Passabiliteit, dus. Deze keer de combinatie van de mate van passabiliteit zoals je die van jezelf ervaart in combinatie met je eigen man/vrouw-gevoel. Het valt me op dat ik, sinds ik 2 maanden geleden met hormonen begon, er in mijn gezicht vrouwelijker uit begin te zien. Als ik nu in de spiegel kijk dan zie ik voor mijn eigen gevoel een vrouw en geen man meer. Een paar weken geleden was dat duidelijk anders...
...toch merk ik dat ik me overdag nog steeds "ergens tussen man en vrouw" voel. Op het werk zo'n 60% vrouw, 40% man; thuis en in het weekeind zo'n 90% vrouw, 10% man. En als ik in de spiegel kijk dan zie ik 99% vrouw en 1% man... Mijn uiterlijk loopt dus voor op mijn innerlijk, al was het maar geheel subjectief voor mijn eigen gevoel...
Wie herkent dit? Trekt je zelf-gevoel later bij? Of went het idee dat je er vrouwelijker uitziet als dat je je voelt?
--> 
en ervaar ik mezelf ook lichamelijk niet meer zo als man. 