Nou moet ik iets over mijzelf vertellen. Ik ben nou eenmaal zo, dat als ik iets doe, wil ik het goed doen. Dus had ik mij voorgenomen om serieus bij de les te blijven en mij best te doen. Als je ooit op dansles bent geweest, weet je dat, hoewel het niet echt moeilijk is, het gaat niet zonder fouten, en dan krijg je de bekende taferelen van echtparen die ruzieen over wie leidt en wie lijdt. Dus ook met ons was het zo, en dit in een periode waarin mijn vrouw mijn travestie niet wilde accepteren.
Je vraag je af, wat heeft dit nou te maken met travestie? Het komt nog.
Ik weet niet of het ondanks of dankzij al het geruzie op het dansvloer is, maar ik heb sterk het gevoel dat onze wekelijkse bezoek aan de dansschool veel heeft bijgedragen om ons bij elkaar te houden tijdens de donker periode waarin zij mij niet accepteerde. Van lieverlei kregen wij steeds meer plezier in het stijldansen en ging het, natuurlijk, steeds beter. Ik kan nu wel aardig een quickstep, chachacha of tango dansen, hoewel het niet echt spettert, en ik vind het nog leuk ook. Ik ben eigenlijk een "dancing fool" geworden.
En nu komt het. Nu dat ik eindelijk het gevoel heb dat ik de danspasjes aardig beheersen, ben ik op gaan letten wat er nodig is om mooi te kunnen dansen. Nou is het mij altijd opgevallen dat de meeste vrouwen mooier dansen dan de mannen op dansles. Wat mij nu opvalt, is dat, inderdaad, de mannen die een mooi dansstijl hebben, iets vrouwelijks hebben in hun beweging onder het dansen. In het bijzonder zie je dat in de latin dansen, zoals de chachacha, rhumba, samba en jive. De heupen zwepen heen en weer, de handen bewegen sierlijk en breed uit. Dus, denk ik, door mijn dansbewegingen te verbeteren, hoop ik iets te kunnen meenemen om mijn vrouwelijk gedaante sierlijker en vrouwelijker tevoorschijn te laten komen.
Maar dat is ook niet alles. Doorgaans organiseren dansscholen een paar keer per jaar grote feesten, waarvoor wordt verwacht dat men zich bijzonder aankleedt. Met name rond de kerst en jaarwisseling kan je gala-bals verwachten. Een uitgelezen kans om vrouwen in schitterend jurken te kunnen aanschouwen. Voor het eerst heeft mijn vrouw ook een heus avondjapon gekocht, van zwart velours, met lange zwarte handschoenen. Zij ziet eruit als een plaatje daarin. En, als het meezit, wordt er ook vaak demonstraties gegeven op zulke bals, door dansparen die aan wedstrijddansen meedoen -- de mannen in "white tie and tails" en de vrouwen dan in de typische, zwierige ballroom-jurken in pastelkleuren en glitters.
En nu dat mijn vrouw en ik erover kunnen praten, kunnen wij allebei zwijmelen bij al het moois
.Dus om een lang verhaal kort te maken, is het de overweging waard om samen met je partner op dansles te gaan. Dan hebben jullie allebei wat aan.
Liefs,
Lisa (met een
)
Ook ik heb (voor mijn bruiloft) op dansles gezeten. Ik kan me nog goed herinneren dat de schoenenwinkels in die tijd goede zaken deden en dat Bibi flink wat pleisters op haar tenen nodig had. 
