<En als we het dan toch over decorum hebben: vrouwen die grof in de mond zijn, dat klinkt voor mij als een piepend krijtje op een schoolbord >
Nou, laat Frederique dat maar niet horen! Die pleit toch voor 'jezelf zijn onder alle omstandigheden'?
Persoonlijk vind ik het wel prettig als een (bio) vrouw zich niet aan 'aangeleerd' 'soft' taalgebruik houd, dat kan zo eh, 'toneelspelerig' overkomen.
En jij werkt toch ook in de Thuiszorg, net als ik? Nou, ik heb eens een cliente gehad die volgens haar status 'verbaal ontremd' was.
Bleek een lief omaatje te zijn, compleet met brilletje, grijs knotje en een bloemetjesjapon, maar die in 1 zin 2 keer voluit 'gvd' zei.
Ik keek nogal verbaasd, en ze zei 'oh, sorry, vind je het erg als ik zo vloek? Het is een gewoonte van me'.
Waarop ik eerlijksheidshalve zei: 'nee hoor, ik ben niet gelovig oid, en nou hoef ik zelf ook niet zo op mijn woorden te letten

'
Zo verbaal ontremd vond ik haar niet vanwege dat gevloek, en verder mankeerde ze (geestelijk) niets.
En het is me opgevallen dat meer (bejaarde) vrouwelijke clienten kunnen vloeken en praten als bootwerksters, vooral de authentieke amsterdamse vrouwen, zal ik maar zeggen.
Ik heb geen idee of ze dat ook doen als er een man bij is, maar een gegeven feit is is dat ik me er niet aan stoor, integendeel, ze komen op mij gewoon als authentiek zichzelf over.
Mila.