Veel verschil tussen stijl Tgirls?

[Babette]

Hoi hoi,

Nee geef mij maar een lekkere spijkerbroek, shirtjes, topjes, lange jurken en rokken, leggings met een kort rokje, En als er een bloemetjespatroon is zit? So What als het MIJ het maar mooi staat en IK het mooi vind dan draag ik het.

helemaal mee eens! Lekker dragen waar je je fijn bij voelt. Bovendien bepaalt mijn gevoel en humeur wat ik aantrek, en dat varieert nog al eens. Dus niet in een dipje gaan zitten, hoor!

Groetjes en liefs,

Babette.

[Babette]

Hoi hoi,

trouwens valt het me op (noem geen naamen!) dat veel overtuigde tg personen opeens heel eenduidig voor man of vrouw kiezen, net terwijl ik nog aan het verteren ben hoe dat nou allemaal zit, intellectueel en gevoelsmatig

wat een complexe materie !

nou, ik kan je melden dat ik er in ieder geval nog lang niet uit ben!

Groetjes en liefs,

Babette.

[Janiek_]

maar een gegeven feit is is dat ik me er niet aan stoor, integendeel, ze komen op mij gewoon als authentiek zichzelf over.

Het scheelt heel veel of je de kans krijgt iemand een ietsje beter te leren kennen. Hypercorrect beschaafd taalgebruik komt ook onnatuurlijk over, inderdaad.

Kijk, net als in het geval van die trans in bloemetjesjurk: als je haar wat beter kent, denk je wellicht "dat past wel bij haar". Zo is mijn eerste reactie op een vrouw die grof in de mond is er één van "hè?". Van mannen ben ik het sowieso meer gewend, wat niet wil zeggen dat ik het waardeer, ook van mannen niet.

[Janiek_]

trouwens valt het me op (noem geen naamen!) dat veel overtuigde tg personen opeens heel enduidig voor man of vrouw kiezen, net terwijl ik nog aan het verteren ben hoe dat nou allemaal zit, intellectueel en gevoelsmatig

wat een complexe materie !

Ja hè . De moeilijkheid met TG zijn is dat je dat wel moet uitleggen. Mensen voor wie dat niet leeft, zien je toch gewoon als man of als vrouw. Voor het gemak in het dagelijks verkeer kan ik beter als vrouw door het leven dan als man, maar als het over mijn diepere zelf gaat, dan is het een heel ander verhaal.

Het zou voor jou vast makkelijker en prettiger zijn als je de magnetische noordpool voor je kompas meer in jezelf, je eigen gevoelens en verlangens zou leggen. Andere mensen zijn daar niet geschikt voor, want die bewegen telkens. Als je denkt dat je ze kent, komt er opeens een onverwachte kant naar voren. Dat is heel leuk en houdt het leven boeiend als je met je eigen benen op je eigen grond staat. Maar het kan ook onvoorstelbaar verwarrend zijn, naar mijn ervaring.

[Frederique_]

Volgens mij moet het ook voor een transgender mogelijk zijn om zonder zichzelf geweld aan te doen met de wereld in contact te blijven, zodat zhij niet voor zo'n raar dilemma komt te staan als in "wie is er gek: de wereld of ik?".

Het is een groot verschil of de wereld jou als een "verklede man" of als "vrouw" ziet. En of men, als men je als "verklede man" ziet, respecteert/accepteert wat je doet of dat men dat niet doet.

Geloof me, toen ik vorige week weer uit het openbare damestoilet gezet ben had ik weer veel aan deze uitspraak. En ja, op dat moment is inderdaad de vraag "zal ik mijzelf de volgende keer geweld aan doen door op het mannentoilet te gaan, of zal ik de confrontatie met deze mensen aangaan?". Of, derde vraag, "zie ik een alternatief in de vorm van een andere plek om mijn plas te doen?" - gelukkig was het antwoord op die laatste vraag "ja"...

Groetjes,

Frederique

[Frederique_]

<En als we het dan toch over decorum hebben: vrouwen die grof in de mond zijn, dat klinkt voor mij als een piepend krijtje op een schoolbord >

Nou, laat Frederique dat maar niet horen! Die pleit toch voor 'jezelf zijn onder alle omstandigheden'?
Persoonlijk vind ik het wel prettig als een (bio) vrouw zich niet aan 'aangeleerd' 'soft' taalgebruik houd, dat kan zo eh, 'toneelspelerig' overkomen.

Frederique heeft het gehoord en inderdaad, Frederique pleit ervoor dat iedereen het taalgebruik en de kleding hanteert die hij/zij/zhij voor die situatie passend vindt.
Verder ziet ze geen enkele reden waarom ze dit niet zou willen horen

Groetjes,

Frederique

[Janiek_]

Of rustig uitleggen dat je nu eenmaal bent zoals je bent en "altijd naar het damestoilet gaat", omdat je je in jouw hoedanigheid op het mannentoilet niet vielig voelt?

Ik doe maar een gooi; zelf heb ik me nog nooit in die situatie bevonden...

[Janiek_]

voor die situatie passend

Dat is precies waar decorum over gaat: er zijn allerlei conventies over kleding en taalgebruik. Het is ieders goed recht om daarmee om te gaan op een eigen manier. Dat is zelfs leuk, anders zouden mensen geen eigenheid hebben. Alleen: van jou heb ik wel eens de indruk dat je zó principiëel voor "vrijheid" bent, dat je het liefst geheel en al aan het spel met die ongeschreven regeltjes voorbij zou gaan. Is dat zo?

[Frederique_]

Hoi Janiek,

1) Toen ik naar het toilet ging moest ik heel erg nodig, ik was dus niet in die gelegenheid
2) Toen ik van het toilet kwam was er al zoveel mondeling geweld de lucht in geslingerd dat ik geen zin had de discussie aan te gaan.

Het volledige verhaal uit mijn dagboek:
===
Vorige week zaterdag ben ik gaan wandelen met mijn zus. Toen ik op het station van Arnhem kwam moest ik nodig naar het toilet. Ik was niet de enige, dus moest ik even wachten. De toiletjuffrouw zag me staan en zei vriendelijk "Het herentoilet is de andere kant, hoor!". Ik zei, net zo vriendelijk, "ja, maar ik ben alleen geen heer". Ze zei er verder niets van - ik voelde dat het verder goed zat.

Ik zou dit hele voorval al lang weer vergeten zijn, ware het niet dat ik op woensdagavond besloot om na het werk nog even naar Amsterdam te gaan. Ik ging net iets te snel bij het werk weg - en inderdaad, toen ik in het centrum kwam moest ik heel nodig naar het toilet. Op perron 2 naar het toilet gegaan. Ik stond ik de rij bij de dames, toen een toilet-meneer me zei "de heren is de andere kant". Ik had mijn geld al in de hand, gooide het muntstuk in de machine en liep door, en net als de vorige keer zei ik "ja, ik ben alleen geen heer". Deze man nam daar geen genoegen mee: "u bent wel een heer!" zei hij wat minder vriendelijk. "Ja, zo ben ik wel geboren" antwoordde ik, en trok de toiletdeur achter mij dicht.

Hij nam er duidelijk geen genoegen mee. Toen ik mijn handen waste had hij zijn vriendje (formaat uitsmijter) opgetrommeld. Die zou mij het wel even uitleggen: "De volgende keer ga jij naar de andere kant!" brulde hij. Ik liet me niet imponeren - wat ik een volgende keer deed was zijn zaak niet. Ik reageerde dus niet - en daar kon hij duidelijk niet tegen. "Jij moet luisteren!" riep hij naar mij. "Ja, ik hoor u wel", antwoordde ik rustig. Toen ik mijn handen afgedroogd had stond hij pontificaal voor de uitgang: "Jij gaat DAAR naar buiten!" riep hij - en hij wees naar de uitgang voor de heren. Ik voelde me best opgelaten toen ik buiten stond...

Toen ik thuiskwam en in de spiegel keek, snapte ik het ineens. Het is weer later in het (zomer-)seizoen en dat blijkt ook bij mijn snor: die begint tegen het einde van de dag door de make-up te prikken. Ik ben dus (net) dat tikje minder passabel dan dat ik anders ben, waardoor men mij (net) iets minder als vrouw accepteert. Zowel afgelopen zaterdag als afgelopen woensdag had ik dan ook nog een broek aan, wat de acceptatie als vrouw ook niet makkelijker maakte, al was duidelijk zichtbaar dat ik borsten had, een vrouwen-T-shirt droeg en schoenen met een hakje aan had...

Het maakte me wel weer wat treurig. Ik heb nu, als vrouw, net zo min een keus als vroeger als man. Waar ik vroeger als man broeken moest dragen omdat ik tenslotte geen vrouw was, moet ik nu rokken dragen om door een ander (een beetje) als vrouw geaccepteerd te worden...
===

Groetjes,

Frederique

[Frederique_]

Dat is precies waar decorum over gaat: er zijn allerlei conventies over kleding en taalgebruik. Het is ieders goed recht om daarmee om te gaan op een eigen manier. Dat is zelfs leuk, anders zouden mensen geen eigenheid hebben. Alleen: van jou heb ik wel eens de indruk dat je zó principiëel voor "vrijheid" bent, dat je het liefst geheel en al aan het spel met die ongeschreven regeltjes voorbij zou gaan. Is dat zo?

Hoi Janiek,

Voor mijzelf houd ik me redelijk aan het decorum. Ik ben niet iemand om, zoals Vreer, regelmatig uitgebreid de baricaden op te gaan. Het kost me domweg te veel energie, het is energie die ik liever op een andere manier besteedt. Aan de andere kant wil ik wel de vrijheid hebben om op mijn manier in het leven te staan - en dat levert af-en-toe problemen op zoals hierboven ook beschreven. Ik weiger om mijzelf verplicht te voelen om een FFS te ondergaan enkel-en-alleen om door een ander ook als vrouw gezien te worden. En ik heb een grote bewondering voor mensen die door hun "zijn" de wereld willen veranderen. Dat zie ik voor mijzelf ook wel als uitgangspunt: als iemand mij in de weg zit zal die dat (op een zo vriendelijk mogelijke manier) weten ook.

Groetjes,

Frederique

[mila]

<
Of rustig uitleggen dat je nu eenmaal bent zoals je bent en "altijd naar het damestoilet gaat">

En een blaas van plaatstaal gaan ontwikkelen......het lijkt me bijzonder onplezierig om eerst een discussie aan te moeten gaan voor je je (erg) nodige plas al zittend op een damestoilet kwijt kunt.


Pre transitie was ik eens op vakantie in de USA, ik was in Californië om precies te zijn.
Ik was niet aan de hormonen, droeg geen make up, kort haar, en een grote, geruite tuinbroek, lekker makkelijk en los bij heet weer. Ergens in de kroeg moest ik naar het toilet, en ik vroeg aan de barvrouw waar ik het toilet kon vinden.
Ze keek me even aan, en zei zonder blikken of blozen: het damestoilet is rechtsonder, en het herentoilet is linksboven.
Oftewel: ik was dermate androgyn qua uiterlijk etc, dat me toegestaan werd te kiezen.
En eerlijk is eerlijk: ik vond haar antwoord erg aardig, en erg ruimdenkend ook. Heel prettig.
Mila.

[Janiek_]

<
En eerlijk is eerlijk: ik vond haar antwoord erg aardig, en erg ruimdenkend ook. Heel prettig.

Die is inderdaad schitterend!! En dat in Amerika...

[Guest0]

Een tijd geleden zat er in de wachtkamer van het UMCG nog een trans van ongeveer 40. Ze had bloemetjeskleding aan voor een vrouw van 60. Dat bedoel ik ermee. Is toch geen kijk. Een vriendin van me (bio) was met me meegegaan en die viel het direct op. Die zei kijk toch eens, das toch geen porem.

Die ts kleedde zich dus niet naar d'r leeftijd (Of ze moet zich al 60 gevoeld hebben )

Lijkt me juist leuk om jou een keer in de wachtkamer tegen te komen.

[mila]

<altijd naar het damestoilet gaat", omdat je je in jouw hoedanigheid op het mannentoilet niet vielig voelt?

Ik doe maar een gooi; zelf heb ik me nog nooit in die situatie bevonden..>

Ik wel, maar als 'andersom trans' dus andersom.......mijn toilet issue heeft zichzelf na 2 pre transitie voorvallen opgelost.
Pre transitie ging ik eens met mijn moeder in de Bijenkorf naar het toilet; ik twijfelde (als vaker voorheen) en liep (pre transitie dus) naar het herentoilet.
De toiletjuffrouw kwam achter me aan gerend; 'mevrouw! mevrouw! U gaat naar het verkeerde toilet'!
En duwde me met veel misbaar het damestoilet in, alwaar ik eens nader bekeken werd door de aanwezige dames, bij het horen van zoveel commotie. (mijn moeder zat inmiddels in een toilethokje).

Voorval pre transitie 2: uitgaan in Amsterdam naar het Achnaton.....bij moeten plassen weer twijfel; het herentoilet dan maar.
'Hee! dit is het herentoilet hoor'! werd me toegeroepen toen ik daar binnen kwam wandelen.

Per direct ben ik in het vervolg naar het damestoilet gegaan zonder probs (pre transitie dus).

Ik ken de gene van 'verkeerde toiletten' dus uit mijn pre transitie tijdperk, en nee, niet leuk, ik werd me zo akelig bewust van mezelf plus dat ik anderen in verlegenheid kon brengen, wat ik minstens zo erg vond.

Overigens heb ik nog eens een keer een geweldig TS politiek correct antwoord gehad in Tel Aviv;

ik liep midden in de nacht van A naar B, een wandelingetje van ongeveer een half uur.
Op een gegeven moment viel me op dat er een auto maar steeds om me heen bleef rijden, heen en weer, van stoplicht heen en terug naar een ander stoplicht, en terwijl de bestuurder wachtte, keek en glimlachte hij naar mij.
Op een gegeven moment had ie blijkbaar genoeg moed verzameld om me aan te spreken; alweer wachtend bij een stoplicht, in mijn looprichting, deed hij het portier aan de passagierskant open, en zei 'Hi, my name is......would you care to have a coffee and a chat'?

Ik antwoordde: 'I'm a transsexual'.

Hij keek me aan, en zei.......'oh......that's ok, but not for me'.

En zo raakte op een 'plezierige' manier van hem verlost.

Als het wel 'ok' voor hem was geweest, dan had ik wel een wederantwoord gegeven dat hem de lust zou benemen, trouwens.

Maar desalniettemin; 'in your face' en hij reageerde nog keurig netjes politiek correct ook.

Moest ie ook wel, want hij zat achter mij aan, en niet andersom

Mila.

[adriana]

Hi
Janiek 2 schreef

Die is inderdaad schitterend!! En dat in Amerika...

Tien tegen een dat Mila in San Fransico was, er is geen andere stad in Amerika waar je jezelf kunt zijn zoals daar er wordt ook veel georganiseerd, ben er pas weer geweest en heb hier ook al eens uitgebreid gepost dat ik 's-avonds door de high patrol op de snelweg rond San Fransico ben aangehouden, voor.... te langzaam rijden (min. was 60 miles).
Geen enkel probleem met de politie als vrouw met mannelijke ID. - identificatie. Hebben zelfs met zwaailicht aan het verkeer gewaarschuwd zodat dat ik vaartmakend op de vluchtstrook weer veilig kon invoegen, in Engeland zou men zeggen "gentleman behaviour".


groetjes