Joyy schreef:je kunt wat mij betreft weten hoe het zit maar daar toch in berusten, jezelf met de situatie verenigen
ik denk niet dat er veel transen zijn die dat hun hele leven volhouden.
je komt toch steeds weer bij dat probleem terecht. m.a.w. het blijft je toch bezighouden. dus ik denk dat je dan ook geen rust vindt. even naar mezelf kijkend vindt ik dat stukken rustiger ben geworden sinds ik het besluit heb genomen om daadwerkelijk in transitie te gaan. ook veel meer innerlijke rust nu. die erge onrust die ik altijd had is grotendeels verdwenen.
Sticky schreef:Ik vraag me weleens af, of ik de enige hier ben voor wie het zo werkt. Dankzij hormonen kan ik mijn lijf accepteren en ervan genieten. Veel vaker lees ik, dat de behoefte aan een SRS juist toeneemt door hormoongebruik.
Bij mij (hormonen sinds januari) is het gelijkgebleven: korte termijn geen SRS, op langere termijn niet uit te sluiten.
Ik wacht vrolijk af of het zo blijft...
Sticky schreef:Ik geloof nogal in de preek dat je geen vrouw kunt worden. Je kunt trans worden, dat is een legitieme stap om te zetten.
Ik vind dit een heel realistisch uitgangspunt.
Sticky schreef:Die vinden tg meestal een tussenstation en dus niet erg legitiem. Dat merk je als tg's weer eens voor mannen worden aangezien.
't Is erg opvallend dat de mensen die dit roepen zelf NOOIT tussen de genders in geleefd hebben. Mensen die dat WEL gedaan hebben zijn zonder uitzondering genuanceerder, zelfs als zij zelf uiteindelijk wel voor een SRS kozen...