Lunch

[Sticky]

Laatst had ik afgesproken met een oude schoolvriend van vroeger. We hadden elkaar al een kleine tien jaar niet gezien. Ik had hem dus heel wat te vertellen...

We ontmoetten elkaar in een mooi sjiek maar iets te duur restaurantje langs de Vecht. Ik herkende hem meteen, hij mij niet, al had ik hem wel aangekondigd dat ik tegenwoordig als vrouw leef. Maar verder had ik nog niets uitgelegd over mijn transseksualiteit.
- Wat zie je er mooi uit, Fran! riep hij uit toen hij me zag, en daarmee was het ijs meteen gebroken.

Bij de amuses en de kreeftenbouillon ging het nog wat onwennig over koetjes en kalfjes, maar ergens tussen de foie gras en de kikkerbilletjes bracht ik voorzichtig mijn genderdysforie ter sprake.
Tom, zo heet die vriend, luisterde aandachtig en ik merkte op hoe bereidwillig hij het allemaal aanhoorde.
-Ja, zei hij, maar je was toch ook op school al een halve meid, en weet je nog hoe we vadertje en moedertje hebben gespeeld toen, op zolder?
Ja, dat was waar, al was ik het zelf een beetje vergeten inmiddels, maar hij dus niet.

Toen de springbokfilet op tafel kwam was het gesprek in volle gang en kon ik alles vertellen over operaties, real life, hormonen, tranny-chasers en natuurlijk passabiliteit.
Het was heerlijk, ja, ook het eten en de wijn, maar meer nog om zo mijn verhaal te kunnen vertellen aan mijn schoolvriendje.
- Dus je bent eigenlijk in het verkeerde lichaam geboren? was zijn concluderende vraag, hij snapte echt wat ik was geweest: een vrouw in een mannenlijf.
Ik voelde me heerlijk op mijn gemak en eerlijk gezegd snapte ik ineens ook weer waarom ik zo graag bij hem moedertje had gespeeld. Best jammer dat hij inmiddels getrouwd was...

- En hoe gaat het verder met jou, vroeg ik toen de dame blanche geserveerd werd.
Nou, Tom had ook wel wat op zijn lever, zo bleek.
- Weet je, zei hij, er gebeuren de laatste tijd rare dingen met me, 's nachts. Ik heb er lang niks van begrepen en misschien ook wel geprobeerd het te ontkennen. Sommige dingen wil je ook liever niet weten, maar ja. Ik kan het jou nu ook maar net zo goed vertellen Fran, je bent zo eerlijk geweest daarnet.

Hij raapte zijn moed bij elkaar en nam de laatste hap ijs met warme chocolade. Ik bestelde vast twee irish coffee voor ons.
- Wat het blijkt te zijn, ging Tom verder, ik word soms 's nachts ontvoerd. Uren ben ik dan kwijt uit mijn geheugen, maar wat ik me altijd wel herinner, is hoe ik half wakker in een ufo onderzocht word. Ja Fran, ik word geleefd door aliens! En al zijn er leukere dingen te bedenken, sinds ik het weet en geaccepteerd heb, vind ik het niet meer zo erg. Behalve die onderzoeken word ik ook altijd stevig genomen daar en al zijn ze soms wat ruw, ik vind het toch wel lekker. He wat fijn dat ik dit jou kan vertellen, jij snapt het tenminste!
- O, zei ik, en hoe gaat dat dan verder?
- Nou, 's morgens ben ik dus helemaal gebroken en kan nauwelijks meer lopen of zitten, vertelde Tom met een subtiele knipoog. En Jet, die merkte er eerst helemaal niets van en sliep gewoon door. Maar de laatste tijd, sinds ik het haar verteld heb, hebben de aliens ook haar ontdekt en gebeurt haar regelmatig hetzelfde. Soms samen met mij, soms alleen. O Fran, wat ben ik blij dat je me begrijpt!

Ik keek naar buiten en zag een eenhoorn in de wei. Of was het een schaap met vijf poten?

[troeteltrans]

Wat een mooi verhaal,
je hoort het trouwens vaker, mensen die door aliens onderzocht worden,

onze grote vriendin probeerde het laatst nog onder de aandacht te brengen op de duitse televisie

http://www.youtube.com/watch?v=AkLPUfLznpA
http://www.youtube.com/watch?v=cDZW7jgK ... re=related

Je verhaal over je schoolvriendje is echt zo superschattig...

liefs
Elsie

[Sticky]

Dank je,
en PS, ook voor Nina: No animals were hurt for the making of this story!
We moeten wel correct blijven he

Sticky

[Anja Lasagna]

Enig verhaal!

Ik neem aan dat Tom foto's van zijn evt kinderen heeft laten zien? Kun je hun uiterlijk gedetailleerd omschrijven svp?

Mila.

[troeteltrans]

de armen zijn lang dun en hangen voorbij de knieen...

[Sticky]

Enig verhaal!
Ik neem aan dat Tom foto's van zijn evt kinderen heeft laten zien? Kun je hun uiterlijk gedetailleerd omschrijven svp?
Mila.

Dank dank...
Nee, die foto's heb ik niet gezien helaas.
Het is namelijk allemaal niet echt gebeurd wat ik schrijf, maar bedoeld om een soort vergelijking te maken met hoe transseksualiteit voor veel buitenstaanders moet zijn.
Veel mensen, waaronder ook transen, zullen ufologie onmiddellijk afwijzen als een fabeltje.
Als trans kun je in ieder geval begrijpen hoe het is als iemand geen enkele empathie toont, vreselijk is dat.

Ik hoop ook dat ik IRL niet de fout zal maken om een (leuke, ook nog) man drie gangen lang door te zagen over mijn belevingswereld, met operatieverhalen bij de springbokfilet als dieptepunt.
En al kon ik die lunch betalen, dan nog zou ik walgen van zoveel dierenleed op m'n bord.
Da's zelfs voor een roofdier als ik te veel van het goede.

Er staan trouwens wel eenhoorns langs de Vecht hoor!

Groetjes

Sticky

[troeteltrans]

dat was ik, met een punthoofd van al die papa's met kinderzitjes die de schuitjes daar bezoeken.

[Hertog Jan]

in ieder geval sticky als je je trans zijn zo omschijft lijkt het wel alsof er niks anders is als t trans zijn...
wel grappig om dan een vergelijking te maken met buitenaardse wezens.

als trans weet ik veel voel ik me soms wel een buitenaards wezen...

komt door al dat aapjes gekijk!

en idd Elsie,er zijn altijd scheeuwende kinderen bij de boten verhuur....