man of vrouw of is iedereen gemengd?

[samantha]

hoi meiden,

ik heb vandaag nu al heel veel gelezen daar het al een tijdje geleden was dat ik nog eens kon komen lezen en het zou kunnen dat ik misschien wat draadjes door elkaar hutsel, nu mijn excuses als het niet meer te volgen zou zijn. ook daarom dat ik liever een nieuw draadje start i.p.v. ergens in te pikken.

er is ergens gevraag waar zijn de post ops. en dan ook nog zo van de 13000 hits op de site zonder echte reacties enzo en dan nog iets van de maatschappelijke druk.
nu maken mijn rateltjes in mijn hoofd dat ik me nu afvraag of dat de maatschappelijke druk, om dan toch maar bij één van de geslachten te horen, de post-ops ,zonder de gekende uitzonderingen, ervan weerhoud om nog deel te nemen aan trans evenementen of trans begeleiding of trans uiting . iets zo van in de trend ik hoor daar nu niet meer bij dus waarom nog meedoen?dat hoofdstuk is afgesloten mijn transitie is gebeurt/teneinde. nu kan ik echt leven en moet ik niet meer denken aan het verleden.leuk voor zij die er nooit op aangesproken worden toch?

ik heb niet gezegd dat er geen post-ops zijn die deelnemen aan begeleiding hé, enkel dat ik het gevoel heb dat er weinig voor te vinden zijn.

is heel het leven geen transitie van het ene naar het andere? van baby naar peuter van peuter naar kleuter, enz.... mag er dan geen andere soort transitie bij? man naar vrouw en vrouw naar man?

eigenlijk vindt ik het een beetje spijtig want in mijn ogen zijn dit juist de mensen die heel veel kunnen betekenen in de transitie van anderen die met een zelfde "probleem" te maken hebben. ervarings deskundigen als het ware. daarom vind ik deze site ook een uitstekende plaats om van gedachten te wisselen en in tweede plaats info te vergaren.

nu ik heb zelf (nog) geen ervaring met genderteams in het algemeen en vraag me nu af of er bij zo'n genderteam ook post-ops van het team deel uitmaken? dit zijn dan toch de mensen die goed geplaatst zijn om een mede trans te herkennen?

ik kan me goed voorstellen dat misschien de meesten emotioneel moeten afscheid nemen van die gemengde wereld waarin ze vertoefd hebben om echt verder te kunnen met het gewone leven. ik denk ook wel dat het misschien een beetje gepuched wordt van een genderteam dat zij/hij afscheid neemt van het gemengde leven ook al dat het niet zo evident is. ben daar eigenlijk wel zeker van.

zelf probeer ik mijn vrouwelijkheid mondjes maat op mijn omgeving uit (oorringetjes, wenkbrouwen wat bijwerken bhtje dragen en ook dingen die niet zichtbaar zijn) en probeer dan ook de reacties te peilen zonder er echt over aan te spreken. tot nu toe heb ik meer het gevoel dat het hen gewoon niet interesseert. ik blijf dan ook zo subtiel mogelijk en neem echt hele kleine babystapjes. ik heb wel mijn doel voor ogen en dat houdt me recht. ik heb ook niet echt het gevoel ooit passabel te kunnen zijn. zelfs met een hele reeks operaties.

ik betrap mezelf er steeds weer op dat ik bij mannen zoek naar vrouwelijke trekjes en bij vrouwen naar hun mannelijke trekjes. misschien ga ik er teveel van uit dat iedereen gemengd is of de maatschappij gaat daar te weinig van uit. of is het nu werkelijk zo dat iedereen het een of het ander wil zijn.

misschien moeten we er gewoon maar van uitgaan dat iedereen mens is met fouten en gebreken. of misschien dat de maatschappij is die vooral de gebreken heeft en iedereen perfect is.

vandaar deze "waarschijnlijk" onzinnige poll

groetjes Samantha

[Janiek_]

Volgens mij heb je mannen en vrouwen en mensen die zich in die tweedeling niet zo goed kunnen vinden. Verder heb je heel mannelijke vrouwen en vrouwelijke mannen en vrouwelijke vrouwen en mannelijke mannen.

En binnen de transpopulatie heb je ook mannen en vrouwen en mensen die zich in die tweedeling niet zo goed kunnen vinden. En ook daar heb je heel mannelijke vrouwen en vrouwelijke mannen en vrouwelijke vrouwen en mannelijke mannen.

En allerlei schakeringen bovendien. Genoeg om desnoods het hele vrouwzijn of manzijn weg te relativeren. Toch heb je aan het eind van het liedje mannen en vrouwen en mensen die zich in die tweedeling niet zo goed kunnen vinden.

[Ingezz]

Hey Samantha,

Ik kan niet voor anderen post ops spreken maar voor mij was het niet echt een emotioneel afscheid van de gemengde wereld, maar meer een logische overgang. Ik heb nauwelijks meer contacten met andere t's en heb daar ook niet meer zo veel behoefte aan.

Ergens vind ik het soms ook wel een beetje sneu als post op transen teveel in zo'n wereld blijven 'hangen' omdat het maar een gedeelte is van wie je bent. Bij sommige transen lijkt het alsof sommige transseksualiteit een heel groot gedeelte van hun identiteit heeft ingenomen, terwijl ik denk dat een mens zoveel is dan alleen 'maar' een trans.

Een van de laatste keren dat ik op een t&t avond was, hoorde ik het gesprek tussen een gastvrouw die al 9 jaar ofzo post op was. Ze was zo'n standaard introductie gesprekje met een buurtbewoner aan het voeren waarin ze vertelde wat het verschil is tussen een transseksueel en een travestiet. Toen dacht ik van ze is dan al zo'n 13 jaar geleden begonnen met de transitie en voert nog steeds van dit soort gesprekken, daar heb je toch geen zin in. Ga eens door met je leven ofzo.

Natuurlijk heb ik alle respect voor mensen die dat doen om nieuwelingen te helpen of om vooroordelen de wereld uit te helpen, maar ik zie mezelf dat iig niet doen.

De in gemengde wereld is zo'n kleine wereld, en gaat naar mijn gevoel ook zo vaak maar over 1 ding namelijk het afzetten tegen de hetero, man/vrouw verdeling. Dat ik het op een gegeven moment meer als benauwend ervaren heb. Ik denk dat de man/vrouw wereld de realiteit is waarin we leven. De grenzen zijn wel op te rekken maar blijven bestaan. Daar tegeningaan is als vechten tegen de zwaartekracht. Niemand is perfect ook de samenleving niet.

Groetjes
Inge

[samantha]

@janiek ik heb je reactie toch een paar keer moeten lezen en vraag me nu af waarom je een onderscheid maakte tussen de trans gemeenschap en mensen in het algemeen. kan ook dat dit niet de bedoeling was?

groetjes Samantha

[ik ben hier niet meer]

Hallo Samantha,

ik heb zo'n 8 jaar niks meer gedaan met het feit dat ik van geslacht veranderd ben. Maar het is wel een feit dat dat gebeurd is in de periode 1996-1998. Door oa cliëntenraad kom je er achter dat ervaringsdeskundigen gewoon heel belangrijk zijn. Dat is 1 van de reden, en uitbreiden sociale netwerk dat ik toch weer iets ben gaan zoeken en op deze site/dit forum terecht ben gekomen.

Groetjes, Nannette

[Janiek_]

Ik heb nauwelijks meer contacten met andere t's en heb daar ook niet meer zo veel behoefte aan.

Toch zoek ook jij dit forum op.

[Ingezz]

Dat is waar. Ik vind het soms wel leuk om even te kijken wat er gaande is. Daarbij ben ik momenteel herstellende van een operatie en ben weer enkele weken aan huis gebonden.

[lief dinnetje]

hoi meiden,




Nu maken mijn rateltjes in mijn hoofd dat ik me nu afvraag of dat de maatschappelijke druk, om dan toch maar bij één van de geslachten te horen,

Zelf ervaar ik dat niet als druk die uit de maatschappij komt.
Die wens komt uit mezelf om bij de 'vrouwen' te horen.
Als je van druk kan spreken dan komt die vooral uit mijn eigen hoofd.....het is dezelfde 'druk' in mezelf die heeft gemaakt dat ik redelijk goed door mijn transitie ben gekomen.


de post-ops ,zonder de gekende uitzonderingen, ervan weerhoud om nog deel te nemen aan trans evenementen of trans begeleiding of trans uiting . iets zo van in de trend ik hoor daar nu niet meer bij dus waarom nog meedoen?dat hoofdstuk is afgesloten mijn transitie is gebeurt/teneinde. nu kan ik echt leven en moet ik niet meer denken aan het verleden.leuk voor zij die er nooit op aangesproken worden toch?

Dat is het niet, maar je wil wel eens iets anders gaan doen in je leven dan met het gegeven 'gender' en 'transseksualiteit' bezig te zijn.
Na 5 jaar zelf aan de weg timmeren ben je het vaak wel even beu om verhalen over : hormonen, operaties, relatie problemen, onzekerheid, outingen .....aan te horen.

ik heb niet gezegd dat er geen post-ops zijn die deelnemen aan begeleiding hé, enkel dat ik het gevoel heb dat er weinig voor te vinden zijn.

Waarom denk je ?
Niet iedereen kan je opinie appreciëren/aanvaarden hoor.
Het T-wereldje is een redelijke gesloten en vooral ook individualistisch wereldje.
De vele definities zeggen genoeg.
Travestieten, transgenders en Transen hebben zo hun eigen visie op het vlak van 'gender' en vaak liggen de noden ook verschillend.

eigenlijk vindt ik het een beetje spijtig want in mijn ogen zijn dit juist de mensen die heel veel kunnen betekenen in de transitie van anderen die met een zelfde "probleem" te maken hebben. ervarings deskundigen als het ware. daarom vind ik deze site ook een uitstekende plaats om van gedachten te wisselen en in tweede plaats info te vergaren.

Dat is juist.
Maar voor de meer persoonlijke dingen dan toch liever een 'gesloten' site.
Ik meen dat op de site van de VGK bijna alle info te vinden is wat een trans die in transitie wil gaan nodig zou kunnen hebben.
We hebben er met een pak mensen aangewerkt en vrijwel alle info over transitie en genderteams is er beschikbaar.
Je kan er zelfs de dagboeken gaan lezen van zowel post-op als pre-op transen. Ook voor transgenders is er veel info ..... sommige mensen op de site van de VGK noemen zichzelf immers transgender.

nu ik heb zelf (nog) geen ervaring met genderteams in het algemeen en vraag me nu af of er bij zo'n genderteam ook post-ops van het team deel uitmaken? dit zijn dan toch de mensen die goed geplaatst zijn om een mede trans te herkennen?

Dat is niet zo in België en dat snap ik ook.
Mijn weg is niet die van een andere trans bijvoorbeeld.
Ik ben van TV,naar TG en dan naar TS gegaan ....L bijvoorbeeld is van transgender naar Trans gegaan en heeft geen TV periode gekend.
Neen ik denk dat het voor iedereen anders is en ik heb gemerkt dat sommige dat ook belangrijk vinden om dat te kunnen benoemen.


ik kan me goed voorstellen dat misschien de meesten emotioneel moeten afscheid nemen van die gemengde wereld waarin ze vertoefd hebben om echt verder te kunnen met het gewone leven. ik denk ook wel dat het misschien een beetje gepuched wordt van een genderteam dat zij/hij afscheid neemt van het gemengde leven ook al dat het niet zo evident is. ben daar eigenlijk wel zeker van.

Gepushed is en groot woord.
Zeg eerder : GA LEVEN ! Je hebt genoeg tijd verloren in een verkeerd lichaam.
Uiteraard blijft het verleden aanwezig.
Om die reden zie je me ook nog vaak schrijven op bepaalde sites.
Ik ga verder ook niet lopen als ik een trans of trav tegenkom in het dagelijkse leven.
Ik zie ze nu gewoon als 'mensen' en niks anders dan gewoon 'mensen'.
Ik voel niet meteen een band .....leven en laten leven, maar verder zie ik niet zoiets in de maatschappij als een 'derde gender'.
Ik zie ze als 'man' of als 'vrouw', maar dus niet als een speciaal geval of zoiets.

zelf probeer ik mijn vrouwelijkheid mondjes maat op mijn omgeving uit (oorringetjes, wenkbrouwen wat bijwerken bhtje dragen en ook dingen die niet zichtbaar zijn) en probeer dan ook de reacties te peilen zonder er echt over aan te spreken. tot nu toe heb ik meer het gevoel dat het hen gewoon niet interesseert.

Uiteraard niet, mensen hebben wel wat anders aan hun hoofd tegenwoordig.
Inflatie en dalende koopkracht en die dingen.


Groetjes,

Mel

[lief dinnetje]

Inge schreef :

De in gemengde wereld is zo'n kleine wereld, en gaat naar mijn gevoel ook zo vaak maar over 1 ding namelijk het afzetten tegen de hetero, man/vrouw verdeling. Dat ik het op een gegeven moment meer als benauwend ervaren heb. Ik denk dat de man/vrouw wereld de realiteit is waarin we leven. De grenzen zijn wel op te rekken maar blijven bestaan. Daar tegeningaan is als vechten tegen de zwaartekracht. Niemand is perfect ook de samenleving niet.

Ja, sommige transgenders doen op dat gebied echt hun best.
Na een tijdje kan je echt de muren oplopen van die zinloze discussies.
Vooral als je dan zelf echt in die realiteit leeft en elke dag de verschillen tussen mannen en vrouwen ziet en voelt ....je hebt dan al snel het gevoel dat sommige mensen hun eigen 'virtuele wereld' meebrengen naar die T-bijeenkomsten.

Groetjes,

Mel

[Frederique_]

Hoi,

Allereerst: die obsessie van het trans-zijn is normaal. Vergis je er niet in hoe lastig dit soort trajecten zijn. Naar mijn mening is iedereen die op dit soort sites leest en schrijft tegelijkertijd ook bezig met zijn/haar eigen proces (met het man-verleden, met het transitieproces-verleden, met het zichzelf uitzoeken, met het filosoferen of dromen over de toekomst... zoveel mensen zoveel redenen om dit soort forums en T*-avonden te bezoeken). Ik vind het niet gepast om een oordeel over mensen te hebben die langere tijd in dit soort wereldjes vertoeven. Sommige mensen hebben er veel steun aan, waarom zou je dan druk op die mensen willen leggen om te vertrekken? Ieder heeft zijn/haar eigen levensproces en eigen zoektocht. Sommige mensen zullen er nooit van loskomen, so what?

Ook in het Nederlandse genderteam zit voor zover mij bekend geen transseksueel. Of dit bewust is of niet is moeilijk na te gaan. Aan de ene kant kan het bewust zijn ("vast te veel betrokken vanuit een eigen eerder proces"), het kan ook onbewust zijn (er zijn vrij weinig mensen die -en- trans, -en- psycholoog/endocrinoloog/plastisch chirurg zijn).

Mensen tussen man en vrouw in bestaan. Elke trans die aan de hormonen (geweest) is en/of een SRS ondergaan heeft leeft per definitie tussen de genders (lichamelijk wordt je nooit 100% vrouw). Er zijn ook mensen die qua uiterlijk bewust tussen de genders in leven. Ook dat is volstrekt normaal: als iemand zich daar beter in voelt dan in de extremen man of vrouw dan is dat beter dan dat iemand voor een van deze twee extremen kiest. Natuurlijk is dit maatschappelijk gezien niet altijd even makkelijk. Maar onmogelijk is het zeker ook niet.

Groetjes,

Frederique

[ik ben hier niet meer]

In het genderteam van het VU zullen vooralsnog geen post-op transseksuelen of transgenders of wat dies meer zei worden aangenomen. Uitspraak van enige jaren geleden van of Prof. Gooren, of Jos Megens of Luc Gijs. Zeker niet als psycholoog. Lijkt me als psycholoog ook erg moeilijk om objectief te blijven als zelf met zoiets geworsteld hebt.

[Ingezz]

Heyey,

[quote]Vergis je er niet in hoe lastig dit soort trajecten zijn. Naar mijn mening is iedereen die op dit soort sites leest en schrijft tegelijkertijd ook bezig met zijn/haar eigen proces (met het man-verleden, met het transitieproces-verleden, met het zichzelf uitzoeken, met het filosoferen of dromen over de toekomst..

Hoe kan ik me daar nou in vergissen?? ik heb het zelf meegemaakt! Het is heel goed dat mensen de tijd nemen om zichzelf onder de loep te nemen en de bepalen waar en hoe je in het leven wilt staan. En natuurlijk is het idioot om mensen onder druk te zetten dat ze het achter zich moeten laten. Wat ik bedoel is dat ik denk dat het zonde is om je hele leven ermee bezig te blijven, op een gegeven moment moet je ook gewoon de beslissing nemen om een bepaald geslacht aan te nemen en dan door te gaan met je leven. Als iemand die beslissing niet wilt nemen omdat zhij zich meer tussen de geslachten in wil gaan leven, dan wordt de beslissing genomen door de mensen om je heen. Is natuurlijk ook prima. Maar denk niet dat je werkelijk als een derde sekse of geslachtsloos individu wordt gezien. Zoals Mel mooi zei leef je dan in een virtuele wereld

[Quote] Mensen tussen man en vrouw in bestaan. Elke trans die aan de hormonen (geweest) is en/of een SRS ondergaan heeft leeft per definitie tussen de genders (lichamelijk wordt je nooit 100% vrouw). Er zijn ook mensen die qua uiterlijk bewust tussen de genders in leven. Ook dat is volstrekt normaal: als iemand zich daar beter in voelt dan in de extremen man of vrouw dan is dat beter dan dat iemand voor een van deze twee extremen kiest. Natuurlijk is dit maatschappelijk gezien niet altijd even makkelijk. Maar onmogelijk is het zeker ook niet.

Niemand is 100 % man of vrouw, en wat dat betreft leven we allemaal tussen de geslachten. Maar geslacht zit diep in onze manier van denken genesteld. Volgens mij is het een wezenlijk deel van de menselijke identiteit en menselijke perceptie. En hoewel er qua uiterlijk, qua anatomie en qua innerlijk allerlei tussen vormen zijn is de menselijk perceptie zwart/wit. Ik geloof niet dat dat te veranderen valt.


Groetjes
Inge

[Sticky]

Mijn 2 cent voor vandaag: je kunt wel tussen de genders in willen leven, je beperkt jezelf er sociaal mee en je doet jezelf er wellicht waanzinnig tekort mee: niet alleen zal je omgeving je niet als vrouw zien, je omgeving zal je (weer) als man zien! Het is maar wat je wil.
Als het bovenstaande je niet bevalt, vervang dan 'je' door 'ik'.
Het klopt wel dat er in de wereld hierbuiten maar 2 mogelijkheden zijn.
Wat nog niet betekent dat je, door dit te accepteren en ernaar te gaan leven (i.c. als vrouw dus), ineens van de holebitrawatdanook-wereld naar de straight potatoes heteromaatschappij verhuist. Afwijkend blijf je meestal toch, je kunt het hooguit makkelijker maken om geaccepteerd te worden zoals je dat graag wil.

Sticky, even bijkomen van wat ik nou weer geschreven heb...

[Frederique_]

Ik denk dat je wel degelijk als iemand-tussen-man-en-vrouw gezien kunt worden. Sterker nog: ik denk dat iedereen die van man naar vrouw (vv) reist een periode zal kennen waarin de buitenwereld zowel mannelijke als vrouwelijke kanten in je zal zien...

In die zin denk ik dat je meer last hebt van je eigen man/vrouw-denken en van je zelfbeeld ("hoe kom ik op een ander over") dan dat dit ook bij een ander het geval is.

Maar goed, wie hier niet in wil geloven gelooft het toch fijn niet?

Groetjes,

Frederique

[Bea-Smit.]

WAt Frederique schrijft zou op mij van toepassing kunnen zijn, omdat ik dan als vrouw en dan als man gekleed ben.
Maar het is zo, dat ik tussen mijn oortjes vrouw ben en het soms wel gemakkelijk is om mijn mannenkleding aan te hebbben. En voor bepaalde functies moet ik nog wel als man verschijnen. Ook omdat mijn jongste zoon nog thuis woont, en ik die niet kwijt wil.
Maar ik heb geen enkel last van hoe de mensen tegen mij aankijken noch dat ik zelf er last van heb. Ben er ook nog nooit door mensen op aangesproken, ondanks dat vele bekenden het weten en dat de meesten mij wel als vrouw gezien moeten hebbben als ik met de auto als vrouw wegrij van huis.
Gisteren nog in een gesprek of het mogelijk was of je 2 indentiteitsbewijzen kon hebben. Toen liet ik mijn paspoort als man en mijn indentiteitskaart als vrouw zien. Het antwoord was o ja het is mogelijk, terwijl er toch duidelijk een andere foto op stond.

Groetjes Bea.