dan blijven afvragen wat het "meest gewenste antwoord" van die psycholoog is om maar hormonen/SRS te kunnen blijven krijgen - en dat is juist de verkeerde vraag die je jezelf kunt stellen.
In mijn geval heb ik gekozen voor psychische hulp, maar dan buiten de VU. Op basis van gelijkwaardigheid: ik kan stoppen op elk moment dat ik wil. En zij ook. Ik heb dat bij de VU aangegeven, 't lijkt weinig effect te hebben. Er zijn ook mensen die al jarenlang bezig zijn hun TG/TS-ervaringen een plek te geven. Ook die mensen zouden prima zonder VU-psycholoog kunnen - als ze dat willen.
En dat is het probleem: men maakt geen verschil, men heeft één standaard werkwijze en daar wil men (zo min mogelijk) vanaf wijken. In plaats dat men maatwerk biedt (zoals men bij een gebroken been of arm ook maatwerk biedt door te kijken wat iemand nodig heeft en dan de efficiëntste oplossing te kiezen).
Ik heb elders wel eens voorgesteld dat drie psychologische gesprekken verplicht gesteld zouden moeten worden: om psychologen de meerwaarde van psychische hulp te kunnen laten zien. Wie overtuigd is gaat verder - wie niet overtuigd is zal ook met gedwongen psychische hulp niet verder komen. En de eindverantwoordelijkheid voor welke hulp afgenomen wordt zou moeten blijven waar die hoort - bij de patient.
Bedenk eens hoe raar het is dat men wel hormonen en SRS en psychische hulp aan elkaar koppelt, en geen FFS, geen epilatie, geen logopedie. Waarom de eerste drie wel en de rest niet? 't Blijft heel raar waarom zij willen bepalen wat jij in jouw proces nodig hebt...
En nogmaals: mijn mening is dat de VU alleen verantwoordelijk is voor een goede uitvoering van de hormoon- en SRS-behandeling. Ook jij maakt ze verantwoordelijk voor een wel-of-niet-gelukkig-mens. Dat kun je niet van ze vragen en zij kunnen het niet garanderen. Hoe lang en hoe uitgebreid de diagnosefase ook is. En onafhankelijk van de vraag of er wel-of-geen psycholoog in het spel is.
Groetjes,
Frederique
Kijk ook eens op de genderkalender !
<de verantwoordelijkheid bij de T* zelf leggen en niet bij een buitenstaander die het toch niet in kan schatten.>
?Bij iemand die ontoerekeningsvatbaar is (geworden)? Niet geheel 'compos mentis'?
Jij bakt ze bruin zeg
Zoals jij klaarblijkelijk geen haast hebt om niet aan de hormonen te gaan laat staan een srs, maar wel alle tijd om in conclaaf te gaan met de VU, zo heeft de verse uit de kast gekomen trans mega haast, en heeft liever gister nog dan vandaag een srs.
De gemiddelde ts die uit de kast komt word als het ware uit een soort vacuüm getrokken waarbij vaak een soort totale obsessie met het ts zijn en een SRS optreedt, waarbij dus het risico gelopen word een (fikse) realiteitsstoornis te ontwikkelen.
Uiteraard is niet iedere (pre) TS hetzelfde, maar meestal wel een soort Zoef de Haas, qua snelheid waarmee alles uitgevoerd dient te worden.
In vergelijking ben jij daarbij een soort trage Momfer de Mol, wat mij eerlijk gezegd nogal verbaast.
Als ik zo vrij mag zijn: jij ontwikkeld een zichtbaar haarprobleem en de gemiddelde TS zou dan gillend per direct acuut en onmiddelijk aan de hormonen gaan om dat te bestrijden dan wel te stoppen.
Jij blijft discussieren met de VU, zonder ook maar een hormoonpil te slikken of daarop aan te sturen......
Beetje vreemd wel, eerlijk gezegd.
Groetjes Mila.
?Bij iemand die ontoerekeningsvatbaar is (geworden)? Niet geheel 'compos mentis'?
Jij bakt ze bruin zeg
Zoals jij klaarblijkelijk geen haast hebt om niet aan de hormonen te gaan laat staan een srs, maar wel alle tijd om in conclaaf te gaan met de VU, zo heeft de verse uit de kast gekomen trans mega haast, en heeft liever gister nog dan vandaag een srs. De gemiddelde ts die uit de kast komt word als het ware uit een soort vacuüm getrokken waarbij vaak een soort totale obsessie met het ts zijn en een SRS optreedt, waarbij dus het risico gelopen word een (fikse) realiteitsstoornis te ontwikkelen.
Uiteraard is niet iedere (pre) TS hetzelfde, maar meestal wel een soort Zoef de Haas, qua snelheid waarmee alles uitgevoerd dient te worden.
In vergelijking ben jij daarbij een soort trage Momfer de Mol, wat mij eerlijk gezegd nogal verbaast.
Als ik zo vrij mag zijn: jij ontwikkeld een zichtbaar haarprobleem en de gemiddelde TS zou dan gillend per direct acuut en onmiddelijk aan de hormonen gaan om dat te bestrijden dan wel te stoppen.
Jij blijft discussieren met de VU, zonder ook maar een hormoonpil te slikken of daarop aan te sturen......
Beetje vreemd wel, eerlijk gezegd.
Groetjes Mila.
Ik vind ze steeds sofistischer overkomen, eerlijk gezegd. Heel rationeel, maar ook heel vervreemdend.Frederique_ schreef: Oftewel: je onderschat mijn vergelijkingen.
@Mila: ik vind je postjes in deze draad telkens weer zeer to the point. Het tragische is alleen, dat juist degenen die daar baat bij zouden kunnen hebben, zozeer in een tunnel met licht aan het einde leven, dat het niet tot hen door zal dringen.
Ik dweil, dus ik ben. - Vrij naar Descartes
-
Mara
- ForumDiva 2000
- Berichten: 2835
- Lid geworden op: za jun 26, 2004 22:17
- Locatie: Europa
- Contacteer:
Q!
Ik vind, wie zoveel over het VU te pikeren heeft, moet daar niet heen gaan....okee, ik ben zelf er geweest en was net zo aan het zeuren, maar ik wou ook alleen maar de operatieverklaring, hormonen kreeg ik al elders......
.....dus iemand die alleen hormonen wil, kan toch makkelijk elders terecht! En trouwens twijfelaars, ja zo noem ik je Frederique, moeten maar niet het VUmc bezig houden met hun begrensde capaciteit! Als je zelf de verantwoording over je zelf wilt behouden, dan ga de alternatieve weg, tot je, Frederique een bron hebt opgedaan voor je hormonen, mag je mijn voorraad VU-medicatie gratis hebben, je bent toch sowieso onder internistische en psychische controle, duuuhus.......
Groetjes vanuit Bregenz
Mara
.....dus iemand die alleen hormonen wil, kan toch makkelijk elders terecht! En trouwens twijfelaars, ja zo noem ik je Frederique, moeten maar niet het VUmc bezig houden met hun begrensde capaciteit! Als je zelf de verantwoording over je zelf wilt behouden, dan ga de alternatieve weg, tot je, Frederique een bron hebt opgedaan voor je hormonen, mag je mijn voorraad VU-medicatie gratis hebben, je bent toch sowieso onder internistische en psychische controle, duuuhus.......
Groetjes vanuit Bregenz
Mara
--> Hoi hoi Janiek,
Groeetjes en liefs,
Babette.
de eerste opmerking ervaar ik als zijnde behoorlijk normatief en de tweede uitermate aanmatigend. Hoezo "tragisch" en "zozeer in een tunnel"??? Ik neem aan dat je voor jezelf spreekt? We leven niet allemaal in dezelfde werkelijkheid, hoor!Janiek2 schreef:Ik vind ze steeds sofistischer overkomen, eerlijk gezegd. Heel rationeel, maar ook heel vervreemdend.Frederique_ schreef: Oftewel: je onderschat mijn vergelijkingen.
@Mila: ik vind je postjes in deze draad telkens weer zeer to the point. Het tragische is alleen, dat juist degenen die daar baat bij zouden kunnen hebben, zozeer in een tunnel met licht aan het einde leven, dat het niet tot hen door zal dringen.
Groeetjes en liefs,
Babette.
"We have to fight ignorance!" Madiba Nelson Mandela
Het klinkt alsof ik je tegen de haren ingestreken hebBabette schreef: de eerste opmerking ervaar ik als zijnde behoorlijk normatief en de tweede uitermate aanmatigend. Hoezo "tragisch" en "zozeer in een tunnel"??? Ik neem aan dat je voor jezelf spreekt? We leven niet allemaal in dezelfde werkelijkheid, hoor!
.Hoezo normatief? Ik geef alleen maar aan hoe het op mij overkomt, stel nergens een norm, bij mijn weten.
En ik zie ook al niet tegenover wie ik me een oordeel aanmatig. De laatste paar berichtjes van Mila gingen over mensen die met heel veel haast en als vanuit een soort explosie een transitie hebben doorgemaakt en daar achteraf jarenlang of zelfs levenslang bedenkingen over blijven hebben. Die mensen bestaan en die zouden baat kunnen hebben bij "berichten van gene zijde", ware het niet dat juist die explosie na jarenlange verdringing van eigen verlangens ervoor zorgt dat men niet open staat voor berichten die zouden kunnen "onthaasten".
Ik heb die berichten vaak gehoord en ook ter harte genomen. Qua explosiviteit kan ik inderdaad heel goed voor mezelf spreken, maar behalve andere remmende factoren (gezin, het inzicht dat psychotherapie beter vooraf kan dan achteraf) ben ik altijd blij geweest met eerlijkheid "van gene zijde".
Mila's berichten daarover in deze draad had ik opgevat als een verklaring voor de remmende werking die van de genderteams uitgaat en daarom vond ik ze goed op z'n plek.
Ik dweil, dus ik ben. - Vrij naar Descartes
Ja iets wat je jarenlang onderdrukt hebt, kan soms veel te heftig tot uiting komen...je kunt misschien zelfs 100% overtuigd transseksueel zijn, maar als je een tijdje werkelijk leeft als vrouw, en je je gevoelens toelaat en verwerkt, kan dat allemaal veel genuanceerder liggen...
Voorzichtigheid lijkt me een heel goede werkwijze...
Maarja, ik ben dan ook nog niet bij het VU geweest...
ik zal misschien ook nog wel eens gaan klagen
. haha
denk zelf niet dat ik TS ben, heb ik ook bij mn intake gezegd...
maar toch willen ze met mij die diagnostische fase doen,
ben wel benieuwd wat daar uit gaat komen...
Maar ik heb al zo'n vermoeden
maar het wachten duurt idd wel lang zeg!
aja ik heb de tijd...
x,
Mina
Voorzichtigheid lijkt me een heel goede werkwijze...
Maarja, ik ben dan ook nog niet bij het VU geweest...
ik zal misschien ook nog wel eens gaan klagen
. hahadenk zelf niet dat ik TS ben, heb ik ook bij mn intake gezegd...
maar toch willen ze met mij die diagnostische fase doen,
ben wel benieuwd wat daar uit gaat komen...
Maar ik heb al zo'n vermoeden
maar het wachten duurt idd wel lang zeg!
aja ik heb de tijd
...x,
Mina
Hoi hoi Janiek,
nou dat tegen de haren instrijken valt wel een beetje mee, hoor. Misschien heb ik je opmerking over het sofistische, rationele maar ook vervreemdend als "normatief" opgevat. En waarom vind je Frederique haar betoog sofistisch? En vervreemdend? Ik ervaar het als zeer herkenbaar en ik heb iets dergelijks ook zelf aan den lijve ondervonden. Wellicht is het een kwestie van perceptie.
Wat betreft het aanmatigende aspect, duid ik op het "tragische" en het "zozeer in een tunnel levend" dat "het" niet zal doordringen. Ik zou het echt niet aandurven om zoiets over een ander te beweren, aangezien ik geen inzicht heb in diens leven. Persoonlijk ben ik ook wel voor het grote onthaasten; zo benader ik zelf m'n trans-zijn ook, en ik begrijp nu je uitleg ook wel.
Groetjes en liefs,
Babette.
nou dat tegen de haren instrijken valt wel een beetje mee, hoor. Misschien heb ik je opmerking over het sofistische, rationele maar ook vervreemdend als "normatief" opgevat. En waarom vind je Frederique haar betoog sofistisch? En vervreemdend? Ik ervaar het als zeer herkenbaar en ik heb iets dergelijks ook zelf aan den lijve ondervonden. Wellicht is het een kwestie van perceptie.
Wat betreft het aanmatigende aspect, duid ik op het "tragische" en het "zozeer in een tunnel levend" dat "het" niet zal doordringen. Ik zou het echt niet aandurven om zoiets over een ander te beweren, aangezien ik geen inzicht heb in diens leven. Persoonlijk ben ik ook wel voor het grote onthaasten; zo benader ik zelf m'n trans-zijn ook, en ik begrijp nu je uitleg ook wel.
Groetjes en liefs,
Babette.
"We have to fight ignorance!" Madiba Nelson Mandela
-
Mara
- ForumDiva 2000
- Berichten: 2835
- Lid geworden op: za jun 26, 2004 22:17
- Locatie: Europa
- Contacteer:
Psychisch effekt van un SRS is enorm, iig in mijn geval.....ik heb sindsdien geen enkele dag slechte zin gehad ondanks ik af en toe nog in un nare situatie zat.....echt ik maak me over niks meer druk en ben best gelukkig!
Vertelt het maar nie bij het VU, ze waren daar lang van mening dat het met mij niks gaat worden, maar je kunt rustig mun vrienden, werkcollegas en andere derden vragen die me kennen......het ging me nog nooit zo goed
groetjes vanuit Vipiteno/Passo di Brennero
Mara
Vertelt het maar nie bij het VU, ze waren daar lang van mening dat het met mij niks gaat worden, maar je kunt rustig mun vrienden, werkcollegas en andere derden vragen die me kennen......het ging me nog nooit zo goed
groetjes vanuit Vipiteno/Passo di Brennero
Mara