ik ben ten einde raad.
Al die regels in de GGZ instelling hebben voor mij geen baat.
Ik voel me al sinds lange tijd genderdysfoor, en dat laat ik duidelijk blijken. Maar helaas zijn er mensen die je niet accepteren, en daarvoor
zal ik(tot ik er bij neerval) voor hun niet wijken.
Zij maken het er voor mij niet beter op.
Ik zou graag in gesprek willen,met andere mensen en als vrouw de straat op gaan
Maar helaas, mijn hoop op betere tijden moet ik laten varen.
dus.. er zit voor mij helaas niets anders op....
Is er dan niemand die er iets aan wil/kan doen???????
Groeten van m\v
yelena. uit noord brabant
ten einde raad
Moderator: Moderators
-
yelena35
- ff weer wat posten
- Berichten: 56
- Lid geworden op: do mei 25, 2006 17:19
- Locatie: Reek
- Contacteer:
ten einde raad
Ik ben wie ik ben.
Beter laat dan nooit
mezelf laten zien.
zoals ik ben
en niet wie ik was.
Beter laat dan nooit
mezelf laten zien.
zoals ik ben
en niet wie ik was.
-
Morbide
- Forumdiva
- Berichten: 1636
- Lid geworden op: vr mar 16, 2007 12:52
- Locatie: Drachten
- Contacteer:
Re: ten einde raad
Hoe?yelena35 schreef: Ik voel me al sinds lange tijd genderdysfoor, en dat laat ik duidelijk blijken.
Waarom? Ik dacht dat je niet zou wijken.yelena35 schreef: Maar helaas zijn er mensen die je niet accepteren, en daarvoor
zal ik(tot ik er bij neerval) voor hun niet wijken.
Zij maken het er voor mij niet beter op.
Ik zou graag in gesprek willen,met andere mensen en als vrouw de straat op gaan
Maar helaas, mijn hoop op betere tijden moet ik laten varen.
dus.. er zit voor mij helaas niets anders op....
Vast wel, maar het is een beetje afhankelijk van wat je wilt dat er aan gedaan wordt. Voor een gesprek kun je hier prima terecht, maar veel meer dan dat ook niet.yelena35 schreef: Is er dan niemand die er iets aan wil/kan doen???????
Echt een specifieke reden voor het onderwerp "travestie" hebben we niet. Maar onderwerpen als tienerzwangerschap, anorexia, HIV/aids, ... enz. waren al te vaak aanbod gekomen en die mochten we niet meer kiezen.
-
Frederique_
- Forum Junkie
- Berichten: 4825
- Lid geworden op: do apr 01, 2004 19:44
- Locatie: Amstelhoek (20km van Amsterdam)
- Contacteer:
Even voor alle duidelijkheid: ik heb eind vorig jaar iets geprobeerd te doen, dat is toen niet doorgegaan doordat de begeleider van Yelena mij gebeld heeft met het vriendelijke, maar zeer dringende verzoek om geen contact meer te zoeken, zowel met hem niet als met Yelena niet. Mijn voorstel was nog om langs te komen - eventueel op neutraal terein in de buurt van Yelena. Dat mocht van hem niet, dit zou in het belang van Yelena zijn.
Hij heeft toen wel beloofd om iemand voor Yelena te zoeken die in dezelfde medische situatie zit als Yelena, waardoor Yelena niet alleen in haar transseksualiteits-proces zit. Yelena, is dit inmiddels gelukt?
Groetjes,
Frederique
Hij heeft toen wel beloofd om iemand voor Yelena te zoeken die in dezelfde medische situatie zit als Yelena, waardoor Yelena niet alleen in haar transseksualiteits-proces zit. Yelena, is dit inmiddels gelukt?
Groetjes,
Frederique
Kijk ook eens op de genderkalender !
-
Carin
- ff weer wat posten
- Berichten: 44
- Lid geworden op: zo dec 11, 2005 8:34
- Locatie: Midden Nederland
Tja, is er niemand die iets wil doen? Een prangende vraag. Maar het antwoord van Frederique maakt wel iets in me los.
Ik vond ten tijde van mijn transitie ook dat de post-ops nog wel eens verstek lieten gaan als het ging om hulp aan nieuwelingen (hoewel ik zelf nooit zonder hulp zat). Ik vond dus ook dat ik dan persoonlijk verplicht was te doen wat ik kon.
Nu, een vier jaar later ben ik daar toch wel van terug gekomen. Ik heb in die tijd geprobeerd een 10 mensen op weg te helpen. Dat varieerde van praten op mail tot mensen persoonlijk thuis zien tot iemand in het buitenland 2 jaar minstens wekelijks bellen. Goed, misschien niet echt veel maar je wilt doen wat je kunt.
Maar het resultaat is wel dat ik tweemaal op afspraken verscheen terwijl de tegenpartij niet kwam opdagen, dat afspraken om elkaar te spreken zonder reden niet doorgingen (er werd niet geantwoord op de mail) en dat een verzoek om briefcontact in plaats van telefoon (om reden dat ik er zelf moeite mee begon te krijgen in verband met verschillende belevingswereld) eenvoudig genegeerd werd.
Het meest storende daarvan vind ik dat twee van deze contacten met praktisch dezelfde oproepen later weer op deze website stonden...
Rond de jaarwisseling heb ik het nog eens geprobeerd omdat iemand toevallig uit dezelfde woonplaats kwam, maar ook hier is het contact zonder reden verbroken.
Ik zeg niet dat jij dit bent, Yelena, maar ik zeg wel dat ik vandaag de dag er zeker begrip voor heb dat mensen terughoudend zijn om te helpen.
Zelf heb ik dat door ervaring ook wel geleerd. Let wel: als er maar één van de betrokkenen een reden gegeven zou hebben (wie de schoen past trekke hem aan) zou ik het nog kunnen snappen, maar dat is niet gebeurd.
Ik vond ten tijde van mijn transitie ook dat de post-ops nog wel eens verstek lieten gaan als het ging om hulp aan nieuwelingen (hoewel ik zelf nooit zonder hulp zat). Ik vond dus ook dat ik dan persoonlijk verplicht was te doen wat ik kon.
Nu, een vier jaar later ben ik daar toch wel van terug gekomen. Ik heb in die tijd geprobeerd een 10 mensen op weg te helpen. Dat varieerde van praten op mail tot mensen persoonlijk thuis zien tot iemand in het buitenland 2 jaar minstens wekelijks bellen. Goed, misschien niet echt veel maar je wilt doen wat je kunt.
Maar het resultaat is wel dat ik tweemaal op afspraken verscheen terwijl de tegenpartij niet kwam opdagen, dat afspraken om elkaar te spreken zonder reden niet doorgingen (er werd niet geantwoord op de mail) en dat een verzoek om briefcontact in plaats van telefoon (om reden dat ik er zelf moeite mee begon te krijgen in verband met verschillende belevingswereld) eenvoudig genegeerd werd.
Het meest storende daarvan vind ik dat twee van deze contacten met praktisch dezelfde oproepen later weer op deze website stonden...
Rond de jaarwisseling heb ik het nog eens geprobeerd omdat iemand toevallig uit dezelfde woonplaats kwam, maar ook hier is het contact zonder reden verbroken.
Ik zeg niet dat jij dit bent, Yelena, maar ik zeg wel dat ik vandaag de dag er zeker begrip voor heb dat mensen terughoudend zijn om te helpen.
Zelf heb ik dat door ervaring ook wel geleerd. Let wel: als er maar één van de betrokkenen een reden gegeven zou hebben (wie de schoen past trekke hem aan) zou ik het nog kunnen snappen, maar dat is niet gebeurd.
Hoi Carin,
heb je die types ook in real life ontmoet dan?
Er lopen nogal wat TS wannabees rond, en exact om de redenen die jij omschrijft hou ik ook de boot af voor wat betreft 'hulp' of cyber/tel contacten.
Wel real life, maar dan bleken ze plots helemaal niet real life te bestaan.
Als je snapt wat ik bedoel.
Mila.
heb je die types ook in real life ontmoet dan?
Er lopen nogal wat TS wannabees rond, en exact om de redenen die jij omschrijft hou ik ook de boot af voor wat betreft 'hulp' of cyber/tel contacten.
Wel real life, maar dan bleken ze plots helemaal niet real life te bestaan.
Als je snapt wat ik bedoel.
Mila.
-
Chantal C.
- Forumdiva
- Berichten: 1759
- Lid geworden op: vr okt 03, 2003 12:27
- Locatie: Hellevoetsluis
Idem hier hoor... Ieder mens is anders, ieder mens beloopt een ander levenspad. Wat voor de één geldt, geldt totaal niet voor de ander.mila schreef:Er lopen nogal wat TS wannabees rond, en exact om de redenen die jij omschrijft hou ik ook de boot af voor wat betreft 'hulp' of cyber/tel contacten.
Als iemand mij mailt met een vraag, dan geef ik daar antwoord op. That's it. Voor de rest heb ik er geen behoefte aan.
A person is grown up not when they can take care of themselves, but when they can take care of others.
-
yelena35
- ff weer wat posten
- Berichten: 56
- Lid geworden op: do mei 25, 2006 17:19
- Locatie: Reek
- Contacteer:
gender
nou in elk geval bij de VU ben ik niet meer welkom !
En vind maar is een goeie therapeut.
Zou graag echt vrouw zijn, maar dit zit er voor mij echt niet in
.
Kan er niet meer tegen.
In elk geval ik ga 22 mei 's middags naar de huisarts
Ben benieuwd
En vind maar is een goeie therapeut.
Zou graag echt vrouw zijn, maar dit zit er voor mij echt niet in
.Kan er niet meer tegen.
In elk geval ik ga 22 mei 's middags naar de huisarts
Ben benieuwd
Ik ben wie ik ben.
Beter laat dan nooit
mezelf laten zien.
zoals ik ben
en niet wie ik was.
Beter laat dan nooit
mezelf laten zien.
zoals ik ben
en niet wie ik was.
Hoi Yelena,
Ik heb al een suggestie gedaan
en op internet vind je er vast meer als je bijvoorbeeld op 'Gendertherapeut' ofzo zoekt...
Als je dit echt WIL en KAN ... dan gaat het je lukken. Dat merk je denk ik het beste door te experimenteren en het traject in te gaan, bij het VU, het UMCG, het Genderteam in Gent of een onafhankelijk psycholoog.
Veel geluk in het vinden van je weg...
Groetjes Laura
Ik heb al een suggestie gedaan
en op internet vind je er vast meer als je bijvoorbeeld op 'Gendertherapeut' ofzo zoekt...Als je dit echt WIL en KAN ... dan gaat het je lukken. Dat merk je denk ik het beste door te experimenteren en het traject in te gaan, bij het VU, het UMCG, het Genderteam in Gent of een onafhankelijk psycholoog.
Veel geluk in het vinden van je weg...
Groetjes Laura
-
Esther Vos
- dagelijks aanwezig
- Berichten: 109
- Lid geworden op: wo mar 21, 2007 23:03
- Locatie: Helmond
.
Hallo Yelena,
ik heb even gekeken in andere postjes van je en 1 ding valt me op.
De afhankelijkheid die je schijnbaar hebt t.o.v. instanties. Begrijp me niet verkeerd, ik weet dat je voor het transitie-proces aangewezen bent op allerlei professionals. Nee, ik bedoel dat het lijkt alsof je van een ander moet horen dat je een vrouw of transgender bent.
Zo lang jij niet op kunt staan en vol overtuiging kunt zeggen wat je bent, zullen therapeuten daar meteen door heen kijken. Of het waar is of niet is dan niet meer belangrijk.
De wereld van die psychotherapie kijkt namelijk niet zozeer naar waar je zegt last van te hebben. Zij zijn geïnteresseerd in datgene waar je in hun ogen de meeste last van hebt.
Ik heb zelf ook vervelende ervaringen met therapeuten, maar jaren later moet ik toch toegeven dat ze op grote lijnen het bij het rechte eind hadden. Sinds ik dat meer heb ingezien, iets dat gelijktijdig gebeurde met mijn T-ontdekking, is het makkelijker om de mening van hen te accepteren.
Ik hoop dat je me begrijpt. Ik zeg niet dat zij gelijk hebben, maar probeer jouw situatie eens van een andere kant te benaderen. Probeer jezelf af te vragen waarom zij die conclusies hebben getrokken. En vergeet niet, het enige dat zij zien is wat jij uitstraalt.
Als mede-brabander hoop ik dat je eruit komt en dat je leven in rustiger vaarwater terecht zal komen. Als dat gebeurt hoop ik dat je jouw ervaringen ook weer positief kunt inzetten voor de T-gemeenschap.
Liefjes en groetjes Esther
ik heb even gekeken in andere postjes van je en 1 ding valt me op.
De afhankelijkheid die je schijnbaar hebt t.o.v. instanties. Begrijp me niet verkeerd, ik weet dat je voor het transitie-proces aangewezen bent op allerlei professionals. Nee, ik bedoel dat het lijkt alsof je van een ander moet horen dat je een vrouw of transgender bent.
Zo lang jij niet op kunt staan en vol overtuiging kunt zeggen wat je bent, zullen therapeuten daar meteen door heen kijken. Of het waar is of niet is dan niet meer belangrijk.
De wereld van die psychotherapie kijkt namelijk niet zozeer naar waar je zegt last van te hebben. Zij zijn geïnteresseerd in datgene waar je in hun ogen de meeste last van hebt.
Ik heb zelf ook vervelende ervaringen met therapeuten, maar jaren later moet ik toch toegeven dat ze op grote lijnen het bij het rechte eind hadden. Sinds ik dat meer heb ingezien, iets dat gelijktijdig gebeurde met mijn T-ontdekking, is het makkelijker om de mening van hen te accepteren.
Ik hoop dat je me begrijpt. Ik zeg niet dat zij gelijk hebben, maar probeer jouw situatie eens van een andere kant te benaderen. Probeer jezelf af te vragen waarom zij die conclusies hebben getrokken. En vergeet niet, het enige dat zij zien is wat jij uitstraalt.
Als mede-brabander hoop ik dat je eruit komt en dat je leven in rustiger vaarwater terecht zal komen. Als dat gebeurt hoop ik dat je jouw ervaringen ook weer positief kunt inzetten voor de T-gemeenschap.
Liefjes en groetjes Esther
Rule #1 Let's make the world a better place, for everyone
-
Carin
- ff weer wat posten
- Berichten: 44
- Lid geworden op: zo dec 11, 2005 8:34
- Locatie: Midden Nederland
Hallo, Mila.
Even achteraankomend: Er zijn hier inderdaad mensen over de vloer geweest (die real-life bedoel je, hopelijk) die me de indruk gaven al in een proces-real-life fase te zitten. De werkelijkheid was onmiddelijk te zien: inderdaad no-life...
Maar dat vind ik eerlijk gezegd nog het minste probleem want ik vind niet dat ik op de stoel van Tanja van Hengel (ja, ik was een van haar 'vroege' patiënten) moet gaan zitten en dus de keuze hoe/wat (en zeker een conclusie daar over) aan mensen zelf moet laten.
Maar als ik ergens tijd in steek en ik stoot mijn neus meerdere keren, dan zakt datgene waar het over gaat wel in prioriteit en laat ik andere dingen voor gaan.
Gelukkig ken ik de problemen die jij, Laura en waarschijnlijk Chantal beschrijven niet, eerder het tegendeel.
Maar het effect is eigenlijk hetzelfde.....
Even achteraankomend: Er zijn hier inderdaad mensen over de vloer geweest (die real-life bedoel je, hopelijk) die me de indruk gaven al in een proces-real-life fase te zitten. De werkelijkheid was onmiddelijk te zien: inderdaad no-life...
Maar dat vind ik eerlijk gezegd nog het minste probleem want ik vind niet dat ik op de stoel van Tanja van Hengel (ja, ik was een van haar 'vroege' patiënten) moet gaan zitten en dus de keuze hoe/wat (en zeker een conclusie daar over) aan mensen zelf moet laten.
Maar als ik ergens tijd in steek en ik stoot mijn neus meerdere keren, dan zakt datgene waar het over gaat wel in prioriteit en laat ik andere dingen voor gaan.
Gelukkig ken ik de problemen die jij, Laura en waarschijnlijk Chantal beschrijven niet, eerder het tegendeel.
Maar het effect is eigenlijk hetzelfde.....